Serdar SEZEN

Bundan sonra bu hesabı daha aktif kullanacağımı bildirmekten mutluluk duyuyorum :) Kimileriniz beni az çok tanır ama bu yazı, buraya yeni uğrayanlar için küçük bir tanışma notu olsun. Açıkçası insan kendini nasıl anlatır, nereden başlar, emin olmak kolay değil. Özellikle “ben dilini” kullanmayı sevmeyen insanlar için bu daha da zor. Öncelikle profilde gördüğünüz hobileri gerçekten sevdiğimi, süs olsun diye yazmadığımı bilmenizi isterim. Ara sıra yapacağımız paylaşımlarla, ilgi alanlarım hakkında bilgiler vermeyi de ihmal etmeyeceğim. Ee ne de olsa infotainment çağındayız. Sanki hiç siyasetle alakam yokmuş gibi “yumuşak propaganda” yapmak doğru olmaz. Anahtar Parti’de biz siyaseti, nezaket ve liyakat ekseninde yürütmeyi önemli buluyoruz, bunun için mücadele ediyoruz. Siyasi “davamız” budur. Birkaç havalı terim kullanmışken şunu da söylemeden geçmek olmaz: Gençleri yalnızca “idare edilmesi gereken” bir kitle olarak gören anlayışın içinde değiliz. Gençlere en büyük sözümüz şudur; sizi “anlıyormuş gibi” yapmayacağız, ortak dertlerimizi çözmek için birlikte çalışacağız. Uzun lafın kısası; bildiklerimi konuştuğum, bilmediklerim hakkında laf kalabalığı yapmadığım hesabıma hoş geldiniz 🙂

Bugün NTV Ankara Temsilcisi Sayın Ahmet Ergen’i ziyaret ettim. Nazik ev sahipliği ve keyifli sohbeti için kendisine teşekkür ederim.

Murathan'ın (@Murathanyedek) bu tweetinden sonra ben de bir deneyeyim dedim ve oturdum bilgisayarın başına. Son zamanlarda sosyal medyada sürekli birkaç komutla yapay zekâya oyun yaptıran insanları görüyoruz. Bakalım iş gerçekten anlatıldığı kadar kolay mı? İlk iş aylık 20 dolara Claude Pro aboneliği aldım ve Fable 5.2 ile çalışmaya başladım. Street Fighter ve King of Fighters tarzında, Warhammer 40K evreninde geçen, 6 karakterli bir 2D dövüş oyunu yapmak istediğimi anlattım. Uzunca bir kod yazdı. Ardından Node.js kurdurdu, birkaç işlem daha yaptırdı ve sonunda oyunu bilgisayarımda çalıştırmayı başardık. İlk sonuç birinci görseldeki gibiydi. Stick Fight'ın grafikleri bile bunun yanında şaheser kalırdı. :) Tabii beğenmedim. Biraz daha uğraştık, yeni kodlar yazdı, bir şeyler değiştirdi ve ikinci görseldeki sonuca ulaştık. İlkine göre daha iyiydi ama hayalimdeki oyunla pek alakası yoktu. Sonunda kendisi de bu yöntemle üretebileceği grafiklerin sınırlı olduğunu, daha iyi bir şey istiyorsam karakterleri ayrıca tasarlamam gerektiğini söyledi. Ben de zaten pixel art oyunları çok sevdiğim için bu tarza geçmeye karar verdim. Biraz araştırıp PixelLab diye başka bir yapay zekâ aracı buldum. Ona da abonelik aldım. İlk karakter olarak bir Ultramarine Space Marine tasarlamak istedim. Promptunu ChatGPT'ye yazdırdım, PixelLab'e verdim ve ortaya idare eder ama en azından ne olduğu belli olan bir karakter çıktı. Tamam, dedim, şimdi bir şeylere benzemeye başladı. Ama tabii öyle değilmiş. :) Fable'a karakteri gösterdiğimde bunun tek başına yeterli olmadığını söyledi. Yürüme, koşma, yumruk, kılıç savurma, savunma gibi bütün hareketleri ayrı ayrı animasyon olarak hazırlamak gerekiyormuş. PixelLab'de de her animasyon ayrı kredi tüketiyor. Yani henüz ilk karakteri oyuna sokamadan ikinci aboneliği almış, üstüne animasyonlar için para harcamaya başlamıştım. Daha sırada beş karakter var. Şu ana kadar geldiğim noktayı görsellerle paylaşıyorum. Oyunun kendisi hâlâ ortada yok, yalnızca ilk karakterin animasyonlarıyla uğraşıyorum. Bu küçük denemeyi paylaşmamın sebebi de biraz bu. Sosyal medyada gördüğümüz, tek bir prompt yazıp birkaç dakika sonra karşımıza harika oyunlar çıkaran videolar işin pek çok aşamasını göstermiyor. Evet, yapay zekâ sayesinde daha önce hiç yapmadığım bir işe girişebildim. Bu gerçekten etkileyici. Ama oyun geliştirmek yalnızca kod yazmaktan ibaret değilmiş. Grafikler, animasyonlar, kullanılan araçlar, abonelikler derken işin hem maliyeti hem de harcanan zaman giderek artıyor. Her zaman söylediğim gibi, yapay zekâ sonuçta bir araç. Doğru kullanıldığında inanılmaz imkânlar sunuyor ama yıllarını bu işe vermiş insanların bilgi birikiminin, tecrübesinin ve emeğinin yerini birkaç komutla doldurabileceğimizi düşünmek de pek gerçekçi değil. Umarım bu teknoloji geliştikçe oyun dünyasına gerçekten yeni imkânlar kazandırır ve bu işe emek veren insanların çalışmalarını değersizleştirmek yerine onlara daha fazla fırsat yaratır. Özellikle de kısıtlı imkânlarla güzel işler çıkarmaya çalışan indie geliştiricilerin emeklerinin arada kaybolmamasını diliyorum.

Bugünün dünyasında marifet yalnızca yenilenebilir enerji üretmekte değil, ürettiğimizi depolayabilmekte. Yoksa “Aman Petrol”den kurtulup “Aman Batarya”ya esir düşeriz ve değişen hiçbir şey olmaz. COP31’in sunduğu fırsatları konuştuk ama riskleri de unutmadık. İyi seyirler.

Warhammer Survivors bugün çıktı. Daha önce demosunu denemiştim, şimdi de tam sürümünü göz attım ve beklediğimden çok daha fazla eğlendiğimi söyleyebilirim. Zaten Warhammer evrenine ve pixel art oyunlara ayrı bir zaafım var. İkisini bir araya getirince denememek olmazdı. Hack and slash tadında, bol aksiyonlu bir bullet heaven. Yüzlerce düşman, sürekli gelişen silahlar ve ekranı kaplayan patlamalarla kısa sürede tam bir kaosa dönüşüyor. Pixel art görselleri, karakter animasyonları ve evrene yapılan küçük göndermeleri de oldukça beğendim. Eski usul arcade oyunlarının havasını güzel yakalamışlar. Oynanış olarak çok yeni bir şey sunmuyor ama açıkçası buna ihtiyacı da yok. Günün stresini birkaç bin Tyranid keserek atıp bir de bunu İmparator'a hizmet sayabiliyorsunuz. Daha ne olsun?

Sen bize yalnızca bir Cumhuriyet değil, başımız dik yaşayabileceğimiz bir vatan, yarınlara güvenle bakabileceğimiz bir gelecek bıraktın.

Öncelikle Aliağa'daki faciada yaşamını yitiren işçilerimize rahmet, yaralılarımıza şifa diliyorum. Ne var ki, biz iki günde bir taziye veren değil, her daim tedbir alan bir ülke olmak zorundayız. Bakın; Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) verilerine göre; yüz bin çalışan başına düşen 11,47'lik ölümlü iş kazası oranıyla dünyada zirveyi kovalıyoruz, Avrupa'da ise birinciyiz. Biz artık basiretsizliğin adına kader deyip keder dağıtan bir ülke değil, tedbiri ahlak edinip insanı yaşatan bir memleket olmak zorundayız.

Aşırı bir hype’la başladığım WoW Forever maceram galiba 13. levelda sona erdi. 44 yaşından sonra Azeroth biraz fazla yorucu geldi sanırım. :) Yine de birkaç saatliğine o eski günlerin tadını almak güzeldi. Eskiden saatlerce yürüyüp onlarca quest yaparak level kasmışız, yetmemiş bir de alt karakter açıp aynı yolları tekrar tekrar geçmişiz. O zamanlar hiç zor gelmiyordu herhalde ama şimdi düşününce o kadar vakti ve sabrı nereden bulmuşuz gerçekten anlamıyorum. Bu arada oyun gerçekten çok güzel olmuş. İlk WoW oynadığımız zamanlardaki o havayı, heyecanı yeniden hissettiriyor. Layer işini de bayağı iyi çözmüşler. Ama artık saatlerce bilgisayarın başından kalkmadan oyun oynayacak ne vaktimiz var ne de eskisi kadar sabrımız.

Yakın tarihteki skandal sağanağı ile istifa sayısını karşılaştırdım. Tablo maalesef vahim: Skandallar sıradanlaşmış, istifa ise mucizeye dönüşmüş durumda.

Ülkemizde yetki makamında bulunan kişilerin koltuklarını bırakması için daha ne ölçüde büyük felaketler ve skandallar yaşanması icap ediyor? Acaba hangi türden bir yönetim zafiyeti yöneticilerimizde istifa bilinci uyandırmaya yeterli olur? Maalesef ülkemizde istifa etmek alışkanlık haline gelmiş bir pratik, bir erdem değil ve bu durum yalnızca siyasetle de sınırlı kalmıyor. Dahası korkunç toplumsal maliyetlere yol açan başarısızlıkların sorumluluğunu üstlenmekten kaçınmak, etik bir kusur olarak dahi görülmüyor. Unutulmamalıdır ki; koltuğa yapışıp kalmak yalnızca makamı korur, onurlu bir istifa ise şahsiyeti korur. Biz, makamları uğruna itibarlarını feda edenlerden olmayacağız!

Bu memleketin insanları birbirleriyle kavga etmekten, siyasetin bitmek bilmeyen tartışmalarından yoruldu. Artık kimin kimi yendiğini değil, Türkiye'nin ne kazandığını konuşmak istiyoruz. Bizim de bütün gayretimiz bunun için. İnsanların yeniden yarınlarından umut duyduğu bir Türkiye için.

Biz evlatlarımızın isimlerini katledildikleri okulların tabelalarında görmek istemiyoruz. Biz çocuklarımızın o okullardan sağ salim çıktıktan sonra büyüyüp bu memlekete hizmet ederek kendi adlarını yaşatmalarını istiyoruz. Zira çocuklar birer abide yahut anıt olsun diye değil, hayatta kalıp kendi istikballerini inşa etsinler diye vardır.

Daha dün konuşuyorduk, bugün Valve’dan bir hamle gelmiş. Bizi duydular diyeceğim ama :)) Küçük de olsa bir adım atılması güzel.

Binance’ten 6,34 milyar dolarlık kripto varlık çalındığını biliyoruz. Şirketin açıklamasına göre etkilenen varlıkların %98’i de yerine konmuş. Saldırının nasıl yapıldığına bir bakalım. Saldırganlar sahte bir iş görüşmesi düzenleyerek Binance mühendislerinden birinin bilgisayarına zararlı yazılım bulaştırıyor. Buradan şirketin kendi bünyesinde kullandığı yapay zekâ araçlarına ve yazılım sistemlerine erişiyorlar. Sonrasında kripto varlıkların transfer edilmesi için kullanılan dijital imza altyapısına kadar ulaşıyorlar. Yani kasanın anahtarını doğrudan çalmadan, kasayı açmaya yetkili sistemi kullanarak paraları transfer ediyorlar. 29 Ekim gecesi başlayan saldırıya kısa sürede müdahale edilmiş, yaklaşık 4 saatte saldırı durdurulmuş, çalınan varlıkların 2,85 milyar dolarlık kısmı dondurulmuş ve Binance’in açıklamasına göre etkilenen varlıkların %98’i şirketin kendi kaynaklarından karşılanarak olay 5 günden kısa sürede büyük ölçüde çözüme kavuşturulmuş. Elbette bu siber saldırıyla Türkiye’de yaşanan fon krizini birebir karşılaştırmak doğru olmayabilir. Olayların niteliği ve hukuki boyutları farklı. Ancak her iki olayda da yatırımcıların kayıpları, bu kayıpların sorumluluğu ve nasıl karşılanacağı üzerine konuşmak gerekiyor. Yatırımcıların zararları karşılanacak mı? Karşılanacaksa kimin kasasından, hangi kaynaklarla? Sorumluların mal varlıklarından mı, ilgili finans kuruluşlarının kaynaklarından mı, yoksa devlet eliyle, yine kamu kaynakları kullanılarak mı? Sermaye piyasalarını denetlemekle görevli kurumların bu kriz öncesinde neden gerekli önlemleri alamadığı da açıklığa kavuşmalı. Kimlerin ne kadar parayla sistemden çıktığı, hangi tutarların iade edildiği ve Adalet Bakanı'nın sözünü ettiği organize yapının kimlerden oluştuğu şeffaf biçimde ortaya konmalı. Aradan geçen zamana rağmen hâlâ somut bir yol haritası yok. Bu krizin de diğerleri gibi zamanaşımına değil, "gündemaşımına" uğratılarak unutulmasına izin verilmemeli.

Steam'de geçtiğimiz hafta tam 1.879 yeni oyun yayımlanmış. Bunların 800'den fazlası henüz tek bir oyuncu değerlendirmesi bile almamış. Daha ilginci, değerlendirme almayan oyunlardan incelenen ilk 100 tanesinin 67'sinde yapay zekâ içerik bildirimi var. Yapay zekâ sayesinde oyun geliştirmek eskisine göre çok daha kolay. Bu güzel. Ama aynı teknolojiyle mevcut oyunların klonlarını yapmak, piyasayı birbirinin benzeri oyunlarla doldurmak da kolaylaştı. Bu işten en çok etkilenenler de küçük indie stüdyolar olacak gibi görünüyor. Zaten kısıtlı bütçelerle, aylarca hatta yıllarca uğraşıp oyun geliştiriyorlar. Bir de bu kadar kalabalığın içinde oyunlarını duyurmak için ciddi reklam bütçeleri ayırmaları gerekiyor. İyi bir oyun geliştirmek, artık doğrudan keşfedilmek anlamına gelmiyor. Bence burada biraz da biz oyunculara, oyun topluluklarına ve yayıncılara iş düşüyor. Arada bir büyük oyunlardan kafamızı kaldırıp indie oyunlara da bakalım. Demolarını deneyelim, hoşumuza gidenleri paylaşalım, Steam'de yorum bırakalım. Hatta küçük geliştiricilerle oyuncuları bir araya getiren etkinlikleri daha sık yapalım. Tabii yapay zekâ kullanılan her oyunu kötü veya taklit olarak görmüyorum. Gayet güzel işler de çıkıyor, daha da çıkacak. Ama oyun dünyasının en sevdiğim taraflarından biri, birkaç insanın aklına gelen bir fikrin dönüp dolaşıp hepimizin saatlerini geçirdiği bir oyuna dönüşebilmesi. O insanların bu kalabalıkta kaybolmasını hiç istemiyorum. gamegrin.com/news/videogame-…

Kamusal alanda can güvenliği yok; insanlar kamu gözetiminde dolandırılıyor; kamuyla iş yapan iş insanları batıyor; kamuoyu dezenformasyonla uyutuluyor... Ortak bir fayda üretmesi gereken kamu, mütemadiyen ortak maraz pompalıyor. Kamuyla temas eden her bünyenin yarar yerine zarar gördüğü bir düzende, ne devlete sadakat tesis edilebilir ne de ülkeye aidiyet geliştirilebilir.