SWAD

Prawie wszystkie kraje europejskie, które przyjęły euro straciły na tym, za wyjątkiem Niemiec i Holandii - pokazuje badanie thinktanku @cep_GER z 2019 roku. Nie jest to zaskoczeniem dla nikogo zorientowanego w ekonomii bowiem strefa euro nie spełnia ŻADNEGO z warunków bycia optymalnym obszarem walutowym, w ujęciu noblisty z ekonomii i prekursora teorii ekonomicznej w tej kwestii Roberta Mundella: pl.m.wikipedia.org/wiki/Opty… Zwolennicy politycznej centralizacji Europy argumentom ekonomicznym przeciwstawiali miraż konwergencji ekonomicznej zachodzącej w skali kontynentu. Te nadzieje nie zostały spełnione. Dane pokazują, że nie tylko nie doszło do żadnej znaczącej konwergencji, ale wręcz doszło do destabilizacji gospodarek, przewlekłej utraty konkurencyjności ekonomicznej państw południa, niezdolnych do dewaluacji i zmuszanych do tzw. dewaluacji wewnętrznej, oraz w konsekwencji być może doszło wręcz do realnej dywergencji gospodarek europejskich. Nie pierwszy to raz, kiedy politycy dostarczają zupełnie przeciwne efekty niż obiecywali, ale nikt ich z tego nie rozlicza. Przy tej okazji warto przypomnieć, że stworzenie strefy euro nie tylko nie było projektem ekonomicznym, ale nawet jako projekt polityczny miało głównie cel negatywny — było wymierzone w Niemcy i ich siłę gospodarczą, miało pozbawić Niemców instrumentu jakim była twarda marka niemiecka. Ze wspomnień polityków europejskich wiemy, że utworzenie euro było ceną podyktowaną przez Francuzów z zgodę na ponowne zjednoczenie Niemiec (i tym samym automatyczne wejście komunistycznych Niemiec Wschodnich do UE oraz objęcie ich gigantycznym pakietem subsydiów, sprzecznych z fundamentalnymi regułami konkurencji na jednolitym rynku UE). Z perspektywy czasu widać jak błędne były kalkulacje Francuzów, którzy nie tylko nie zdołali osłabić siły gospodarczej Niemiec, ale konstruując wspólnie z nimi eurostrefę dali im kolejny lewar na politykę całej UE i poszczególnych państw członkowskich — lewar później bezlitośnie wykorzystany szczególnie wobec Grecji, w trakcie kryzysu strefy euro. Błędne kalkulacje Francuzów w kwestii wpływu euro na Niemcy to także kolejny dobry przykład jak omylni są przedstawiciele elit najsilniejszych narodów UE w swoich strategicznych kalkulacjach. Ostatecznie przecież nie mają oni szklanej kuli, a jedynie dostęp do trochę większej wiedzy i trochę większej liczby formacyjnych, imperialnych czy globalnych doświadczeń. Przetworzenie tej wiedzy i tych doświadczeń jest jednak zadaniem ich umysłów, które są tak samo ograniczone jak i nasze. Z kolei my, przy odrobinie wysiłku, możemy zdobywać dostęp do tych samych zasobów wiedzy i doświadczeń i trafniej prognozować skutki różnych polityk, korzystając z naszego bagażu doświadczeń z socjalizmem/skrajnym etatyzmem oraz korzystając z błogosławieństwa słabszej pozycji globalnej, skutkującego niższym poziomem pychy, zawsze zaślepiającej ludzi władzy.