یکی از دوستام خاطرهای از دوران دانشجوییش تعریف می‌کرد. میگفت اون زمان که دانشگاه می‌رفته، هنوز مترو راه نیفتاده بوده و با اتوبوس رفت‌وآمد می‌کردن. اتوبوس‌ها هم هنوز زنونه و مردونه نشده بود.
تعریف می‌کرد که یکی از دوستاش بهش می‌گه: تراش داری؟
با تعجب پرسیدم: تراش واسه چی؟
پدرم کلی خاطره و پند از خودش برامون به‌جا گذاشته.
وقتی یاد حرفاش می‌افتم، پیش خودم می‌گم: «بابا، کاش هنوز بودی و می‌تونستم تو این بحران زندگی ازت مشاوره بگیرم.»
توییتر خیلی خنده‌دار شده، برای یه فال قهوه کلی حرف‌وحدیث در اومده!
واقعا چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی؟!
یه کوله داشتم برای زمان اضطرار هرچی لازم بود توش بود.
قبل از اثاث‌کشی گم شد، تو اثاث‌کشی پیدا شد.
حالا بعد از اثاث‌کشی نمی‌تونم پیداش کنم کلی توش خوراکی‌های خوشمزه هم بوده، از هر کی پرسیدم میگن ما اصلا کوله که گفتی رو تو وسایلات ندیدیم.
فعلا بحرانی پیش نیاد تا کوله‌م پیدا بشه.
ایرانی‌های عزیز که به پیشواز هالوین رفتین، امیدوارم بهتون خوش گذشته باشه، حالا دیگه برگردین به هالوین اصلی زندگی‌تون.