ptart

🔴Τέλη 1949: το ΚΚΕ βάζει το όπλο «παρά πόδα» και περιμένει πόλεμο με Βουλγαρία και Αλβανία, για να μαχαιρώσει την Ελλάδα πισώπλατα. 🔴Μετά την στρατιωτική συντριβή του, το 1949, θα περίμενε κανείς, το ΚΚΕ να παραδεχτεί την ήττα του και να διακηρύξει ότι στο εξής, θα επιδιώξει να συνεχίσει τον αγώνα, με πολιτικά μέσα. Επιπλέον, με μια τέτοια διακήρυξη, θα περιόριζε σημαντικά τις διώξεις και τις διακρίσεις που υπέστησαν από το κράτος, όσοι οπαδοί του παρέμειναν στην Ελλάδα. Όμως, το ΚΚΕ έπραξε το ακριβώς αντίθετο. 🔴Έτσι, στις 9 Οκτωβρίου του 1949, συνήλθε η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, στο Μπουρέλι της Αλβανίας. Θέμα της, ήταν μια πρώτη εκτίμηση των αιτίων της ήττας του ΔΣΕ, αλλά και η χάραξη της νέας γραμμής του κόμματος, με βάση τις νέες συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί. 🔴Όμως, επειδή το ΚΚΕ δεν ήταν αυτεξούσιο, αλλά ενεργούμενο του Στάλιν, την νέα γραμμή έπρεπε να την χαράξει εκ των προτέρων, ο Σοβιετικός αφέντης! Σύμφωνα με δημοσίευμα του Ριζοσπάστη (της 22/5/2011, σε ειδικό ένθετο με αρχειακό υλικό της περιόδου 1949-1968), ο Ζαχαριάδης, φρόντισε γι’ αυτό: «Πριν από τη Συνδιάσκεψη, ο Ν. Ζαχαριάδης πραγματοποίησε επίσκεψη στη Σοβιετική Ένωση, όπου συναντήθηκε με τον Στάλιν κοντά στη λίμνη Ρίτσα (περιοχή της Μαύρης Θάλασσας), στις 16 Σεπτέμβρη 1949. Από τη συνάντηση προέκυψε το “ντοκουμέντο της λίμνης Ρίτσα”, που αποτέλεσε τη βάση της Απόφασης που ψήφισε η 6η Ολομέλεια». 🔴Στον λόγο του στην Συνδιάσκεψη, ο Ζαχαριάδης, έριξε όλες τις ευθύνες για την ήττα στον Τίτο, τον οποίο κατηγόρησε ότι εκτελούσε από το 1945 σχέδιο του Τσώρτσιλ για παγίδευση του ΚΚΕ, με πράκτορά του εντός του ΚΚΕ, τον Άρη Βελουχιώτη: «Θάταν μεγάλο λάθος, αν το ΚΚΕ συνέχιζε τον ένοπλο αγώνα που δεν πρόσφερε, πια προοπτική επιτυχίας και που θα οδηγούσε σε καταστροφή. Θάταν το ίδιο σα να επαναλαμβάναμε το τυχοδιωχτικό πραξικόπημα του Μιζέρια (Βελουχιώτη), όταν ακολουθώντας τις υποδείξεις του Τίτο, δεν πειθάρχησε στην ηγεσία του ΚΚΕ, αρνήθηκε τη συμφωνία της Βάρ­κιζας και θέλησε να συνεχίσει τον πόλεμο. Ο Τσώρτσιλ τότε επιδίωξε, διά μέσου των Τίτο-Βελουχιώτη, να μας ρίξει σε ύποπτους τυχοδιωχτισμούς. Θάταν θανάσιμο αμάρτημα αν κάναμε τώρα το λά­θος που αποφύγαμε τότε με τη Βάρκιζα». 🔴Όσον αφορά το τι μέλλει γενέσθαι, εκτελώντας τις εντολές που του έδωσε ο Στάλιν, για διατήρηση της έντασης, ο Ζαχαριάδης, όχι μόνο δεν παραδέχτηκε την ήττα, αλλά απείλησε ευθέως με «Τέταρτο Γύρο»: «Εξαναγκαστήκαμε σε μια υποχώρηση, δεν έχουμε όμως ήττα της επανάστασης γιατί οι αντικειμενικές συνθήκες είναι και τώρα ευνοϊκές και η κατάσταση παραμένει επαναστατική. Οι κύριες δυνάμεις του ΔΣΕ, παρά τη μοναρχοφασιστική επιτυχία στο Βίτσι - Γράμμο, παραμένουν άθιχτες και με το όπλο παρά πόδα». 🔴Σε αυτή την γραμμή, ήταν και η απόφαση της 6ης Ολομέλειας της Κ.Ε. του ΚΚΕ: «Ο ΔΣΕ δεν κατέθεσε τα όπλα, μονάχα τα έθεσε παρά πόδα. Υποχώρησε μπροστά στην τεράστια υλική υπεροχή που συγκέντρωσαν οι ξένοι κατακτητές ενισχυμένοι απ’ την τιτοϊκή αποστασία και προδοσία που τον χτύπησε πισώπλατα. Αυτό δεν σημαίνει συνθηκολόγηση». 🔴Στο πλαίσιο αυτό, τα νέα καθήκοντα του ΚΚΕ, καθορίστηκαν ως εξής: «Πρώτον. Διατήρηση και ενίσχυση του παρτιζάνικου αγώνα σ’ όλη τη χώρα. Εφόσον θα αναπτύξουμε τους μαζικούς και λαϊκούς αγώνες, θα διατηρήσουμε την παρτιζάνικη δραστηριότητα σ' όλη τη χώρα έχοντας κι έτοιμες τις δυνάμεις μας στο εξωτερικό και, σε σχέση και με τη διαμόρφωση της διεθνούς κατάστασης, θα μπορέσουμε στην κατάλληλη στιγμή να γενικεύσουμε πάλι τον ένοπλο αγώνα για την ανατροπή του μοναρχοφασισμού». 🔴Ποια όμως ήταν η «κατάλληλη στιγμή», που περίμενε το ΚΚΕ για να αιματοκυλίσει ξανά την Ελλάδα; Οι σύγχρονοι ιστορικοί του ΚΚΕ, δίνουν την ανατριχιαστική απάντηση: «Εκτιμούσε ότι σχετικά γρήγορα θα διαμορφώνονταν συνθήκες για νέο ένοπλο αγώνα, λόγω της αναμενόμενης από το ΚΚΕ άμεσης εμπλοκής της Ελλάδας σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο κατά της Αλβανίας και της Βουλγαρίας». 🔴Δηλαδή, το ΚΚΕ περίμενε να ξεσπάσει πόλεμος της Ελλάδας με την Αλβανία και την Βουλγαρία, για να ξεκινήσει πάλι το αντάρτικο, λειτουργώντας ως πέμπτη φάλαγγα, υπέρ των Αλβανών και των Βουλγάρων! 🔴Τα σχόλια, δικά σας! Πηγές: 📍Νίκος Ζαχαριάδης, «Καινούργια κατάσταση, καινούργια καθήκοντα». 📍Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, 1949-1968.

🔴ΚΚ Τουρκίας και ΚΚΕ: Ομοιότητες και διαφορές. 🔴Κομμουνιστικό κόμμα, υπάρχει και στην Τουρκία (Türkiye Komünist Partisi - TKP). Έχει τις εξής ομοιότητες με το ΚΚΕ: έχουν ανακηρυχθεί «αδελφά» κόμματα, έχουν τον ίδιο τίτλο (ΚΚ), το ίδιο σήμα (σφυροδρέπανο), τις ίδιες αρχές (μαρξιστικές - λενινιστικές) και συμμετέχουν στην ίδια άτυπη «Κομμουνιστική Διεθνή». 🔴Όμως, έχουν και μεγάλες διαφορές. Το πρώτο βίντεο που παραθέτω, είναι από πορεία του ΚΚ Τουρκίας. Όπως θα παρατηρήσετε, κυριαρχούν οι τουρκικές σημαίες, των κομματικών σημαιών. Στις συγκεντρώσεις και πορείες του ΚΚΕ, ελληνική σημαία δεν υπάρχει ούτε για δείγμα. Μόνο κόκκινες κομματικές σημαίες υπάρχουν και, κάποιες παλαιστινιακές, τα τελευταία χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι οι Τούρκοι κομμουνιστές, αισθάνονται πως είναι πρώτα Τούρκοι, κι έπειτα κομμουνιστές. Οι κουκουεδες, αισθάνονται μόνο κομμουνιστές και καθόλου, μα καθόλου Έλληνες. 🔴Η πρώτη αφίσα που παραθέτω, του ΚΚ Τουρκίας, δημοσιεύεται παραδοσιακά κάθε χρόνο αυτές τις μέρες (στις 10 Νοεμβρίου), με αφορμή την επέτειο θανάτου του Κεμάλ. Γράφει: «MUSTAFA KEMAL’E SAYGIYLA» (Με σεβασμό στον Μουσταφά Κεμάλ). 🔴Το ΚK Τουρκίας, θεωρεί τον Κεμάλ Ατατούρκ μεγάλο ηγέτη, που «έδιωξε τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις από τα εδάφη της Ανατολίας» (εννοώντας ως «ιμπεριαλιστές», τους Έλληνες...) και αναγνωρίζει την ιστορική σημασία του αστικού εκσυγχρονισμού και της εκκοσμίκευσης του κράτους που προώθησε ο Κεμαλισμός. 🔴Κι όλα αυτά, παρά το γεγονός, ότι ενώ το ΚΚ Τουρκίας υποστήριξε τον Κεμάλ στον ανθελληνικό του αγώνα, αλλά και το γεγονός ότι είχε ως βασικό του σύμμαχο την τότε Σοβιετική Ρωσσία, στο εσωτερικό καταδίωξε τους κομμουνιστές και στις 28 Ιανουαρίου 1921, οι αρχές του κεμαλικού κράτους δολοφόνησαν τον επικεφαλής του ΚΚ Τουρκίας (Μουσταφά Σουφί), κι άλλα 14 κορυφαία στελέχη του κόμματος και πέταξαν τα πτώματά τους στον Βόσπορο. 🔴Στην Ελλάδα, το ΚΚΕ, δεν αναγνωρίζει ούτε τα αυτονόητα. Παραδείγματος χάριν, ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος μεγάλωσε κι εκσυγχρόνισε την Ελλάδα, ότι ο Ι. Μεταξάς πήρε πρωτόγνωρα για την εποχή κοινωνικά μέτρα κι είπε το «ΟΧΙ», ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αποκατέστησε την δημοκρατία κι έβαλε την Ελλάδα στην ΕΟΚ. Και πώς να τα αναγνωρίσει, αφού σε όλα ήταν σταθερά αντίθετο; ★Ό,τι γράφω για το ΚΚΕ, ισχύει για όλα τα κόμματα της αριστεράς στην Ελλάδα. ★★Το βίντεο με το μήνυμα του Κουτσούμπα, σε άπταιστα τουρκικά (που ΔΕΝ είναι προιόν ΑΙ), το παραθέτω χάριν παιδιάς😂✌️

🔴Η εμφυλιοπολεμική στρατηγική της αριστεράς στην Ελλάδα και τα «μολυβένια χρόνια» στην Ιταλία. 🔴Τελευταία, ακούμε όλο και πιο συχνά τους αριστεριστές του ΚΚΕ και των συγκοινωνούντων δοχείων του (κομμάτων και «συλλογικοτήτων»), να χρησιμοποιούν συνθήματα του τύπου «Τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά». 🔴Θ’ αφήσω στην άκρη την ποινική πλευρά (Άρθρο 184 του Π.Κ., περί Διέγερσης σε διάπραξη εγκλημάτων, βιαιοπραγίες ή διχόνοια, τον Αντιρατσιστικό Νόμο κ.τ.λ.) και θα επικεντρωθώ στην πολιτική πλευρά της συγκεκριμένης συνθηματολογίας. Σε ποιες καταστάσεις θέλει να οδηγήσει την Πατρίδα μας, η άκρα αριστερά; Σε καταστάσεις ανάλογες με τα «μολυβένια χρόνια» στην Ιταλία; 🔴Τα «Μολυβένια Χρόνια» (Anni di Piombo) ήταν μια περίοδος έντονης πολιτικής βίας και τρομοκρατίας στην Ιταλία, που διήρκεσε από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 ως και τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ο όρος προέρχεται από τον μόλυβδο, που είναι το υλικό κατασκευής των σφαιρών. 🔴Την εποχή εκείνη, υπήρχαν στις δύο άκρες του πολιτικού φάσματος: το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα (PCI - Partito Comunista Italiano) στ’ αριστερά και το Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα (MSI - Movimento Sociale Italiano) στα δεξιά. Το MSI, έλαβε 8,7% στις εκλογές του 1972, ενώ το PCI, που ήταν από τα ισχυρότερα ΚΚ της Ευρώπης, έλαβε 27,2%. 🔴Όταν, λοιπόν, το ΚΚ Ιταλίας, θεώρησε πως μπορεί να καταλάβει την εξουσία, άρχισε την «εκκαθάριση» των πολιτικών του αντιπάλων, όπως έκανε και το ΕΑΜ, από το 1943 και μετά. Φυσικά, το ΚΚΙ καταδίκαζε στα λόγια την τρομοκρατία. Αναφέρει επ’ αυτού ο εκ των ιδρυτών των Ερυθρών Ταξιαρχιών, Αλμπέρτο Φραντσεσκίνι: «Το ΚΚΙ μας κατήγγειλε δημοσίως ως προβοκάτορες και μας ονόμαζε “φανταστικές ερυθρές ταξιαρχίες, κόκκινες κατ’ όνομα και μαύρες στην πράξη”. Όμως, το ΚΚΙ ήξερε καλά ποιοι ήμασταν, ήξερε ότι η πλειοψηφία από μας προερχόταν από τις τάξεις του, κι ότι αρκετοί από μας, με την κομματική ταυτότητα στην τσέπη, συμμετείχαν ακόμα στους κομματικούς τομείς του». 🔴Τα γραφεία και τα μέλη του MSI αποτελούσαν τον βασικό στόχο των κόκκινων τρομοκρατών. Οι επιθέσεις εναντίον τους, κυμαίνονταν από εμπρησμούς και βομβιστικές ενέργειες μέχρι δολοφονικές ενέδρες.Οι Ερυθρές Ταξιαρχίες, πήραν το «βάπτισμα του πυρός» στις 17 Ιουνίου 1974, όταν μέλη τους εισέβαλαν στα γραφεία του MSI στην Πάντοβα, για να κλέψουν τους καταλόγους των μελών. Δύο μέλη του MSI, που βρίσκονταν στα γραφεία και αντιστάθηκαν, δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ. 🔴Ακολούθησε ο εμπρησμός Primavalle, στην Ρώμη, όταν ακροαριστεροί έκαψαν το σπίτι ενός γραμματέα του MSI, με αποτέλεσμα να καούν τα δύο του παιδιά και η «σφαγή της Acca Larentia» στη Ρώμη, όταν κόκκινοι τρομοκράτες είχαν στήσει δολοφονικό καρτέρι έξω από τα γραφεία του MSI, στην Via Acca Larentia. Μόλις, ομάδα νεαρών μελών του MSI, βγήκε απ’ τα γραφεία για να μοιράσει φυλλάδια, δέχθηκε καταιγισμό πυρών με αυτόματα όπλα. Δύο νέοι πέθαναν επί τόπου, κι ένας λίγο αργότερα. 🔴Ο εμπρησμός του σπιτιού, παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με τον εμπρησμό του σπιτιού της Βάγιας Νέστορα και το δολοφονικό καρτέρι έξω από τα γραφεία του MSI, με τις δολοφονίες των Φουντούλη και Καπελώνη. Ευτυχώς, στην Ελλάδα δεν υπήρξαν ανάλογες απαντήσεις και ο κύκλος του αίματος έκλεισε εκεί. 🔴Στην Ιταλία, έγινε το αντίθετο. Μετά τις προαναφερόμενες τρομοκρατικές ενέργειες, η νεολαία του MSI ριζοσπαστικοποιήθηκε και απάντησε με το ίδιο νόμισμα στην κόκκινη τρομοκρατία. Ακολούθησαν πολυάριθμα βομβιστικά χτυπήματα κι ένοπλες επιδρομές σε γραφεία του ΚΚΙ, αλλά και φονικές ενέδρες έξω από αυτά. Οι δε συγκρούσεις στους δρόμους, μεταξύ οπαδών του ΚΚΙ και του MSI, έγιναν καθημερινό φαινόμενο. Ο κύκλος του αίματος, διευρύνθηκε κι απ’ τις δύο πλευρές. 🔴Αξίζει να σημειωθεί, ότι ένα από τα θύματα της κόκκινης τρομοκρατίας, ήταν και ο Έλληνας φοιτητής ιατρικής, Μίκης Μάντακας. Ήταν μέλος της νεολαίας του MSI, και δολοφονήθηκε από ακροαριστερούς, στις 28 Φεβρουαρίου 1975, ενώ έβγαινε από τα κεντρικά γραφεία του κόμματος, στη Via Ottaviano της Ρώμης. 🔴Αρχικά, οι κόκκινοι τρομοκράτες στράφηκαν κατά των νεοφασιστών, αλλά μετά και κατά όλων των υπολοίπων, που τους χαρακτήριζαν συλλήβδην «φασίστες». Με αποκορύφωμα την απαγωγή και εν συνεχεία δολοφονία του Άλντο Μόρο, ενός μετριοπαθούς κεντρώου πολιτικού, που ήταν υπέρ του «ιστορικού συμβιβασμού», δηλαδή της συνεργασίας των παραδοσιακών πολιτικών δυνάμεων ακόμα και με τους κομμουνιστές. 🔴Είναι προφανές, ότι η ιδεολογικά, πολιτικά και ηθικά χρεοκοπημένη αριστερά στην Ελλάδα, ειδικά τώρα που χάνει εντελώς την νεολαία, έχει λυσσάξει απ’ το κακό της και καλλιεργεί το έδαφος για «μολυβένια χρόνια» στην Ελλάδα. Σε κάποιους, που κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, θα αφιερώσω ένα σύνθημα των αναρχικών της δεκαετίας του ’80: «Οι κνίτες δέρνουν, οι πύραυλοι σκοτώνουν. Προλάβετε τους κνίτες, πριν γίνουν πύραυλοι». Και, ο νοών, νοείτω! Πηγές: 📍Giorgio Bocca, «Noi terroristi. Dodici anni di lotta armata ricostruiti e discussi con i protagonisti».9 📍Gabriele Adinolfi, «Spada di giustizia». 📍Luca Telese, «Cuori neri». 📍«Μίκης Μάντακας - Ένας μαχητής της Ευρώπης», Συλλογικό Έργο.