Arada ben de dostlarla böyle bir iki kadeh içiyorum. Linççiler koşun, olay var! Şunu fark ettim: Eli klavyede bekleyen bir grup var. Keyifli insan görünce deliye dönüyorlar. Gerçi sadece burada değil, genel itibarıyla her yerdeler. Onlar için gelsin: Müslüm Baba’dan “Talihsizler” :-)

Başarı hikâyelerinin en büyük kısmı özellikle görünmez bırakılır. Çünkü asıl hikâye oradadır: Sosyal çevre, sınıfsal sermaye, aileden gelen imkânlar, doğru insanlara erişim ve doğru zamanda doğru yerde bulunmak. Sonra bütün bunlar hikâyeden çıkarılır; geriye yalnızca bireyin azmi kalır. “Çok çalıştım, pes etmedim, başardım.”