Marvel

Ik haak even in, @HenriBontenbal. Maandenlang ben je onzichtbaar, ik schreef er eerder al een column over, en uitgerekend op 7-oktober kom je met deze lange draad. Ik ontleed hem hieronder, in de hoop dat je meeleest en er iets van opsteekt. Want je betoog rammelt aan alle kanten. Je begint netjes: Hamas is een terroristische organisatie, de barbaarse aanval was gruwelijk, je denkt aan de slachtoffers en aan de Joodse gemeenschap. Tot zover de verplichte opening. Daarna draai je het om. Drie jaar na de feiten is het opeens een 'keten van geweld', sloeg Israël 'keihard' terug en vielen er 'veel onschuldige slachtoffers'. Ook stel je dat Netanyahu met zijn nederzettingenbeleid een tweestatenoplossing zo goed als onmogelijk maakt. Dat is een verkapte 'Ja, maar', Henri. Je weet exact wat er op 7-oktober gebeurde. Hamas koos bewust voor een barbaarse massamoord en gijzeling, en gebruikt sindsdien de eigen bevolking als menselijk schild. De reactie van Israël was voorspelbaar en door Hamas volledig ingecalculeerd. Door die dader-slachtoffer volgorde weg te poetsen met termen als 'keten van geweld', zet je de terreur van Hamas en de reactie van Israël op één lijn. Dat is precies de morele verwarring waar antisemitisme van profiteert. Je beweert dat de Jodenhaat je ernstig zorgen baart, maar met deze relativering voed je het onbewust zelf. En dan het artikel in @trouw dat je aanhaalt. Maoz Inon verloor zijn ouders door Hamas, Aziz Abu Sarah verloor zijn broer in een Israëlische gevangenis. Samen willen ze de cirkel van haat doorbreken. Dat is vooral een prachtig, christelijk beeld voor de zondagskrant, Henri. Alleen misbruik je dit initiatief om de indruk te wekken dat persoonlijke verzoening de enige serieuze weg vooruit is. Je negeert daarbij dat de partij die deze oorlog begon nog steeds bestaat, nog altijd de vernietiging van Israël nastreeft en Palestijnse kinderen iedere dag doelbewust infecteert met een blinde haat tegen alles wat Joods is. Als je die harde realiteit weglaat en critici van dit soort naïeve initiatieven wegzet, verkoop je simpelweg valse hoop. Jij en ik weten allebei dat dit het verschil niet gaat maken. Feitelijk komt het nog altijd neer op de bekende wetmatigheid: als de Palestijnen vandaag de wapens neerleggen is er morgen vrede, als Israël vandaag de wapens neerlegt volgt morgen een tweede 7-oktober. Je schrijft dat machteloosheid nooit mag betekenen dat we wegkijken. Maar dat is precies wat jij doet, Henri. De gruwelijke moordpartij van Hamas krijgt één alinea, de rest van je draad gaat over de acties van Israël. Het toont een onvermogen, of onwil, om consequenties te verbinden aan gedrag. Wat jij hier doet, is zoeken naar excuses voor deze barbaarse wreedheden buiten de daders zelf. Stop daarmee. Hamas en haar achterban zijn er zelf glashelder over: hun doel is de totale uitwissing van de Joodse staat. Hoe eerder je die realiteit onder ogen ziet, des te sneller je stopt met deze misplaatste relativering en valse hoop die totaal niet aansluit bij de geleefde ideologische werkelijkheid in de Palestijnse gebieden.