2026da başıma gelenler
öğle arası olmayan bir iş
üzüntüden kusmalı bir ayrılık
bir arkadaş kazığı ve yası
ilk public panik atak
stresten yemek yiyememe
kompleks yalanlar
işsizlik
üstümde bir deney mi yapılıyor amk bundan koymayın aşk büyü ve matcha fln olsun seneye
benim de çok zengin olsam bize daire tutacağım iki üç kişi mevcut ora durur gelır gideriz
hatta tercih->ortaklar carrefour civarı fln olur
Mustafa Mert Koç, Çağatay Ulusoy’la yıllardır süren yakın dostluğunu anlattı:
➖ Hayatında yalnızca “2-3 arkadaşım vardır” diyen Koç, Çağatay Ulusoy’un en yakın dostlarından biri olduğunu söyledi.
➖ Ulusoy hakkında fazla konuşmaktan özellikle kaçındığını anlattı: “Sürekli onunla alakalı bir şey söyleyince sanki ben onun reklamını yapacakmışım gibi geliyor.”
➖ “Ufak bir dairemiz var. O daireden çıkmıyoruz. Öyle mutluyuz.”
➖ İnsanların birbirlerinin hayatında önemli birer “vesile” olabildiğini söyledi.
1
28
2,332
bu filmi overrated bile bulsan insanların neyi sevdiğini anlarsın bu farklı olma çabasına kopuyorum
YOU CAN SEE EVERYTHING
20 yaşındaki bir sinema öğrencisiyle 60 yaşındaki bir sinema profesörünün, The Odyssey'e & Sinners'a coşanla Bela Tarr & Terrence Malick sinemasından keyif alanların, hiç belgesel izlemeyenle belgesel müptelası olanların hiçbir fikir ayrılığı yaşamadan 'başyapıt' kelimesine boğduğu; 'yılın, on yılın, yüz yılın filmi' olduğunu iddia edenlerini gördüğümüz, letterboxd'da tüm zamanların en yüksek puanlı filmlerinden biri olarak 5 üzerinden 4.6 ortalama alan o meşhur 3 saatlik belgeseli bugün sinemada izledim.
Böyle bir şeyle karşılaştığınızda ister istemez karşınızda sinemanın anlatım olanaklarını değiştiren ya da yeniden yazan, daha önce söylenmeyen bir şeyi söyleyen ya da belgesel olduğu için büyük bir sırrı ifşa eden, çıktığınızda karşılaştığınız bu 'benzersiz' şeyi nerede konumlandıracağınızı bilemediğiniz için afallayacağınız bir film olduğunu düşünüyorsunuz. Bu söylenenlerin hiçbirinin doğru olmadığını gördüğünüzde, deneyimlediğinizde ise PR'ın gücü burada ortaya çıkıyor.
Evet, A24 şirketi son yıllarda iyi filmler üretmesine rağmen -ki You Can See Everything de sadece bir film olarak değerlendirirsek gayet iyi- filmde yalancı ya da manipülatör dediğimiz kişilerden pek de farkı olmayan bir PR çalışması yürütüyor. Evet, Nathan Fielder bir manipülatör, Elizabeth Holmes bir manipülatör ama A24 de başlı başına bir manipülatöre dönüştü.
Bu film, tweetin ilk satırında saydığım farklı kitleleri ve çok daha fazlasını 3 saatlik bir belgesel sürecinde, üstelik anlatılan kişinin hayatını bilen bilmeyen, merak eden ya da etmeyen herkesi kapsayacak bir çoğunlukta beğeni olarak buluşturabilecek bir film asla değil. Kimse de beni buna inandıramaz.
Kaldı ki, film 'Elizabeth yalancı mı değil mi?' gibi gerçek bir sorunun peşinden giderken, kurmacayı da öyle manipülatif bir aktarımla kullanıyor ki. Sizi olayı merakla takip ettirip asla istediğiniz cevapları vermiyor, asla The Dropout dizisinden ya da Elizabeth'e dair bildiğiniz gerçek verilerden başka bir şey de söylemiyor. Çoğu kişinin sır gibi sakladığı o yenilikçi yaklaşımın da sinemada daha önce denenmemiş bir yöntem ya da aktarım aracı da olmadığı ortaya çıkıyor.
E, o zaman soruyorum. Herkes bu filme hiç kimseden ve hiçbir yerden etkilenmeyerek, gerçekten kendi sinema zevkiyle mi 5 yıldız verdi, başyapıt dedi ve sinemayı kurtardığını ilan etti?
Yeterince herkes tarafından manipüle edildiysek biraz da biz deneyelim...




















