Pinned Tweet
🄲🅁🄰🄽🄴 🅈🅄🅉🅄🅁🄸🄷🄰
____________________
The Crane Silver of Athena Saint
𝕄𝕒𝕤𝕥𝕖𝕣 | Altar Hakurei
𝕋𝕣𝕒𝕚𝕟𝕚𝕟𝕘 | Jamir
Saint Seiya The Lost Canvas
Role-Play TH
เครนเซนต์ยามเที่ยงคืน
แสงจันทราเต็มดวงทอกระจ่าง
ใต้แสงสีเงินยวง นางนั้นถือไม้ปัดฝุ่นทำความสะอาดหอคอยจามิลในรอบหลายเดือน
นางยิ้มแล้วพยักหน้า ไม่ว่าเมื่อไหร่สหายของศิษย์พี่ผู้นี้ก็ดูจะสดใสร่าเริงอยู่เสมอจริงๆ
"เช่นกันค่ะ ท่านโดโก เมื่อครู่ข้าเห็นท่านชิออน พวกท่านคงจะได้คุยกันแล้ว?"
แล้วค่อยนึกออกว่าหมายถึงผู้ใด
"ท่านคงจะหมายถึงอนุชนแห่งอาริเอสกระมัง ถ้าเป็นเขา ตัวข้าก็ไม่ค่อยได้พบนักหรอกค่ะ"
"ท่านชิออน?"
"ยินดีต้อนรับกลับ---แต่ไม่ต้องหรอกค่ะ นี่เป็นหน้าที่ข้า" เอ่ยให้ด้วยความนอบน้อมแล้วแย่งกลับอย่างรวดเร็ว
"...?"
เสมือนว่าเพิ่งตื่นจากจำศีลยาวนาน...เนิ่นนานกว่าสองร้อยปีเสียอีกกระมัง หรือเพราะนางเป็นเผ่าจามิลเลยมองกาลเวลาดำเนินไปเร็วกว่าที่ควรกันแน่
วันนี้คือวันเกิดของหนึ่งในสหายของนางงั้นหรือ ยูสุริฮะคำนึงในใจก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ
วันเกิด... นางเองก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องแบบนั้นมากนัก แต่ทว่าอย่างน้อยๆ ได้เอ่ยคำอวยพรสักหน่อยก็คงไม่เสียหาย
"สุขสันต์วันเกิดเท็นมะ"
@PegasusSaintTLC
4
"...." เวลาป่านนี้ยังมีผู้ไม่พักไม่ผ่อน?
อา... แต่นางเองก็ยังมิได้พักผ่อนเสียหน่อย
เวลาผ่านมานานแล้วหรือยังจากคราสุดท้ายที่ออกมาเยือนหาผู้อื่น
แม้นจะเป็นในยามวิกาลเช่นนี้
2
"...." แม้จะเอ่ยว่ากลับมาแล้ว
แต่หอคอยอันเงียบสงบแห่งนี้ จะมีสุ้มเสียงใดตอบกลับมางั้นหรือ
ยูสุริฮะถอนหายใจ แววตาคมหม่นลงวูบหนึ่ง
นางควรชินได้เสียที
แม้นจะล่วงเลยสู่ค่อนคืนแล้ว แต่เงาร่างเพรียวของซิลเวอร์เซนต์แห่งเครนกลับปรากฏกายขึ้นยังหน้าหลุมศพของครอบครัว
ดวงเนตรสีอ่อนมาดแววหม่นหลุบลงแล้วค่อยทรุดกายลงนั่งเคียงสถานที่ซึ่งคนสำคัญได้หลับไหล เรียวเเขนยกขึ้นกอดเข่าของตนแล้วซบหน้าลง
×
1
2
เสียงสายลมดั่งเครื่องสายหวีดพัดผ่านโสตสัมผัส ครั้งแล้วครั้งเล่า... ที่พวกมันเป็นทั้งบทเพลงกล่อมเกลาและเสียงครวญของความโศกาอันขัดแย้ง
ดวงหน้านวลเอียงแก้มซบท่อนแขนของตนเอง สะท้อนภาพศิลาสลักนามของท่านพ่อ ท่านแม่และน้องชาย
บางคราชะตาก็นับว่าปราณีอย่างทารุณ....
×
1
สายลม...
มือเรียวเอื้อมออกราวกับจะสัมผัสหยอกเย้าสายลมที่พัดผ่านได้
เหมือนดั่งวันนั้น... สายลมก็ยังคงไม่เคยเปลี่ยนแปรไปเลย
เครนเซนต์หลับตาลงแล้วแก้เชือกรัดผมออก ปล่อยให้เส้นผมสีทรายปลิวไสวคลอแก้มนวล
ช่างสงบเงียบ....
เมื่อทอดมองออกไปแล้ว สถานที่นี้ก็ยังมีเพียงนางลำพัง
1
3
แม้นทุกสิ่งจะไม่เคยผันเปลี่ยนไปดั่งสายลม เฉกเช่นเดียวกันกับความรู้สึกผูกพันคำนึงหา
เมื่อไหร่กันหนอ...
ที่นางจะได้ไปพบกับเหล่าคนสำคัญที่ล่วงหน้าจากจรไป
แม้จะเป็นในปรภพหรือคุกเหมันต์นิรันดร์.... นางก็อยากที่จะไปหา
1
1



![Libra Dohko [BOT] (@BotDohko) profile picture](https://pbs.twimg.com/profile_images/1336634376885432320/PH55P-y7_mini.jpg)