Pinned Tweet
🇵🇱 JAK SIĘ W POLSCE WALCZY Z UBÓSTWEM? [🎙 PODCAST]
Czy trzeba być bogatym krajem, by nie mieć ubóstwa? Czy w dwudziestej gospodarce świata wypada mówić, że nie wychodzi nam eliminacja tego zjawiska? Czyją twarz ma ubóstwo w Polsce? I dlaczego wśród rodzin wielopokoleniowych ryzyko ubóstwa jest tak wysokie?
Z danych tłoczą:
🎙 @AdamSuraj14 (@GRAPE_ORG )
🎙 @P_Maciejewicz (@PolitykaInsight)
🎙 Joanna Tyrowicz (@GRAPE_ORG).
Posłuchaj:
🟢 Spotify: tinyurl.com/grape-s08e04-sp
🟣 Apple Podcast: tinyurl.com/grape-s08e04-ap
🔴 YouTube: tinyurl.com/grape-s08e04-yt
W tym odcinku:
🔎 Czy istnieje jedna obiektywna granica ubóstwa?
🔎 Co mierzą różne wskaźniki ubóstwa?
🔎 Kto jest najbardziej narażony na ubóstwo w Polsce?
🔎 Dlaczego rodziny wielopokoleniowe wyróżniają się w danych?
🔎 Co wydatki na żywność, transport, mieszkanie i łączność mówią o warunkach życia?
🔎 Jak wprowadzenie 500+, jego rozszerzenie i waloryzacja wpłynęły na mierzone ubóstwo?
🔎 Dlaczego powszechne świadczenia pieniężne mogą przynosić inne rezultaty niż pomoc rzeczowa?
🔎 Czy rosnące koszty ogrzewania mogą stworzyć nową grupę osób zagrożonych ubóstwem?
Zapraszamy! 😎
France’s 35-hour workweek didn’t generate work-sharing: absent tax cuts, employment would have fallen 3.8%, concentrated among lower-skill workers. TFP rose 2%, output fell 1%, from @PaulineCarry, @cmontialoux, @ElioNimier, Alexandra Roulet, and @ninaroussille nber.org/papers/w35917
🔮 SKĄD MOŻEMY WIEDZIEĆ, CO WYDARZY SIĘ W PRZYSZŁOŚCI?
Jak się prognozuje przyszłość? Jaka jest trafność przewidywań ekspertów? Dlaczego jedne prognozy się sprawdzają, a inne nie? Czy da się przewidzieć rewolucję? Skąd możemy wiedzieć, jak nowa technologia wpłynie na naszą rzeczywistość? I czy liderzy kształtują naszą przyszłość? Z danych tłoczą: Kacper @Nosarzewski4CF & Joanna Tyrowicz.
Posłuchaj [REBROADCAST]:
🟢 Spotify: tinyurl.com/grape-s08e04b-sp
🟣 Apple Podcast: tinyurl.com/grape-s08e04b-ap
🔴 YouTube: tinyurl.com/grape-s08e04b-yt
ℹ️ Podcast powstał dzięki wsparciu finansowemu Fundacji Wolności Gospodarczej.
GRAPE retweeted
Today: California billionaire wealth tax prop 40.
Throwback: One of the papers I most enjoyed writing some 15 years ago (with Farhi and later Sleet, Yeltekin) was on Wealth taxation, nonlinear in a political economy with no commitment.
Let me explain what we did. I am not trying to take political sides really or advocate one thing or another. Enough of that and it is good to think of the economic logic in a basic way. As you see, the paper is more subtle.
The paper modeled a situation where you (e.g., voters, on average) want to do a "one time" wealth tax and promise never to do it again. The incentive to do so is increasing in the amount of wealth inequality. You have nonlinear taxes on wealth and income, so you have rich tools. However, you can't bind future politics or policies. Every now and then you reevaluate (vote).
Sounds familiar? Indeed, various basics of the real world tradeoffs are present.
Obvious: this is a time-consistency problem that leads to a 3rd best (third world?) outcome (not your standard optimal tax one, where you assume you can commit). Well known and studied. At its most basic, the temptation is confiscation (slogans: robin hood, socialism), but the expectation of this happening in future is of course a problem (slogans: capitalism, property rights).
Less obvious: what it is the best you can do today if you with your tax tools, given the situation and constraints. AGAIN: you are not allowed to say "I promise never to tax again". ALSO NOTE: the options are also not necessarily just a choice between taxing wealth now or never doing so. (As the debate on this oversimplify.) Logically: taxing never may just not be feasible/credible. Equally important: you may come up with a different more intermediate plan. Let's see...
Indeed, the model spits out something subtle. You actually declare a more moderate but progressive nonlinear tax on wealth that will be in place permanently. It is progressive with rising marginal tax rates: indeed, you subsidize savings for the poor (!) but tax the rich. In fact, you want to promise this tax today for the future, even if inequality is zero today. Why?
The credibility problem depends on the amount of wealth inequality. That is what affects the incentive to renege on promises and tax away wealth. The solution tries to deal with this by creating an environment that will lower or keep inequality in check, to avoid a temptation to fall into the time inconsistency revision. A progressive tax goes in that direction both mechanically and in terms of saving incentives.
(BTW, the fact that the tax comes out progressive is very clean and surprising, given that the optimal tax literature rarely obtains such results.)
Insight: By keeping inequality in check, it makes policy more credible, avoiding falling into a much worse 3rd best.
At the time, we called it a "compassionate conservative" solution: even if you want zero taxes, you compromise and do some progressive taxation, to avoid more radical taxes later. Metaphorically, the best way to deal with a tide is not by ignoring it, denying it or swimming frantically, you may have to float with it, adapt and swim moderately finding the right moves.
Links: (older ungated): crei.cat/wp-content/uploads/…
published: academic.oup.com/restud/arti…
Footnote: We titled it capital taxation, but in reality it is more exactly about wealth taxation, e.g. it holds even in a world without capital, where people hold assets against each other etc.
📣 Piotr Dworczak na Igrzyskach Wolności.
Jak algorytmy zmieniają reguły gry w biznesie i gospodarce? O tym będą dyskutować zaproszeni goście podczas panelu „Algorytmiczna gospodarka. Jak odnaleźć się w nowej rzeczywistości?” na Igrzyskach Wolności 2026.
W dyskusji udział wezmą:
🟣 Piotr Dworczak (GRAPE, Uniwersytet w Kolonii, Northwestern University)
🟢 Agnieszka Kubera (Accenture)
🟠 Kacper @nosarzewski4CF (4CF The Futures Literacy Company)
🔴 Maciej @szymczyk06 (SalesPatriot)
🔵 Jaroslaw Sroka (KI+Next, InCredibles)
Kiedy i gdzie?
📅 Sobota, 24 października
🕧 12:30 - 13:30
📍 Targowa 1/3, Łódź
Piotr zajmuje się teorią ekonomii, w szczególności teorią projektowania mechanizmów rynkowych oraz teorią informacji. Z GRAPE związany jest od 7 lat. Jest też profesorem w Adenauer School of Government na Uniwersytecie w Kolonii oraz na Uniwersytecie Northewestern. Doktorat obronił w Uniwersytecie Stanforda. Wcześniej ukończył matematykę na Uniwersytecie Warszawskim oraz ekonomię w Szkole Głównej Handlowej. Jest zdobywcą pierwszego (i jak na razie jedynego) w Polsce grantu European Research Council z ekonomii. Jego badania publikują najważniejsze czasopisma naukowe: „Econometrica”, „Quarterly Journal of Economics”, „Journal of Political Economy”. W październiku został honorowym członkiem Econometric Society.
Do zobaczenia na Igrzyskach Wolności! 👋
GRAPE retweeted
W ramach @GRAPE_ORG ostatnie kilka miesięcy ślęczałem nad danymi, aby dowiedzieć się o ubóstwie w Polsce jak najwięcej. W nitce przedstawię kilka ciekawych (przynajmniej taką mam nadzieję) ustaleń, do jakich udało mi się dotrzeć w trakcie mojej pracy. (1/10)
💔 CO MA FABRYKA DO MAŁŻEŃSTWA?
Utrata miejsc pracy w przemyśle to nie tylko niższe zatrudnienie i wynagrodzenia. Badania Davida Autora (MIT) pokazują, że długotrwałe pogorszenie sytuacji ekonomicznej młodych mężczyzn może wpływać także na życie społeczne: liczbę małżeństw, dzietność, samotne rodzicielstwo.
Badacz analizują skutki konkurencji importowej z Chin w amerykańskich regionach przemysłowych i sprawdza, co dzieje się tam, gdzie miejsca pracy znikają. Czy problemy gospodarcze mogą rujnować nie tylko portfele, ale też więzi społeczne? Z danych tłoczy Aleksandra Makarska.
📚 Przeczytaj: grape.org.pl/news/bez-pracy-…
GRAPE retweeted
W podcaście GRAPE gadam zaskakująco długo o ubóstwie w Polsce. Jak ktoś chce posłuchać przemyśleń do jakich doszedłem po gapieniu się w dane BBGD przez wiele miesięcy to gorąco zachęcam!
🇵🇱 JAK SIĘ W POLSCE WALCZY Z UBÓSTWEM? [🎙 PODCAST]
Czy trzeba być bogatym krajem, by nie mieć ubóstwa? Czy w dwudziestej gospodarce świata wypada mówić, że nie wychodzi nam eliminacja tego zjawiska? Czyją twarz ma ubóstwo w Polsce? I dlaczego wśród rodzin wielopokoleniowych ryzyko ubóstwa jest tak wysokie?
Z danych tłoczą:
🎙 @AdamSuraj14 (@GRAPE_ORG )
🎙 @P_Maciejewicz (@PolitykaInsight)
🎙 Joanna Tyrowicz (@GRAPE_ORG).
Posłuchaj:
🟢 Spotify: tinyurl.com/grape-s08e04-sp
🟣 Apple Podcast: tinyurl.com/grape-s08e04-ap
🔴 YouTube: tinyurl.com/grape-s08e04-yt
W tym odcinku:
🔎 Czy istnieje jedna obiektywna granica ubóstwa?
🔎 Co mierzą różne wskaźniki ubóstwa?
🔎 Kto jest najbardziej narażony na ubóstwo w Polsce?
🔎 Dlaczego rodziny wielopokoleniowe wyróżniają się w danych?
🔎 Co wydatki na żywność, transport, mieszkanie i łączność mówią o warunkach życia?
🔎 Jak wprowadzenie 500+, jego rozszerzenie i waloryzacja wpłynęły na mierzone ubóstwo?
🔎 Dlaczego powszechne świadczenia pieniężne mogą przynosić inne rezultaty niż pomoc rzeczowa?
🔎 Czy rosnące koszty ogrzewania mogą stworzyć nową grupę osób zagrożonych ubóstwem?
Zapraszamy! 😎
GRAPE retweeted
GRAPE ma tylko 15 lat i jest dziełem talentów organizacyjnych jednej osoby, a już w rankingach publikacji naukowych wyprzedza większość polskich uczelni i instytucji ekonomicznych.
Niesamowite osiągniecie!
GRAPE retweeted
Wielkie gratulacje także dla prof. Joanny Tyrowicz, która sama od podstaw zbudowała @GRAPE_ORG - instytucję, której współpracownicy zdobywają takie honory i publikują w najlepszych czasopismach ekonomicznych na świecie 1/2
🏆 PIOTR DWORCZAK ELECTED FELLOW OF THE @ECONOMETRICSOC.
The Fellowship is one of the highest honors in economics, recognizing outstanding contributions to the field. Piotr is one of just 30 researchers selected this year. Since the Society was founded in 1930, only 1 284 economists have received this distinction. Among them are 90 Nobel laureates in Economic Sciences.
Piotr is a researcher at @GRAPE_ORG. His research focuses on economic theory, especially market design and information economics. He is the first – and so far the only – researcher in Poland to receive a @ERC_Research grant in economics. He is also a professor at the Adenauer School of Government at @UniCologne and at @NorthwesternU. His work has been published in leading journals, including Econometrica, the Quarterly Journal of Economics and the Journal of Political Economy.
Piotr, congratulations! 👏
🏆 PIOTR DWORCZAK ELECTED FELLOW OF THE @ECONOMETRICSOC.
The Fellowship is one of the highest honors in economics, recognizing outstanding contributions to the field. Piotr is one of just 30 researchers selected this year. Since the Society was founded in 1930, only 1 284 economists have received this distinction. Among them are 90 Nobel laureates in Economic Sciences.
Piotr is a researcher at @GRAPE_ORG. His research focuses on economic theory, especially market design and information economics. He is the first – and so far the only – researcher in Poland to receive a @ERC_Research grant in economics. He is also a professor at the Adenauer School of Government at @UniCologne and at @NorthwesternU. His work has been published in leading journals, including Econometrica, the Quarterly Journal of Economics and the Journal of Political Economy.
Piotr, congratulations! 👏
GRAPE retweeted
Bardzo dziękuję @pzoch5 i @P_Maciejewicz za sympatyczne spotkanie przy mikrofonie. Rozmawiamy o tym jak redystrybuuje polityka pieniężna i fiskalna. Nie tylko bezpośrednio (np przez podatki lub stopy procentowe), ale też pośrednio (np poprzez inflację czy bezrobocie)
💰 KTO PŁACI ZA INFLACJĘ? [🎙 PODCAST]
Jak inflacja, stopy procentowe i decyzje banku centralnego tworzą niewidzialne transfery? Kto na nich zyskuje: młodzi kredytobiorcy, starsi oszczędzający, pracownicy czy przedsiębiorcy?
Z danych tłoczą:
🎙 @BrzozaBrzezina (@SGHWarsaw)
🎙 @P_Maciejewicz (@PolitykaInsight)
🎙 @pzoch5 (@GRAPE_ORG)
Posłuchaj:
🟢 Spotify: tinyurl.com/grape-s08e03-sp
🟣 Apple Podcast: tinyurl.com/grape-s08e03-ap
🔴 YouTube: tinyurl.com/grape-s08e03-yt
W najnowszym odcinku podcast GRAPE | Tłoczone z danych rozmawiamy o tym, jak modele makroekonomiczne pozwalają zobaczyć to, czego nie widać w prostych statystykach: kto naprawdę płaci za inflację, komu pomaga luźna polityka pieniężna i dlaczego brak decyzji banku centralnego też może być decyzją. To rozmowa o tym, jak działa polityka pieniężna, jak globalne szoki gospodarcze wpływają na dobrobyt i dlaczego w ekonomii nawet cisza potrafi redystrybuować.
To odcinek o tym:
✅ jak niewidzialne transfery powstają bez nowych ustaw, podatków i oficjalnych przelewów,
✅ dlaczego polityka pieniężna nie jest neutralna dla kredytobiorców, oszczędzających, pracujących i emerytów,
✅ kto zyskuje, a kto traci, gdy bank centralny obniża stopy procentowe albo zwleka z reakcją na inflację,
✅ jak modele makroekonomiczne symulują strefę euro i pokazują ukryte efekty decyzji gospodarczych,
✅ dlaczego szoki podażowe po pandemii i wzrost inflacji mogły inaczej dotknąć młodych, biednych, starszych i bogatych,
✅ czy bank centralny powinien brać pod uwagę redystrybucję dochodu, czy trzymać się przede wszystkim celu inflacyjnego.
Do posłuchania! 👋
⚪️ CZY BOGACTWO DZIAŁA JAK KULA ŚNIEŻNA? Im większa, tym szybciej rośnie?
Dlaczego jedne miasta stają się metropoliami, a inne pozostają małymi ośrodkami? Dlaczego jedne firmy rosną do globalnych rozmiarów, podczas gdy inne przez dekady pozostają niewielkie?
Ekonomiści od lat szukają reguły, która pozwoliłaby opisać te różnice. Jedną z nich jest prawo Gibrata: wzrost jest proporcjonalny do rozmiaru, a przypadkowe różnice z czasem mogą prowadzić do ogromnych dysproporcji. Ale co, jeśli na szczycie skali działa jeszcze coś więcej niż przypadek?
Badania ekonomistów pokazują, że najbogatsi mogą osiągać systematycznie wyższe stopy zwrotu. Czy to oznacza, że nierówności majątkowe napędzają się same? Z danych tłoczy Łukasz Krzempek.
📚 Przeczytaj: grape.org.pl/news/nierownosc…
💰 KTO PŁACI ZA INFLACJĘ? [🎙 PODCAST]
Jak inflacja, stopy procentowe i decyzje banku centralnego tworzą niewidzialne transfery? Kto na nich zyskuje: młodzi kredytobiorcy, starsi oszczędzający, pracownicy czy przedsiębiorcy?
Z danych tłoczą:
🎙 @BrzozaBrzezina (@SGHWarsaw)
🎙 @P_Maciejewicz (@PolitykaInsight)
🎙 @pzoch5 (@GRAPE_ORG)
Posłuchaj:
🟢 Spotify: tinyurl.com/grape-s08e03-sp
🟣 Apple Podcast: tinyurl.com/grape-s08e03-ap
🔴 YouTube: tinyurl.com/grape-s08e03-yt
W najnowszym odcinku podcast GRAPE | Tłoczone z danych rozmawiamy o tym, jak modele makroekonomiczne pozwalają zobaczyć to, czego nie widać w prostych statystykach: kto naprawdę płaci za inflację, komu pomaga luźna polityka pieniężna i dlaczego brak decyzji banku centralnego też może być decyzją. To rozmowa o tym, jak działa polityka pieniężna, jak globalne szoki gospodarcze wpływają na dobrobyt i dlaczego w ekonomii nawet cisza potrafi redystrybuować.
To odcinek o tym:
✅ jak niewidzialne transfery powstają bez nowych ustaw, podatków i oficjalnych przelewów,
✅ dlaczego polityka pieniężna nie jest neutralna dla kredytobiorców, oszczędzających, pracujących i emerytów,
✅ kto zyskuje, a kto traci, gdy bank centralny obniża stopy procentowe albo zwleka z reakcją na inflację,
✅ jak modele makroekonomiczne symulują strefę euro i pokazują ukryte efekty decyzji gospodarczych,
✅ dlaczego szoki podażowe po pandemii i wzrost inflacji mogły inaczej dotknąć młodych, biednych, starszych i bogatych,
✅ czy bank centralny powinien brać pod uwagę redystrybucję dochodu, czy trzymać się przede wszystkim celu inflacyjnego.
Do posłuchania! 👋
🌍 A CO, JEŚLI NAJWIĘKSZYM PROBLEMEM PRZYSZŁOŚCI NIE BĘDZIE PRZELUDNIENIE, ALE… BRAK LUDZI?
Przez dekady ostrzegano nas przed światem, w którym ludzi będzie za dużo. Tymczasem w coraz większej liczbie krajów rodzi się ich za mało, by populacja mogła się odtwarzać.
Ekonomista Charles I. Jones stawia pytanie, które zmienia perspektywę: co stanie się z gospodarką i innowacjami, jeśli populacja zacznie trwale maleć? Bo ludzie to nie tylko pracownicy i konsumenci. To także naukowcy, inżynierowie i – przede wszystkim – źródło nowych idei. Jeśli będzie nas mniej, może zmniejszyć się również liczba nowych pomysłów napędzających rozwój.
Jones kreśli dwa możliwe scenariusze: rozszerzający się kosmos oraz pustą planetę. Ten drugi nie oznacza nagłej apokalipsy. Bardziej niepokojąca jest jego powolność: świat, który zamiast tworzyć nowe technologie, coraz więcej energii poświęca na utrzymanie tego, co już istnieje.
Czy demografia może więc stać się jednym z najważniejszych wyzwań dla przyszłego wzrostu gospodarczego? Sprawdza Karol Bednarski #tłoczonezdanych
📚 Przeczytaj: grape.org.pl/news/najwieksze…
GRAPE retweeted
O luce czynszowej do posłuchania. A jeśli ktoś chciałby się obczytać to zachęcam:
doi.org/10.1080/02673037.202…
doi.org/10.14746/rpeis.2025.…
P.S. już nie długo aktualizacja danych i kilka nowych przeliczeń pozwalających rzucić lepsze światło na strukturę luki czynszowej w Polsce. #staytuned
🏡 CZY KLASA ŚREDNIA W POLSCE MA GDZIE MIESZKAĆ? [🎙 PODCAST]
Czy w Polsce naprawdę brakuje mieszkań, czy raczej nie umiemy ich dobrze dopasować? I dlaczego problem dotyczy nie tylko najbiedniejszych, ale też klasy średniej? Z danych tłoczy @AdamCzerniak (@SGHWarsaw). Zapraszają: @P_Maciejewicz (@PolitykaInsight) i Joanna Tyrowicz (@GRAPE_ORG).
Posłuchaj:
🟢 Spotify: tinyurl.com/grape-s08e02-sp
🟣 Apple Podcast: tinyurl.com/grape-s08e02-ap
🔴 YouTube: tinyurl.com/grape-s08e02-yt
W najnowszym odcinku podcast GRAPE | Tłoczone z danych rozmawiamy o jednym z najgłośniejszych pojęć w debacie o mieszkalnictwie: luce czynszowej. Adama Czerniaka pytamy, dlaczego wpada w nią aż 35% gospodarstw domowych w Polsce? Czemu najbardziej narażeni są samodzielni rodzice i rodziny wielodzietne? Czy praca i regularne dochody wystarczą na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych? Jak mają się do tego rosnące ceny mieszkań, czynszów i energii?
Sprawdzamy, co o właściwie oznaczają „minimalne potrzeby mieszkaniowe”? Ile zależy od tego, jak skonstruowany jest rynek mieszkaniowy, od przyjętych norm społecznych i tego, jak mierzymy problem? Co jeśli część kryzysu wynika z tego, że zaczęliśmy inaczej definiować „godne warunki życia”? Dowiesz się także, jakie polityki mieszkaniowe naprawdę działają, a które tylko brzmią dobrze?
To odcinek o tym:
✅ co mierzy luka czynszowa i czym się różni od ubóstwa mieszkaniowego;
✅ dlaczego luka czynszowa to nie tylko problem biedy, ale też struktury rynku mieszkaniowego;
✅ dlaczego kawalerka dla jednej osoby może być uznana za przeludnioną;
✅ kto najczęściej wpada w lukę mieszkaniową;
✅ jak średnie krajowe ceny mieszkań mogą zniekształcać obraz;
✅ jak różne modele mieszkalnictwa w Europie wpływają na dostępność mieszkań;
✅ dlaczego „średnie dane” mogą zniekształcać realny obraz rynku.
Do posłuchania! 👋
GRAPE retweeted
Fifth question on AI.
AI is currently viewed as a centralizing technology – with ever-larger models, trained on much of the world’s knowledge, running on massive, concentrated compute, overseen by a few companies, and aiming to control and deploy all of that knowledge
But many early computer scientists and pioneers thought of digital technologies as powerfully decentralizing, as Simon Johnson and I discuss in our book Power and Progress (hachettebookgroup.com/titles…).
One such pioneer, Lee Felsenstein, wrote “The industrial approach is grim and doesn’t work: the design motto is Designed by Geniuses for Use by Idiots.” In the words of one of his collaborators, Bob Marsh, “We wanted to make the microcomputer accessible to all human beings.” And this wasn’t just an aspiration; they believed it was both feasible and natural that computers would empower individuals.
The first newsletter of People’s Computer Company also captures this optimism:
“Computers are mostly; used against people instead of for people; used to control people instead of to free them; time to change all that – we need a…PEOPLE’S COMPUTER COMPANY”.
Should we accept centralizing AI? Or is there a way in which the promise of artificial intelligence can be realized while data, capabilities and control are much more decentralized both across domains and across people? Wouldn’t decentralized AI be more consistent with human agency and control?
(Some of the ways in which greater decentralization can happen are discussed in my first post in this series.)
GRAPE retweeted
Fourth question on AI.
One of the great promises of AI is the discovery of new drugs and cures, so that we can live longer and healthier lives. If and when this becomes a reality, it would indeed be a big achievement.
These potential health benefits are often invoked to justify current investments (and lack of regulations). Some even argue that slowing down AI would harm humanity by delaying these benefits. (See a16z.com/the-techno-optimist…).
This raises another uncomfortable question: can we justify rapid and large AI investments based on health benefits?
Here is why I think this is an uncomfortable question.
First, despite significant effort, AI has so far produced few gains in drug discovery or new cures. A fascinating new paper by Ryan Hill and Carolyn Stein documents significant (downstream) scientific work on proteins whose structures AlphaFold predicted. But the authors conclude “we find no evidence so far that more applied, early-stage drug development is targeting these proteins.” (See their paper here papers.ssrn.com/sol3/papers.…).
This thought-provoking post by Daphne Koller explains the difficulties that AI is currently facing in drug discovery. Koller emphasizes that AI-based research is focused on the last layer of drug development (creating new molecular entities for already well-understood therapeutic modalities), rather than targeting new disease mechanisms (see deepphenotype.substack.com/p…). Understanding disease mechanisms is harder because there is much less data on it, and this endeavor requires more innovative approaches. It remains an open question whether current AI models are capable of doing this.
Second and more importantly, if you want to improve life expectancy and health in the United States, there is plenty of low hanging fruit and diverting some of the huge investments going to AI for this purpose would likely do much more for health outcomes.
The United States has the lowest life expectancy at birth among large rich economies. Americans live about five years less, in expectation, than the citizens of Switzerland, Sweden, Japan, Italy, South Korea and several other industrialized countries, and most of the gap comes from deaths before age of 70 due to chronic diseases, overdoses and other preventable causes (see, for example, healthsystemtracker.org/char…).
These largely reflect failures in US public health: preventable problems, unhealthy diets, insufficient immunization rates, poor access to primary care; and poor information about health. The country spends much more than other peer economies on healthcare, but too little and too ineffectively on public health (here is a reference to my own work on this: aeaweb.org/articles?id=10.12…).
Could we, and should we, divert some of the massive investments in AI towards public health if what we want is better health and longer lives for Americans? (And yes, new drugs will benefit citizens of other countries as well, but they can also invest more in public health and the bulk of global AI spending is currently in the United States).





















