selalep (@selalepol) header
selalep (@selalepol) profile picture
Joined July 2016
Photo by selalep (@selalepol)Photo by selalep (@selalepol)Photo by selalep (@selalepol)Photo by selalep (@selalepol)Photo by selalep (@selalepol)Photo by selalep (@selalepol)Photo by selalep (@selalepol)Photo by selalep (@selalepol)Photo by selalep (@selalepol)Photo by selalep (@selalepol)
Yan sen derdine benden ala mal yok yine sana şarkısını sonsuza kadar bir daha duymak istemiyorum
7
188
Ben de benim için "parayı buldu götü kalktı" desinler istiyorum
Ben haram ve kul hakkı yemek istiyorum. Hayırlı cumalar
1
10
377
Kelle paça is my love language
1
25
573
Şemsiye piyasasından hiç haberim yok arkadaşlar, bir şemsiye kaç para olmalı?
8
367
Şu mevzu kafa açmadı mı artık ya!
Nasuh Mahruki: “Türkiye’de olduğumuz için Türk değiliz. Türk olduğumuz için burası Türkiye!”
1
5
326
İki adım fazla yürüyünce zayıfladığını sanmak
2
1
14
1,439
Bir türk kahvesine 240 lira, 3 kitaba 1500 lira verdim. Bu durumda kitaplar bedava diyebiliriz.
2
52
1,417
Haluk abi görmesin, türkiye kahvesi olacaktı.
3
173
Kaldırım vs uğraşacağınıza derhal Ankara'nın lanet trafiğine bi çözüm bulun, toplu taşıma güzergahlarını güncelleyin. Bu nedir arkadaş yollarda perişan oluyoruz
1
1
26
923
Bazı kitaplar bitmiyo, bitmiyooo
4
37
977
selalep retweeted
Film ekibinden senaryo, yönetmen, oyuncular, ışıkçılar hepsi Kürt ise zaten etnisite gözeterek bir araya getirilmiş yani özellikle seçilmiş ırkçı bir oluşumdur. Türk sinemasında hiçbir filmde böyle bir oluşum yoktur. Kökene bakarak senaryo ışıkçı yönetmen oyuncu seçilmez. Mesleğindeki yeterliliği ve ekonomik şartlar önceliktir. Ha diyelim öyle bir etnik grup bir araya getirirseniz zaten Kürtçe çekersiniz filmi. O film de Kürt filmi olur. Kimse hayır bu Türk sineması demez ki! İnanılmaz bir mantık hatası var adamda.
Haluk Bilginer’in "Türkiye sineması" ifadesini kullanmasıyla başlayan tartışmaya yönetmen Mustafa Altıoklar da dahil oldu. Altıoklar şu ifadeleri kullandı: -Hikayeyi yazan Kürt. Senaryolaştıran Kürt. Yönetmen Kürt. Oyuncu kadrosu Kürt. Yapımcı Kürt, yaratıcı kadronun neredeyse tamamı Kürt. Ve bunların hepsi Türkiyeli Kürtler. Ve siz şimdi bu filme Türk filmi mi diyeceksiniz? Hangi hakla? odatv.com/magazin/haluk-bilg…
18
37
2
297
8,167
Haluk Bilginer’in "Türkiye sineması" ifadesini kullanmasıyla başlayan tartışmaya yönetmen Mustafa Altıoklar da dahil oldu. Altıoklar şu ifadeleri kullandı: -Hikayeyi yazan Kürt. Senaryolaştıran Kürt. Yönetmen Kürt. Oyuncu kadrosu Kürt. Yapımcı Kürt, yaratıcı kadronun neredeyse tamamı Kürt. Ve bunların hepsi Türkiyeli Kürtler. Ve siz şimdi bu filme Türk filmi mi diyeceksiniz? Hangi hakla? odatv.com/magazin/haluk-bilg…
2
224
Dua Lipa'nın kocasının hakkını yemişler
Robert Pattinson is James Bond
5
202
Fiziki olarak midem bulandı
Ozan Güven'in, Bedri Usta'nın kızının doğum gününü kutladığı anlar: + Baban pastayı benim getirmem için 50 bin lira ödeme yaptı. - Şaka mı? 50 az değil mi? + Çok.
5
193
"Tasarlanmış"dan sonrasını okumadım. Hani dizi ya bu tasarlanacak zaten😂
Tasarlanmış Doğallık: Sinemada Taklit ve Hakikat Bir Başkadır dizisinin ikinci sezonunu izledim. İçerik üzerine ayrıca tartışılmalı fakat bu dizi vesilesiyle son zamanlarda giderek yaygınlaşan bir yönetmenlik anlayışına dair eleştirim var. Bir Başkadır’da her şeyi gerçekçi kılma kaygısıyla gösterilen aşırı çaba, bir noktadan sonra bütün gerçeklik hissini ortadan kaldırıyor. Hayata benzemekle onun hakikatini yakalamanın aynı şey olmadığını bir kez daha görüyoruz. Dizide doğallığı yakalamak için ayrıntıcılık bir saplantıya dönüşmüş. Karakterlerin konuşmaları, duraksamaları, bakışları, mimikleri, kadraja yerleştirilen ayrıntılar… Gündelik hayatta fark ettiğimiz ama üzerinde durmadığımız bütün o detaylar gözlemlenmiş ve neredeyse bir mühendislik çalışmasıyla oyunculuklara ve mekanlara yerleştirilmiş. Fakat hiçbiri atmosferle kaynaşmamış, aksine hepsi gözümüze giriyor. Ortaya çıkan şey doğallık olmamış, buram buram tasarlanmış doğallık olmuş. Bir süre sonra karakterlerin yaşadığı hayattan kopup o hayatın ne kadar ustalıkla taklit edilmeye çalışıldığını seyrediyoruz. Berkun Oya'nın terapi sahnelerindeki oyunculuk performansının da kimilerince Ercan Kesal'ın muhtar performansına benzetilmesi hiç tesadüf değil. Benzer bir gerçekliğe yaklaşma saplantısını Nuri Bilge Ceylan sinemasında da görüyoruz. Bir Zamanlar Anadolu’da filminde muhtarın evindeki yemek sahnesi bunun çarpıcı bir örneği. Sofradaki davranışlardan diyalogların içeriğine ve ritmine, bakışlardan suskunluklara kadar her ayrıntı, o insanların arasında bulunuyormuşuz duygusunu yaratmak üzere düşünülmüş. Sahne o kadar ustalıkla kurulmuş ki seyircinin zihninde yaşananların anlamından çok, ne kadar gerçekçi göründükleri kalıyor. Oysa gerçeğin başarılı bir taklidi, tek başına sanatsal bir hakikat yaratmaz. Nuri Bilge Ceylan’ın kamera arkası paylaşımlarında oyuncuların teatral davranışlarına, her jestin belirli bir anlam taşımasına itiraz ettiğini görüyoruz. Evet insanlar gerçek hayatta her hareketini düşünerek yapmaz; duraksar, konuyu dağıtır, anlamsız davranışlarda bulunurlar. Ceylan da oyuncularından bu rastlantısallığı performanslarına katmalarını istiyor. Fakat sorun tam burada: Hayatın kendiliğindenliğini oluşturan anlamsızlıkları bilinçli olarak ürettiğinizde, kendiliğindenliği değil, onun taklidini üretiyorsunuz. Oyuncu sadece rol yapmıyor, rol yapmıyormuş gibi de rol yapmak zorunda kalıyor. Zeki Demirkubuz sinemasında ise farklı bir oyunculuk ve anlatım anlayışıyla karşılaşıyoruz. Masumiyet, Kader, Yazgı gibi filmlerde performanslar kimi zaman son derece teatral ve dramatiktir. Masumiyet filminde Bekir’in uzun konuşmalarını düşünelim. İnsanların çoğu böyle konuşmuyor olsa da biz orada Bekir’in tutkusuna, çaresizliğine, saplantısına inanırız çünkü orada gündelik davranışların kopyasını görmeyiz, insanın yaşadığı çatışmaların sanatsal yorumunu görürüz. Bu yorum, bizi anlatılan hayattan uzaklaştırmak yerine onun içine çeker. Demirkubuz’da kendimizi olayların geçtiği mekanın içinde, oradaki figüranlardan biri gibi hissederiz. Sanki bir köşede oturmuş, yaşananlara tanıklık ediyoruzdur. Karakterlerin davranışlarında bir doğallık yaratma çabasını hissetmeyiz. Biz orada olmasak da hayat aynı şekilde akıp gidecek gibidir. Bir Başkadır ve Nuri Bilge Ceylan’da karakterler kamera yokmuş gibi davranırlar. Demirkubuz’da ise seyirci kamera yokmuş gibi hisseder. Bertolt Brecht’in natüralist tiyatroya yönelik eleştirilerini hatırlatan da bu ayrım. Hayatın kusursuz bir kopyasını sunmak, tek başına sanatsal bir başarı değildir. Sanat hayatı yorumlayıp dönüştürerek başka bir gözle görmemizi sağlar. Sahicilik ile gündelik hayatın kusursuz taklidi farklı şeylerdir. Son derece teatral bir davranış sahici olabilirken, gündelik hayattan kusursuzca kopyalanmış bir davranış bütünüyle yapay görünebilir. Gerçekliğin taklidi, hakikatin kendisi değildir.
1
4
212
Yine ergenler gibi uyumuşuz
4
231
Nerde nasıl davranmasını bilmeyen bi yetişkin.
Fatih Altaylı, konuk ettiği Farah Zeynep Abdullah'a: "Çok gençsiniz. İnsanın hali, tavrı ve tarzı yaştan daha belirleyici oluyor galiba. Bana sorsan 24-25 yaşındasın derim. İlk defa bir konuğum bağdaş kurdu."
4
266
Çay muazzam bir içecek. İyi gelmediği hiçbir şey yok.
6
412
Hayvan ve kadın düşmanı fjfjjf
Size bu sitede ne dediler?
2
14
637
G.tünü?
Kendall Jenner, davete giderken bir şeyini unuttu.
20
1,855