Yüce

EVRENİN İŞLEYİŞ MEKANİZMASI Yargıladığın ve kınadığını yaşatıyor. İnandığın her türlü konuda seni destekliyor. Hangi enerjideysen seni onlarla buluşturuyor. Hayallerini gerçekleştirmen için adım atmanı bekliyor. Geçmiş kayıtlarını temizleyip ders alman için tekrara sokuyor. Hangi korkun varsa onunla yüzleştiriyor. Kaçarsan karşına çıkarıyor. İddialarını sınıyor. Üstüne titrediklerinden koparmak için onlarla sana tokat atıyor. Sevmediklerinle barışman için seni onlarla muhatap ediyor, istemediğin ot burnun dibinde bitiyor. Dengeye gelmen için çok mutluyken ağlatıyor ya da mutsuzken ani sevinçler yaşatıyor. Oldum dediğinde dibe çökertiyor. Öldüm dediğinde yükseltiyor. Egoyu sevmiyor, onu kırmak için seni şekilden şekle sokuyor. Neye muhtaçlık duyarsan onu senden uzaklaştırıyor, neyden gerçekten vazgeçersen onu kapına getiriyor. Anlamadığın her dersi, sen anlayana kadar farklı yüzlerle ve farklı isimlerle tekrar tekrar önüne koyuyor. "Onsuz yaşayamam" dediğin kim varsa, seni onsuz da yaşatarak kimseye mecbur olmadığını öğretiyor. Kendi sınırını kendin çizmezsen, başkalarının senin sınırlarını çiğnemesine izin vererek seni uyandırıyor. İçinde büyüttüğün öfkeyi ve kini, sonunda senin kendi bedeninde ve ruhunda hastalığa dönüştürüyor. Neye odaklanırsan onu büyütüyor kıtlığa bakarsan yokluğu, çözüme bakarsan bolluğu çoğaltıyor. Hazır olmadığın yükü omuzlarına vermiyor, hazır olduğun gücü ise sen harekete geçmeden eline teslim etmiyor. Sırtını başkasının duvarına yasladığında o duvarı yıkıyor ki sadece kendi omurgan üzerinde durmayı öğrenesin. Sakladığın zaaflarını en güvendiğin insanlar üzerinden açığa çıkarıyor. Konfor alanına gömülüp uyuştuğunda hayatına bir kriz göndererek seni zorla harekete geçiriyor. Affedemediğin ve zihninde taşıdığın her insanı, görünmez bir zincirle senin kaderine bağlı tutuyor. Değerini bilmediğin her nimeti elinden alarak sana kıymet bilmeyi öğretiyor. Başkalarının hayatına biçtiğin her rolü, günün sonunda senin kendi sahnende sana oynatıyor. Acele ettiğin işleri geciktirerek sabrı, ertelediğin işleri ise elinden alarak zamanın değerini gösteriyor. Kendi değerini bilmediğinde, karşına seni ucuza harcayacak insanlar çıkararak sana ayna tutuyor. Kontrol etmeye çalıştığın her şeyi elinden kaydırıyor, akışına bırakıp gerekeni yaptığında yolları açıyor. Sahte dostlukları ve maskeleri, en dar gününde birer birer düşürüp etrafını temizliyor. Yuttuğun her doğruyu içinde yüke, söylediğin her hakikati ise özgürlüğüne dönüştürüyor. Büyük konuştuğun her imtihanı, sen o lafı yutana kadar hayatının merkezine yerleştiriyor. İç dünyanda çözemediğin her savaşı, dış dünyanda gerçek bir düşman olarak karşına dikip seni yüzleştiriyor. Ve sen kendi gerçeğine uyanana kadar seni sarsmaya, yontmaya ve uyandırmaya devam ediyor. Kısacası gözüne perde olan her şeyi bir bir ortadan kaldırıyor. Görebilene, anlayabilene, yaşayıp ders alabilene.