ช่วงนี้มีนักอ่านสนใจนวนิยายเรื่อง “ยัญพิธีเชือดแพะ” และมาถามไถ่ที่บูธบทจรในงานหนังสือกันไม่น้อย งานเล่มนี้เป็นหนึ่งในผลงานที่นักเขียน มาริโอ บาร์กัส โยซา บอกว่าเขาต้องทำงานหนักที่สุด ทั้งการอ่านหนังสือประวัติศาสตร์ เก็บข้อมูล สัมภาษณ์ผู้คนมากมาย จนออกมาเป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่มีทั้งตัวละครที่เขาจินตนาการขึ้นและทั้งผู้คนซึ่งมีตัวตนอยู่จริงเป็นตัวละครในเล่ม บทจรเคยแนะนำตัวละครเด่นๆ ในหนังสือเล่มนี้อย่างสั้นๆ จากเกร็ดที่นักเขียนมาริโอ บาร์กัส โยซาเคยพูดถึง หรือเขียนถึงไว้ตอนหนังสือออกใหม่ๆ เมื่่อหลายปีก่อน จึงขอนำมาเสนอนักอ่านที่สนใจอีกครั้ง ใครเป็นใคร ใน “ยัญพิธีเชือดแพะ” (1/9) มาริโอ บาร์กัส โยซา ได้ไปสาธารณรัฐโดมินิกันครั้งแรกราวปี 1974 เพื่อถ่ายทำหนังสารคดีเรื่องหนึ่ง ระหว่างนั้นเขาได้ฟังเรื่องที่ดูราวกับเป็นตำนานเล่าขานเกินจริงจนเขาเองก็ไม่สู้จะเชื่อนักจากผู้คนที่เขาพบ เรื่องราวที่ว่าคือ สมัยที่เผด็จการตรูฆิโยยังมีชีวิตอยู่ เมื่อผู้นำเผด็จการเดินทางไปในแถบชนบท มีครอบครัวจำนวนไม่น้อยยกลูกสาวของตนเป็นบรรณาการแด่ตรูฆิโย เมื่อบาร์กัส โยซามีโอกาสพบกับผู้เคยเป็นทหารใต้บังคับบัญชาตรูฆิโย เขาได้สอบถามถึงเรื่องราวนี้ ทหารผู้นั้นยืนยันว่าเป็นจริง และเรื่องนี้สร้างปัญหาให้ “ท่านผู้นำ” ด้วยไม่ทราบว่าจะทำอย่างไรดีกับเด็กสาวเหล่านี้ และท่านผู้นำไม่อยากปฏิเสธครอบครัวให้เสียน้ำใจ บางที “ท่านจอมทัพ” ตบแต่งเด็กสาวเหล่านี้ให้นายทหารไปก็มี บาร์กัส โยซาถือตัวว่าเขาพอรู้เรื่องราวของเผด็จการในลาตินอเมริกามาบ้าง และเขาเองก็เคยใช้ชีวิตวัยเด็กภายใต้เผด็จการทหารที่เปรูมาก่อน ทั้งยังเคยนำประสบการณ์นี้มาเขียนเป็นนวนิยาย Conversation in the Cathedral และเขาก็ติดตามเรื่องราวเผด็จการละตินอเมริกาที่อื่นๆ มาก็ไม่น้อย แต่หลังจากเหตุการณ์นี้ เขาเริ่มตระหนักว่าเรื่องราวสมัยเผด็จการของตรูฆิโยและสาธารณรัฐโดมินิกันต่างไปจากสถานการณ์ภายใต้เผด็จการที่อื่น เมื่อเขาเริ่มค้นคว้าเรื่องราวเกี่ยวกับยุคสมัยตรูฆิโยมากขึ้น เขาพบว่านอกจากความโหดเหี้ยมอำมหิตที่เกินระดับผู้นำเผด็จการที่อื่นๆ แล้ว ความแตกต่างอย่างสำคัญอีกประการคือ ดูราวกับตรูฆิโยจะสามารถควบคุมความรู้สึกนึกคิดจิตใจของทั้งสังคมสาธารณรัฐโดมินิกันได้ เขาอยู่ในสถานะพระเจ้า เมื่อโอกาสประจวบเหมาะ เขาเริ่มเขียน “ยัญพิธีเชือดแพะ” ด้วยความท้าทายสองอย่าง อย่างแรก เขาอยากเขียนนวนิยายที่มีผู้เผด็จการเป็นตัวละครหลัก ซึ่งเขายังไม่เคยทำมาก่อน (ใน Conversation in the Cathedral ตัวผู้นำเผด็จการไม่ได้ปรากฏในเรื่อง) และอย่างที่สอง เขาอยากเขียนถึงความสาหัสสากรรจ์ที่ผู้หญิงได้รับในยุคเผด็จการ

ยักษ์จินนี่ให้คุณขอพรได้ 3 ข้อจาก 7 ข้อนี้? 1. รู้อนาคตตัวเองล่วงหน้า 10 ปี 2. กลับไปอายุ 18 พร้อมความรู้ปัจจุบัน 3. ขออะไรก็ได้ 1 อย่าง มูลค่าไม่เกิน 100 ล้าน 4. มีคนรักและครอบครัวที่อบอุ่น 5. มีความสุขกับชีวิตทุกวัน 6. ฟื้นคืนชีพคนตาย ยกเว้นตัวเอง 7. เป็นอมตะ คุณจะเลือกขอพรข้อไหนบ้าง…ทำไม?