เดรึ retweeted
เคยเป็นสตาฟจัดอบรม(เป็นออแกไนซ์นอก รับจัดให้รัฐ) แล้วผู้เข้าอบรมโทรมาตอน 5.50 ตีห้าห้าสิบ ทุกคนอ่านไม่ผิด โทรมาถามว่าจากสถานีบางซื่อไปสถานที่จัดอบรมยังไง กุเกาหัว เวลานี้????
คือเขียนแล้วว่า mrt สถานีอะไร ทางออกไหน มีลิงก์ google map
ข้อเสียการไม่ออกจากห้อง ไม่เจอผู้คนเลย ทำให้การสื่อสารมีปัญหา เวลาเจอผู้คนจะเรียบเรียงคำพูดไม่ถูก เพราะชินกับการอยู่คนเดียว ทุกคนลองสังเกตตัวเองดู เป็นแบบนี้ไหม ส่วนเราเป็นแล้ว
Readers added context they thought people might want to know
โพสต์นี้คัดลอกข้อความเดียวกับโพสต์ก่อนหน้าของ @ug_urisa2001 โดยไม่ให้เครดิต
x.com/ug_urisa2001/s…
เดรึ retweeted
ก่อนจะเป็นตัวแม่ก็เคยแพ้มาก่อน โดนเสื้อเหลืองข้างๆ กันซีนเต้นแรงกว่า แล้วจขช.ลงคลิปแล้วคนเสื้อเหลืองมาตอบกลับ เอ็นดูอะ คอมเม้นเชียร์ให้ไปเต้นแก้มือ
เดรึ retweeted
5. หลอกควายสบายใจจัง หลอกกี่ครั้งก็ยังเป็นควาย
6. ใคร ใคร ใครถาม
7. กมรสน ก็ไม่รู้สินะ
8. เล่าปี่เป็นพี่เล่าใหม่ เล่าปี่ตายไปใครจะได้สมบัติ
เดรึ retweeted
กูไม่ชอบคนไม่มี common sense เลยจริงๆ บางเรื่องมันง่ายมากกกก เป็นเรื่องที่ทำมาแล้ว 3,000 รอบ แต่ก็ยังถามเอาคำตอบอยู่ได้ทุกครั้ง ทั้งที่ควรจะคิดเองหรือแก้ปัญหาเบื้องต้นได้แล้วอะ การถามไม่ผิด แต่ช่วยใช้ความคิดตัวเองก่อนถามบ้าง 😭🙂↔️
เดรึ retweeted
เพื่อนนี่ตอนประถม มีซ้อมวิ่งงานไรซักอย่างซึ่งใกล้แข่งแล้วตรงกับถือศีลอดพอดี แล้วชีไม่กินข้าวไปซ้อมสรุปเป็นลมครูเอาน้ำแดงป้อน พ่อแม่บุกมาด่า ครูเลยบอกว่างั้นก็เอาชีพักสำรองลง พ่อแม่ไม่ยอมอีกบอกว่าตัดโอกาสลูกเค้า แล้วถามจะให้ทำไงพ่อแม่บอกเป็นเรื่องที่ครูต้องจัดการ
เดรึ retweeted
คนประเภทที่ไม่อยากคบเป็นเพื่อนด้วยที่สุด คือคนที่พลังงานลบตลอดเวลา บูดง่าย นอยด์ง่าย ไม่พอใจไปหมดทุกอย่าง ไปเที่ยวก็เอาแต่บ่น ไม่ว่าจะทำอะไรก็ไม่เคยเอนจอยกับอะไรเลย อยู่ด้วยแล้วหมดสนุกไปด้วยอะ
นี่ว่าการโทรมาบอกเลิกนัดเพราะได้งานแล้ว อย่างน้อยก็รู้ว่าเขาใส่ใจ ไม่โกสอะ
มีผู้สมัครงานอายุ 22 ปีโทรมาขอยกเลิกนัดสัมภาษณ์
เขาบอกว่า “ขอโทษครับ สุดท้ายผมไม่ไปแล้วนะครับ”
พอถามเหตุผล เขาตอบว่า “ได้งานที่สามารถทำงานจากบ้านได้ทุกวัน เลยไม่อยากต้องเดินทางไปออฟฟิศ”
ฝ่ายเราก็เข้าใจ บอกให้โชคดีไป
ผ่านไปหนึ่งปีครึ่ง เขาส่งเรซูเม่มาสมัครอีกครั้ง พร้อมข้อความว่า “ไม่แน่ใจว่าคุณยังจำผมได้ไหม ครั้งก่อนผมเคยยกเลิกนัดสัมภาษณ์ไป”
เลยเรียกมาคุย แล้วถามตรง ๆ ว่า “ทำงานจากบ้านเป็นยังไงบ้าง?”
เขาตอบว่า “ช่วงแรกดีมากครับ แต่ผ่านไปหลายเดือนแทบไม่ได้คุยกับคนในทีมนอกจากตอนประชุม”
ถามต่อว่า “แล้วออกจากงานเพราะเรื่องนั้นเหรอ?”
เขาบอกว่า “ไม่ใช่ครับ ออกเพราะเคยขอให้ช่วยสอนงานสามครั้ง แต่ไม่มีใครมีเวลาให้”
แล้วเขาก็พูดต่อว่า “ตอนนี้ผมไม่ได้มองหางานที่ทำงานจากบ้านแล้ว ผมมองหาที่ที่ผมได้เรียนรู้จริง ๆ”
ฝ่ายเราบอกว่าที่นี่ก็มีวันทำงานจากบ้านบ้างเหมือนกัน
เขาตอบว่า “รู้ครับ ครั้งนี้ผมเลยถามก่อนเลยว่าที่นี่สอนงานพนักงานใหม่อย่างไร”
สุดท้ายเรารับเขาเข้าทำงาน
ผ่านไปหกเดือน เขากลายเป็นหนึ่งในคนที่ปรับตัวเข้ากับทีมได้ดีที่สุด
การปฏิเสธโอกาสครั้งหนึ่ง ไม่ควรปิดประตูไปตลอดกาล
บางครั้งสิ่งที่เปลี่ยนไม่ใช่ตัวผู้สมัครเอง แต่คือสิ่งที่เขาเรียนรู้ว่าตัวเองให้ความสำคัญกับอะไร
โดยเฉพาะฉากกลัวคือกลัวจริงกลัวจนสั่นน้ำตาน้ำหมูกไหลหมด เก่งจริง





































