αγγελος

🔴Τέλη 1949: το ΚΚΕ βάζει το όπλο «παρά πόδα» και περιμένει πόλεμο με Βουλγαρία και Αλβανία, για να μαχαιρώσει την Ελλάδα πισώπλατα. 🔴Μετά την στρατιωτική συντριβή του, το 1949, θα περίμενε κανείς, το ΚΚΕ να παραδεχτεί την ήττα του και να διακηρύξει ότι στο εξής, θα επιδιώξει να συνεχίσει τον αγώνα, με πολιτικά μέσα. Επιπλέον, με μια τέτοια διακήρυξη, θα περιόριζε σημαντικά τις διώξεις και τις διακρίσεις που υπέστησαν από το κράτος, όσοι οπαδοί του παρέμειναν στην Ελλάδα. Όμως, το ΚΚΕ έπραξε το ακριβώς αντίθετο. 🔴Έτσι, στις 9 Οκτωβρίου του 1949, συνήλθε η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, στο Μπουρέλι της Αλβανίας. Θέμα της, ήταν μια πρώτη εκτίμηση των αιτίων της ήττας του ΔΣΕ, αλλά και η χάραξη της νέας γραμμής του κόμματος, με βάση τις νέες συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί. 🔴Όμως, επειδή το ΚΚΕ δεν ήταν αυτεξούσιο, αλλά ενεργούμενο του Στάλιν, την νέα γραμμή έπρεπε να την χαράξει εκ των προτέρων, ο Σοβιετικός αφέντης! Σύμφωνα με δημοσίευμα του Ριζοσπάστη (της 22/5/2011, σε ειδικό ένθετο με αρχειακό υλικό της περιόδου 1949-1968), ο Ζαχαριάδης, φρόντισε γι’ αυτό: «Πριν από τη Συνδιάσκεψη, ο Ν. Ζαχαριάδης πραγματοποίησε επίσκεψη στη Σοβιετική Ένωση, όπου συναντήθηκε με τον Στάλιν κοντά στη λίμνη Ρίτσα (περιοχή της Μαύρης Θάλασσας), στις 16 Σεπτέμβρη 1949. Από τη συνάντηση προέκυψε το “ντοκουμέντο της λίμνης Ρίτσα”, που αποτέλεσε τη βάση της Απόφασης που ψήφισε η 6η Ολομέλεια». 🔴Στον λόγο του στην Συνδιάσκεψη, ο Ζαχαριάδης, έριξε όλες τις ευθύνες για την ήττα στον Τίτο, τον οποίο κατηγόρησε ότι εκτελούσε από το 1945 σχέδιο του Τσώρτσιλ για παγίδευση του ΚΚΕ, με πράκτορά του εντός του ΚΚΕ, τον Άρη Βελουχιώτη: «Θάταν μεγάλο λάθος, αν το ΚΚΕ συνέχιζε τον ένοπλο αγώνα που δεν πρόσφερε, πια προοπτική επιτυχίας και που θα οδηγούσε σε καταστροφή. Θάταν το ίδιο σα να επαναλαμβάναμε το τυχοδιωχτικό πραξικόπημα του Μιζέρια (Βελουχιώτη), όταν ακολουθώντας τις υποδείξεις του Τίτο, δεν πειθάρχησε στην ηγεσία του ΚΚΕ, αρνήθηκε τη συμφωνία της Βάρ­κιζας και θέλησε να συνεχίσει τον πόλεμο. Ο Τσώρτσιλ τότε επιδίωξε, διά μέσου των Τίτο-Βελουχιώτη, να μας ρίξει σε ύποπτους τυχοδιωχτισμούς. Θάταν θανάσιμο αμάρτημα αν κάναμε τώρα το λά­θος που αποφύγαμε τότε με τη Βάρκιζα». 🔴Όσον αφορά το τι μέλλει γενέσθαι, εκτελώντας τις εντολές που του έδωσε ο Στάλιν, για διατήρηση της έντασης, ο Ζαχαριάδης, όχι μόνο δεν παραδέχτηκε την ήττα, αλλά απείλησε ευθέως με «Τέταρτο Γύρο»: «Εξαναγκαστήκαμε σε μια υποχώρηση, δεν έχουμε όμως ήττα της επανάστασης γιατί οι αντικειμενικές συνθήκες είναι και τώρα ευνοϊκές και η κατάσταση παραμένει επαναστατική. Οι κύριες δυνάμεις του ΔΣΕ, παρά τη μοναρχοφασιστική επιτυχία στο Βίτσι - Γράμμο, παραμένουν άθιχτες και με το όπλο παρά πόδα». 🔴Σε αυτή την γραμμή, ήταν και η απόφαση της 6ης Ολομέλειας της Κ.Ε. του ΚΚΕ: «Ο ΔΣΕ δεν κατέθεσε τα όπλα, μονάχα τα έθεσε παρά πόδα. Υποχώρησε μπροστά στην τεράστια υλική υπεροχή που συγκέντρωσαν οι ξένοι κατακτητές ενισχυμένοι απ’ την τιτοϊκή αποστασία και προδοσία που τον χτύπησε πισώπλατα. Αυτό δεν σημαίνει συνθηκολόγηση». 🔴Στο πλαίσιο αυτό, τα νέα καθήκοντα του ΚΚΕ, καθορίστηκαν ως εξής: «Πρώτον. Διατήρηση και ενίσχυση του παρτιζάνικου αγώνα σ’ όλη τη χώρα. Εφόσον θα αναπτύξουμε τους μαζικούς και λαϊκούς αγώνες, θα διατηρήσουμε την παρτιζάνικη δραστηριότητα σ' όλη τη χώρα έχοντας κι έτοιμες τις δυνάμεις μας στο εξωτερικό και, σε σχέση και με τη διαμόρφωση της διεθνούς κατάστασης, θα μπορέσουμε στην κατάλληλη στιγμή να γενικεύσουμε πάλι τον ένοπλο αγώνα για την ανατροπή του μοναρχοφασισμού». 🔴Ποια όμως ήταν η «κατάλληλη στιγμή», που περίμενε το ΚΚΕ για να αιματοκυλίσει ξανά την Ελλάδα; Οι σύγχρονοι ιστορικοί του ΚΚΕ, δίνουν την ανατριχιαστική απάντηση: «Εκτιμούσε ότι σχετικά γρήγορα θα διαμορφώνονταν συνθήκες για νέο ένοπλο αγώνα, λόγω της αναμενόμενης από το ΚΚΕ άμεσης εμπλοκής της Ελλάδας σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο κατά της Αλβανίας και της Βουλγαρίας». 🔴Δηλαδή, το ΚΚΕ περίμενε να ξεσπάσει πόλεμος της Ελλάδας με την Αλβανία και την Βουλγαρία, για να ξεκινήσει πάλι το αντάρτικο, λειτουργώντας ως πέμπτη φάλαγγα, υπέρ των Αλβανών και των Βουλγάρων! 🔴Τα σχόλια, δικά σας! Πηγές: 📍Νίκος Ζαχαριάδης, «Καινούργια κατάσταση, καινούργια καθήκοντα». 📍Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, 1949-1968.