S. JANINA HAC

Historia dzisiejszego patrona Czuję się w obowiązku przybliżyć sylwetkę św. Marcina Święty Marcin z Tours przyszedł na świat w 316 lub 317 roku w Sabarii, na terenie dzisiejszych Węgier. Jego ojciec był rzymskim trybunem wojskowym, co przesądziło o wczesnym losie chłopca. Choć Marcin dorastał w Pawii we Włoszech i od najmłodszych lat czuł silny pociąg do chrześcijaństwa, jako syn weterana musiał ulec woli ojca i wstąpić do armii imperium. Jako niespełna dwudziestoletni młodzieniec, około 334 roku, Marcin stacjonował wraz ze swoim garnizonem w galijskim Amiens. To właśnie tam, podczas mroźnej zimy, rozegrała się scena, która na zawsze zapisała się w historii sztuki i hagiografii. Marcin, widząc u bram miasta półnagiego, drżącego z zimna żebraka, bez wahania przeciął mieczem swój purpurowy żołnierski płaszcz i oddał połowę biedakowi. Następnej nocy we śnie ujrzał Jezusa przyodzianego w ten sam kawałek materiału, mówiącego do aniołów: „To Marcin, rzymski żołnierz, który nie jest jeszcze ochrzczony, przyodział mnie”. Wydarzenie to całkowicie odmieniło jego życie – krótko po tym przyjął chrzest. Przełom w jego karierze wojskowej nastąpił w 356 roku przed bitwą z Germanami pod Wormacją. Marcin odmówił dalszej walki, tłumacząc cesarzowi Julianowi Apostacie, że jako żołnierz Chrystusa nie może przelewać krwi. Oskarżony o tchórzostwo, zaoferował, że wyjdzie na pierwszą linię frontu bez broni, jedynie z krzyżem w ręku. Do bitwy jednak nie doszło, gdyż wrogowie niespodziewanie poprosili o pokój, a Marcin został ostatecznie zwolniony ze służby. Po opuszczeniu armii udał się do Poitiers, gdzie jego nauczycielem i przyjacielem został święty Hilary. Marcin pragnął życia pustelniczego, pełnego modlitwy i wyciszenia. W 361 roku założył w Ligugé pierwszy klasztor w Galii, stając się prekursorem życia zakonnego w tej części Europy. Jego skromność, żarliwa wiara oraz przypisywane mu cuda sprawiły, że zyskał ogromny szacunek i miłość okolicznej ludności. Kiedy w 371 roku zmarł biskup Tours, mieszkańcy miasta zapragnęli, aby to właśnie Marcin objął tę godność. Wiedząc o jego niezwykłej skromności, użyli podstępu – wezwano go do Tours pod pretekstem odwiedzenia chorego. Gdy Marcin zorientował się, że chcą obwołać go biskupem, według legendy próbował ukryć się w komórce pełnej gęsi, jednak te swoim głośnym gęganiem zdradziły jego kryjówkę. Mimo oporów niektórych dostojników kościelnych, 4 lipca 371 roku Marcin został wyświęcony na biskupa Tours. Jako biskup nie porzucił jednak surowego stylu życia. Zamiast w pałacu, zamieszkał w celi przy murach miejskich, a później założył tuż obok Tours klasztor Marmoutier, który stał się prężnym ośrodkiem ewangelizacyjnym. Marcin osobiście przemierzał swoją diecezję, niszcząc pogańskie świątynie, sadząc drzewa, zakładając nowe parafie wiejskie i zyskując miano apostoła Galii. Marcin dożył późnej starości, nieustannie posługując ubogim i godząc zwaśnione strony. Zmarł 8 listopada 397 roku w Candes podczas jednej ze swoich misji duszpasterskich. Jego ciało sprowadzono Loarą do Tours, a uroczysty pogrzeb odbył się 11 listopada 397 roku – data ta do dziś jest dniem jego liturgicznego wspomnienia. Nad jego grobem wzniesiono bazylikę, która przez wieki pozostawała jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych w Europie.