Bazı insanlar için siyaset bir dönemdir. Benim için ise nesilden nesile taşınan bir sorumluluktur.
Büyük dedem, Milli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti’nin Siverek Başkan Vekilliği görevini üstlenmiş, Cumhuriyetimizin ilk yıllarında 2., 3. ve 4. dönem milletvekili olarak Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün kurduğu Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde görev yapmıştır. Ailemizin farklı kuşaklarında belediye başkanlığı ve milletvekilliği görevlerinde bulunmuş isimler olmuştur. Ben de bu mirası, Cumhuriyet Halk Partisi İstanbul İl Başkan Vekilliği ve İl Sekreterliği görevleriyle sürdürme onurunu yaşadım.
Bu yüzden bugün yaşananları yalnızca bugünün penceresinden değil, Cumhuriyetimizin ikinci yüzyılının sorumluluğuyla değerlendiriyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi, yalnızca bir siyasi parti değildir. O; Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün bizlere bıraktığı en büyük demokratik miraslardan biridir.
Ancak unutulmamalıdır ki Cumhuriyet Halk Partisi masa başında kurulmuş bir parti değildir. Kurtuluş Savaşı’nın en zorlu günlerinde, emperyalizme karşı verilen bağımsızlık mücadelesinin içinden doğmuş; savaş meydanlarında şekillenen milli iradenin ve Cumhuriyet idealinin siyasi çatısı olmuştur. CHP’si kuruluşa dair iki temel özelliği 103 yıl sonra bile Cumhuriyet Halk Partililer için en önemli övünç kaynağıdır. Bunlardan birincisi, Cumhuriyet Halk Partisi Türkiye Cumhuriyetinden dahi önce kurulmuş ve Cumhuriyeti CHP’liler kurmuştur. İkincisi ise Cumhuriyet Halk Partisi’nin memleketi düşman işgalinden kurtaran örgütün, Anadolu ve Rumeli Müdafa-i Hukuk Cemiyetinin devamı olmasıdır.
Bu nedenle CHP’nin temelinde yalnızca siyaset değil; bağımsızlık, yurt sevgisi, millet egemenliği ve aydınlanma değerleri vardır. Demokrasiyi, hukukun üstünlüğünü, özgürlüğü, sosyal adaleti ve toplumsal barışı savunma iddiası da bu tarihi mirasın doğal devamıdır.
Bugün farklı düşünebiliriz. Eleştirebiliriz. Tartışabiliriz. Bunların tamamı demokrasinin gereğidir. Ancak birbirimizi tüketmeye başladığımız yerde, hep birlikte kaybetmeye başlarız.
Hiçbir isim, hiçbir makam, hiçbir dönem; Cumhuriyet Halk Partisi’nden ve onun temsil ettiği değerlerden daha büyük değildir. Çünkü kişiler gelip geçer, ancak kurumlar ve ilkeler kalır.
Partimiz yüz yılı aşkın tarihinde darbeleri, yasakları, baskıları, seçim yenilgilerini ve nice zorlu sınavı geride bıraktı. Her defasında yeniden ayağa kalkmasını bildi. Kurtuluş Savaşı’nın içinden doğmuş bir siyasi geleneğin, bugün yaşanan tartışmalar karşısında da yoluna devam edecek güce ve köklü birikime sahip olduğuna inanıyorum. Bugün yaşanan süreç de geçecektir.
Bugün ihtiyacımız olan şey öfke değil akıl ve sağduyu; ayrışma değil birlik; kutuplaşma değil birbirimizi dinleyebilme iradesidir.
Cumhuriyet Halk Partisi’nin geleceği, bir kişinin değil; ona gönül veren milyonların ortak iradesiyle şekillenecektir.
Ben geçmişten aldığım sorumlulukla, geleceğe umutla bakıyorum.
Çünkü inanıyorum ki Cumhuriyet Halk Partisi; demokrasinin, hukukun üstünlüğünün, özgürlüğün, sosyal adaletin ve toplumsal barışın sesi olmaya devam edecek, Türkiye Cumhuriyeti’nin aydınlık yarınları için mücadeleyi kararlılıkla sürdürecektir.
Bugün de, yarın da, önemli olan kişiler değil; Cumhuriyet Halk Partisi’nin temsil ettiği değerlerdir.
Tanıdığım, sevdiğim, en güçlü bağla bağlı olduğum ata toprağındayım.
Ağaçlar, kuşlar, toprak da şahidim.
“İnanç, şafak henüz karanlıktayken ışığı hissedip şarkı söyleyen kuştur.”
Tagore
Nazik misafirperverliğiniz için çok teşekkür ederim.
Babamın ve ağabeyimin makam odası olarak kullandığı odada ağırlamanız benim için büyük bir onur.
Önceki dönem Kadıköy Belediye Başkanı kıymetli hemşehrimiz Sayın Şerdil Dara Odabaşı’nı belediyemizde misafir ettik.
Sayın Odabaşı’nın ziyareti, bizim için ayrıca anlamlıydı. Merhum babası Abdülkadir Odabaşı’nın 1973-1977 yılları arasında belediye başkanı olarak kullandığı makam odasında kendisini ağırlamak, geçmişe uzanan güzel bir hatırayı yeniden yaşattı.
Bu kadim şehrin hafızasında emeği, izi ve hatırası olan herkese vefamız vardır.
Nazik ziyaretlerinden dolayı Sayın Şerdil Dara Odabaşı’na teşekkür ediyor, merhum Abdülkadir Odabaşı’nı rahmetle yâd ediyorum.
Nazik misafirperverliğiniz için çok teşekkür ederim.
2019-2024 dönemi Kadıköy Belediye Başkanımız @serdildara'yı Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü'müzde misafir ettik. Gündemimizdeki konular hakkında istişarelerde bulunduk. Nazik ziyaretleri için teşekkür ederim.
Bugün, düşünce dünyamızın en cesur kalemlerinden birini kaybettik.
Yalçın Küçük, yalnızca bir yazar değil; sorgulayan, eleştiren ve düşündüren bir akıldı.
Ardında bıraktığı fikirler, tartışmalar ve eserler uzun yıllar yaşamaya devam edecek.
Ailesine başsağlığı diliyorum.
Bir dosya sadece kâğıt değildir; bir hayatın ve adalet arayışının yükünü taşır.
Biz avukatlar yalnızca yasaları değil, umutları ve susturulan sesleri savunuruz.
Adalet için verilen mücadelenin günü…
Tüm meslektaşlarımın Avukatlar Günü kutlu olsun.
Av. Şerdil Dara Odabaşı retweeted
Babamın ölüm yıldönümünde neden hep aynı fotoğrafı paylaştığımı soranlar oluyor.
Cevap çok basit.
Başka fotoğrafımız yok.
Çünkü bizim hayatımız, sıradan bir baba oğul hikâyesi değildi. Bu ülkenin yakın tarihinde yaşananların bir parçasıydı. 1980 darbesinden sonra ailemiz, yıllarca cezaevi kapılarıyla, görüş günleriyle ve yasaklarla sınandı.
Ben çocukluğumu parklarda değil, cezaevi kapısında, koridorlarında geçirdim.
Ya babam içerideydi ya da ağabeylerimden biri. Özgürlük, bizim için hep ertelenmiş bir kelime oldu.
Bu yüzden birlikte çekilmiş fotoğraflarımız yok.
Çünkü birlikte yaşayabildiğimiz hayat, yarım bırakıldı.
O tek fotoğraf; bir babayla bir çocuğun hatırasından çok daha fazlası.
Bir dönemin, bir kırılmanın, bir adaletsizliğin sessiz tanığı.
Babamı 16 yaşımda kaybettim.
Bugün de aynı fotoğrafı paylaşıyorum.
Çünkü başka fotoğrafım yok.
Çünkü bu ülkede bazı hikâyelerin yazılmasına bazı fotoğrafların çoğalmasına izin verilmedi.
Babamın ölüm yıldönümünde neden hep aynı fotoğrafı paylaştığımı soranlar oluyor.
Cevap çok basit.
Başka fotoğrafımız yok.
Çünkü bizim hayatımız, sıradan bir baba oğul hikâyesi değildi. Bu ülkenin yakın tarihinde yaşananların bir parçasıydı. 1980 darbesinden sonra ailemiz, yıllarca cezaevi kapılarıyla, görüş günleriyle ve yasaklarla sınandı.
Ben çocukluğumu parklarda değil, cezaevi kapısında, koridorlarında geçirdim.
Ya babam içerideydi ya da ağabeylerimden biri. Özgürlük, bizim için hep ertelenmiş bir kelime oldu.
Bu yüzden birlikte çekilmiş fotoğraflarımız yok.
Çünkü birlikte yaşayabildiğimiz hayat, yarım bırakıldı.
O tek fotoğraf; bir babayla bir çocuğun hatırasından çok daha fazlası.
Bir dönemin, bir kırılmanın, bir adaletsizliğin sessiz tanığı.
Babamı 16 yaşımda kaybettim.
Bugün de aynı fotoğrafı paylaşıyorum.
Çünkü başka fotoğrafım yok.
Çünkü bu ülkede bazı hikâyelerin yazılmasına bazı fotoğrafların çoğalmasına izin verilmedi.
Bazı insanlar öldüğünde yalnızca bir insan gitmez.
Bir hafıza eksilir, bir şehir susar, bir dağ yerinden kopar.
Fahrettin Kayhan öyle insanlardandı.
Kadıköy onu bilirdi.
Sokakların, kahvelerin, uzun siyaset sohbetlerinin içinde memleket meselelerini dert eden adamlardandı.
Cumhuriyet Halk Partisi’nde yalnızca bir isim değildi;yılların biriktirdiği hikayeler, mücadeleleri, kırılmaları ve umutları hafızasında taşıyan yaşayan bir bellekti.
Ama onu anlatan yalnızca siyaset değildi.
Onu anlatan şey yüreğiydi.
İnancıydı.
İnsanlara duyduğu o derin, sahici sevgiydi.
Arguvan’ı severdi.
Memleketin rüzgarını, toprağın kokusunu, dost meclislerini severdi.
Bir Arguvan türküsü gibi ağır, derin ve içliydi hatırası.
Kadıköy’de Şahkulu, Karacaahmet. Arguvanda ki köyü Ermişlide Ali Baba ve İmam Cafer türbeleri onun için yalnızca ziyaret edilen yerler değildi.
Bir bağlılığın, bir inancın ve bir vefanın emaneti gibiydi.
O emanete sahip çıkmak için elinden geleni yaptı, sessizce, gösterişsizce, ama yürekten.
Şimdi onu kaybettik.
Bazen insan bir dostunu kaybetmez sadece.
Arkasında duran bir dağı kaybeder.
Ben bugün o dağlardan birini kaybettim.
Ama bazı insanlar toprağa sığmaz.
Adları bir kentin sokaklarında kalır,
hatıraları dostlarının omuzlarında yürür,
sözleri bir mücadelenin içinde yaşamaya devam eder.
Şimdi Kadıköy biraz daha eksik.
Arguvan’ın rüzgarı biraz daha hüzünlü.
Sanki uzaklardan bir uzun hava yükseliyor şimdi.
Ama biliyorum ki bazı insanlar gerçekten ölmez.
Onlar bir kentin hafızasına yazılır.
Bir halkın vicdanında yaşamaya devam eder.
Fahrettin Kayhan artık yeni bir yolda.
Menzili ışık olsun.
Biliyorum, Şimdi Ali Baba karşılamış, İmam Cafer yanına almıştır Fahrettin Abi’yi.
Ne diyeyim; Işık olsun, su olsun Aşk olsun.
Yol arkadaşım, yoldaşım, ağabeyim Fahrettin Kayhan’ı kaybettik. Çok üzgünüm.
Fahrettin Abi; Dosttu, yoldaştı, dağdı ardımda.
Bundan böyle bütün dağların önü de ardı da Fahrettin Kayhan benim için.
Başımız sağ olsun.
Cenazesi 12 Mart Perşembe günü (yarın) saat 15.00'te İçerenköy Pir Sultan Abdal Cemevi'nden kaldırılarak Küçükyalı Mezarlığı'nda sırlanacak.
Almanya’da bir eyaletin başbakanlığına seçilen, Türkiye’den Almanya’ya göç etmiş bir ailenin evladı olan Cem Özdemir’i tebrik ediyorum.
Göçle başlayan bir hayat hikâyesinin demokratik siyaset içinde en üst yönetim sorumluluklarından birine ulaşması; çoğulculuğun, fırsat eşitliğinin ve kapsayıcı demokrasinin ne kadar güçlü bir değer olduğunu bir kez daha göstermektedir.
Çevreyi koruyan, özgürlükleri güçlendiren ve farklı kimliklerin birlikte yaşayabildiği bir siyasetin temsilcisi olarak üstlendiği bu görevin; demokrasi, sürdürülebilirlik ve insan hakları adına önemli katkılar sağlayacağına inanıyorum.
Eşitlik hâlâ tam sağlanmadıysa, emek hâlâ görünmez kılınıyorsa, kadınlar hâlâ şiddet ve ayrımcılıkla karşı karşıya kalıyorsa; mücadele de hâlâ devam ediyor demektir.
Bu yüzden 8 Mart; susmayanların, vazgeçmeyenlerin ve emeğiyle dünyayı değiştirenlerin günüdür.
Hayalleri kısıtlanmamış, sınırları zorlayan ve dünyayı değiştiren tüm kadınlar için.
Tüm emekçi kadınların 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü kutlu olsun.
Nazik misafirperverliğiniz için çok teşekkür ederim.
This Post is from an account that no longer exists. Learn more
6 Şubat Depremi’nde kaybettiğimiz canların acısı hâlâ yüreğimizde, ilk günkü gibi taze…
O zor günlerde Kadıköy Belediyesi emekçileri ve Kadıköylüler olarak deprem bölgesinde yürüttüğümüz dayanışmayı anlatan, yüz binlerce izleyiciye ulaşan “1146 KM: Bir Dayanışma Belgeseli”ni izlemenizi yürekten tavsiye ediyorum.
6 Şubat Depremi’nin ardından, aylar boyunca deprem bölgesindeki yurttaşlarımızla çok güçlü, çok onurlu bir dayanışma kurduk. Bu süreçte emeğini, zamanını ve yüreğini ortaya koyan tüm Kadıköy Belediyesi emekçilerine ve Kadıköylülere bir kez daha gönülden teşekkür ediyorum.
Bu yolu sizlerle birlikte yürümüş olmanın gururunu yaşıyorum.
Bir daha benzer acıların yaşanmaması umuduyla…
Bir insanın özgürlüğü,
bir kentin vicdanına dokundu bugün.
Ve Adana bir kez daha hatırlattı:
adalet, Adana güneşi gibi açık ve net olmak zorundadır.
Hoşgeldin abi. @ZeydanKaralar01
Dimdik bir adamı, iyi bir dostu, ağabeyi, iyi bir Kadıköylü ve Fenerbahçeli Ahmet Çelebi’yi kaybettik bugün.
Yokluğunu, yoldaşlığını unutmayacağım.
Merhuma Allah’tan rahmet; kederli ailesine, sevenlerine ve camiamıza sabır ve başsağlığı diliyorum.
Ahmet abi, seni çok özleyeceğiz.
İyi ki vardın, hep bizimle kalacaksın.
Geride bıraktığımız yıllar hepimiz için kolay olmadı. Kayıplar yaşadık, adaletsizliklere tanık olduk, acıların ve belirsizliklerin gölgesinde kaldığımız zamanlar oldu. Kimi zaman umutlarımız sınandı, kimi zaman dayanma gücümüz…
2026’ya girerken, yaşadıklarımızı unutmadan ama onlara mahkûm da olmadan yeni bir sayfa açmayı diliyorum. Geçmişte can yakan ne varsa tekrar etmemesini; ayrışmanın, şiddetin, haksızlığın yerini sağduyuya, dayanışmaya ve vicdana bırakmasını temenni ediyorum.
Bu yeni yıl; kaybettiklerimizi sevgiyle andığımız, yaralarımızı birlikte sardığımız, umudu yeniden cesaretle kurduğumuz bir yıl olsun. Sessiz kalanların ses bulduğu bir yıl…
İl yönetim kurulunda birlikte yol yürüdüğümüz; yoldaşım, ağabeyim ve dostum Mehmet Sevim’in beklenmedik kaybı hepimizi derinden sarstı.
Kendisine Allah’tan rahmet, ailesine, sevenlerine ve tüm yol arkadaşlarımıza sabır diliyorum.
Hepimizin başı sağ olsun.
Güle güle yoldaş…




















