แบมบี้กลับมาหาปริม
ในวันที่สะบักสะบอม ในวันที่รู้สึกผิด ในวันที่ใช้ชีวิตแบบปกติยังแทบไม่ไหว เค้กหนึ่งก้อนกับแฟนเก่าหนึ่งคน ก็ปรากฏหน้าประตูอพาร์ทเม้นท์กลางดึก
หลังเที่ยงคืน คือวันเกิดปริม
แฟนเก่าที่แบมบี้ตัดใจไม่ลง
แฟนเก่าที่ทำแฟนใหม่ของเธอหึง ทะเลาะกันจนประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต
แฟนเก่าที่… ไม่รู้ว่าตอนนี้จะมูฟออนไปหรือยัง
แบมบี้รู้แก่ใจว่าเธอไม่ควรทำแบบนี้ แต่คืนนั้น เธออยู่ในรถคันนั้น ขณะสายตาพร่าพรายด้วยแสงไฟ ขณะที่เสียงเบรกอื้ออึงอยู่ในหู เสี้ยวสุดท้ายก่อนสติมลายเลือน คือความคิดที่ขึ้นต้นด้วยคำว่า
‘ปริม’
ถ้าตายตรงนี้
จะไม่ได้เจอ ‘ปริม’ อีกแล้ว
จะไม่ได้ขอโทษปริม
จะไม่ได้ทำอะไรเพื่อปริม
จะรักษาสัญญาที่มีกับปริมไว้ไม่ได้
จะไม่ได้กอดปริมเอาไว้ แล้วบอกหล่อนว่า
“ชั้นกลัว… กลัวว่าจะไม่ได้เจอแกอีก”
กลางดึกในหลายเดือนถัดมา
ปริม ปริยากร เปิดประตูรับแบมบี้
ปากค่อนแคะว่าเธอไม่มีวันลงมือทำเค้กเอง
แต่ไม่ได้ไล่เธอกลับไป (เด็กนั่นสิที่ต้องกลับแทน)
ถือว่ายังมีความหวัง
และหวังว่า
นี่จะไม่ใช่เรื่องราวในโลกหลังความตาย
รูปน่าใช้เปนดิสฟิคแชทมาก ฟีลเพื่อนกันในกลุ่ม ไม่ได้เป็นไรกัน (เพราะเลิกกันไปแล้วตั้งแต่หลายปีก่อน) แต่ใช้รูปดิสเก่าไม่เคยเปลี่ยนทั้งคู่ แล้วบอกกับคนอื่นว่า ชอบห่านตัวนี้ ก็เลยยังใช้
แป๋วขนาดนี้ใครจะดุไหว ยัยผู้กำกับคนนั้นขึงขังตึงตังแค่ไหนสุดท้ายใจก็เหลวเป๋วไม่เป็นทรง เคะที่ชนะทุกอย่างบนโลกใบนี้ รวมถึงชนะใจมัมหมีด้วย
เห็นสีผิวนฟแล้วตื่นเต้นรอวันที่แก้มขีดของน้องจะได้สัมผัสแสงแดดปารีส ผิวโกลด์ฉ่ำที่ฐูกกกกกกกกกกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก แฟชั่นวีคเข้าด่วน 😭
FILMRACHA FK AWARDS
#FilmFeedxKhaosodAwards2025











