App Dev, Peace, Truth, ..
United States
Joined November 2012
- Tweets18.2K
- Following1.7K
- Followers4K
- Likes26.3K
این افسر سابق اطلاعات @thatintelguy توافق هسته‌ای (برجام اوباما) را یک شوخی بزرگ و توهمی خطرناک می‌داند. او معتقد است این توافق به جای اینکه جلوی جمهوری اسلامی را بگیرد، در ازای محدودیتی کوچک و موقت روی غنی‌سازی هسته‌ای، میلیاردها دلار پول ناشی از لغو تحریم‌ها را دودستی به حکومت ایران تقدیم کرد. این پول بادآورده به جای ایجاد صلح، مستقیم صرف حمایت از گروه‌های نیابتی (حلقه آتش دور اسرائیل) و تقویت اقدامات تهاجمی جمهوری اسلامی در منطقه شد.
از همه مهم‌تر، حکومت اسلامی از این آزادی عمل و بودجه فراوان استفاده کرد تا ساخت موشک‌های بالستیک و پهپادهای خود را به شدت گسترش دهد. این کار باعث ایجاد چیزی شد که سناتور مارکو روبیو و تحلیل‌گران دفاعی به آن «خط مصونیت» می‌گویند؛ یعنی نقطه‌ای که در آن، قدرت موشکی و پهپادی ایران و توانایی‌اش در ایجاد ویرانی در منطقه آن‌قدر بالا می‌رود که هیچ کشور خارجی دیگر جرأت نمی‌کند جلوی برنامه‌های هسته‌ای‌اش بایستد.
فرماندهان نظامی همیشه بر اساس یک سری «نیازمندی‌های اطلاعاتیِ حیاتی» تصمیم می‌گیرند. وقتی جمهوری اسلامی تک‌تکِ این مراحل را طی کرد و داشت به آن خط مصونیت می‌رسید، رهبری آمریکا سر یک دوراهی حساس قرار گرفت: یا باید همین الان درگیری را بالا می‌برد، یا اجازه می‌داد حکومت اسلامی برای همیشه از این خط بگذرد و دست‌نیافتنی شود.
با اینکه بعد از انتخابات، ویدیوهای زیادی از افرادی مثل مارکو روبیو یا سناتور کندی پخش شد که درباره همین خطر صحبت می‌کردند، گوینده می‌گوید رسانه‌های اصلی کلمه «خط مصونیت» را سانسور کردند تا تصویر برجام خراب نشود. حامیان برجام اوباما چون نمی‌خواهند اعتراف کنند که این توافق چطور راه را برای ساخت این سپر دفاعی باز کرد، هیچ راه حل واقعی ارائه نمی‌دهند. در نتیجه، حکومت اسلامی هنوز هم می‌تواند پشت همین سپر مصونیت پنهان شود و حتی زیر حملات شدید نظامی، به اهداف خود ادامه دهد.
ویدیوی زیر قدم‌به‌قدم به مردم یاد می‌دهد اگر در کوه کلنگ، کنار نطنز و کاشان، یک انفجار هسته‌ای رخ بدهد چه کنند. کجا پناه بگیرند، لباس‌هایشان را چطور دربیاورند، کدام آب را بخورند و کدام را نخورند. اولش خودم هم لرزیدم. ولی بعد نشستم و از خودم پرسیدم این سناریو از کجا آمده؟ چه کسی گفته قرار است بمب هسته‌ای روی نطنز بیفتد؟ جوابش این است که هیچ‌کس نگفته. هیچ‌کس. نه نشانه‌ای هست، نه دلیلی، نه منطقی.
بگذارید روشن بگویم. آمریکا در این هشتاد سال، از ۱۹۴۵ تا امروز در هیچ جنگی بمب هسته‌ای به کار نبرده، نه وقتی دشمنش قوی بود، نه وقتی ضعیف. حالا که آسمان ایران عملاً دست خودش است حالا که پدافند حکومت از جلوگیری از هر چیزی ناتوان است چرا باید دست به چنین کاری بزند؟ بمب هسته‌ای را وقتی می‌اندازند که هیچ راه دیگری نمانده باشد، و اینجا راه فراوان است. تأسیسات فُردو هم زیر کوه بود و در عملیات "چکش نیمه‌شب" با همان بمب‌های سنگرشکن متعارف زده شد، نه بمب هسته‌ای در کار بود نه حتی حرفش. از آن روز تا امروز هم هیچ پیش نیامده که لازمش بشود. و اگر کاری بماند که از هوا تمام نشود، نیروی زمینی هست. حکومتی که آسمانش را از دست داده در جنگ زمینی هم نمی‌ایستد و خودشان این را از همه بهتر می‌دانند. پس ساختن پیش‌فرض "بمب هسته‌ای می‌اندازند" نه فقط بی‌پایه است بلکه بی‌معنی است. چنین کاری برای آمریکا یک رسوایی تاریخی در برابر چشم تمام دنیا می‌شود و کسی که این‌همه ابزار دیگر در دست دارد سراغش نمی‌رود.
و حالا ببینید این ویدیو چه کار می‌کند. می‌گوید "فرض کن"، و همین "فرض کن" کافی است که در ذهن شنونده بنشیند که دشمن، یعنی آمریکا و اسرائیل، آمده‌اند ما را با بمب اتمی آلوده کنند. و دشمن در این روایت همیشه آن طرف مرز است و این ما نیستیم که اورانیوم غنی‌شده زیر آن کوه پنهان کرده‌ایم. اما چیزی که در این ویدیو نیست خیلی مهم‌تر از چیزی است که هست. نمی‌پرسد چرا صدها کیلو اورانیوم شصت درصد را زیر کوه انبار کرده‌اند و کسی نمی‌داند کجاست. نمی‌پرسد چرا حکومت حاضر نیست آن را نشان بازرسان بدهد. نمی‌پرسد چرا تأسیسات اتمی را توی دل کوه و کنار شهرهای کهن ما مثل نطنز و کاشان و ابیانه و مراکز پر جمعیت مثل قم و اصفهان ساخته‌اند، شهرهایی که هزاران سال تاریخ دارند. اگر کسی واقعاً نگران جان مردم بود اولین سؤالش از همین مسئولان بود. کسانی که ما را در این وضع گذاشته‌اند همین‌جا نشسته‌اند و ویدیو یک کلمه از آنها نمی‌پرسد. به ما یاد می‌دهند چطور از خودمان در برابر انفجار محافظت کنیم اما درباره‌ی کسانی که این خطر را به وجود آورده‌اند و می‌توانند با یک تصمیم برش دارند هیچ نمی‌گویند.
به نظر من این سکوت خودش نشانه است، نشانه‌ی روشنی که یک چیزی در این ویدیو درست نیست. و یک نشانه‌ی دیگر هم هست: ببینید چه کسانی دارند این ویدیو را پخش می‌کنند و پشتش می‌ایستند. خیلی از آنها همان‌هایی هستند که خودشان را مخالف جنگ معرفی می‌کنند اما کارنامه‌شان نشان می‌دهد که در عمل در خدمت تبلیغات جمهوری اسلامی‌اند. ما این را می‌بینیم و هر روز تماشایش می‌کنیم. این دلسوزیِ بی‌غرض برای مردم ایران نیست. ظاهرش را این‌طور ساخته‌اند ولی کارکردش چیز دیگری است: ترساندن مردم و بدنام کردن آمریکا و اسرائیل و پاک کردن گناه از دامان حکومتی که این وضع را ساخته.
هر که این ویدیو را ساخته کارش کار تبلیغات حکومت است: سؤال را از "چرا شما خطر ساخته‌اید" به "ببین دشمن چه می‌خواهد بکند" برمی‌گرداند. می‌خواهد مردم را بترساند تا به آمریکا و اسرائیل با چشم تهدید نگاه کنند تا کسی راه بازرسی و تحویل مواد و حل مسالمت‌آمیز را نخواهد. من خطرهای جنگ را انکار نمی‌کنم و توصیه‌های ایمنی ویدیو هم در حالت کلی درست است. اما به وضعیت ما ربط ندارد چون بر پایه‌ی سناریویی ساخته شده که هیچ دلیلی برایش نیست و مهم‌ترین سؤال‌ها را اصلاً نمی‌پرسد: این خطر را چه کسی ساخته؟ و چه کسی می‌تواند با یک تصمیم آن را بردارد؟
سرکوب بی‌رحمانه مخالفان توسط رژیم جمهوری اسلامی، قساوت عمیق این حکومت را بار دیگر به نمایش گذاشته است؛ فاجعه‌ای که دردناک‌ترین تجلی آن را می‌توان در سرنوشت تلخ رومینا و ترانه رحیمی، خواهران دوقلوی ۲۱ ساله، مشاهده کرد. این دو جوان تنها به جرم اعتراض به یک حکومت فاسد بازداشت و در زندان‌های رژیم هدف شکنجه‌های قرون وسطایی قرار گرفته‌اند. در حالی که رومینا به ۲۵ سال زندان محکوم شده، ترانه با حکم اعدام روبه‌روست - قربانیانی در دستگاه قضا که اعدام‌های خودسرانه و قساوت حساب‌شده را ابزار سرکوب کرده است. به گفته مسعود نورمحمدی، پسرعمو و حامی آنها، این خواهران بارها در زندان به‌شدت شکنجه شده‌اند، ساعت‌ها به «تخت‌های جادویی» بسته شده و برای اعتراف‌گیری زیر ضربات وحشیانه شلاق و ضرب و جرح قرار گرفته‌اند. در حالی که رژیم همچنان به ارعاب هزاران خانواده در سایه اعدام‌های سحرگاهی ادامه می‌دهد، فریاد دادخواهی بستگان قربانیان برای جلب توجه نهادهای بین‌المللی عمدتاً بی‌پاسخ مانده است. با این حال، به لطف شجاعت پایدار کسانی که از سکوت سر باز می‌زنند، جنایات هولناک و بخشش‌ناپذیر جمهوری اسلامی بیش از پیش بر جهانیان آشکار می‌گردد.