palmagain

เอาจริง ๆ นะ การย้ายมาอยู่ด้วยกันมันทำให้เราได้รู้จักความรักอีกเวอร์ชันนึงเลยแหละ ตอนยังไม่ได้อยู่ด้วยกันก็คิดแหละว่า โอ๊ยยย ถ้าได้อยู่ด้วยกันทุกวันคงดีเนอะ อยากกอดก็กอด อยากจูบก็จูบ อยากทำอะไรก็ทำ ไม่ต้องคอยนับวันว่าเมื่อไหร่จะได้เจอกันอีก ในหัวคือชีวิตคู่ต้องหวานฉ่ำมาก เซ็กส์ต้องมีทุกคืน อาบน้ำด้วยกัน นอนกอดกัน ตื่นเช้ามาจุ๊บกันเหมือนในซีรีส์ 55555 พออยู่ด้วยกันจริง ๆ เหรอ "เย็นนี้กินอะไร" "อะไรก็ได้" "งั้นกินอันนี้มั้ย" "ไม่เอาอะ" อีหยังวะ 555555 ไหนจะเรื่องแย่งผ้าห่ม แย่งแอร์ ใครจะล้างจาน ใครจะเอาขยะไปทิ้ง เสื้อผ้ากองอยู่ตรงนั้นทำไม แล้วทำไมชอบวางของไม่เป็นที่อีกกกก😂 (แต่สุดท้ายก็แบบแล้วแต่ ใครว่างก็ช่วยกันทำ) บางวันตั้งใจว่าจะมีค่ำคืนสุดโรแมนติก สรุปกินข้าวเสร็จ นอนดูหนังด้วยกันได้ไม่ถึงครึ่งเรื่อง หลับทั้งคู่ ตื่นมาอีกทีตี 2 ทีวียังเปิดอยู่ แล้วมันก็มีเรื่องที่เราไม่เคยรู้เกี่ยวกับอีกคนเยอะมากนะ ตอนเป็นแฟนกัน เจอกันทีไรก็อาบน้ำแต่งตัวหอม ๆ พออยู่ด้วยกันก็ได้เห็นหมดอะ ทั้งหน้าสด หัวฟู น้ำลายยืด นอนกรน ตดฉ่ำ หรือบางวันอารมณ์เสียจนไม่อยากคุยกับใคร แต่แปลกดีนะ พอเห็นอะไรพวกนี้ทุกวัน มันกลับกลายเป็นความคุ้นเคยที่น่ารักไปอีกแบบ เราว่าการอยู่ด้วยกันมันทำให้เห็นเลยว่า คน 2 คนจะรักกันอย่างเดียวแล้วอยู่รอดมั้ย เพราะนิสัย การใช้เงิน ความสะอาด เวลานอน พื้นที่ส่วนตัว หรือแม้แต่วิธีจัดการกับความเครียดของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน บางเรื่องเล็กนิดเดียว แต่ถ้าต้องเจอทุกวันก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ได้เหมือนกัน แล้วอย่าคิดนะว่าอยู่ด้วยกันแล้วจะต้องตัวติดกันตลอดเวลา บางวันเราก็อยากอยู่เงียบ ๆ เล่นมือถือ อ่านหนังสือ ทำอะไรของตัวเอง อีกคนก็เหมือนกัน มันโอเคมากเลยที่ต่างคนต่างมีโลกของตัวเองบ้าง ส่วนเรื่องเซ็กส์ก็เหมือนกัน ช่วงไหนมีอารมณ์ก็จัดเต็ม ช่วงไหนเหนื่อยก็แยกย้ายกันนอนเถอะ พรุ่งนี้ต้องทำงาน 55555 แต่สิ่งที่เราชอบที่สุดของการอยู่ด้วยกัน คือการที่ไม่ต้องพยายามเป็นคนพิเศษตลอดเวลาแล้ว หิวก็บอกหิว เหนื่อยก็บอกเหนื่อย วันนี้ไม่ไหวก็ไม่ต้องฝืนยิ้ม มีเรื่องอะไรไม่สบายใจก็เล่าให้ฟัง หรือบางวันแค่นั่งอยู่ข้าง ๆ กันโดยไม่ต้องพูดอะไรเลยก็ได้ แล้วพอวันไหนอีกคนไม่อยู่ บ้านมันจะเงียบแปลก ๆ แต่ก็อยู่ได้แหละ เราว่าความโรแมนติกมันเปลี่ยนรูปแบบไปตามระยะเวลาที่คบกันจริง ๆ นะ จากดอกไม้กลายเป็นซื้อของกินที่อีกคนชอบมาฝาก จากข้อความหวาน ๆ กลายเป็น "จะกลับยังจ๊ะ เดี๋ยวเค้าเตรียมของไว้ให้กิน" จากการวางแผนเดตสุดพิเศษ กลายเป็นการได้กินข้าวเย็นด้วยกันหลังจากเหนื่อยมาทั้งวัน แต่ก็อย่าให้ความเคยชินทำให้เราลืมจีบกันนะ อยู่ด้วยกันทุกวันก็ยังต้องใส่ใจกัน ยังต้องขอบคุณ ขอโทษ กอด จูบ และหาเวลาทำอะไรสนุก ๆ ด้วยกันบ้าง เพราะการอยู่บ้านเดียวกันไม่ได้แปลว่าเราใช้เวลาร่วมกันอย่างมีคุณภาพเสมอไป เราชมแฟนเสมอเลย เก่งมาก ไม่ว่าเค้าจะทำอะไรสำเร็จเล็กน้อย สุดท้าย ชีวิตคู่ที่ดีมันไม่จำเป็นต้องหวือหวาทุกวันหรอก แค่มีคนที่เราอยากเล่าเรื่องไร้สาระให้ฟัง มีคนที่เห็นสภาพแย่ที่สุดของเราแล้วยังอยากกอดเราอยู่ มีคนที่ทะเลาะกันแล้วก็ยังอยากหาทางปรับความเข้าใจกัน แล้วในวันที่ไม่มีอะไรพิเศษเลย เราก็ยังรู้สึกว่าโชคดีจังที่ได้ใช้ชีวิตกับคนนี้ ความรักตอนเริ่มคบมันตื่นเต้นดีนะ แต่ความรักตอนที่อยู่ด้วยกันจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน แล้วเรายังเลือกกันอยู่ทุกวัน เราว่ามันน่ารักไปอีกแบบ