Shï⊕η 🐑🐑🐑 (@ShionSslc) header
Shï⊕η 🐑🐑🐑 (@ShionSslc) profile picture

โกลด์เซนต์ประจำราศีเมษ🐑⭐️ โรลเพลย์/พาโรดี้/ปรับตัวตามสถานการณ์ อยากทักทายพูดคุยส่วนตัวติดต่อDM

Joined July 2019
ชื่อ: Aries Shion (อาริเอส, แอเรียส ชิออน) BD: March 30th อายุในภาคSSLC : 18ปี อายุในภาคหลัก: 261ปี กรุ๊ปเลือด: A 185cm/77kg งานอดิเรก: ซ่อมคล็อธ สถานที่ฝึกวิชา: จามิล ทิเบต ท่าไม้ตาย: คริสตัลวอลล์, สตาร์ดัสต์เรฟโวลูชัน (ภาพประกอบไอโอลอสทำให้: @ AiolosTH )
1
3
3
ซากะน่ะเป็นเด็กดี แค่เขาใจแตกตอนแก่เท่านั้นเอง ท่านชิออนสั่งสอนพวกเรามาได้ดีมากแล้วขอรับ *กระซิบผ่านกองคลอธ*
1
5
"ทั้งกาก็ดีนะ ดื่มน้ำเยอะๆดีต่อสุขภาพ ยิ่งเป็นชาคาโมมายล์ยิ่งมีสรรพคุณเป็นยาสมุนไพร ถ้าเจ้าสนใจล่ะก็ ผ่านเข้าเมืองเมื่อไหร่จะซื้อมาฝาก"
" ..อ่า.. น่าสนใจนะ แต่หลับยากอย่างข้าจะไม่ดื่มทั้งกาเอาหรอ.."
"หากหลับยากขนาดนั้น ลองดื่มชาคาโมมายด์ดูไหม ทำให้ผ่อนคลายนะ" ยิ้ม
"ขอบใจนะชิออน..เรื่องนอน..ข้า ..จะพยายามแล้วกันนะ.."
"พักผ่อนเถอะ อัลบาฟิก้า"
อากาศเปลี่ยนไวแบบนี้ทำให้รู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย..
1
3
"ขออภัยครับท่านอาเทน่าที่ข้ามาช้า" คุกเข่าอยู่หลังประตูหน้าห้องของเทพีเเห่งสงคราม เเละเริ่มรายงานภารกิจต่างเเดนที่ไปเยือนมาล่าสุด
"ไม่เอาน่า ข้าไม่ใช่เเม่ใครทั้งนั้น"
"ชิออนเป็นแม่ที่ดี วาชิรู้"
มองไม้กวาดที่ถูกเเย่งกลับไป " ดีใจที่ยังได้เห็นเจ้าอยู่ดีมีสุขอีกครั้งนะยูซุริฮะ "
"ท่านชิออน?" "ยินดีต้อนรับกลับ---แต่ไม่ต้องหรอกค่ะ นี่เป็นหน้าที่ข้า" เอ่ยให้ด้วยความนอบน้อมแล้วแย่งกลับอย่างรวดเร็ว
1
2
"อัลบาฟิก้า ข้า...มิได้ล้มเหลวในการเลี้ยงเด็ก ข้าเลี้ยงซากะมาเป็นคนหนุ่มที่ดีพร้อม เเละข้าภูมิใจในตัวเขามาก "
" .... " เอามือเเตะคางอย่างครุ่นคิดบางอย่าง สักพักก็ถอนหายใจ ช่างเถอะ ให้พื้นที่เเละตามใจอีกฝ่าย " ได้ เดี๋ยวจะออกไปเดี๋ยวนี้ " ยิ้มเเห้งๆ
ออกไปจากวิหารข้า
"ข้ามิได้เห็นเจ้าเป็นเด็ก"
ข้ามิเคารพคนที่เห็นข้ายังเป็นเด็ก ออกไป
"ข้าไม่ได้สอนให้เจ้าเป็นคนเยี่ยงนี้ ควรให้ความเคารพ"
ออกไป
"สุภาพหน่อย"
อุรุเซ 💢
1
2
"ข้าช่วยเจ้าเอง" เเย่งไม้กวาดในมือมา
เครนเซนต์ไม่ว่าง นางกำลังทำความสะอาดหอคอยจามิล
ก้มหน้ายอมรับยิ้มเเห้ง ยกมือขึ้นมาเกาท้อยทอยเเก้ประหม่า "อา...น่าจะใช่ ฮ่าฮ่า "
"พวกเราน่ะ ไม่ได้แค่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่แล้วหรอกรึ"
"ทำลายทิ้ง? พูดอะไรอย่างนั้น ข้าจะทำเช่นนั้นไปเพื่ออะไร" หัวเราะในมุขตลกของโดโก
"รู้สึกเหมือนคลอธจะชะตาขาดจะไม่ทำลายทิ้งใช่มั้ยน่อ?"
"เจ้าเห็นธาตุเเท้ข้าหมดเเล้วรึ" เหงื่อตก
..ไม่ทันแล้วละ..
1
2
"...ส่งได้ก็เอามา "
"ส่งใจใส่คลอธมาซ่อมได้มั้ยน่อ?"
"สายลมอะไรนะ...ตุเเหง่ว?" "ขอล่ะ อย่าพากาว ขอคีพคูลให้อนุชนรุ่นหลังดูสักห้านาทีไม่ได้หรือไง?" กระเเอมไอเล็กน้อย
1
4
1
5
เดินถือหมวกโกลด์คล็อธกลับวิหาร ก้าวขึ้นบันไดทีละก้าวอย่างตั้งใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองวิหารหลังเเรกที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า "กลับมาเเล้ว" ไม่มีเสียงคนตอบรับ เขาไม่ได้เอ่ยบอกกับมนุษย์ เเต่เป็นจิตวิญญาญของคล็อธทั้งหลายที่รอการซ่อมเเซม ชิออนยิ้มก่อนจะขึ้นไปในตัววิหารของตน
" ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า โทษทีโดโก ข้าไล่อ่านเเล้วมันอดไม่อยู่จริงๆ วันวานอันเเสนคิดถึงที่มีร่วมกับสหายทุกคนที่นี่น่ะ เเน่นอนว่าเจ้าย่อมเป็นหนึ่งในนั้น "
"ทีเชอร์ชิออนโยะ ลาพักร้อนกลับมาก็พ่นน้ำชาใส่การบ้านวาชิเลยรึ? โอนุชินี่ใจร้ายจังเน้อ!!"