Ringert Heij retweeted
In Frankrijk werd een schooldirecteur met benzine overgoten, gingen winkels en kerken open met een koevoet, werden agenten gewond en stond een stadhuis in brand.
En vandaag staat er in de Volkskrant een opiniestuk van een totaal hersenloze campagnevoerder van Oxfam Novib met de fatsoenlijk linkse oproep om die protesten te vieren.
Ja, het staat er écht. Vieren.
"Verzet tegen deze wereld is broodnodig en mag best wat ruiten kosten. Dus laten we de jongeren vieren."
Vertel dat maar aan de bakker in Marseille, aan de agent die in het ziekenhuis ligt en aan de bewoners van #Limoges die hun stadhuis zagen afbranden.
Wie #geweld goedpraat zolang het de goede kant op wijst, heeft het recht verspeeld om anderen de les te lezen over polarisatie. Geweld is geweld. Ook als je het netjes opschrijft.
Met je Oxfam Novib.
#Frankrijk #rellen #tweematen #vieren
volkskrant.nl/columns-opinie…
Ringert Heij retweeted
Arthur C. Clarke on BBC's Horizon in 1964, when he gave some astonishing predictions about the future.
NOS, hou eens op met het net te doen alsof het 'College voor de Rechten van de Mens' een serieus te nemen instelling is.
nos.nl/ttapp
Ringert Heij retweeted
Tweede druk van Het mirakel van IJmuiden, boek geschreven met @PdeWaard1963, over de spectaculaire opmars van @telstar1963nv. Boek met veel tekst over de trainer op deze foto ook. Ik verloot twee exemplaren onder retweets van dit bericht.
Ringert Heij retweeted
Het Europese gemopper over de overwinning van de AfD lijkt op de Democratische reactie op het Trumpisme: eerst ontkennen, dan ridiculiseren en daarna de democratie in twijfel trekken.
Tip: leg simpelweg een aantrekkelijk alternatief op de mat en pak de problemen van kiezers aan.
Ringert Heij retweeted
Een ochtendcolumn
Femke Halsema trekt aan de bel. De leefbaarheid van Amsterdam staat onder druk. Dakloosheid, drugsgebruik en mensen met psychiatrische problemen zijn steeds zichtbaarder op straat. Gemeenten kunnen dat volgens de burgemeester niet meer oplossen. Den Haag moet helpen. Daarmee staat de oplossing eigenlijk al vast. Meer geld.
Gemeenten hebben hun werkterrein de afgelopen decennia enorm uitgebreid. Klimaat, energietransitie, diversiteit, inclusie, integratie, ongelijkheid en internationale solidariteit kregen allemaal een plaats in het stadhuis. Voor steeds meer maatschappelijke problemen kwam gemeentelijk beleid. Dat is ook terug te zien in de omvang van de organisatie. Amsterdam telde in 2018 14.411 interne fte. Inmiddels werken bij de gemeente ruim 20.000 fte. Terwijl de bevolking in die periode met ongeveer 10 procent groeide, groeide het ambtelijke apparaat onder het het bewind van Halsema met bijna 40 procent.
Terwijl een gemeentebestuur in de kern een paar eenvoudige taken heeft. De stad moet schoon en veilig zijn. De openbare ruimte moet worden onderhouden. Overlast moet worden aangepakt. Er moeten woningen zijn. Op die kerntaken worden de Amsterdamse cijfers pijnlijk.
In 2025 vond nog maar 31 procent van de Amsterdammers de eigen buurt schoon. Het rapportcijfer voor het schoonhouden van straten en stoepen zakte naar 5,8. Er kwamen 265.000 meldingen over afval en reiniging binnen, 16 procent meer dan een jaar eerder. Bij meldingen over het schoonmaken van de openbare ruimte werd 59 procent binnen de afgesproken termijn afgehandeld. De gemeentelijke norm is 90 procent. In de binnenstad daalde het cijfer voor schone straten en stoepen van 6,9 in 2015 naar 5,4 in 2025. Bewoners geven de binnenstad inmiddels een 4,0.
Vervuiling is geen esthetisch probleem. Onderzoek naar wanorde in de openbare ruimte laat zien dat zichtbare verwaarlozing de sociale norm verzwakt. Afval, graffiti en achterstallig onderhoud vergroten de kans dat ook anderen regels overtreden. De omgeving vertelt voortdurend welk gedrag blijkbaar wordt geaccepteerd. Daar bestaat inmiddels voldoende empirisch onderzoek naar.
Als een organisatie de kerntaken steeds slechter uitvoert, ligt de eerste vraag voor de hand, waar gaat de beschikbare capaciteit eigenlijk naartoe? Amsterdam heeft steeds meer taken naar zich toegetrokken en krijgt de meest zichtbare taken steeds moeilijker voor elkaar. Toch gaat de discussie direct over geld.
Dat geld moet uit Den Haag komen. Den Haag heeft geen eigen geld, dus uiteindelijk komt de rekening bij de belastingbetaler terecht. Daarna volgt de bekende politieke discussie over wie die rekening moet betalen. De breedste schouders zullen ook deze lasten moeten dragen vermoed ik.
Zo wordt een vuile en onrustige stad uiteindelijk een financieringsvraagstuk. Of Amsterdam te veel doet, geld verkeerd besteedt of onvoldoende presteert, verdwijnt naar de achtergrond. Extra geld is de oplossing voordat duidelijk is geworden waarom het bestaande geld niet voldoende resultaat oplevert.
Landelijk werkt het inmiddels hetzelfde. Nieuwe politieke ambities worden nieuwe overheidstaken. Er komen ambtenaren, subsidies, programma’s en organisaties bij. Zodra de kosten oplopen, begint de zoektocht naar extra inkomsten. Schrappen komt nauwelijks ter sprake.
Amsterdam kan ook bij het begin beginnen. Zorg dat de stad schoon en veilig is. Zorg voor woningen, bereikbaarheid, onderhoud en handhaving. Kijk daarna wat er nog meer op het stadhuis moet gebeuren en wat kan verdwijnen.
Halsema vraagt Den Haag om meer middelen omdat Amsterdam de problemen op straat niet meer aankan. Maar voordat de rest van Nederland wordt gevraagd daarvoor te betalen, ligt een eenvoudiger vraag voor, waarom doet Amsterdam zoveel andere dingen terwijl de gemeente iets simpels als de eigen straten niet op orde krijgt.
Misschien heeft Amsterdam geen groter budget nodig. Misschien heeft Amsterdam een kleinere agenda nodig.
Ringert Heij retweeted
IJzeren wet: als de MSM erover gaan berichten is het uit met de pret 😪
nos.nl/ttapp
Een wijze les in menselijkheid voor (in NL) onder andere PRO
One of the most striking moments of Sweden’s election campaign came during Monday night’s televised party leaders’ debate, when Simona Mohamsson, leader of the Liberal Party and Sweden’s Minister for Education and Integration, appeared wearing a Star of David.
Mohamsson was born Simona Mohammed. Her father is Palestinian and her mother Lebanese, from a Shia Muslim background.
That made the gesture especially powerful.
Mohamsson explained her choice: “I wear the Star of David for the children who do not dare to in today’s Sweden.”
She confronted the Left Party over revelations that its MPs had sent letters of support to Palestinian prisoners convicted of terrorist attacks killing Israelis.
“I think the Left Party needs to be held accountable for sending love letters to Hamas and spreading fear on our streets,” she said.
Her comments followed repeated controversies involving Left Party politicians spreading antisemitic conspiracy theories and expressing support for terrorist groups. Since October 7, pro-Palestinian demonstrations in Sweden have featured antisemitic rhetoric and expressions of support for terrorist organizations such as Hamas, the PFLP and Hezbollah.
In the months after October 7, the country recorded nearly five times as many antisemitic hate crimes as during the same period a year earlier. A survey of Swedish Jews found that more than four in five felt unsafe wearing Jewish symbols, while nearly half had discussed leaving Sweden because of antisemitism.
Against that backdrop, Mohamsson’s Star of David became a pointed act of solidarity with Sweden’s embattled Jewish community: she chose to wear the very symbol many Swedish Jews now fear to display.
Ringert Heij retweeted
Die Bemühungen in Großbritannien, Boy George und seinen Song „We will dance again“ zum Schweigen zu bringen.
Schaffen wir es, das Video einmal in die Welt hinauszutragen?

























