การมองว่าการรักษาสัจจะเป็นเรื่องอีโก้ และการเสียสัจจะเป็นเรื่องการไม่ยึดติดอีโก้ นี่เป็นการมองแบบโคตร self-centered (1)
การให้สัจจะเป็นการสร้างพันธะระหว่างเรากับ *ผู้ที่เราให้สัจจะ* ไม่ใช่แค่พันธะระหว่างเรากับตัวเอง …การผิดสัจจะจึงเป็นความผิดต่อผู้ที่เราให้สัจจะไว้เป็นอันดับแรก
ต้อง self-centered ขนาดไหน ถึงได้มองการผิดสัจจะเป็นเรื่องของตัวเองล้วนๆ โดยผู้ที่เราให้สัจจะไว้ไม่อยู่ในภาพเลย? (2)
แต่พวก so-called "นางแบก" ระดับหัวๆ เนี่ย ไม่ได้อยู่นอกสิ่งที่เขาแบกเลย เขาอยู่ในโครงสร้างอุปถัมภ์ของชินวัตรเต็มตัว (และหลายคนก็ดูจะปวารณาตนเข้ากับวัฒนธรรมของโครงสร้างอุปถัมภ์นี้ด้วย) ไม่ได้เป็นอิสระอะไรมากไปกว่าที่ปารีณาเป็นอิสระจากโครงสร้างอุปถัมภ์ของประวิตร
(2)
2. ผมไม่เชื่อว่าที่ "สติหลุด" ออกสื่อบ่อยๆ นั่นหลุดจริงทั้งหมด ผมว่าส่วนใหญ่เป็นการแสดง
ที่พูดแบบนี้ไม่ได้หมายความว่า การถมึงตา ทำหน้ากริ้ว ตะแบงใส่ไมค์นั่นเสแสร้งนะ บ่อยครั้งต้องอินจริงแหละ แต่ความอินมันสร้างได้ บิ๊วต์ได้ เพื่อให้สมบทบาทจริง (ทั้งกับคนดูและกับตัวเขาเอง)
(4/n)
เคยพาอาจารย์ชาวอเมริกันและชาวยุโรปเที่ยวแถวสามย่าน อาจารย์คนหนึงถามว่า "That C-something University เนี่ยมันดีมั้ย?" พอเราบอกว่า ในระดับท้องถิ่นก็ถือว่าดีนะ อาจารย์อีกคนถามต่อว่า "เทียบกับ Bangkok University นี่อันไหนดีกว่าเหรอ?" (1/2)
ที่เล่านี่เพราะขำปฏิกิริยาเรื่อง #แบกเกี๊ยว ของศิษย์เก่า #จุฬาฯ (ที่จบมาได้ครึ่งชั่วอายุคนแล้ว แต่ยังหาอะไรที่น่าภูมิใจกว่านี้มาเป็นอัตลักษณ์ตัวเองไม่ได้)
สำหรับชาวโลก "that C-something university" เนี่ย ไม่ได้มีชื่อเสียงกว่า Bangkok University เท่าไหร่
(2/2)
เรื่อง #จดหมายปรีดี เนี่ย การที่ทำเป็น event มีถ่ายทอดสด นี่ออกจะดีนะ คนจะได้รู้สึกว่ามันสำคัญ
แน่ล่ะ ยังไงก็ควรถ่ายเป็นไฟล์ เผยแพร่ให้ชาวเน็ตช่วยกันแปล ศึกษา วิเคราะห์ อธิบาย …แต่ทำอย่างนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าจะจัดเป็น event ให้เอิกเกริกไปด้วยไม่ได้ (1)
นึกภาพถ้าเขาไม่ทำเป็น event แล้วแค่โพสต์ไฟล์เป็น PDF หนาๆ เหมือน journal article สิ 5555 ใครจะสนใจ ...คนในประเทศนี้มีถึง 1% หรือเปล่าไม่รู้ ที่รู้ว่ามีจดหมายนี้อยู่ (2)
เห็นข่าว(แจก?)ว่า เศรษฐา "เข้าพบหารือกับผู้บริหารมหาวิทยาลัย Stanford"
อยากรู้ว่าพบใครอะ? เพราะที่รู้มาคือ เศรษฐาแจ้งอยากเข้าพบ แต่ผู้บริหารมหาลัยทั้ง president, provost และ deans ปฏิเสธกันหมด
matichon.co.th/politics/news…
เห็นมีคนคอมเม้นต์ชมดวงฤทธิ์ว่า “คนจริง” “พูดแล้วทำ” …อ่านแล้วก็ ถถถ
จัดกิจกรรม #ปาขี้ เป็น art event โดยไม่ขอโทษ ไม่ยอมรับผิดในสิ่งที่ตัวเองพูด และไม่วิพากษ์วิจารณ์พรรคตัวเองที่ตระบัดสัตย์ อุ้มชูเผด็จการ แถมยังจัดธีมงานเป็น “เสรีภาพในการแสดงออก”
(1/2)
นี่คือการพยายามทำให้ความตอแหลของตัวเองกลายเป็นเรื่องโปกฮา จะได้ดูเหี้ยน้อยลง …นอกจากนี้มันยังบิดให้การอุ้มชูความอัปยศบัดซบของพรรค ให้กลายเป็นเรื่อง “เสรีภาพการแสดงออก”
ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ความกล้า มันคือความหน้าไม่อาย

