دونه دونه به دوستام خبر اینکه کار پیدا کردم میرسه
و خوشحالی های واقعی رو از فیک خیلی راحت میتونم تشخیص بدم.
دانشگاه شاهد رفتم مصاحبه برای(پرستاری):
_نماز میخونی؟
+بله
_ساعت اذان صبح این روزا کیه؟
+۵
اشتباه گفته بودم ساعت سه و نیم بود
_زبان دیگه ای بلدی؟
+اره انگلیسی و آلمانی یکم.
_پس حتما میخوای بری اونور واسه دشمن خدمت کنی؟
عقلم نمی‌رسید رفتم اونجا ولی بخاطر همینا رد شدم خداروشکر
ای فصلِ با بارانِ ما، برریز بر یارانِ ما
چون اشکِ غمخوارانِ ما، در هجر دلدارانِ ما
تهران،
۱۴۰۵/۰۸/۰۲
نشدنای زندگیت تو این مملکت ترمال آخوندی، شکست نیست عزیزِ من..نشون میده چقدر هربار تلاش کردی و ناامید نشدی.
هی میان میگن تو دختری به چه دردت میخوره راجع به ماشین و موتور بدونی!
درسته شاید هیچوقت خودم نخوام انجام بدم یا هیچوقت نتونم مثلا اون مورد علاقمو بخرم ؛ ولی خب همین اطلاعاتم درمورد ماشین ها و شغلِ "دیتیلینگ ماشین" باعث شد بتونم کمک کنم یه نفر مسیر زندگیشو پیدا کنه🤌🏻
موقع دوش گرفتن به طور میانگین هر یک و نیم دقیقه موضوعِ گریه ی مداومم عوض میشه. آخر آخرشم دقیقا شکل همینم 😭
وفاداری قشنگه؛ اما قرار نیست به معنای انتظار بی‌پایان برای کسی باشه که در کنارش احساس انتخاب‌شدن نمی‌کنی.
صب بخیررر جوان مفلوک ایرانی
چخبر از آینده ی نامعلومت؟
از تفریحایی که تا ۵ سال بعد کنکور برنامه ریزی کرده بودی؟
درسایی که اگه تو طول ترم نخونی سگی؟
چخبر از اونی که فکر میکردی با همه فرق داره؟😂
عکستون هنوز بک گرانده؟
ماشینه که بعد گواهینامه میخواستی بخری چی؟
آخییی اشکال نداره😔
Setayesh retweeted
دنبال راه نجاتم ولی تقلاهام ناامید ترم میکنن
چون هی شل و سفت میشه وضعیت.
گریه میکنم چون تنهام
چون هر چی ام با کلمه ها بازی کنم این بغضمو نمیتونه توصیف کنه خالی شم
چون من نمیتونم سَبُک بگذرم از همه چی .
گریه میکنم
چون خیلی عصبانی ام. پر خشم و خلا و گوداله توی قلبم.
چون گم شدم.