son zamanlarda bu işin teknik tarafına epey bakıyorum ve açıkçası kimsenin konuşmadığı bir yere gidiyoruz gibi geliyor kimse buna AI porn demiyor çünkü ortada çıplaklık yok. biri kendi fotoğrafını alıyor, göğsünü kalçasını belini maskeliyor, gerisini model yapıyor. inpainting dediğimiz şey bu. maskelenen bölge latent uzaya taşınıyor, sadece oraya gürültü ekleniyor, model o alanı çevredeki piksellere bakarak baştan üretiyor. poz kontrolü iskeleti, yüz koşullandırması yüzü sabit tutuyor. değişen sadece hacim eskiden photoshopta liquify yapınca arkadaki kapı eğrilirdi, fayans kıvrılırdı, oradan yakalardın. burada arka plana hiç dokunulmuyor. kalan ipucu maskenin kenarı, cilt dokusu orada bir anda pürüzsüzleşiyor, kumaş deseni hafif kopuyor, kolye zinciri bedene tam oturmuyor. kötü çıkarsa bir daha üretiyorsun, iyisini seçiyorsun sonra instagrama yükleniyor. EXIF gidiyor, varsa C2PA bilgisi gidiyor, JPEG bir daha sıkıştırılıyor. noise residual ya da frekans analiziyle bakacağın izler de bu sıkıştırmada büyük ölçüde eziliyor. çıplaklık sınıflandırıcısı için sıradan bir bikini fotoğrafı bu, tetiklenmiyor peki buna porn denir mi. emin değilim. ama işlevine bakınca bedeni bakılacak bir ürüne çeviriyor ve dikkati topluyor. dikkat de bu platformlarda paraya dönüşüyor. etkileşim, profil linki, abonelik. ben bunu OnlyFansa ciddi bir rakip olarak görüyorum çünkü üretim maliyeti neredeyse sıfır ve kimse içerik ürettiğini kabul etmek zorunda bile kalmıyor. birkaç düzine kendi fotoğrafınla bir LoRA eğitiyorsun, bedeninin istediğin versiyonundan sınırsız fotoğraf çıkıyor beni asıl düşündüren psikolojik tarafı. bu benim kendi okumam ama insan ilk defa kendine bir beden yaratabiliyor gibi. yaratmak kelimesini kullanırken duraksıyorum, teolojik olarak çok bulanık bir kelime, insan yaratabilir mi ayrı bir soru. yine de ekranda kendi suretinin yeni bir halini üretip onu dünyaya ben diye sunabiliyor. aynadaki bedenle ekrandaki beden arasındaki mesafe her paylaşımda biraz açılıyor. bu mesafeyle insan nasıl yaşıyor, bilmiyorum o paylaşımlar da yeni veriye karışıyor. model aynı ideali daha güçlü öğreniyor, sonraki kullanıcıya daha güçlü sunuyor. döngü kendini besliyor bir de şu var, bu adımların hiçbiri fotoğrafın kime ait olduğunu sormuyor. başkasının fotoğrafında da birebir çalışıyor

Bilmukabil 🫆✍️

"Enter" değil sol klik😆

Windows bir dosyayı sildiğinde gerçekten unutuyor mu? Cevabı tahmin etmedim, kaydettim. Üç kitaplık Windows tersine mühendislik serim çıktı: her konu gerçek bir kayıt ve onu okuyan gerçek bir konsol penceresi (Yakında uygulamadan satın alabileceksiniz) Her kitap $5. İlk 5 sayfası ücretsiz: csintresearch.org/kutuphane#…

Öğretilmiyor olsa bile insanların telakkisi bu, bilgisayar mühendisi deyince akla hala kod yazan adam geliyor. öğrenci öyle giriyor, aile öyle bakıyor, işveren bile çoğu zaman ilk onu soruyor. bu algı bi nevi din telakkisi gibi oturmuş, kimse sorgulamıyor.. halbuki dört yılın büyük kısmı matematik, sistemler, bir problemi modelleyebilmek. kod bunun aracı sadece yz tarafında da aynısı tekrar ediyor bence. program açılıyor ama öğretim üyesi bile o alandan değil, eeh yz geldi hop bölüm aç. tabela var arkası yok. öğrenci yz mühendisi olacağım diye giriyor, lineer cebiri doğru düzgün görmeden mezun oluyor kendini güncelleyen hocalar var tabii, onu inkar etmiyorum. ama kurumların refleksi geride kalmamak üzerine kurulu, temeli sağlam atmak pek kimsenin derdi olmuyor

2025'te Erciyes'teki bitirme tezimi DynamoRIO üzerine yazdım. Linux programlarını izleyen küçük bir aracın kayıtları gerçekten söylediği şeyi mi ölçüyor, onu merak ettim. Ölçmüyormuş. "Bellek adresi" dediği değer aslında komutun adresiydi. Tez burada: csintresearch.org/about

Bil muh = kod yazmak Öteyi gidemedikleri icin....

TERSİNE MÜHENDİSLİK, 2. DERS YAYINDA Kapı tam bir metin istiyor ve cevap EXE'nin içinde saklı. strings ile metni buluyor, onu kullanan kodu yakalıyor, strcmp'in bayt bayt karşılaştırmasını izliyoruz. Büyük harf neden tutmaz? Cevap tek baytta. youtu.be/uTzQU-YkbMo?si=bTWj…

Özellikle AD izinlerinin nasıl birbirine bağlandığını görmek isteyenlere tavsiye ederim. lankylukeaus.github.io/machi…

bu box'u henüz denemedim ama write-up üzerinden zinciri takip etmek bile keyifliydi, baştan sona AD'nin kendi mekaniğiyle ilerliyor olması güzel. deleted objects altında tombstone halinde duran bir hesabın üstünde write yetkisi olması tam da recon'da çoğu kişinin atlayacağı yer gibi duruyor, bloodyAD get writable çıktısında orayı görünce durup düşünmek lazımmış bettersuccessor kısmı özellikle merakımı çekti, badsuccessor'ın kapandığı yerden dMSA tarafını zorlaması güncel olduğu için ayrıca kıymetli. kendi denediğimde oraya nasıl oturduğunu görmek istiyorum vm yedekleri üzerinden DA'ya çıkması da sahadan tanıdık geldi, yedek dediğin offline kopyalanmış tüm secretlar demek ve çoğu yerde yedeklere erişim prod kadar sıkı korunmuyor. okurken en çok aklımda kalan nokta bu oldu listeye aldım, fırsat bulunca elle geçip not çıkaracağım

Opus 4.7🔥 diyebilirim opus 4.7 > opus 4.8

GLM 5.3 + binaryninja headless🔥

TERSİNE MÜHENDİSLİK, 1. DERS YAYINDA Bir EXE'yi gerçek araçlarla açıyoruz: kimliğini çıkarıyor, PE başlığını bayt bayt okuyor, aynı baytı çalışan programın belleğinde yakalıyoruz. Ezber yok, her adımı kendin görüyorsun. Kör Geçit serisi başladı 👇 youtu.be/6orI25jrk38

Geçenlerde Popper'ın meşhur kuğu örneğini tekrar okuyordum. Binlerce beyaz kuğu görmüş olman "bütün kuğular beyazdır" demene yetmiyor, karşına tek bir siyah kuğu çıktığı an o cümle çöküyor. Okurken aklıma birkaç hafta önce bana cyber security influencer diyenler geldi ve o günden beri bu kelimeyi sorgulayıp duruyorum. Cyber tarafı bana tanıdık geliyor. Kod, ağ, sunucu, hepsi orada, sayabiliyorum, elimi uzatıp dokunabiliyorum. Security tarafı ise tam o kuğu cümlesine benziyor. Bir sisteme güvenli dediğimde aslında bütün kuğular beyaz diyorum, sırf bugüne kadar siyahını görmedim diye. Bin gün sorunsuz geçmesi bin birinci günü kurtarmıyor, tek bir ihlal bütün iddiayı yıkmaya yetiyor. Security bana bu yüzden henüz bozulmamış bir tahmin gibi geliyor. İkisini yan yana koyup bir unvan yaptığımızda sayılabilen şeylerle bir tahmini aynı kümeye koymuş oluyoruz. Ben o kesişime ne zaman baksam orada tek bir şey görüyorum, siyah kuğuyu. Bu ismi kendime hiç koymadım, kimseye de koymam. Adımı ispatlayamadığım bir cümleye bağlamak istemiyorum.....