sakultah retweeted
“Kim olduğunu öğrendin mi?” teapawt.net/izmirinnabzi/status/21…
sakultah retweeted
~950 milyon dolarlık servete sahip Mehmet Rüştü Başaran istese -göstermelik bile olsa- 1 hafta yas ilan edip işçilere ücretli izin veremez miydi, bal gibi yapardı. Ancak patlamanın olduğu gün üretim durmadı, patlamadan sonra da durmadı, durdurulmadı. Üretim devam ederken bir gün gözaltında kaldı, 'ev hapsi' cezası için yalısına gitti, oradan fabrikayı yönetmeye devam ediyor. Şimdi de işçilerden cep telefonlarını toplayarak fabrikada karartma yapıyorlar. Bu yüzden olaya etik değil, politik bakmak lazım; tüm motivasyonları ve dünyayı algılama biçimleri "birikim". Marx'ın patronlar için "kişilikleşmiş sermaye" dediği şey tam olarak bu.
HABAŞ'ta işçiler fabrikaya girmiyor
19 işçinin hayatını kaybettiği HABAŞ'ta artan baskılar işçilere "artık yeter" dedirtti. İşçilerin fabrikaya cep telefonuyla girişi yasaklandı. Telefonlarını teslim etmek istemeyen işçiler, sabah vardiyasında fabrikaya girmedi. İşçiler fabrika önünde bekleyişe geçti
Emirhan Durmaz'ın haberi
evrensel.net/haber/6009262/h…
YG’in yönetmenlik başarısına dair teknik birsürü cevap verilebilir de gerek yok. ama eski bir mahpus tarafından “onun sayesinde bizi ezemezlerdi” denilen, ücra köy kahvehanesine portresi asılan, tahliyesine yoksulların akın ettiği bir isim daha çıkana kadar en büyüğü o, evet.
Yılmaz Güney ülkenin en büyük yönetmeni değil, Nuri Bilge Ceylan, Ömer Kavur ve Zeki Demirkubuz yanında Güney'in esamesi bile okunmaz. Yılmaz Güney'e ait filmler arasında sayılan Yol ve Sürü'yü bile kendisi yönetmiş değil. Doğrudan kendisi yönettiği filmler olarak yalnızca Umut ve Duvar var. Umut bence ortalama bir film, Duvar ise son derece çiğ bir sinema dili kullanılan bir film. Yine de çok kötü demiyorum, bence abartılan işler.
Ayrıca "Türk sineması", "Fransız sineması" gibi tabirler sanatçının etnisitesine değil sanatını icra ettiği kültür, ortam ve dile atıftır. Yılmaz Güney'ın filmleri Türkçe ve anlattığı da Türkiye. Beğenseniz de beğenmeseniz de Türk sineması dahilindedir. "Kürt sineması" diye müstakil bir sinema da henüz oluşmuş değil. Kürt sinemasından değil Hiner Saleem ve Bahman Ghobadi gibi Kürt yönetmenlerden bahsedilebilir.
soma katliamı sonrası selçuk kozağaçlı anlatıyor: kaza/ihmal mi, cinayet/soykırım mı?
bu konuşmadan sonra memlekette değişen tek şey yaşanan işçi kıyımları değil kozağaçlı’nın özgürlüğü oldu.
hayatı durdurmamız gereken katliamların sıradan başsağlığı mesajlarıyla geçip gidecek olmasını sindiremiyorum. sloganın ötesinde bir “unutmama, alışmama, affetmeme” boynumuz borcu.
İzmir Aliağa'daki HABAŞ Demir Çelik fabrikasında bugün meydana gelen patlamada kardeşini kaybeden bir kişi, fabrikanın önünde kendini yaktı.
Hastaneye kaldırılan işçi yakınının durumu henüz bilinmiyor
evrensel.net/haber/6008640/h…
trabzonspor şu paylaşımı yapmış olsa şehre atom bombası atılmasını isteyecek insanlar “ismi barış olan futbolcu için tasarım yapan insanlar savaş narası mı atar” gibi bir argümanla sağduyu şovu yapıyor. şok geçiyorum bu salağa yatma karşısında.
“sarı torba”nın her gönderinin altında paylaşıldığı, küçücük çocukların ağzına pelesenk olduğu bir ortamda gs’nin paylaşımına gelen eleştirilere “alınganlık” demek veya türkçülerin kırılganlığına benzetmek sıyrılamadığınız şovenizmden mi yoksa taraftarlığınızdan mı kaynaklanıyor
yoksullarla hemhal bir dayanışma göstermek yerine aşağılık tatminlerinin birer nesnesi haline getiren, onları milyonlarca insanın önüne bu şekilde koyan üstencilerin bu “iyilik”lerine karşı bizim de “iyi bir kürek” ve “iyi bir toprak” borcumuz var.
maçoluk, homofobi ve kürt sorununa dair politik açıdan sahih bir iş sayılmaz ama kamera tekniği ve erkan oğur soundları için izlenir.
Uğur Yücel, yönettiği ilk uzun metrajıyla sinemamızda pek az filme nasip olan bir iz bıraktı. Askerden ruhsal ve fiziki yaralarla dönen iki adamın öyküsü YAZI TURA, memleket meselelerine dair sözünü sakınmayan sert bir film. #AltınPortakallıFilmler @AntalyaFF
YAZI TURA | Şimdi Gösterimde
Askerden dönen Rıdvan, memleketine geldiğinde artık bambaşka bir adamdır. Onunla birlikte askerden dönen, İstanbul’da babasıyla yaşayan Cevher’in de hayata dair tüm planları altüst olmuştur.
“açtığım her poşette
çıktığım her yokuşta
biraz sen varsın”
geri dönüşüm işçilerinin çıkardığı “katık” dergisinde “sen alüminyum kadar değerli/bakır cinsinde bulunmayansın” diye devam eder bir işçinin sevdiğine yazdığı bu dizeler. ahmet kaya’ya atfedilmiş bu kez🌹
kitabın başında devrimci yolcu öğrencinin (yaşathak aslan) adalet partili babasıyla bir anısı var. türkiye’yi tartışıyorlar. kendisinin nasıl bir ajitasyon yeteneği varsa babası gaza gelip “tanıdığım bir iki general var telefon açayım mı” diyor. kitap şimdiden parasını çıkarttı.
5
358
t. bora’ya yapılan indirgemeci eleştiriler kabak tadı veriyor artık. “kulak verdiğimiz sesler içerisinde artık susmuş olanların yankısı”nı taşıyan toplumsal bellek çalışmaları beni her daim heyecanlandırıyor.
“Çizilmeye çalışılan biyografik portre, kesinlikle bir ideal tipin değil, kesinlikle bir ortalamanın değil, değişik meşrepleriyle, yönelimleriyle, tarzlarıyla, olanca çoğulluğuyla devrimcilerin portresidir.”
TANIL BORA
iletisim.com.tr/kitap/devrim…
1
16
1,677
Biz hocadan razıyız. 2 yıl boyunca emekten, haktan, insanlık onurundan yana mücadele eden ona ve ekibine teşekkürler. bir kuruma aidiyet hissetmenin zorluğunu yaşadığımız bu dönemde can suyu olmuştu.
her hafta şişli ermeni mezarlığı önünden geçip gidiyordum. bu kez içeri gireyim dedim, imkanı olan es geçmesin.
29
1,113




















