อุ๊ อิ๊ อิ๊ อ้า อิ๊ อุ๊ อุ๊ อิ๊ อิ๊ อิ๊ อ้า อิ๊อุ๊

เขาไม่ผิดที่ใช้ครับ แต่ผิดที่ยอมให้งานหยาบออกมาโดยไม่แก้ไข แล้วมันโป๊ะ //ทั้งหมดนี้ถ้าเป็นคนอาชีพอื่นจะไม่ว่าอะไรเลย แต่เจ้าตัวบอกว่าอาชีพเก่าคือกราฟิก มันก็เลยย้อนแย้งว่า ปกติทำงานหยาบขนาดนี้หรือเปล่า

ละร้านตัวเองอยู่ในซอย มันจะยากอะไรกับการเดินมาถ่ายรูปป้ายซอยหน้าปากซอยตัวเอง จนต้องใช้เอไอเจน งง รูปในโปสเตอร์ไม่มีทางเป็นความบิดเบี้ยวจากเอไอประมวลผลรูปในกล้องมือถือ เพราะในความเป็นจริง ชื่ออื่นของซอยภาษาไทยและอังกฤษจะต้องถอดกันมา และภาษาไทยต้องเป็นเลขไทย ไม่ใช่ข้างหนึ่ง "ซอยภาษี 1" อีกข้าง "ซอยเหี้ยไรไม่รู้ 9" มีแต่เอไอเจนรูปเท่านั้นที่ทำสิ่งนี้ได้

สร้างความตื่นตระหนกโดยไม่มีข้อมูลที่รอบด้าน

สนับสนุนว่า ตั้งชื่อลูกเมื่อคุณมีพื้นฐานภาษาไทยที่ดี หรือถ้าไม่มี ก็ควรให้ครูบาอาจารย์พระสงฆ์องค์เจ้าตั้งให้ TL;DR ถ้าจะให้อ่านพอนจันพัก ตามอักขรวิธีแบบสุโขทัยต้องสะกดเป็น ภรจญญภคค // ส่วน ภฬจฬฬญภฬฬฆ ไม่ว่าจะอ่านแบบโบราณ หรือหลักภาษาปัจจุบัน ไม่มีทางใดที่จะอ่านพอนจันพัก ได้ ================================ อธิบายก่อนว่า สันนิษฐานว่าภาษาไทยสมัยสุโขทัยลงมา มีส่วนผสมของอิทธิพลมอญขะแมร์ จึงทำให้เสียงฐานของภาษาไทยเป็นเสียง โอะ+ออ ตามอย่างมอญขะแมร์ ซึ่งต่อมามีพัฒนาการแยกออกจากกัน เป็นโอะ อย่างหนึ่ง และ ออ อีกอย่างหนึ่ง 1. เสียงฐานพยัญชนะเดี่ยวเป็นเสียง ออ เสียงเดียว เช่น ก. อ่านว่า กอ เช่นในจารึกวัดศรีชุม เขียนคำว่า พ่อขุน ว่า "พ่ขุน" 2. ถ้าเอาอักษรสองตัวชนกันจะกลายเป็นเสียงโอะ ดังจะสังเกตได้จากเสียงอ่านของแม่สะกด กก กด กบ กง กน กม อ่านเป็นเสียงโอะ ทั้งสิ้น ยกเว้นแค่ กร เป็นตัวสะกดเดียว ที่ใช้เสียง ออ และให้เสียงท้ายเป็นแม่กน -- และยกเว้นคำยืมภาษาบาลีที่ออกเสียงอะ เสมอ 3. การเบิ้ลพยัญชนะ (เช่น รร) เป็นการยกเลิกกฎข้อ 2 (เสียงโอะ/ออ+ตัวสะกด) ทำให้เสียงนั้นเป็นเสียงอะ+ตัวสะกดนั้น เช่นคำว่า "ที่นนน" ในจารึกวัดศรีชุม ตรงกับคำว่า ที่นั้น ในภาษาปัจจุบัน การเบิ้ลพยัญชนะ ร เป็น ร.หัน (รร) ให้มีค่าเท่ากับเสียงอะ อย่างเดียว โดยตัดเสียงตัวสะกดออก เป็นเพียงพัฒนาการในชั้นหลังเท่านั้น เพราะแต่แรก มันจะเป็น เสียงอะ+ตัวสะกดแม่กน เท่านั้น เช่น สวรรค อ่าน [สะ-หวัน-คะ] ไม่อ่าน [สะ-วัค] // คำว่า ธรรม ก็จะต้องเป็น ธัร-มะ (Dharma) แต่การที่ ธรรมะ อ่านว่า ธัม-มะ นั้นเป็นการ เขียนรูปแนวสันสฤต (ธรฺม / Dharma) แต่อ่านแบบบาลี (ธมฺม / Dhamma) ซึ่งเป็นแบบนี้อีกหลายคำ จนทำให้ยุคหลัง อ่าน ร.หัน ในหลายคำ เป็นเสียงอะ อย่างเดียวโดยไม่มีเสียงตัวสะกดแม่กน สำหรับ ฬ.จุฬา โดยหลักภาษาไทยแล้วจะถูกทรีตให้มีค่าเท่ากับ ล.ลิง ดังนั้น ภฬจฬฬญภฬฬฆ จะเท่ากับ ภลจลลญภลลค ซึ่งเมื่อแบ่งพยางค์แล้ว จะอ่านอย่างวิธีโบราณได้ว่า โพ็ล-จัล-ญ-ภัล-ค และอ่านอย่างภาษาปัจจุบันได้ว่า โพ็ล-โจ็ล-โล็ญ-โภ็ล-โล็ค ไม่มีวิธีใดที่จะอ่าน พอนจันพักได้ แต่ถ้าจะเอาให้ออกเสียงแบบนั้นด้วยอักษรแปลกๆ อักขรวิธีแบบสุโขทัยต้องสะกดเป็น ภรจญญภคค ใดใดก็ตาม พ่อแม่จะตั้งชื่อลูก ถ้าคิดให้ดีก็อย่าให้ลูกรู้สึกอับอายหรือน้อยใจ ลูกอาจจะโดนเพื่อนนิสัยไม่ดีบุลลี่เรื่องชื่อ แต่ถ้ามันไม่มีชื่อแปลกๆ ก็เป็นการป้องกันปัญหาได้หนึ่งอย่างไม่ใช่หรือ?

ลองพิจารณาวิธีการเดินทางใหม่ อาจจะช่วยได้

คุณพี่ก็บทเหยื่อเกิน รุ่งเรืองขนาดที่ว่า โดนพม่าปกครอง 216 ปี ที่กระทั่งพม่ายุบฐานะประเทศราชออกปกครองในฐานะดินแดนในพระราชอาณาจักร ส่งขุนนางมาปกครองโดยตรงนั่นน่ะ แล้วเชียงใหม่ยุคฟื้นม่าน (ปลายยุคพม่า) ก็แทบไม่มีสภาพเมืองเหลืออยู่แล้วนะ แทบร้างไปแล้วนะ เพราะเมืองหลักย้ายไปเชียงแสนแล้ว ถ้าจะรื้อฟื้นขนาดนั้น ก็รื้อคำ "เก็บผักใส่ซ้า เก็บข้าใส่เมือง" ของเจ้ากาวิละไว้ด้วย ทุกวันนี้ยังไม่รู้เลยว่า ยวนดั้งเดิมในเชียงใหม่ จะเท่าลื้อกับยอง ที่กวาดมาจากเมืองอื่นหรือเปล่า ก็เจ้ากาวิละ ณ ลำปางนั้นหนา ที่ยอมเป็นประเทศราชร่วมกับกองทัพธนบุรีไปกู้เมืองเชียงใหม่นั่นน่ะ ซึ่งก็ได้ไม่นานต้องถอยกลับ จนกระทั่งใช้กำลังกรุงเทพบางกอกไปช่วยอีกทีตอน 2347 จึงจะไล่พม่าออกไปได้หมดสิ้นจากแผ่นดินหัวแหวนล้านนา ก็เพราะรื้อฟื้นโดยตระกูลที่ไม่ใช่คนเชียงใหม่พื้นถิ่นนั่นน่ะ ตัวเวียงเก่าก็ไม่ได้ถูกใช้เป็นสลักสำคัญ ศูนย์การการปกครองอาณาจักรพระนครเชียงใหม่ มาอยู่ริมแม่น้ำปิงแล้ว ไม่ได้ใช้เวียงของพญาเม็งรายแต่เดิม ก็เชื้อเจ้าเจ็ดตนนั่นน่ะ โปรดให้รื้อหอต่างๆในคุ้มหลวงไปถวายวัด (เช่น วัดพันเตา) แล้วคนยุคหลังมาใส่ความว่าสยามรื้อคุ้มหลวงสร้างคุก เป็นกาลกิณีมากดทับดวงเมืองล้านนา ถ้ามันเป็นกาลกิณีที่สร้างคุกในพื้นที่วัง แล้วเจ้าอินทวิชยานนท์ จะสร้างคอกหลวงในคุ้มเจ้าอุปราชได้ไง อีกรุงเทพแล้วใหญ่ คุกอยุธยาสร้างทับวังหน้าพระนเรศวรด้วย คุกกรุงเทพอยู่ข้างวัดสุทัศน์ คุกนนทบุรีอยู่หน้าศาลากลาง กาลกิณีกันทั้งบ้านทั้งเมือง เพราะคนยุคใหม่ถืออะไรแปกๆ ต่างจากคนยุคนั้น ถ้าว่ากันตามสิทธิธรรม สยามก็ชอบธรรมแล้วที่จะจัดการดินแดนในอาณาจักรนะ ถ้าเจ้าเชียงใหม่มันของแรงอยากกดทับจนต้องสร้างคุกทับคุ้มขนาดนั้น ทำไมยังปล่อยกู่เจ้าเชียงใหม่ไว้บนยอดดอยสูงสุดมาถึงตอนนี้ล่ะ แผ่นดินที่สูงที่สุดในไทยตอนนี้คือ กู้เจ้าอินทวิชยานนท์ บนยอดดอยอ่างกาหลวง ที่เปลี่ยนชื่อเฉลิมพระเกียรติเป็นดอยอินทนนท์นั่นแหละ ถ้าว่าตามสมัยนิยม ในยุคนั้นๆ รัฐต่างๆ ก็เน้นการสร้างมาตรฐานเดียวกันทั้งรัฐ กีดกันภาษาถิ่น วัฒนธรรมถิ่น กันเกือบทั้งนั้น เพิ่งมามียุคหลังนี้แหละ ที่ต่างช่วยกันฟื้นฟูวัฒนธรรมกันขึ้นมา ที่พูดมายาวเพราะอยากให้มองให้รอบด้าน และไม่ใช้เลนส์ปัจจุบันมองอดีต