Mylos Kitap

Türk edebiyatında, son on yıldır adı konulmamış bir polisiye edebiyat devrimi yaşanıyor; 2020 Covid salgını sonrasında arka arkaya çıkan nitelikli yerli ve yabancı polisiye eserleri bu alanı zenginleştirdi; artık kimsenin aklından, “Polisiye, nitelikli edebiyat değildir.” gibi saçmalıklar geçmiyor; geçenler de bunu seslendirmiyor. Mylos Kitap - @MylosKitap bu konuda önce rol üstlenen yayınevleri arasında; önce 221B dergisini - @221bdergi yayınlamaya başladı, ardından nitelikli yabancı polisiye eserlerini telif eser olarak sistematik içerisinde satışa sundu; yayınevi, yabancı yazarlar ile birlikte portföyüne yerli yazarları da katarak ilerliyor. Özenilmiş tercümeler ve kitapların baskı kaliteleri ise yaptıkları işe özenildiğini gösteriyor. İtalyan polisiye edebiyatının önde gelen yazarlarından Andrea Camilleri (1925 - 2019) de yayınevinin önem verdiği yazarlar arasında. Yaşamı boyunca 23 adet Komiser Montalbano kitabı yazan yazarın bugüne kadar 10 eseri, sanıyorum aynı yayın sırasında, arka arkaya yayınlandı Mylos Kitap’tan. Bu iletide paylaştığım Keman Sesi ise serinin dördüncü kitabı ve diğerleri gibi leziz bir polisiye. Camilleri, yaşamını edebiyata ayırsa da ününü 50’li yaşlarda yayınlamaya başladığı Komiser Montalbano serisi ile yakalamış, son derece verimli bir yazar. Polisiye seri, İtalya’nın Sicilya adasında, hayali Vigata kasabasında geçiyor. Bu seride Komiser Montalbano’nun adada yaşanan cinayetleri mantık ve polisi işi yoluyla çözümlemesini takip ederken, yardımcısı Fazio, sevgilisi Livio, evlatlıkları François gibi bir çok kişi ile kurduğu ilişkileri de izliyoruz. Serinin kitaplarında gerçeküstü öğeler, deneysel metinler ya da kurmaca öğeleri yer almıyor; eski usul, okuyucunun alışık olduğu bir giriş, gelişme, sonuç örgüsü üzerinden anlatılar ilerliyor. Bu seri neden ünlü oldu derseniz sırrı samimiyetinde demek isterim; Sicilya’da geçen olay örgülerinde yerel kültür ve malesef çeviride kaybolan yerel Sicilya İtalyancası kullanılıyor; aile ilişkileri, mafya, siyasetçi, kilise ve bürokrasi dörtgeni ustalıkla hicvediliyor; işlenen suç ve cinayetlerde öyle büyük ve komplovari derin anlamlar aranmıyor ancak her biri toplum ve bireyin hastalıklı bir halini çok güzel işliyor. Üstelik başroldeki Komiser Montalbano, güzel yaşamayı seven bir bekar olarak kitaplar boyunca İtalyan mutfağı ve şaraplarına dair o kadar çok şey anlatıyor ki bize kitaplar neredeyse İtalyan gastronomisinin birer örneği hali geliyor; buna bir de Montalbano’nun edebiyat zevki ve olaylar anlatılırken atıf yapılan birçok yazar ve eseri de eklenince seriden alınan edebiyat zevki üst düzeye çıkıyor. Bu seri nitelikli polisiye okumak isteyenler ama özellikle soğuk ve tatsız İskandinav polisiyelerinden hazzetmeyenler için ilaç niteliğinde; kahve yerine bol şarap tüketen; Akdeniz tarzı beslenen, dedikoducu teyzelerle sohbet edilen nitelikli edebiyat eserleri sizi bekliyor. Ben henüz serinin dördüncü kitabındayım; ilk üçü de çok iyiydi ve devamını da mümkün olduğunca okuyacağım, her bir kitapta anlatılan olay öncekilerden bağımsız ancak karakterlerin yaşamını takip edebilmek için baştan başlamak daha güzel olacaktır. Edebiyat ve nitelikli polisiye seviyorsanız okuyun ve okutun diyor, samimiyetle tavsiye ediyorum. İnşallah serinin geri kalan kitapları da yayınlanır. Notum 8/10.