usainironhead (@usainironhead) header
usainironhead (@usainironhead) profile picture

artist, painter

İstanbul, Türkiye
Joined September 2017
Photo by usainironhead (@usainironhead)Photo by usainironhead (@usainironhead)Photo by usainironhead (@usainironhead)Photo by usainironhead (@usainironhead)Photo by usainironhead (@usainironhead)Photo by usainironhead (@usainironhead)Photo by usainironhead (@usainironhead)Photo by usainironhead (@usainironhead)Photo by usainironhead (@usainironhead)Photo by usainironhead (@usainironhead)
kıdemli profesyonel ev genciyim mutfaktan 2 muz aldım (küçük boy diye) babam üstünü başını parçalayarak şerefini sikiyim diye bağırdı
89
257
57
15,081
1,090,794
Meryem’le bir kaç seanstan sonra Peri
duaya merhaba diye girmek
2
33
usainironhead retweeted
BİR BAŞKADIR .. AMA BU DEFA BİRAZ BAŞKA! Bir Başkadır dizisinin ikinci sezonunu izledim. Hatta ikinci sezonu daha iyi anlayabilmek için dönüp ilk sezonu yeniden izledim. Gelin açık konuşalım.. İlk sezonda Türkiye vardı. Sınıfsal uçurumları, inançları, önyargıları, birbirini tanımadan birbirinden nefret eden mahalleleriyle gerçek bir Türkiye.. Berkun Oya, toplumun sosyolojik röntgenini çekmişti adeta. İkinci sezonda ise o derinliğin yerini zaman zaman tribünlere oynayan, hikâye anlatmaktan çok mesaj vermeye çalışan bir senaryo almış. İkinci sezonun en büyük kozu ise Berkun Oya’nın kendisine yazdığı rol. Olağanüstü bir performans. Oyuncu Berkun Oya, yazar Berkun Oya’nın önüne geçmiş desek yeridir. Ama keşke Muzaffer son anda Hilmi’yi kurtarmaya çalışsaydı.. Peri, Meryem’in imdadına yetişseydi.. Hilmi aklansaydı.. Peri’nin sevgilisi o kadar saçmalamasaydı.. Muzaffer’in alkolik oğlu, zorlama bir tabanca hikâyesinin öznesine dönüşmeseydi.. Bütün bunların olması şart değildi elbette. Ama bütün bu hikâyelerin bir yere varması şarttı. Çünkü açık uçlu final başka şeydir, hikâyeyi yarım bırakmak başka. Bir senarist her soruya cevap vermek zorunda değildir. Ama seyircinin dizi boyunca taşıdığı sorulara karşı bir sorumluluğu vardır. Belirsizlik, iyi yazıldığında sanatın gücüdür; kötü kullanıldığında ise senaryonun eksik bıraktıklarını seyircinin hayal gücüne havale etmenin kolay yoludur. Üstelik hayatın belirsizliğini anlatmak için hikâyeyi belirsiz bırakmak gerekmez. Büyük finaller her zaman mutlu sonlar değildir. Bazen bir kayıp, bazen bir yenilgi, bazen de geri dönüşü olmayan bir karar, hikâyeyi tamamlar. Bizim itirazımız mutsuz sona değil, sonun olmayışına. Elbette böyle seven de vardır. Ama biz başka bir kuşağız.. Biz “THE END” kuşağıyız. Perde kapandığında bütün düğümlerin çözülmesini değil belki ama, anlatılanların bir anlam kazanmasını bekleriz. Çünkü iyi bir final, seyircinin bütün sorularını cevaplayan değil, ona neden bu hikâyeyi izlediğini hissettiren finaldir. Hayat zaten yarım kalmış hikâyelerle dolu. Sanatın marifeti, o yarım kalmışlığı bir kez daha önümüze koymak değil; ona bir anlam, bir biçim ve bir son verebilmektir.
61
14
13
265
163,601
usainironhead retweeted
Bir Başkadır dizisinin ikinci sezonunu izledim. İlk sezonda özellikle kentli, seküler kesimin ülkelerine karşı hissettikleri “yabancılaşma” duygusuna yer verilmişti. Ancak dizi iyimser bir tonda bitmiş ve yabancılaşma yerini duygudaşlığa bırakmıştı. İkinci sezonda bu iyimserliğin yerini çaresizlik almış. Bu sefer mutsuzluğu sınıfsal bir açıdan değil daha geniş bir yelpazeden göstermişler. Ülkede yaşanan hukuksuzluklara yüksek sesle tepki gösteren konuşkan bir imamın bir sabah cezaeviyle hemhal olması ve hamile eşinin düştüğü perişanlık gösteriliyor. Esasen iktidarla aynı mahalleden gelen insanların; sistemin dışına çıkıp yaşananları eleştirdikleri anda nasıl bir anda lanetlendiklerini görüyoruz. Meryem’in “Benim kocam ne yaptı? Adam mı öldürdü? Herkes bana öcü görmüş gibi bakıyor” yakınması bu durumu özetliyor. Türkiye’de sıradan insanların cezaevine hiç olmadıkları kadar yakın oldukları bir dönemi yaşıyoruz. Dizide de sistemin biraz dışına çıktıklarında bu kaderi yaşayan kendi halinde bir aileyi görüyoruz. Tıpkı mahkeme yolu gözleyen, derdini kimseye anlatamayan, en yakınlarının bile korkup kaçtığı çok sayıda insan gibi… Kısa süren ikinci sezonun son sahnesi oldukça derinlikli. Kocası hapiste olan Meryem’in çaresizlik içinde Doktor Peri’ye yakarışı izleyiciye çok şey anlıyor. Doktor Peri karakteri ilk sezonda bizlere Kemalist bir ailenin halkı küçük gören elitist kızı gibi aktarılmıştı. Lakin Peri, tabularını yıkarak mütedeyyin Meryem karakterini sevip sahiplenmeyi başarmıştı. Esasen Meryem, Doktor Peri’nin nefret ettiği İslamcı akımı temsil ediyordu. Meryem’in ikinci sezonun son sahnesinde “Kızımın adını Peri koyacağım. İnşallah senin gibi bir insan olur” sözleri bizlere bir başka duygudaşlığın izlerini gösteriyor. Artık ideolojik ya da sınıfsal değil vicdani bir imtihanın ortasında olduğumuzu hissettiriyor. Zira ülkemizde hayatta kalmanın yolu artık Kemalist, Sosyal Demokrat, Milliyetçi, Mütedeyyin, İslamcı vs. olmaktan geçmiyor… Adil ve vicdanlı olup olmamaktan geçiyor. Dizi bize yeni saflaşmanın şifresini vererek bitiyor. Umarım üçüncü sezon daha mutlu bir Türkiye’de ve daha iyimser bir tonda çekilir.
19
80
4
905
76,351
usainironhead retweeted
bu ne soguk Atatürk dusmanlarinin aminakoyim ya
32
5,149
18
59,925
625,877
usainironhead retweeted
beni herhangi bir konuda 1 ay kampa alıp eğitseler yapamayacağım bir şey olduğunu düşünmüyorum böyle bir delüzyonellik içindeyim mesela iki haftada dj olurum
40
1,089
99
13,909
225,537
usainironhead retweeted
çok ilginç bir canlı bu tüm erkeklerde 5 yaşında son bulan tatlılık onda kalmış
Batrakov ödülünü basın mensuplarına gösterdi.
6
27
3
1,691
62,725
usainironhead retweeted
Stuttgart kalecisi anlık
31
293
21
4,055
141,969
usainironhead retweeted
Türkiye'de TikTok kullanmayanların oranı sadece yüzde 5' inmiş . Kim o yüzde 5 Sizi çok seviyorum 🫶 ve gerizekalı değilsiniz
Slime yayınından 3 milyon TL kazandıkları iddia edilen çift, kazancını açıkladı: “Yayın sonu 140 bin jeton aldık. A-1 liginde değilseniz, 250-270 jetona karşılık 1 dolar veriyor. Buna karşılık tabii ki verginizi de ödüyorsunuz çektikten sonra. Ayriyeten, bir de tabii ki PK yayını ya da sohbet yayını olmadığı için kullanılan malzemenin gideri var.  Dünkü dev slime için yaklaşık olarak 16.700-16.800 liralık bir malzeme gitti.”
153
9
26
2,928
115,921
Oral yap denince hemşinli
Replying to @biravuchemsin
Asıl bomba şimdi. 2-3 ay sonra tekrar görüştük. Uzak mesafe. Biraz da kızgın bana. Yemek yedik. Evine gittm. Sevişmek istedim oralı olmadı beni yine salonda yatırdı. Gece yarısı yanıma gelip hemşinli oral yap dedi keskin ve net bir ses tonu ile.
25
6
4,600
504,944
usainironhead retweeted
değil 3 ay bi dakika bile özgürlüğünden mahrum kalmaması gereken arkadaşımız deniz nihayet tahliye oldu. geçmiş olsun & gurur duyulası savunman için de maşallahlar olsun sana...... 🫵❤️🫂🧿 @idgoktas
3
93
3
1,889
24,873
usainironhead retweeted
Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar, Yarın, 28 Eylül Pazartesi, Çağlayan Adliyesi’nde saat 10:00’da duruşmam var. 88 gün sonra ilk kez kelepçeleneceğim ve araba kornası duyacağım. Kelepçeyi özlemediğim kesin, bakalım araba kornasını özlemiş miyim? İyiyim. Güneş olmadan da yaşanıyormuş, güneş abartılmış bir balonmuş. Biraz da cezaevinden havadisler: Sınıf atlama heyecanı var Karatepe’de mahallemize 2 özel jeti olan komşu taşındı. Herkes bir gecede radikal seviyede artan refah seviyesine uygun davranmaya çalışıyor. Ben de buna uygun olarak bu tweette “zengin derdi” sayılacak bir konu seçtim: Cezaevi ve müzik. “Müziksiz yaşayamam” tipi bir insan hiç olmadım, hatta epey de yaşarım ama “müziksiz 88 gün yaşayamam” tipi bir insanmışım meğer. Rüyalarımdan birinde; tahliye olduğumu fark edince hemen Peyk açıyordum ama Peyk olmayan bir şey çalıyordu. Radyo ve Dream Türk var ama hep Peyk olmayan bir şey çalıyor. Şimdi övmeye çekiniyorum; TRT 2’yi övdüm, son 1 aydır yok. Radyo 3 sağolsun, Gojira çaldı 1 saat. Böyle mucizevi anlar dışında pek seçenek yok. Bu yüzden bu yaşa kadar ergen inadıyla taşıdığım Türkçe pop alerjimi aşmam gerekti. Bu hafta savunmama hazırlanırken 24 saat boyunca Dream Türk açıktı. Sadece yan komşum Haluk Levent, Mamak Türküsü ya da Haziran’da Ölmek Zor çaldığında TV’yi kapatıp avluya çıkıyorum. Kuyu tipinin tek iyi yanı akustiği olabilir. 24 saat Dream Türk izlerseniz 4 kere Ezhel’i görebiliyorsunuz, özledik. Onun dışında Türkçe pop. Girl Band, Boy Band ve Karışık Band salgını var, herkes dikkatli olsun. Kalabalık ortamlara girmeyin, aniden bir koreografinin parçası olabilirsiniz. Favorilerim:  Eypio & Sibel Can – Kıyamam  Mabel Matiz – Umrumdışı Hücremde Mabel Matiz’in “Ben büyüttüm boy boy” dansını yaparken infaz koruma memuruna yakalandım. Bir kere de derbi günü MasterChef izlerken yakalanmıştım, iki etti. Savunma öncesi gündemden uzaklaşmak için seçtiğim bu yumuşak konuyu burada yazdığım bir rap ile bitireyim. Sabah 9’da ekmek dağıtımı oluyor. Haftada birkaç gün de ekmekle birlikte poğaça veriliyor ve kruvasan neşesi yaşanıyor. O günler önce koridorda servis tezgâhının tekerleğinden çıkan sesler yankılanıyor. Sonra dağıtımı yapan memur bozacı gibi bir nağmeyle bağırıyor: “Ekmek ve poğaçaaaa” (Fuat Ergin tarzı bir flow’la) Ekmek ve poğaça
Vaktimiz bolca
Cicibebe olmasa
Halimiz n’olcak
Menü ful carbo
Ne peynir ne yarım kadeh Doluca
Haluk, Cem, Özkan, ben
D Blok dört yapraklı yonca Görüşmek üzere.
1,133
9,188
999
58,596
4,108,489
usainironhead retweeted
Si usted es pobre y piensa que votando por la derecha va salir de la pobreza; usted no es solo pobre, usted es un pobre pendejo.
1,885
9,394
366
50,119
1,097,209
usainironhead retweeted
Atatürk’ün kızları ♥️
20
49
2
1,949
32,051
usainironhead retweeted
El día que Robin Williams hizo reír a Koko, una gorila que llevaba 6 meses de luto por la muerte de su hijo
760
15,336
1,124
267,010
20,267,011
usainironhead retweeted
Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar. Bir iyi haber, bir kötü haberim var. İyi haber: Tahliye oldum. Kötü haber: Tutuklandım. Ben de sizin okuduğunuz hızda öğrendim bu iki haberi. Bu sefer, Daltonlar hakkındaki şakadan, “suçu ve suçluyu övmek” suçundan tutuklandım. Cezaevinde sıradan bir 58. gündü. Bir elimde Cici Bebe, diğer elimde İhsan Oktay. Konstantiniye’nin dehlizlerinde dolaşıyordum. “SEGBİS’in var” dediler. Bayram değil, seyran değil; bu neyin SEGBİS’i düşüncesiyle koridora çıktık. Hücre-SEGBİS arasındaki bir dakikalık koridor yolculuğunda özgürmüşüm, bilmiyordum. Bilsem hafiften dans ederdim. Avukatlarıma haber verilmediğini, normalde salona gelmem gerektiğini ama acele bir durum olduğunu bildirdiler. Suçlamaya konu metni okudular. “Çocukları dövmemeliyiz.” demişim de “Neden çocukları dövmek gerektiğini düşünüyorsun?” diye sorulmuş gibi hissettim. Hayattan, Türkçemizden ve altı üstü komediden söz ettim. Tekrar tutuklanmama karar verdiler. Adli yılın açılışını burada kutlayacağım, başarılı bir sezon olsun. 90 dakikalık gösteriden iki ayda bir yeni suçlama çıkıyor. Reels yerine tam gösteri YouTube kanalımda, odaklanma problemi olan varsa da telefon detoksu öneririm. Bana iyi geldi. Ben iyiyim; moralim, sağlığım yerinde. Bu ay çocukkenki ağustoslar gibi hızlı geçti. Allah’tan okul yok Eylül’de. Bu mektubu yazarken cezaevinde 10 saniyeliğine elektrik gitti. Karanlıkta bütün mahkumlar hücrelerde ıslık çalıp bağırdılar. İlkokulda pikniğe giderken gezi otobüsü tünele girmiş gibi hissettim. Karatepe 2026, efsane tayfa. Unutulmayacaksın.
1,014
11,665
873
65,838
2,912,085
usainironhead retweeted
Deniz Göktaş 55 gündür tutuklu. Deniz Göktaş serbest bırakılsın.
15
426
9
3,401
46,087
Ahsgshshshshshsshhsshhshswhhsshsh
spider man seven erkek hmm epey niş bir kitle sanırım erkek nüfusunun yüzde yetmişi bu grubun içinde olmasa gerek
2
186
usainironhead retweeted
Güncel bağımlılık = Türkçe şarkılarla yapılan Spiderman editleri izlemek
5
135
2
2,264
35,642
usainironhead retweeted
Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar. Size bu satırları hemen yan hücremden gelen “Aşkın mapushanee, içindee ben mahkum” dizeleri eşliğinde yazıyorum. Bir düzeltmeyle başlayayım; tanımadığım ve görüşmediğim bir avukat “Deniz bizi unutmayın dedi ” gibi bir bilgi yaymış. Ne böyle bir duygum var ne de öyle bir talebim oldu. Aksine sürekli beni paylaştığını öğrendiğim arkadaşlarıma şu mesajı yolladım: “Abartma be king, yaz böyle geçmez.” Hazır hayatımın ilk tekzibini yapıp kendimi bir şey sanmışken hız kesmeden ikinciyi de yapayım. Biraz gecikmeli olacak ama tutuklandığımı öğrenince söylediğim “neşemizi çalamazlar” mesajını tırnak içinde olduğunu vurgulayarak söylemiştim. Nöşömözü çolomozlor gibi. Ama adliyeden Twitter’a ulaşana kadar yolda ironik tırnaklar kaybolmuş. Bana bu haberler geç geldiği için özetle şöyle diyebilirim; romantik, arabesk ya da talepkar bir cümle duyarsanız bilin ki doğru değildir. Çünkü ruh halim — olumlu anlamda — üçünden de uzak. Evet, Çorlu’da birinci ayımı doldurdum. Ankara, Çorum, Antalya ve İstanbul’dan sonra en çok vakit geçirdiğim şehir Tekirdağ oldu. Beş Şehir’i tamamladım. Gelirseniz gezdiremem ama şehrimizin en çok ziyaret edilen noktası olan cezaevine çoğu Tekirdağlıdan daha hakimim. En iyi köfteciyi herkes bilir. Moralim yerinde, sağlığım iyi. Bir ay boyunca kötü hissettiğim tek bir an bile olmadı. Tabii ki cezaevi romantize edilebilecek bir yer değil. Bunu herkes bilir. Monopoly’de bile kodese girince sinir krizi geçiren arkadaşlarım oldu. Yine de adettendir, benden de duyun; cezaevine girmeyin mecbur kalmadıkça. Aile, arkadaşlar, iletişim ve seyahat özgürlüğü, gözetlenmediğim bir oda, güneş, sahne, sokakta yürümek gibi mahrumiyetlerin yanında önemini burada anladığım şeyler de oluyor. Klavye ve bıyık makası benim için önemliymiş. Klavyeye hazırlıklıydım ama bıyık makası sürpriz oldu. Berber prosedürünü öğrenene kadar bıyıklar ağzımı kapattı. Kantin listesinde olmamasına rağmen şansımı deneyip “Bıyık makası?” diye dilekçe yazdım; cevap verilmeyen tek dilekçem oldu. Bir filmde dev makası olan bir adam gördüm. Çok özendim. Hayatımda ilk kez canım makas çekti. Neyse ki bıyığım Türkiye’de övgü alabileceği en kritik kişiden övgü aldı; ziyarete gelen Erkan Baş’tan. Özetle cezaevine girmemeye çalışın ama işinizi olması gerektiği gibi yapmanın karşılığı buysa en huzurlu uykular burada uyunuyor. Sonraki gün yapacak işinizin ya da verilmiş sözünüzün olmaması da cabası. Kaldığım cezaevi “Kuyu Tipi” olarak biliniyor. Bu konuda uzmanların, avukatların ve uzun süre tecrübe etmek zorunda kalmış insanların yazdıklarını okumanızı tavsiye ederim. Benim kısa süreli gözlemim; güneşsizlik, havasızlık ve sosyal izolasyonun kalıcı fizyolojik ve psikolojik zararlar vermesi kaçınılmaz. Sayımlar dışında insan sesi duymadan günleri, haftaları geçen mahkumlar var. Cezaevi deyince aklımızda canlanandan çok daha yalnızlaştıran bir sistem. Ben belki kısa süreli olacağını umduğum için dışarıda da bazen yaptığım goblin moduna geçerek şimdilik uyum sağladım. Ama öğlen 7 metrelik duvarları olan avluda yüzüme gelsin diye güneşle köşe kapmaca oynamam gerekiyor. Yolu bir şekilde bu kuyuya düşen güvercin* ve dev çekirgeler duvarları aşamadıkları için benimle beraber kalıyorlar, haklarında CİMER şikayeti olmamasına rağmen. Yalnız hissettirmiyorlar. Gönderdiğiniz kitap kargoları ve şimdiden plastik komodinimin iki çekmecesini dolduran mektuplar hayatımdaki en kalabalık zamanımı yaşamamı sağladı hücrede. Hepsini okudum mektupların, kalışım uzarsa cevap da yazacağım. Yakın arkadaşlarımdan “Niye cevap yazmıyorsun şerefsiz, bu sefer turnede olmadığını hepimiz biliyoruz” tarzı mektuplar gelmeye başladı. WhatsApp’tan kurtuldum, bu sitemden kurtulamadım. Kitap hediyeleri ve mektuplarla memurlara ek mesai çıkardık. Size de, şikayet etmeden hızla yardımcı olan memurlara da teşekkürler. Düzenli ziyarete gelen avukatlar da nefes oluyor. Cezaevinin yıldızları onlar. Ton balığını cezaevi kantinine ekleten avukatla tanıştım, çok heyecanlandım. Burada Oğuzhan Uğur’dan daha popüler. Dışarıya dair haberleri de onlardan alıyorum. Okul arkadaşlarım başta olmak üzere dışarıda destek olan, dayanışma gösteren herkese de çok teşekkürler. Sabah 8 sayımlarında memurlar gelene kadar uyanık kalabilmek için “Bugün kim tutuklandı” temalı programlar izlemeye alışmışken, bir sabah ODTÜ Mezuniyet pankartlarıyla uyandım. Gözlerim doldu ilk kez. İyi ki varsınız. Athena Gökhan’ın törende benle ilgili yaşadığı kafa karşılığına çok güldüm. Sansürcü Punkçı da Türkiye’ye kısmetmiş. Anarchy in THE UK AcunMedya in Turkey Böyle diyorum ama NATO ve Dünya Kupası bittiğinden beri Masterchef izliyorum. Açar açmaz orada da bir Karadenizli kazandı. Bütün ülkeyi kısık ateşte karadenize ettiler. (Deniz içerde şimdi ne şaka malzemesi biriktirmişsindir? Aynen kardeşim ful böyle notlar alıyorum, özür.) Burçin ve Tolğa favorim. İlk hafta ülkeme dair moral tazelemek için Aktroll kanalları izledim; NATO Zirvesi Özel. Programlarda önce bana sövüp ahlak dersi veriyorlardı, sonra Donald Trump övüyorlardı, Türkiye için büyük şansmış varlığına duacılar. Ben de dersimi aldım. “Değerleri aşağılayan komedyen” den, “Değerli dostum”a terfi etmek için eksiklerim: - Epstein ile kanka olmak - Gazze’yi Netanyahu ile birlikte tatil köyü yapma vaadi Bir kelime şakası ve bir didaktik çıkış yaptığıma göre aylık güncellememi sonlandırabilirim. Hala kararlıyım, Moby Dick’i bitireceğim. Geçen öyle yazdım ama elime geçmedi henüz. Diğer kitaplar geldi, Moby Dick hala kontrolde. Cezaevi okuma komisyonu da bitiremiyor, bela bir kitap. Aslında cezaevi kütüphanesi çok iyi, Chomsky bile var. Belki o da Epstein kontenjanından girmiştir. (*) 2 haftadır benimle yaşayan güvercin Leo ile tanıştığımız günün öyküsünü yazdım, Uğur Gürsoy Uykusuz Ağustos sayısında çizdi. Benim yerime de okuyun, buraya Uykusuz sokamıyormuşuz. Söyleyeceklerim bu kadar, iyi günler.
1,168
12,752
1,525
61,984
5,452,469