RED

Hope is a dangerous thing for a woman in the “Middle East” baby!

,For some reason دیشب تو خواب خبر مرگ جاستین بیبر رو خوندم.

حس شب قبل از اردو.

بهترین ایده‌های زندگیم توی خواب یا حموم یهو به ذهنم الهام میشه.

من انقدر روی رابرت پتینسون کراش دارم که زیاد اگه فیلماشو ببینم ممکنه سکته کنم، حالا یکی گفت queer as folk ببینم و قسمت یک عاشق برایان شدم و دیگه نمیبینم. اگه تو واقعی یکی شبیه اینا پیدا کنم زندگیمو به پاش میریزم.

۱۰۰ تا مشکل دارم که ۹۹ تاش گره‌های کتفمه.

میو 🤍

آب مارا با خود خواهد برد

اینکه بدنت و ناخودآگاهت غم داره و نمیفهمی چرا سر خود اینجوری میکنن و یهو میفهمی چرا جالبه.

خوشگلا اگه کسی دوست داره بیاد کارآموزی و طراحی داخلی و ایونت پلنینگ بکنه و بهش خوش بگذره به من دایرکت بده.

هوا تاریک و سرده، صدای بارون میاد و تخت گرم و نرم و خوشبوعه. و من باید بیدار بودن رو انتخاب کنم؟ هرگز.

دیشب تو خواب ملکه بودم و پرواز میکردم و با کلی آدم لاس میزدم و چیزهای ناگفتنی. ولی از لحظه‌ای که بیدار شدم کونم پاره شده تا الان، واقعیت ۱۰ هیچ باخته.

آه کاش توی برنامه‌هام یه تایمی برای غصه و گریه جا بدم. قلبم هنوز حالش بده.

عشق افلاطونی.

با دیدن این سریاله فهمیدم هنوزم میتونم گریه کنم و غدد اشکیم کار میکنه.

داشتم به سارا میگفتم جز کار کردن و خوابیدن و پارتی کردن کار دیگه ای نمیتونم بکنم، یک دقیقه بایستم متلاشی ممکنه بشم.

نان آور خانواده

افسردگی امروز منو بغل کرده.

زندگی کردن و عشق ورزیدن و جشن گرفتن و خندیدن و دور هم بودن از هر چیزی مهم تره. نوری که میسازیم همیشه بر تاریکی چیره میشه. ما تا اینجا تونستیم، تا تهشم میتونیم.