パンチハル retweeted
ภาพช่วงเดินพรมแดงของวง IVE จากงาน MAMA เมื่อวานนี้ กำลังเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ เพราะการโพสท่าของน้องวอนยองและน้องยูจินดูแตกต่างจากสมาชิกคนอื่นๆ และต่างไปจากภาพที่คุ้นเคยเวลาถ่าย Group Photo ในงานลักษณะนี้ จนถูกเรียกว่าเป็น “Wonyoung & Yujin and friends” ที่สมาชิกอีก 4 คนดูเหมือนจะเป็นแค่ props หรือ backup ไปแล้ว บางส่วนถึงกับบอกว่าถ้าอยากได้ spotlight ทั้งหมดก็ควรไป solo แทน
เป็นเรื่องปกติของคนดังที่จะมีคนจับจ้องทุกอิริยาบถ แต่จะเหมาะสมหรือไม่ อยู่ที่ว่าเราใช้เลนส์ของใครมองมากกว่า ทั้งนี้ทั้งนั้น IVE ได้รางวัล Best Female Group จากงานนี้ด้วย
パンチハル retweeted
สุ่มการ์ดพี่เสก อะไรใหม่ๆสำหรับชั้นมาก5555555555
#30ปีโลโซนานเท่าไหร่ก็รอ
パンチハル retweeted
ปัญหาของเด็กสมัยนี้คือ มีแฟนก่อนวัยอันควร
แต่ปัญหาของเพื่อนกุคือ เลยวัยอันควรแล้ว ยังไม่มีแฟน 555363663
เกิดมาเพิ่งเคยเห็น “เงินโปรยทาน” ทอดกฐินที่ทำถึงที่สุดแจกแบบแจกจริงๆ แจกเกินค่าแรงขั้นต่ำ ไม่เคยอยากกินน้ำพริกของจ่าวิรัช ขนาดนี้ ชิงได้ 2-3 กล่อง คุ้มสุดๆ แล้ว😅
ยอดเงินทอดกฐิน ก็ปัง ถวายร่วม 4 ล้านบาท เพื่อสร้างศาลา 🙏 ขออนุโมทนาด้วยนะครับ
#เงินโปรยทาน
パンチハル retweeted
แอรี่พิงค์คือราชการแบบที่ไม่ควรโดนด่า ชีมาทำงานเช้าที่สุด ได้เปิดห้องตลอด วันก่อนเห็นด่าราชการมาทำงาน 8:30 ไม่ทันเพราะมัวแต่เล่นกับแมวอะไรนั่น.. นี่ไงงง ราชการที่มาก่อนเวลา มาให้อาหารแมวที่ออฟฟิศ
ละชีชัดเจนกะความชอบชีนะ พอกผิว แต่งหน้าหนัก ทุกอย่างสีชมพู ละชีทำละมีความสุขอ่ะ
パンチハル retweeted
🇯🇵สนามบินญี่ปุ่นที่มีเคอร์ฟิวช่วงกลางดึกถึงเช้าคือ
1️⃣สนามบินโตเกียว นาริตะ
2️⃣สนามบินฟุกุโอกะ
3️⃣สนามบินโอซาก้า (อิตามิ)
เหตุผลหลักคือเพื่อไม่ให้เสียงเครื่องบินกระทบกับการพักผ่อนของชาวบ้าน หรือให้กระทบน้อยที่สุด
ถ้าทดลองหาตั๋วเที่ยวบินจากไทยไปโตเกียวนาริตะ จะพบว่าไม่มีไฟลท์ไหนที่ออกบ่ายหรือเย็นเลย เพราะมันจะไปติดช่วงเคอร์ฟิวตอนขากลับ ส่วนฟุกุโอกะนี่เป็นไฟลท์ข้ามคืนกันหมด แทบไปถึงเป็นไฟลท์แรกๆ ของวัน
❄️🥶 พนักงานที่โรงแรมบนภูเขาใน Tateyama ญี่ปุ่น ต้องขุดทางเข้าของพวกเขาตอนเช้าวันศุกร์ที่ 20 พฤศจิกาบน เมื่อหิมะหนักกองพะเนินและอุณหภูมิลดลงเหลือ -12°C
คือโรงแรมนี้ตั้งอยู่ที่เมือง Tateyama จังหวัด Toyama ใกล้กับกับแพงหิมะ Tateyama Alpine กำแพงหิมะสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังของญี่ปุ่น
パンチハル retweeted
ตำนาน “สีเทา - ฟาร์ม ปณิธาน”
พูดถึงรอบ blind audition ใคร ๆ ก็ต้องจำได้
เป็นไวรัลทั่วบ้านทั่วเมืองมากก ร้องดี เข้าถึงอารมณ์สุด ๆ
แอบคิดถึงเสียงเขานะ หายไปไหนแล้ว
ข้อเสียการไม่ออกจากห้อง ไม่เจอผู้คนเลย ทำให้การสื่อสารมีปัญหา เวลาเจอผู้คนจะเรียบเรียงคำพูดไม่ถูก เพราะชินกับการอยู่คนเดียว ทุกคนลองสังเกตตัวเองดู เป็นแบบนี้ไหม ส่วนเราเป็นแล้ว
Readers added context they thought people might want to know
โพสต์นี้คัดลอกข้อความเดียวกับโพสต์ก่อนหน้าของ @ug_urisa2001 โดยไม่ให้เครดิต
x.com/ug_urisa2001/s…
22.45 ตกค้าง 2 ไฟล์ทเป็นที่เรียบร้อย แจกผ้านอนล่ะ นี่กุอยากนอนสนามบินหรอ ให้การไม่ตรงกันซักเคาน์เตอร์ว่าจะได้บินกี่โมง กุจะบ้า อย่าหาบิน #แอร์เอเชีย #โหนกระแส @airasia @airasiaTH
อ่ะไฟล์ทถัดจากเมื่อวาน กำหนดบิน 19.45 เหมือนกัน ตอนนี้ 20.45 ยังไม่ได้เช็คอิน ได้ยินตรงเคาน์เตอร์แจ้งว่า ต้องให้รอบที่ตกค้างของเมื่อวานไปก่อน ส่วนไฟล์ทวันนี้ไม่มีการแจ้งดีเลย์ ไม่มีการแจ้งยกเลิก คนต่อแถวรอตั้งแต่4โมงเย็น ล่าสุดผู้โดยสารมีการเรียกตำรวจมาแล้ว @airasia @airasiaTH
パンチハル retweeted
ล่าสุด ให้ยืนรอหน้าเกทเป็นชม จนนั่งรอแล้ว ไม่ได้เข้าสักที ไม้รู้จะแคนอีกไหม พนักงานก็ไปไหนแล้วไม่รู้บอกระบบ ออช ล่ม
🤖 Made with AI
นี่ท้อ ทุกครั้งเวลาเห็นคนโดนcancel flight
เคสนี้โชคดีตรงเป็น ญป ที่ free visa 15 วัน
แต่ถ้าคุณไปพวกโซนยุโรป ที่ชอบให้วีซ่า เท่ากับวันที่ไป อาจจะต้องติดแหง่กอยู่ในสนามบิน ดังนั้นสิ่งที่ควรทำคือ
1. ติดต่อสายการบิน ขอให้จัดเที่ยวบินใหม่โดยเร็วที่สุด และขอเอกสารยืนยันว่าเที่ยวบินถูกยกเลิก พร้อมระบุวันที่และสาเหตุ
2. ติดต่อ ตม ของประเทศปลายทาง แจ้งว่าไม่สามารถเดินทางออกได้เพราะสายการบินยกเลิกเที่ยวบิน และสอบถามเรื่องการขยายวีซ่าหรือการอนุญาตให้อยู่ต่อกรณีฉุกเฉิน
3. เก็บหลักฐานทั้งหมด เช่น อีเมลแจ้งยกเลิก ตั๋วเดิม ตั๋วใหม่ และบทสนทนากับสายการบิน
อย่าคิดว่าการยกเลิกเที่ยวบินจะทำให้วีซ่าขยายอัตโนมัติ ต้องได้รับการยืนยันจากเจ้าหน้าที่ก่อนเสมอค่ะ
パンチハル retweeted
หนีไปแล้วจ้าา @airasia @airasiaTH กลับมาก่อนพี่ คนกว่าร้อยชีวิตนั่งรออยู่หน้าเกท นํ้าข้าวก็ไม่มี โยนมาให้ติดต่อสายการบินเอง แล้วติดต่อใครไม่ได้เลย
ก็หนักอยู่นะช่วงที่ทำงานอยู่ญี่ปุ่นสาวญี่ปุ่นที่บริษัทจะแต่งตัวตามเทรนคือตามฤดูกาลของแฟชั่นเสื้อผ้าของยูนิโคล่ GU ต้องทำผมสไตล์ที่เขานิยมกัน ต้องกันคิ้ว แวกขน ปกติเราไม่สังเกตไม่สนใจอะไร ชอบเดินแต่ร้านมือสองกับไปช๊อปปิ้งยูนิโคล่ตอนมันเซลล์เลยไม่อินเทรนไปกับเขา จนคนญี่ปุ่นที่บริษัททักว่าทำไมไม่แวกขนที่นิ้วมือ วอร์ด?? แวกขนขาพอเข้าใจ แต่แยกขนที่นิ้วมือคือก็เกินไปนิด
แต่พอเริ่มสักเกตเออมันก็จริงสาวๆคนอื่นไม่มีขนที่นิ้วเลย แต่ชั้นไม่แคร์นะไม่แวกขี้เกียจ😆
パンチハル retweeted
อยากให้มองเรื่องนี้อย่างเป็นกลาง เขาใช้พื้นที่ส่วนตัวของตัวเองร้องเรียนปัญหาการทำงานของสายการบิน ในมุมของผู้รับบริการคนหนึ่ง รวมถึงในฐานะลูกชายที่ตั้งใจพาคุณพ่อคุณแม่ไปเที่ยวพักผ่อน แต่กลับต้องมาเจอกับเหตุการณ์แย่ๆแบบนี้
ทุกคนเข้าใจได้ว่าเที่ยวบินสามารถล่าช้าหรือดีเลย์ได้ แต่สิ่งที่ควรตั้งคำถามต่อคือ เมื่อเกิดเหตุการณ์ขึ้นแล้ว สายการบินมีมาตรการจัดการและดูแลผู้โดยสารที่ตกค้างอย่างไร และมีความรับผิดชอบต่อผู้โดยสารที่ได้รับผลกระทบมากน้อยแค่ไหน การดีเลย์อาจเป็นเหตุสุดวิสัย แต่การดูแลผู้โดยสารหลังเกิดเหตุเป็นสิ่งที่ไม่ควรถูกละเลย
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“












































