a place to cry retweeted
ส่วนตัวเราชอบ self-fulfilling prophecy เป็นทฤษฎีที่พูดถึงการที่ความเชื่อของเราส่งผลต่อพฤติกรรม จนสุดท้ายสิ่งที่เราเชื่อก็กลายเป็นความจริง เราว่ามันเกิดขึ้นกับชีวิตคนได้บ่อยอะ อย่างเช่น คนที่เชื่อว่าตัวเองไม่เก่ง อาจไม่กล้าลองทำอะไรใหม่ ๆ ไม่กล้าออกจากพื้นที่ปลอดภัย พอไม่ได้ลองก็ไม่ได้พัฒนาตัวเอง แล้วสุดท้ายก็กลับมายืนยันกับตัวเองว่าเห็นไหม เราไม่เก่งจริง ๆ ทั้งที่บางทีเราอาจยังไม่เคยให้โอกาสตัวเองได้พิสูจน์ด้วยซ้ำ ทฤษฎีนี้ทำให้เราเห็นว่าความคิดมีอิทธิพลต่อการใช้ชีวิต บางครั้งเราอาจเป็นคนสร้างกรอบบางอย่างขึ้นมาเอง แล้วก็ใช้ชีวิตอยู่ในกรอบนั้นจนลืมไปว่าเราสามารถเลือกและเปลี่ยนแปลงมันได้เหมือนกัน
สภาพร่างกายและจิตใจของตัวเอง เป็นสิ่งที่สุดท้ายที่เราเลือกจะฟังมันหรอ มันฝืนทำเพื่อเรามาขนาดนี้ ทำไมเราไม่รักมันบ้างเลยนะ
ตั้งแต่ลางานมาก็ไม่ปวดหัวเลยสักวัน ชีวิตที่เคยได้พักวันแรก หลังจากการทำงานมา 7 วันทั้งปีที่ผ่านมา แม้แต่นักขัตฯ วันที่หยุดก็อยู่โหมด standby ยังทำงานอยู่ทุกวัน ไม่เคยมีวันที่ได้พักจริง ๆ สักวัน ทำไมยอมทุกคน แต่ไม่ยอมทำตามที่ร่างกายและจิตใจร้องขอบ้างนะ
a place to cry retweeted
เจนนี่เหมือนเด็กหัวดีที่ขี้เกียจอ่ะ5555 คือนาง born to be ความสามารถรอบด้าน เป็น all-rounder ขนาดมี slowlife บ้าง โดนพยายาม underrated แบบอุปทานหมู่บ้าง แต่เจนนี่ก็ยังเป็นเจนนี่อ่ะ คนก็ยังติดภาพว่าชีเป็นคนครบเครื่องตลอด ACE ของแทร่ คือนางมีของอ่ะ ฟีลเด็กหัวกะทิที่ทำอะไรก็ดีไปหมด
ลาจากที่ล่าสุดก็เพราะว่าพฤติกรรมตัวเองเปลี่ยนไป
พยายามยื้อแล้ว แต่คิดว่ามันเยอะกว่าที่เราจะรับได้ เลยออกเลย
ค่าจิตแพทย์กับค่าจิตบำบัดไม่คุ้มนะ กับการยื้อแล้วอะไรๆเราเปลี่ยนไปอะ
a place to cry retweeted
ชอบทฤษฎี Self-Compassion นี้มากเลย
(แนวคิดการเมตตาต่อตัวเอง) เตือนสติตัวเองได้ดีมาก ทำไมเราถึงควรขอบคุณตัวเองก่อนสิ้นปี? เพราะการเมตตาต่อตัวเองช่วยให้เรามองความผิดพลาดด้วยความเข้าใจ แทนที่จะเอาแต่ตำหนิตัวเอง ปีนี้เราอาจไม่ได้ทำสำเร็จทุกอย่างที่ตั้งใจไว้ แต่การผ่านวันที่ยากลำบากมาได้ก็มีความหมายไม่แพ้ควาสำเร็จใดๆ อย่าลืมขอบคุณตัวเองกันนะคะ 💌 ;)
a place to cry retweeted
แอบอยากให้การทำงาน 4 วันต่อสัปดาห์เป็นเรื่องปกติของโลกใบนี้ ถ้าวันพุธได้เบรกกลาง สัปดาห์หรือได้หยุดยาว 3 วัน ศุกร์เสาร์อาทิตย์คุณภาพชีวิตและสุขภาพจิตคงจะดีขึ้นมาก ๆ 🥹
a place to cry retweeted
เออ ไอ้บีบพนักงานให้ลาออกนี่จริง บ.เขาไม่อยากเสียประวัติไง เขาเลยไม่ไล่หรือจ้างออก เขาบีบให้คนลาออกเอง
a place to cry retweeted
อย่าให้ที่ทำงานที่ไม่เห็นคุณค่าของเรา ทำให้เรากลายเป็นคนที่ไม่เห็นคุณค่าของตัวเองไปด้วย
a place to cry retweeted
ทำงานองค์กรใหญ่ ต้องพรีเซ้นตัวเองให้เป็นในระดับนึง ถึงจะโต แล้วนี่ ก็ชอบนั่งทำงานเงียบๆหลังบ้านมากกว่า แต่โชคดี ที่หัวหน้า Support ให้แสง ให้เครดิตทุกครั้งที่มีโอกาส ..,, มีหัวหน้าที่ดีเป็นลาภอันประเสริฐ ทุกวันนี้เลยทำงานแบบถวายหัวให้หัวหน้าไปเลย 😂
เพื่อนพนักงานคนหนึ่งเล่าว่า ในทีมมีคนอยู่คนหนึ่งพูดเก่งมาก เวลาประชุมทีไรจะเป็นคนลุกขึ้นอธิบายผลงานของทีมทั้งหมด เล่าได้เป็นฉาก ๆ ว่ามีปัญหาอะไร แก้ไขยังไง และงานสำเร็จเพราะอะไร
ทั้งที่คนลงมือทำจริง ๆ ต้องนั่งแก้งานจนดึก ทดสอบแล้วทดสอบอีก บางวันแทบไม่ได้พัก แต่พอถึงเวลาประชุมกลับแทบไม่มีโอกาสพูดอะไรเลย
พอถึงวันประกาศพนักงานดีเด่น คนที่พูดในห้องประชุมกลับได้รับรางวัล มีชื่อขึ้นจอ ได้รับเสียงปรบมือจากผู้บริหาร
ส่วนคนที่ลงมือทำงานจริง ได้เพียงคำขอบคุณสั้น ๆ ว่า "ทุกคนทำได้ดีมาก"
เพื่อนที่เล่าเรื่องนี้เลยพูดขึ้นมาว่า
"บางทีบริษัทก็ไม่ได้มองหาคนที่สร้างผลงานเก่งที่สุด แต่มองหาคนที่เล่าผลงานได้เก่งที่สุด คนหนึ่งเหนื่อยเพื่อให้งานสำเร็จ แต่อีกคนกลับได้รับความดีความชอบ เพราะทำให้ทุกคนเชื่อว่างานสำเร็จเพราะตัวเอง"
แล้วแบบนี้คนทำงานควรตั้งใจทำงานให้เก่งขึ้น หรือควรฝึกพูดให้คนอื่นเห็นว่าตัวเองเก่ง?
a place to cry retweeted
ใครที่อยากได้งานใหม่ ลองไปไหว้ขอศาลหลักเมืองกับศาลเจ้าพ่อเสือดูนะคะ ส่วนตัวหลังยื่นเรซูเม่ใน 1 วีค มีติดต่อมา 16 บอค่ะ 🥹
เล่าปัญหางานที่เก่าให้ท่านฟังว่า เราพยายามต่อสู้มายังไง อยากได้งานใหม่แบบไหน ถ้าได้แล้วเราจะยังไงต่อ เหมือนคุยกับญาติผู้ใหญ่เลยค่ะ และอย่าลืมทำทานด้วยนะคะ 🫶🏼
a place to cry retweeted
ถ้าช่วงนี้คุณกำลังพยายามทำอะไรบางอย่างอยู่ ขอให้ความพยายามเริ่มออกดอกผล ขอให้มีโอกาสดีๆเข้ามาในเวลาที่เหมาะสม มีเงินใช้ไม่ขาดมือ มีคนคอยสนับสนุน และมีข่าวดีเข้ามาให้ยิ้มได้ ชีวิตไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบในทุกวัน แค่วันต่อจากนี้มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นกับคุณมากกว่าเดิมก็พอแล้ว
a place to cry retweeted
การเริ่มต้นใหม่ค่ะ ทั้งการออกจากสิ่งแวดล้อมที่ไม่เหมาะกับตัวเอง การเริ่มงานใหม่ และการต้องกลับมาเรียนรู้ทุกอย่างตั้งแต่ศูนย์
เมื่อก่อนคิดว่าตัวเองคงทำไม่ได้ กลัวความล้มเหลว กลัวไม่มีใครต้องการ แต่สุดท้ายก็ผ่านมาได้ทีละเรื่อง
มันทำให้รู้ว่า จริง ๆ แล้วเราอาจเข้มแข็งกว่าที่ตัวเองคิดก็ได้ และบางครั้งการก้าวออกจากพื้นที่เดิมที่คุ้นเคย ก็เป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งที่ดีกว่าค่ะ ❤️🏳️🌈 – at Khlong San, Thailand
a place to cry retweeted
เพื่อนพนักงานคนหนึ่งเล่าว่า ในทีมมีคนอยู่คนหนึ่งพูดเก่งมาก เวลาประชุมทีไรจะเป็นคนลุกขึ้นอธิบายผลงานของทีมทั้งหมด เล่าได้เป็นฉาก ๆ ว่ามีปัญหาอะไร แก้ไขยังไง และงานสำเร็จเพราะอะไร
ทั้งที่คนลงมือทำจริง ๆ ต้องนั่งแก้งานจนดึก ทดสอบแล้วทดสอบอีก บางวันแทบไม่ได้พัก แต่พอถึงเวลาประชุมกลับแทบไม่มีโอกาสพูดอะไรเลย
พอถึงวันประกาศพนักงานดีเด่น คนที่พูดในห้องประชุมกลับได้รับรางวัล มีชื่อขึ้นจอ ได้รับเสียงปรบมือจากผู้บริหาร
ส่วนคนที่ลงมือทำงานจริง ได้เพียงคำขอบคุณสั้น ๆ ว่า "ทุกคนทำได้ดีมาก"
เพื่อนที่เล่าเรื่องนี้เลยพูดขึ้นมาว่า
"บางทีบริษัทก็ไม่ได้มองหาคนที่สร้างผลงานเก่งที่สุด แต่มองหาคนที่เล่าผลงานได้เก่งที่สุด คนหนึ่งเหนื่อยเพื่อให้งานสำเร็จ แต่อีกคนกลับได้รับความดีความชอบ เพราะทำให้ทุกคนเชื่อว่างานสำเร็จเพราะตัวเอง"
แล้วแบบนี้คนทำงานควรตั้งใจทำงานให้เก่งขึ้น หรือควรฝึกพูดให้คนอื่นเห็นว่าตัวเองเก่ง?
a place to cry retweeted
ถ้าตัดสินใจแล้วว่าไม่ไหวจริง ๆ อยากให้ลองประเมินเงินเก็บและค่าใช้จ่ายให้ดีก่อนค่ะ เพราะการไม่มีงานรองรับอาจทำให้เกิดความกดดันเรื่องการเงินตามมาได้
แต่ถ้างานกำลังบั่นทอนสุขภาพกายและใจจนใช้ชีวิตไม่มีความสุข ก็อย่าฝืนตัวเองจนเกินไปนะคะ
อยากให้จำไว้ว่าการลาออกไม่ได้แปลว่าล้มเหลว และการเริ่มต้นใหม่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราเดินถอยหลัง บางครั้งการเลือกเดินออกมา ก็เป็นการรักษาตัวเองอย่างหนึ่งค่ะ ❤️🏳️🌈 – at Khlong San, Thailand



























