Saba Heravi retweeted
به مرجان ساتراپی فحش میدن
به فروغ فرخزاد فحش میدن
به پگاه آهنگرانی و ترانه علی دوستی
به گلشیفته فراهانی، به هر زنی که بیشتر از خودشون و هفت جدو آبادشون سابقه مبارزه با استبداد و ج.اسلامی داشته.
این اکانتهای فیک ناشناس تنها کاری که تو زندگی نکبت بارشون کردن فحاشی ولجن پراکنیه
Saba Heravi retweeted
نامهی منوچهر بختیاری به شاهزاده رضا پهلوی
به نام خاک پاک ایران
و ملت دربند ایران
اینجانب در سال ۹۸، در اوج خیزش مردم، هنگامی که فرزند برومندم پویا را برای آزادی ایران از دست دادم، در گفتگو با شما سوگند خوردم؛ سوگندی که بهعنوان کاوه آهنگر تا آزادی جان، برای آزادی ایران، بازگشت نهاد شاهنشاهی و حاکمیت به مردم بجنگم.
با بیشترین هزینهها و تاوانها، در طی سالها حتی یک قدم به عقب برنداشتم. این سوگند را با هفت سال زندان، شکنجه، انفرادی و از دست دادن زندگی و خانوادهام عمل کردم؛ بهایش را با گوشت و خون و جان پرداختم.
اما امروز، با گذشت زمان، حقیقتی روشنتر از همیشه پیش روی ماست. در میان مدعیان پادشاهیخواهی، این شما هستید که بیش از همه به آنچه سوگند خوردید و به نهاد شاهنشاهی پشت کردهاید.
ما از حاکمیت مردم دفاع میکنیم، بر پایه قانون اساسی مشروطه؛ قانونی که نیاکان ما، همچون سردار اسعد بختیاریها، تا پای جان برای آن ایستادند. اما شما همان قانونی را که به آن سوگند خوردید نادیده گرفتید و خود را «پدر» نامیدید.
دموکراسی نوین همان حاکمیت مردم است؛ یعنی خواست و اراده مردم بر هر چیز مقدم است. ما جنگیدیم، هزاران کشته دادیم تا تصمیمگیرنده مردم باشند، نه تحمیل اراده فردی. نمیتوان از دموکراسی سخن گفت، اما صدای منتقدان را با برچسب «نفوذی» خاموش کرد.
شما بهعنوان رهبر انقلاب ملی، پیش از هر چیز باید با مردم صادق باشید. اما متأسفانه تنها صدای اطرافیانتان را میشنوید؛ کسانی که به دنبال سهمخواهی و قدرتطلبی هستند و اهداف خود را در قالب «دفترچه گذار» با استفاده از نام و جایگاه شما به مردم تحمیل میکنند، در حالی که کمترین هزینهای برای آزادی ایران نپرداختهاند.
رهبری مردمی که زیر سلطه رژیمی مسلح هستند، با نشستهای خارجی، عکس گرفتن و دیدار با سرمایهداران محقق نمیشود. مردمی که مقابل اسلحه و تیربار نفس میکشند، مطالباتشان سرمایهگذاری فردای ایران نیست.
آزادی با برنامههای کلی و مبهم به دست نمیآید. من بهعنوان کسی که فرزندش را برای آزادی ایران از دست داده، و سالها با جان، خون و مال خود و خانوادهاش هزینه داده، از درون زندانها و میان زندانیان سیاسی، از شما میپرسم: برنامهتان برای سرنگونی رژیم چیست؟
آیا برنامه عملی و سازوکاری برای این کار وجود دارد؟ اگر هست، اکنون که رژیم در ضعیفترین وضعیت است، چرا اجرا نمیشود؟
در خیزشها، مردم به میدان آمدند، گلوله خوردند، کشته شدند، زندانی و شکنجه شدند و اعدام شدند. دهها هزار خانواده داغدار شدند و صدها هزار نفر بازداشت شدند. چه حمایتی از این مردم شد؟ چرا پیامهای نیروهای داخل بیپاسخ ماند؟
مردم همهچیزشان را دادند. آیا فقط آن باقی مانده بود که شما نیز پا به میدان بگذارید؟ وعده دادید که در تدارک آمدن به ایران هستید. رهبر یا وعده نمیدهد، یا اگر بدهد، عمل میکند.
آیا میتوان برای آزادی به بیگانه تکیه کرد؟ به کسانی که یک روز مردم ایران را تهدید میکنند و روز دیگر با همان حکومت مذاکره میکنند؟ هر بیگانهای منافع خود را در اولویت دارد. ما باید بر خود تکیه کنیم.
چرا از ضعف رژیم که زیر فشار خارجی است استفاده نمیکنید و وارد عمل نمیشوید؟ آزادی بدون هزینه به دست نمیآید، اما این هزینه نمیتواند همیشه از جیب مردم پرداخت شود.
چرا طی این سالها هیچ سازماندهی واقعی شکل نگرفت؟ چرا حمایت مؤثری از زندانیان سیاسی و خانوادههایشان نشد؟ چرا ارتباط پایداری با داخل برقرار نشد؟
و بدتر از همه، صدای مبارزان داخل—زندانیان سیاسی و دادخواهان—نهتنها توسط رژیم، بلکه توسط اطرافیان شما نیز خاموش شد. صدایی که زندان و شکنجه نتوانست خاموش کند، با بایکوت و حذف رسانهای خاموش شد.
ما حمایت نکردیم که همان ساختار سرکوب در خارج بازتولید شود. حمایت نکردیم که نیروهای مستقل و میهنپرست حذف و تخریب شوند. حتی خانوادههایی که بیشترین هزینه را دادهاند، از این تخریبها در امان نماندهاند.
چرا در تجمعات خارج از کشور جای تصاویر جانباختگان خالی است؟ حمایت از زندانیان سیاسی کجاست؟ اگر هدف آزادی ایران است، این مسیر از مردم میگذرد، نه از پروژههای رسانهای بیرونی.
این یک هشدار است، نه یک درخواست. وعدههای بیپشتوانه و عملیات فریب، مانند ادعای «۱۵۰ هزار نیروی ریزشی» یا «ارتش گارد جاویدان»، فقط جان مردم را به خطر میاندازد. امید کاذب مردم را به مقابله با گلوله میفرستد و ناامیدی پس از آن سرمایه اجتماعی را نابود میکند.
ایران با پروژههای مصنوعی آزاد نمیشود. اینجا گلوله واقعی است، زندان واقعی است، اعدام واقعی است. مردان و زنانی که ایستادهاند واقعیاند و هزینههایی که میدهند واقعی است.
ادامه👇
Saba Heravi retweeted
گزارهی «کودکان میناب قربانی ایدئولوژی خانوادهشون شدن» از همون منطقی پیروی میکنه که گزارهی «شاید خودش یه کرمی ریخته که بهش تجاوز شده».
هر دو عبارت مسبب اصلی و مستقیم و بیواسطهی جنایت رو بیاثر جلوه میدن.
Saba Heravi retweeted
ما قالیبافِ دزدِ قاتلِ بیشرافت رو به پهلویِ مفتخورِ موجسوارِ دروغگو ترجیح ندادیم.
عموتون ترامپ رید بهتون و اون پفیوز رو به این دیوث ترجیح داد.
Saba Heravi retweeted
عصبانیت امروز طرفداران پهلوی از کسانیکه طرفدار پهلوی نبودند و ضد جنگ بودند را نمیفهمم، شما از ترامپ و نتانیاهو رو دست خوردید نه از ما، ما که سالهاست تکلیفمان با کشورهای غربی و وعده وعیدهای کمک محورشان مشخص بوده و هست. شما تنکیو ترامپ گفتید و بر برچم آمریکا و اسرائیل سجده کردید. او بود که شاهتان را لوزر و پسرشاه سابق خطاب کرد و همان اوایل جنگ گفت در حال مذاکره با مهرههایی در داخل ایران است. حتی عمویتان بی بی نام قالیباف را هم آورد. اما آن زمان شما مشغول کارهای مهمتری چون تاجگذاریهای خیالی در خیابانها و ساکت کردن صدای گروهای مخالف دیگر بودید.
Saba Heravi retweeted
I cannot believe the destructive role played by this self-proclaimed opposition leader of Iran who has not set foot in Iran for 47 years. Any reasonable person would welcome a peaceful ceasefire, however fragile, especially since it has not resulted in the end of Iranian “civilization,” as some seemed to hope. Yet he says to the “nation of Iran”, “I know that news of the two-week ceasefire between the Islamic Republic, America, and Israel has disheartened many of you.” He is a destructive force against Iran, against, peace and regional stability. He claims to bring democracy to Iran, yet I have to disable my comments because his followers flood them with horrific abuse. His goal is one: unconstrained destruction of Iran for his return as a King!
My Dear Compatriots,
Great Nation of Iran,
I salute each and every one of you who, over the course of these last one hundred days, have stood firm for freedom and the reclamation of Iran, who, with extraordinary sacrifice, have stood boldly against bullets, and who, for the past forty days, have braved the danger of bombardment.
I know that news of the two week ceasefire between the Islamic Republic, America and Israel has disheartened many of you. But today is not a time for despair, it is a time for even greater belief in victory. What has transpired over these last forty days falls in line with the very demands the Iranian nation made of the international community; demands that, after laying down their lives in the streets of Iran, our people further echoed on February 14th’s Global Day of Action.
The blows dealt to the Islamic Republic in a mere forty days have been unprecedented, and for this regime, irreparable. The elimination of Ali Khamenei, the man responsible for the murder of tens of thousands of courageous Iranians, is in itself a historic achievement for our nation. Beyond him, dozens of senior commanders and principal agents within the IRGC, the Basij, and the regime’s intelligence apparatus have also been removed. Thousands of the regime’s oppressive forces have been destroyed. The command-and-control structure of the regime’s repressive machinery has been paralyzed and has collapsed. The military infrastructure built not for the defense of Iran, but for the export of terrorism and instability, has been annihilated. The regime’s financial resources, used for oppression at home and terrorism abroad, have been drastically diminished. The Islamic Republic stands today more isolated and more reviled, in the region and the world, than at any point in its history.
What remains for this regime is reliance on foreign mercenaries and a bloodstained few whose interests are bound to its survival. This regime has suffered a devastating defeat in reality, yet by severing internet access for ninety million Iranians and through its machinery of lies, still pretends victory and issues hollow threats. Those who claimed they would never accept a ceasefire have now lost their leader and their commanders, lost the war, accepted the ceasefire, and been dragged to the negotiating table for their complete capitulation.
We knew from the outset, however, that the Islamic Republic would not fall solely through the elimination of its command structure and the degradation of its repressive apparatus by aerial strikes. That is precisely why, in every message I have addressed to you, I emphasized that it is we, the Iranian nation, who must deliver the final blow to this weakened regime and bring about its ultimate end.
I want you to know that I am monitoring conditions inside Iran closely. I understand that while the Islamic Republic has been profoundly weakened, its capacity for repression has not been entirely eliminated. My singular objective is to ensure that the final action to topple the Islamic Republic comes at the lowest possible cost to human life. The life of each and every one of you is precious to me. I therefore ask that you remain patient, protect yourselves and, with faith in victory and full readiness, await the decisive moment. In the meantime, I and all our compatriots abroad will raise your demand for an end to the Islamic Republic with every ounce of our strength.
Have faith that no force on earth can withstand the power of a united Iran. The Islamic Republic has no path of escape and no chance of survival this time, and it shall fall at the mighty hands of you, the great nation of Iran.
Long Live Iran,
Reza Pahlavi
Saba Heravi retweeted
امروز برای کسانی که عشقشان به ایران بیشتر از نفرتشان از جمهوری اسلامی است روز بسیار سختی است.
Saba Heravi retweeted
سلطنتطلبها برای مجاهدین آرزوی مرگ میکنند؛
جمهوری اسلامی همانها را اعدام میکند؛
و بعد سلطنتطلبها از نام همان اعدامشدگان، بدون ذکر گرایش سیاسیشان، برای توجیه جنگطلبی سوءاستفاده میکنند.
چه ابتذالی اسماعیل.
#ارکستر_همنوایی_اشرار
Saba Heravi retweeted
صرفا جهت یادآوری
زمانی که اشخاصی مثل گلشیفته @Golshifteh از واقعیت جنگ میگفتند و اینکه چطور جریان تمامیت خواه اونارو وادار به عذرخواهی و سکوت کرد
#NoWaronIran














