Anıl Kemal Aktaş

Hüseyin beyhude ah etme naçar Bir kapı örterse birini açar Buna dünya derler hepisi geçer Hangi günü gördün akşam olmamış.

Bu ne olm Fake AKP mi? Kurumsal görselleri 2002'den falan kalma ahajajajan

Amerika'daki son seçimlerin ardından, Teksas'tan ABD Senatosu'na seçilen James Talarico başta olmak üzere, dini inançlarını sol ve ilerici siyasetle harmanlayan isimler üzerine epey tartışma yürütülüyor. Bu profillerin ilgi çekici bulunması da anlaşılır. Benim de aklıma benzer ama çok daha eski ve ilginç bir örnek geldi. Sizinle paylaşayım. Fernando Lugo. Lugo, 2008'de Paraguay'da 61 yıllık Colorado Partisi iktidarını sona erdirerek seçimle devlet başkanlığına gelen ilk solcu siyasetçi oldu. Üstelik kendisi eski bir Katolik piskopostu. Latin Amerika'da özellikle yoksulların, köylülerin ve topraksızların mücadelesiyle iç içe gelişen, Hristiyanlığın sosyal adaletçi yorumunu temsil eden Kurtuluş Teolojisi'nin de güçlü savunucularındandı. Siyasete girme kararı nedeniyle Vatikan'la karşı karşıya gelmiş, dini görevleri askıya alınmıştı. Bence devlet başkanlığı döneminde de önemli işler başardı. Ücretsiz kamu sağlık hizmetlerinin yaygınlaştırılması, yoksul ailelere yönelik sosyal programlar ve Brezilya ile Itaipú hidroelektrik santralinden elde edilen gelirler konusunda yürüttüğü müzakereler bunlardan bazıları. Fakat toprak reformu başta olmak üzere pek çok girişimi ciddi dirençle karşılaştı. Nihayetinde 2012'de, savunma hakkı bakımından uluslararası düzeyde de ağır eleştirilere konu olan, olağanüstü hızlı bir azil süreciyle görevinden alındı. Benim de kendisiyle tanışmışlığım var. 2012'de CHP Gençlik Kolları'nın Uluslararası Sosyalist Gençlik Birliği'ne (IUSY) gözlemci üyeliğinin kabul edildiği Paraguay Kongresi'ne delegasyon olarak katılmıştık. Orada Lugo'yla da tanışma fırsatımız oldu. Türkiye'den geldiğimizi duyunca çok şaşırmış ve sevinmişti. Meğer Roma'daki Papalık Gregoriana Üniversitesi'nde eğitim gördüğü yıllarda en yakın arkadaşlarından biri Türk'müş. :) Aslında Lugo'nun hikâyesi, Hristiyanlığın yalnızca muhafazakâr sağ siyasete kaynaklık etmediğini, Latin Amerika'da çok güçlü bir toplumsal adalet ve sol siyaset geleneğinin de parçası olduğunu hatırlamak açısından önemli. Aşağıya Arjantin kamu televizyonunun hazırladığı, Lugo'nun hayatını ve siyasi mücadelesini anlatan güzel bir belgesel bırakıyorum. İspanyolca, ancak YouTube'un otomatik seslendirme özelliğiyle İngilizce de dinlenebiliyor. youtu.be/5sNwwhtRvIU Türkçe için de: birgun.net/haber/paraguaydan…

Rahmetli babam Avukat Tuncer Aktaş’ın, başta Erzurum Et Kombinasının özelleştirilmesine karşı verdiği mücadele olmak üzere, halkın ve çalışanların haklarını savunduğu hukuk mücadelelerini, siyasi çalışmalarını ve bu dönemlere ilişkin anıları derlemek istiyorum. Bu amaçla, babamı tanıyan veya çalışmalarına tanıklık eden kişilerle görüşmeler yapacağım. İsteyenlerin isimleri gizli tutulacaktır. Anılarını, bilgilerini veya ellerindeki belgeleri paylaşmak isteyenlerin benimle iletişime geçmesini rica ederim. Telefon: 0532 313 14 47 E-posta: [email protected] Paylaşarak ilgili kişilere ulaşmama yardımcı olursanız sevinirim.

Bir etkinlik görseli düştü dün. Biraz düşüneyim dedim. Kürt siyaseti ve Kürt toplumunun geniş kesimleri, birkaç gün önce Galatasaray-Amedspor maçının ardından yapılan forma tanıtımında bir "sarı torba" göndermesi bulunduğu gerekçesiyle sert bir reaksiyon gösterdi. Bu göndermenin düşünüldüğü gibi gerçek olmayabileceğini söyleyen, kendileriyle yıllarca dayanışma içinde olmuş insanlara bile son derece agresif ve ağır biçimde sataşıldı, saldırıldı. Kürtlerin, Kürt siyasetinin yüzlerce yıllık tecrübe ve birikime dayanan hafızası, refleksleri, politik bilinci ve uyanıklığının Galatasaray'ın neye gönderme yaptığını anlayabilecek düzeyde olduğu, dolayısıyla kimsenin bu konuda daha fazla yorum yapmaması gerektiği salık verildi. Tamam, güzel, elbette bu dikkate alınabilir. Sonrasında Galatasaray formalarının yakıldığı, parçalandığı, küçücük çocukların eline bıçak verilerek forma ve amblem yok etme seremonilerinin düzenlendiği görüntüler gördük. Aslında ilginç olan şu tabii. Bu sarı torba göndermesinin bugün toplumun farklı katmanlarında böylesine yerleşik, böylesine tetikleyici bir karşılığının olmasının sebeplerini hiç düşünüyor muyuz? Düşünüyoruzdur ama acaba adaletli yaklaşabiliyor muyuz herkese ve her şeye? Mesela son on yıldır aralıksız şekilde televizyon dizilerinden gazetelere, internet medyasından sosyal medya hesaplarına kadar hemen her yerde neyin kahramanlık, neyin hainlik, kimin düşman, kimin fedakarlığa layık, kimin ölümünün olağan olduğu üzerine bir duygu dünyası yaratılmadı mı? Sırf PKK ile mücadele etmekten söz etmiyorum. Kürt siyasetinin, HDP'lilerin yalnızca yanlış düşünen, yanlış siyaset yapan insanlar olarak görülemeyeceğini, iflah olmaz hainler oldukları, bunlara normal siyasi aktörlere gösterilen muamelenin gösterilmemesi, bambaşka muameleler yapılması gerektiği yıllarca anlatılmadı mı? Siyasetçiler, gazeteciler, televizyon yorumcuları, yeni internet kültürünün kanaat önderleri bu işin birer parçası olmadılar mı? Üstelik bütün bunlar sadece medya ve kültür endüstrisi üretimiyle sınırlı da kalmadı. İdari ve yargısal pratiklerden ekonomik aktörlerin davranışlarının şekillenmesine, itiraz edebilecek mecraların giderek daraltılmasına kadar hayatın hemen her alanına yayıldı. Bir toplumun insanlara, siyasi kimliklere ve farklı düşüncelere nasıl yaklaşacağını belirleyen bütün bu alanlarda neredeyse eşi benzeri görülmemiş bir militarizm, düşmanlaştırma ve politik kimlik inkarı üzerinden bir düşünsel cehennem yaratılmış olabilir miydi? Yani demem o ki bugün bu toplumda böylesine frensiz, kontrolsüz, muhakemesiz, müzakeresiz bir saldırganlık varsa, Kürt meselesine dair bunun bir miktar da mesela şu etkinliklerde güle oynaya bir araya geldiğiniz iktidarla alakası olabilir mi? Yani mesela Cumhuriyet'in kuruluşunun, Kemalistlerin, onların siyasi mirasçılarının ve hatta sosyal demokratların Kürt meselesindeki tarihsel günahları yıllardır aralıksız, hiç durmadan konuşulabiliyor. Peki son on yılda yaşananlar neden aynı açıklıkla konuşulamıyor? Kürtler üzerine filtresiz, hiç ayrım gözetmeden, toptancı şekilde neredeyse sonsuz bir öfke ve nefretin diziler, gazeteler, internet medyası, televizyon programları, ne bileyim, yeni internet kültürü ve daha birçok araç üzerinden yaratılmasında sorumluluğu bulunan siyasal aktörler neden aynı tarihsel hesaplaşmanın konusu olamıyor? Hem de ilginç bir şekilde tam da bu meselenin muhatapları yeniden birbirlerini dinlemeye başlamışken. Bunları hiç konuşuyor musunuz? Bunların nasıl geri döndürülebileceğine dair hiç toplumun önüne somut bir şeyler sunuyor musunuz? Her şey, kimsenin değil ama sadece siz beyler bayanların aklına gelebilecek yüksek seviyelerde mi planlanıyor? Bu yaratılan ortam acaba memlekette bir düşünme tarzını, bir muhakeme biçimini yerleştirmiş, hayatın her alanına sirayet eden bir akıl yitimine doğru bütün ülkeyi götürmüş olabilir mi? Başta Kürtler olmak üzere, ama onlarla sınırlı kalmayacak şekilde, nefretin hem hedeflerine hem de onu performe edenlerin kendilerine zarar verecek bir mankurt toplumu yaratılmış olabilir mi? Ya da biraz haddimi aşayım. Kürt siyaseti acaba özellikle bugünlerde yaptıklarına, yapıyor olduklarına, meselenin öteki tarafı olan Türkleri de dikkate pek de almıyor olan hallerine dair kendilerine dönüp hiç bakıyorlar mı? Veya veya, başka bir soru sormak isterim. Mesela oturumda davetli olan CHP'nin tarihsel sorumluluğu dün bu oturumda ne kadar, nereye kadar tartışılabildi? Normalde bugünün gerçek sorunlarını ve bugünkü siyasal aktörlerin sorumluluklarını konuşmayı ertelemek için sürekli önümüze konulan Cumhuriyet'in kuruluşu, Kemalizm ve CHP'nin tarihsel günahları meselesi dün de aynı iştahla tartışılabildi mi? Tartışıldıysa, son on yılda yaşananların siyasi sorumluları da aynı derinlikle masaya yatırılabildi mi? Yoksa tarihsel hesaplaşma dediğimiz şey, yine bugünün sorumluluklarını konuşmamanın bir yoluna mı dönüştü? Peki, bugünün sorumlulukları da aynı açıklıkla konuşulabildi mi? Hem de ilginç bir şekilde Yeni Parti'den, bir zamanlar Kılıçdaroğlu'na pek yakın olan Okan Konuralp gibi bir isim de çağrılmışken, neyin meşruiyetini yaratıyordunuz acaba? Saygılarımla, Büyük düşünür ve üstatlara birkaç soru iletmek isteyen zavallı, saf bir köle.

cop'unuza, think tank zortingeni eventlerinize ayrı size ayrı :) alayınıza :) habaş'ta işçi katliamı, ahmet şık susmadığı için eşini gözaltına alıp/soruşturma başlatıyorlar bunlar da burada poz kesiyorlar. yazık.