“Terörsüz Türkiye” olarak adlandırdığınız süreçte Kürtlerin adı dahi geçmiyor. Sizin entegrasyon anlayışınız, Kürtlerin bir millet olarak kimliğinin ve siyasi iradesinin tasfiyesi anlamına geliyor.
Suriye savaşında, bizim cihatçı çeteler olarak nitelendirdiğimiz Suriye Millî Ordusu yerine Kürtlerin yanında dursaydınız, İran’ın saldırılarına karşı PJAK’ı savunsaydınız, Kürdistan Bölgesel Yönetimi’ni parçalamaya yönelik politikalardan uzak dursaydınız, samimiyetinize inanabilirdik.
Bunları yapmak bir yana, bugün Kürt ulusal hareketinin üyelerini gözaltına aldınız. Bu nedenle, Siyonizm karşıtlığını bahane ederek yaklaşık 40 milyonluk Kürt halkının ulusal kimliğini ve siyasi iradesini tasfiye etmeye çalıştığınızı düşünüyoruz.
SDG’nin entegrasyonundan söz ederken, diğer yandan geçici HTŞ yönetiminden Kürtlerin yaşadığı Rojava’yı 100 yıllığına kiralamaya çalıştığınız iddia ediliyor. Hangi çözümden bahsediyorsunuz? Bu, çözüm değil; bir halkın ulusal kimliğini ve siyasi iradesini tasfiye etme girişimidir. Üstelik bunu anti-Siyonizm maskesi altında uluslararası alanda meşrulaştırmaya çalışıyorsunuz.
“Terörsüz Türkiye" ile ilgili gündemimiz sabit bir gündemdir. Bu süreci muhakkak surette bir neticeye ulaştırmak için gayret ediyoruz. Burada şimdiye kadar alınan mesafe son derece kıymetlidir. Aslında Türkiye açısından, Terörsüz Türkiye yaklaşımı açısından yol haritası ortaya çıkmıştır; yol haritası çerçeve yasadır. Mecliste kabul edilen, 467 milletvekilinin "evet" dediği yasa aslında çok net, Yüce Meclisin bir zeminini, çatısını oluşturduğu bir yol haritası çıkarmıştır. Bu tarihsel olarak önemli bir aşamadır. Burada sorunun çözümü için bir yasal çerçeve ortaya çıkmıştır. Hukuki çatısı iyi değerlendirilmiştir ve iyi değerlendirildiği için de 467 gibi yüksek bir kabulle bu yasalaşmıştır. Buradaki ilkeler açıktır. Bu ilkeler çerçevesinde teyit ve tespit mekanizmaları terör örgütünün silah bıraktığını tespit ve teyit ettiğinde, MGK da yani Millî Güvenlik Kurulu da bunu onayladığında zaten yasada 467'lik bir kabulle ortaya çıkan o iradeyle, Yüce Meclisin iradesiyle ortaya koyulan ilkeler hayata geçecektir.
Tabii bunun yanı sıra aslında söylemiştik; yakın bölgemizin ihtiyacı olan şey huzurdur. Yakın bölgemizin ihtiyacı olan şey buraya, bölgemize dönük Siyonist saldırganlığın ve emperyalist birtakım bölücü faaliyetlerin engellenmesidir. Türk'ün, Kürt'ün, Arap'ın, Sünni'nin, Şii'nin, Alevi'nin, Dürzi'nin, Ezidi'nin, Nusayri'nin, adını saydığım sayamadığım herkesin, Süryani'nin, Keldani'nin bölgede ortak bir geleceğe kol kola, omuz omuza, umutla baktığı bir ortamın oluşturulmasıdır. Bu açıdan düşünüldüğünde bölgedeki bu Siyonist saldırganlık ve emperyalist bölücülüğün yapmak istediği daha çok parçalanma, daha çok kan dökülmesi gibi vahşi yaklaşımlara karşı "Terörsüz Bölge" süreci verilmiş son derece hakkaniyetli bir cevaptır.
Bu çerçevede Suriye'de SDG'nin entegrasyon süreci devam etmektedir. Irak'ta YBŞ'nin Sincar'ı boşaltmasına dönük olarak alınan kararlar önemlidir. Tabii sadece silah bırakma meselesiyle sınırlı kalmıyor aslında Terörsüz Bölge'de de gördüğümüz gibi. Aslında silahın gölgesinde demokrasi her zaman kısık konuşur. Bir yerde silah varsa, silahlı vesayet varsa demokrasinin sesi orada yüksek çıkmaz ya da toplumsal kapsayıcılık ve siyasal kapsayıcılık her zaman zayıf olur. İdari açıdan ciddi reformlar yapılamaz. Herkes için ortak bir gelecek oluşturabilecek anlamlı bir güvenlik mimarisi ve ekonomik model ortaya çıkamaz. Dolayısıyla silahların bırakılmasıyla o yakın bölgemizde de idari reformların yapılması konusunda cesaretlendirici adımların atılması, bu bölgeye dayatılan değil bölgenin organik dinamikleriyle ortaya çıkan yeni bir güvenlik mimarisinin oluşması, silahlı vesayetin sonlandırılması, buralarda herkesin huzurunu sağlayacak şekilde tek devlet, tek ordu, tek ülke anlayışının yerleşmesi, etnik ve mezhebî birtakım fay hatlarının geride bırakılması son derece önemli olacaktır.
Son zamanlarda bir kere daha görülmektedir ki Siyonist saldırganlık Terörsüz Bölge sürecinden İran'daki PJAK'ı uzaklaştırmaya çalışmaktadır; Terörsüz Türkiye ve Terörsüz Bölge yaklaşımının orayı kapsamadığı gibisinden bir propaganda faaliyeti yürütülmektedir. Hâlbuki Terörsüz Türkiye ve Terörsüz Bölge nasıl iç içeyse, nasıl kol kolaysa, nasıl birbirinden ayrılmazsa Terörsüz Bölge açısından da Suriye'de, Irak'ta, İran'da atılacak adımlar birbirinden ayrılmaz. Tabii bunların farklı yöntemleri olabilir; yani SDG'nin entegrasyon yöntemiyle YBŞ'nin Sincar’ı boşaltması yöntemi birbirinden farklı yöntemlerdir. Aynı şekilde PJAK için de bu söz konusu olabilecektir. Bazen bunu görüyoruz; özellikle bu Siyonist birtakım yayın organlarında sanki bölgede Terörsüz Bölge'ye katılanların kendilerine açılmış birtakım kapıları kapattıkları gibisinden her zamanki propagandalarını yapıyorlar. Hâlbuki Siyonist saldırganlığın vahşetinden kimseye bir umut ve gelecek çıkmaz. Siyonizmle yan yana duran, Siyonizme güzelleme yapan ya da Siyonizmin bölgedeki rejimlere, bölgedeki halklara dönük hesaplarının peşine takılan hiç kimsenin iflah olması mümkün değildir.
11
2,443
İmzalayın ve paylaşın. Bu kaos ortamında en çok Kürtlerin birlik olması gerekiyor.
Appeal to All Political Leaders and Decision-Makers in Positions of Responsibility in Kurdistan Region-Iraq / Bang ji bo Hemû Rêberên Siyasî û Biryardarên di Postên Berpirsiyariyê de li Herêma Kurdistanê-Iraqê
Read the appeal in other languages:
Kurdî (Soranî): docs.google.com/document/d/1…
Deutsch: docs.google.com/document/d/1…
Türkçe: docs.google.com/document/d/1…
Kürtlerin ihtiyacı olan ulusal ittifaka Türkiye’nin müsaade etmeyeceği açık. Ancak DEM Parti’nin sol ve Kürt olmayan milletvekilleriyle ekonomi, sosyal adalet ve Türkiye’nin demokratikleşmesi üzerine konuşmasına izin verilir.
Kimsenin görmek istemediği gerçek şu: Biz Kürtler artık 90’lardaki gibi kimlik ve ulusal haklarımızı merkeze alan bir Kürt siyaseti görmek istiyoruz. Türkiye’nin demokratikleşmesi, Kürtlerin ulusal haklarının önüne geçmemeli.
Rojava’da ana dilde eğitime karşı çıkan, Irak Kürdistanı’ndaki tek özerk yapıyı ortadan kaldırmak için kırk takla atan, İran Kürtlerini terörist ilan eden bir devletin politikalarına karşı ancak güçlü bir Kürt ulusal ittifakıyla mücadele edilebilir.
Kürtler bunu bir türlü anlamadı gitti. Ulusal birlik olmadan ulusal haklar korunamaz.
▶️Geçen hafta Diyarbakır’da ilan edilen Kürdistan Ulusal İttifakı’nda (HEVBENDÎ) yer alan isimler bu sabah gözaltına alındı
▶️Ankara, Diyarbakır, Batman ve Mardin’de operasyon düzenlendi
▶️PSK Genel Başkanı Bayram Bozyel, Genel Başkan Yardımcısı Av. Hasan Dağtekin, PÊLKURD Yöneticisi Fuad Önen ve Bağımsız Kürdistani şahsiyetler Temsilcisi Ali Öncü, Rojbin Bükün, Ali Çeven, PWK Genel Başkan Yardımcısı Mehmet Can Azbay, Aryan Serhed ve Ali Aydın gözaltına alındı
rudaw.net/turkish/categories…
Gözde G retweeted
Arşiv affetmez !
AHMET KAYA, AHMET ABİM…
Ahmet Kaya’nın yaşadığı o karanlık gece ve sonrasında olanlar yıllardır konuşuluyor. Ancak bazı kişilerin görüntüleri bağlamından kopararak gerçek dışı iddiaları sürekli tekrarlaması artık can sıkıcı bir hâl aldı. Eğer bugüne kadar sustuysam, Ahmet abinin hatırası üzerinden tartışmak istemediğim içindir. Ama sustukça yalanların gerçeğin yerini aldığını gördüm. Bu nedenle ilk ve son kez bu açıklamayı yapıyorum.
Ahmet Kaya, bu ülkenin yetiştirdiği en güçlü ve en vicdanlı sanatçılardan biriydi. Onu çok severdim. Ben ona “abi”, o bana “kardeşim” derdi. Bana, “Daha kalıcı ve toplumsal eserler yap Mahsun. Diğerlerine benzeme,” diye öğüt verirdi. O sözlerini hayatım boyunca unutmadım.
1999’daki o kara gece hepimizin yüreğinde derin yaralar açtı. O gece salonda yalnızca sanatçılar yoktu; iş dünyasından, televizyon ve basın camiasından birçok tanınmış isim de oradaydı. Ahmet Kaya’yı protesto eden, ona tepki gösteren sanatçılar da vardı, iş insanları da vardı.
Yanımda Edip Akbayram vardı. Biz Ahmet Kaya’yı ne protesto ettik ne yuhaladık ne de ona çatal bıçak attık. Ahmet abi sahneden indikten sonra salon daha da gerildi. Birileri tepki amacıyla 10. Yıl Marşı’nı çaldı. Ayağa kalkmam Ahmet Kaya’yı protesto etmek için değildi. O yılların Türkiye’sinde 10. Yıl Marşı çalarken ayağa kalkmamak, doğrudan “hainlik”le suçlanmak demekti. Diyarbakırlı biri olarak o salonda ayağa kalkmasaydım başıma neler geleceğini, nasıl bir linçle karşı karşıya kalacağımı bugün bile düşünemiyorum.
Ardından Savaş Ay ve Reha Muhtar, diğer sanatçılarla birlikte sahnede olmam için özellikle sadece benim ismimi defalarca anons etti. Diğer sanatçılarla birlikte sahneye çıkarak “Memleketim” şarkısını söyledik. Bu da Ahmet Kaya’ya karşı hazırlanmış bir protesto değil, programın akışının bir parçasıydı.
O yıllarda yirmili yaşlarımın sonundaydım. Gençtim, tecrübesizdim. O gecenin nelere yol açabileceğini öngöremedim. Bugün geriye dönüp baktığımda keşke hepimiz yaşananlara karşı daha güçlü bir vicdani duruş sergileyebilseydik diyorum. Fakat sessiz kalmış olmam, yapılan saldırının bir parçası olduğum anlamına gelmez.
O olayların ardından Reha Muhtar’ın Show Haber programına çıktım. Ahmet abiyle ilgili düşüncelerimi orada da açıkça dile getirdim. Kürtçe kasetlerin zaten yayımlandığını, Kürtçe şarkı söylemenin serbest olduğunu anlattım. Hatta Reha Muhtar’a, isterse kendisini Kürtçe kasetlerin satıldığı yerlere götürebileceğimi söyledim.
O röportajda Ahmet abinin o gece konuşma şeklini eleştirdim. Ama benim itirazım Ahmet Kaya’nın Kürtçe şarkı söylemesine değil, o gece kullandığı üslubaydı. Çünkü bir insanın kendi ana dilinde şarkı söylemek, klip çekmek ve bunu yayımlamak istemesinden daha doğal ne olabilir? Evet, o gün böyle düşünüyordum ve bunu inkâr etmiyorum. Bir insanın üslubunu eleştirmek başka, ona yapılan linci desteklemek başka bir şeydir. Hiçbir söz, hiçbir üslup, bir insana yapılan saldırıyı haklı çıkaramaz.
O gecenin görüntüleri yıllarca bağlamından koparıldı. Ahmet Kaya’yı seven ben ve bazı sanatçı arkadaşlarım, sanki ona saldırmışız gibi başka bir linçin hedefi hâline getirildik. O geceden sonra Magazin Gazetecileri Derneğinin hiçbir etkinliğine bir daha katılmadım.
Ahmet Kaya’nın bu ülkeden gitmesine neden olanlar, o gece salonda bulunan herkes değildi. Onu manşetlerle hedef hâline getiren bazı karanlık medya odakları, çarpık siyaset, kahpe düzen ve ırkçı linç kültürüydü. Asıl hesaplaşmamız gereken yer burasıdır. Şimdilerde bile bu linç kültüründe değişen bir şey yok…
Sonrasında Ahmet abiyle konuşmak, dertleşmek ve yanında olmak için Almanya’ya gitmek istedim. Ancak o günlerde verdiği bir konserde, “Türklerin İbo’su, Mahsun’u varsa Kürtlerin de Ahmet Kaya’sı var,” dediğini duydum.
İçimde bir şey koptu. Kalbim kırıldı.
Belki o da yaşadıklarının acısıyla, öfkesiyle söylemişti. Fakat ben de o sözlere kırıldım ve gidemedim.
Bugün düşünüyorum da keşke gitseydim. Keşke oturup konuşsaydık. Keşke birbirimizi dinleyebilseydik. Çünkü insan bazen bir kırgınlığın ömür boyu sürecek bir pişmanlığa dönüşebileceğini bilemiyor.
Sonra bir sabah acı haber geldi. Ahmet abi artık yoktu. Paris’e gittim ve mezarının başında gözyaşlarıyla vedalaştım.
Bazı çevreler, Ahmet Kaya sanki o gecenin hemen ardından hayatını kaybetmiş gibi bir algı oluşturdular. Oysa o kara geceden yaklaşık bir yıl dokuz ay sonra vefat etti. Bu süre, yaşadığı acıları ve haksızlıkları elbette azaltmaz. Ama tarihin de gerçeklerin de doğru anlatılması gerekir.
Ahmet abinin bana öğütlediği gibi kalıcı ve toplumsal eserler üretmeye çalıştım. Ürettiğim filmler ve duruşum ortada. Yıllar boyunca onun sözlerini ve bana gösterdiği yolu hiç unutmadım.
Ne zaman bu ülkenin gerçeklerini dile getirsem, başarılarımı küçümsemek ve sözlerimi değersizleştirmek isteyenler aynı iftiraya sarılarak beni Ahmet Kaya üzerinden vurmaya çalıştılar. Özellikle aynı topraklarda büyüdüğüm bazı insanların bana sahip çıkmak yerine, Ahmet Kaya’dan nefret eden ırkçılarla aynı safta yer alması beni hep çok üzdü.
Yıllarca müziğe verdiğim emeği, yaptığım filmleri, anlattığım hikâyeleri eleştirebilirsiniz. Ama yapmadığım bir şeyi yapmışım gibi göstererek beni mahkûm edemezsiniz.
Beni seven, gerçeği bilen herkesten tek ricam şudur: Bundan sonra ne zaman Ahmet Kaya’nın adı kullanılarak bana aynı iftira atılırsa tartışmaya girmeyin; bu açıklamayı paylaşın. Yalanlar tekrar edilerek büyütülüyorsa gerçekler de paylaşılarak yaşatılmalıdır.
Ama herkes şunu bilsin: Ben hiçbir zaman Ahmet Kaya’ya düşman olmadım. Onu protesto etmedim. Ona yapılan saldırının ve linçin hiçbir zaman parçası olmadım. Çünkü Ahmet Kaya benim için yalnızca büyük bir sanatçı değildi. Sevdiğim, saygı duyduğum, sözlerine değer verdiğim bir abimdi. Aramızda kırgınlıklar olmuş olabilir. Söylenemeyen sözler, yapılamayan konuşmalar, yarım kalmış bir abi kardeşlik olabilir. Ama bütün bunlar ona duyduğum sevgiyi hiçbir zaman değiştirmedi.
O benim Ahmet abimdi. Bazı insanlar bu dünyadan gider ama insanın kalbinden hiç gitmez. Ahmet abi de benim kalbimden hiç gitmedi.
Ölüm yıl dönümünde onu sevgiyle, saygıyla, özlemle ve minnetle anıyorum.
Ruhun şad olsun Ahmet abim…
Neyse ki bir siyasetçi çıkıp aklımızdaki soruları sorma cesareti göstermiş. Elbette çözüm olsun, kim istemez? Türkiye’nin bu meseleyi çözmesini en çok isteyenlerden biriyim. Ancak süreci ve Öcalan’ı eleştirdiğimizde her taraftan saldırıya uğruyoruz. Dijital izimi takip edip kayıt altına aldığını iddia eden, üstelik beni utanmadan Gülenist ki gerçekten değilim , ilan eden kimliği belirsiz hesaplar, süreci sorgulamamıza bile tahammül edemiyor. Kimse tehdit ve yaftalamalarla beni ve aklında süreçle ilgili soru olanları susturamaz. Çünkü soru sormak ancak özgür bir iradenin temel göstergesi.
This quoted post is unavailable.
Tabii ki kendini Ermeni asıllı Türk olarak tanıtacaksın. Lozan Antlaşması’yla azınlık statünü mis gibi almışsın, kendi ana dilinde eğitim hakkın da 100 yıl önce tanınmış. Bu koşullarda kendini Türk olarak tanımlamasan ayıp olur zaten!
Ermeni asıllı bir Türk vatandaşı olduğumu yazınca, bir sürü şovmen kendilerince ahkâm kesme yarışına giriyor.
Buyurun, üç fotoğrafla cevap vereyim:
Fotoğraf: Türkiye Cumhuriyeti pasaportum.
Fotoğraf: 18 ay askerlik yaptığım Gaziantep İl Jandarma Alay Komutanlığı.
Fotoğraf: Made in Türkiye 🇹🇷 etiketiyle ürettiğimiz ve dünyanın dört bir yanına sattığımız ürünler.
Ben bu ülkenin vatandaşıyım, bu ülkenin toprağında yaşıyorum, bu ülkenin ekonomisine üretimimle katkı sağlıyorum.
Kimliğimden utanmıyorum, kökenimi inkâr etmiyorum. Bu ülkeye ait olmak için kimseye kendimi ispatlamak zorunda da değilim.
Çünkü mesele nereden geldiğin değil, yaşadığın yere ne kattığındır.
Yaşadığın yeri sev, ona sahip çık ve güzelleştirmek için emek ver. İnanın, hepimiz çok daha güzel bir ülkede yaşarız.
“Onunla o aynı şey değil.” O yüz mimikleri, o şımarık tavırlar… Hem antisemit hem de kadın düşmanı bir şaklabanın konserine gidip ardından Yılmaz Güney’i “kadın düşmanı ve katil” diye eleştirmek tam bir ikiyüzlülük. Türkonazilerin temel sorgulama kapasitesi bu seviyede; daha yukarı çekmek mümkün değil. Soruyu bile anlamamış. Soykırımcı zihniyeti miras alanların başka bir soykırım savunucusunun konserine gitmesine de şaşırmamak gerek. Soruyu soranın da kadın düşmanlığını da es geçmeyelim.
Fatih Altaylı’dan Farah Zeynep Abdullah’a ters köşe Kanye West sorusu!
Yılmaz Güney’e kadına yönelik şiddet nedeniyle yaptığı eleştirilerle gündeme gelen Farah Zeynep Abdullah, bu kez Kanye West konserine katılmasıyla ilgili soruyla karşılaştı.
Fatih Altaylı’nın programına konuk olan Abdullah’a, hakkında çeşitli suçlamalar bulunan Kanye West’in konserine gitmesi soruldu.
Altaylı’nın iki durum arasındaki çelişki eleştirisini gündeme getirmesi üzerine Abdullah, “Onunla o aynı şey değil. Bence hiç alakası yok yani” diyerek kendisini savundu.
“Niye aynı şey değil?” sorusuna ise “Çünkü ben Yılmaz Güney filmi izleyebiliyor muyum, izleyebiliyorum.” yanıtını verdi.
Altaylı da bir sanatçının eserlerini beğenmenin özel hayatındaki davranışlarını onaylamak anlamına gelmediğini belirtti.
Kanye West konserini de beğenmediğini söyleyen Abdullah, stadyumdaki ses düzenini eleştirerek “Güzel olmuyor yani. Çok iyi bir ses sistemi gerekiyor” ifadelerini kullandı.
Sohbetin devamında İbrahim Tatlıses’e de değinen oyuncu, Tatlıses’in sesini överken Asena ile birlikte yılbaşı programı yaptırmalarını, Asena’nın programa çıkmasını ve bunun romantizme edilmesini eleştirdi.
Tertelê Dersimî xo vîra meke !
İkinci barış sürecinin yaşandığı bu dönemde, Pirimiz Seyid Rıza’nın mezar yeri artık açıklanmalıdır. Koçgiri’den Dersim’e, Sivas’a uzanan acılar ve kuşaklararası travmalar hâlâ hafızamızda.
Etnodinsel kimliğimizin tanınmasını, katliamları “İyi ki yapmışız” diyerek savunanlar hakkında yasal süreç başlatılır umarım. Yaptıkları insanlık dışı.
En derin ruhsal yaralar, geçmişin acılarıyla yüzleşmeden iyileşmez. Eminim ki neo-Nazi zihniyetli ulusalcılar dışında Türkiye’de toplumun büyük çoğunluğu Dersim Katliamı’nın ne kadar büyük bir yanlış olduğu konusunda hemfikirdir. Gerçek bir barış, ancak hakikatle yüzleşerek mümkün olur.
15 Kasım
Geçmişin acılarıyla yüzleşmeden adil bir gelecek kurulamaz
⬛ Tarihin karanlıkta bırakılmak istenen sayfaları, acının ve kayıpların en derin izlerini taşımaya devam ediyor
⁉️ Hiç düşündünüz mü: 15 Kasım 1937’de ne oldu? #Dersim1937
Gözde G retweeted
Leader of the Alevi Kurdish Dersim Uprising (1937-1938) Seyit Riza was hanged 89 years ago today. #SeyitRiza was buried in a secret place and its whereabouts is still unknown. #Dersim #SeyidRiza
saradistribution.com/seyidri… pic.x.com/JcL686mFcJ
Leader of the Alevi Kurdish Dersim Uprising (1937-1938) Seyit Riza was hanged 87 years ago today. #SeyitRiza was buried in a secret place and its whereabouts is still unknown. #Dersim #SeyidRiza
saradistribution.com/seyidri… teapawt.net/mutludc/status/1327821…
Pandemiyle birlikte siz aşı karşıtları, saçma sapan wellness programlarınız ve komplo teorilerinizle hem bizim hem de tüm dünyanın başına bela oldunuz. Bu tweet’i Türkiye sınırları içinde atın, çünkü dışarıda kimse sizi ciddiye almaz. Aşı hayat kurtarır! Aşılar sayesinde milyonlarca insanın hayatı kurtarıldı. Yaşasın bilim! Bakın, İlluminati tarafımı ortaya çıkarttırmayın bana. :) Siz Soner Yalçın okumaya devam edin.
Kürdistan demekle ülke bölünmüyor. Osmanlı’da Kürdistan Eyaleti vardı. 1960 yapımı, Ediz Hun ve Selma Güneri’nin oynadığı o çok güzel Son Kuşlar filminde Kürdistan ismi geçer. Kürtler, yerel halklar olarak BM’de indigenous, Fransızcada autochtone olarak tanımlanır ve kendi topraklarını istedikleri şekilde adlandırırlar. Lütfen artık 20. yüzyılın ulus-devlet tutumunu bırakın. En çok kendinize zarar veriyorsunuz. Dönüşmeniz lazım.
#VİDEO- Gazeteci İsmail Saymaz, Sözcü TV'de 'Kürdistan' söylemi üzerinden DEM Parti'yi hedef aldı:
"DEM Partililere eleştirim var: Komisyonlarda söz hakkı geldiğinde konuşmaları ‘Kürdistan’ kavramında kilitleniyor
Ne konuşulursa konuşulsun; fon meselesi, geri kalmışlık, ‘Kürdistan’da tablo bu’ diyorlar
DEM'liler Türkiye’de Kürtlerin yoğun yaşadığı illeri ‘Kürdistan’ diye tanıtıp onu kayda geçirmeye çalışıyor.”
Gözde G retweeted
Everything has a Kurdish name. 📸 Snap a photo, get Kurdish flashcards cut from your own photo.
Built in 2 days for Meta's AI hackathon with Muse + SAM 3.1.
Free: cardokurdish.vercel.app
Comment a word 👇 we'll reply with its Kurdish card!
Herkesi çorba zannetmiyoruz, aşkolsun! En azından ben öyle düşünmüyorum. Ama Türk olmayan birinin gelip bize Türklük dayatması yanlış. Zaten gerçekten Türk olanlar, birkaç isim dışında, bu polemiklere hiç girmiyor. Türk yoktur da demiyorum . Türkiye’yi çok iyi biliyorum. Örneğin Bilecik’in 90% ının, Tokat Hubyar Alevilerinin ve Trabzon Çepnilerinin Türk olduğunu inkâr etmiyorum. Mesele Türk olmak değil, Türk olmayanlara Türklük dayatmak. Size bir de terbiye öğretecek değiliz, seviyesiz!
Replying to @evrimledevrim @bibiaunti
Evrim ben kabul ederim. Herkesi kendiniz gibi çorba zannetmeniz komik. İkimizde yaptıralım. Persian dna sı kabul etmem. Senin dna nı belirleyici etken yok amk davarı
Gözde G retweeted
Ni oubli ni pardon.
#13novembre2015
Bu katliamı ilk kez İrfan Aktan’ın Önder Çakar’la mülakatında dinlemiştim. Bu sene dinlediğim en çarpıcı mülakatlardan biriydi: “ Kürtler ağaç dikemez, sadece buğday ekebilir “ .
Bu katliamdan ötürü Rojava’da aileler hâlâ çocuklarını topluca kapalı bir alana göndermiyor.
13 Kasım 1960
Amude Sinema Katliamı - Suriye
BAAS Rejiminde
283 Kürt Çocuk Sistematik Olarak Katledildi
Suriye, Amûde kentinde İlkokul müdürlerinin talimatıyla öğrenciler kent sinemasına götürülür.
Katılım zorunlu tutulur.
130 metrekarelik iki dar kapısı olan sinema salonu,
120 kişilik olmasına rağmen 500 çocuk tıka basa doldurulur.
Çocuklara izletilen film Mısır yapımı ve Cezayir bağımsızlık savaşını konu alan Cerimet Nifis El-Leyl (Gece Yarısı Suçlaması) isimli filmdir.
Bu sırada öğretmenler çocuklara yerlerinden kalkmamalarını söyler. Yangının kısa sürede artmasıyla beraber bağrışmalar artar. Çıkış kapılarında askerler beklemektedir. Kapılar kilitlenmiştir. Çocuklar dışarı çıkamazlar.
Yangının büyümesi ve ahşap olan binayı sarmasıyla beraber halkta çığlıklarla sinema salonuna koşar.
Gelenler arasında Mixemedê Seîd Axa’da vardır. Mixemedê Seîd Axa’ya haberi veren Kız kardeşi Dilşa’dır.
Dilşa kendisine sinemada yangın çıktığını iki çocuğunun da içerde olduğunu ve askerlerin içeriye kimseyi sokmadığını söyler.
Bunun üzerine sinemaya koşan Mixemedê Seîd Axa silahını çıkarıp kapıda bekleyen iki askeri öldürür. Kapıyı kırarak içeri girer. Çocukların ateşten kurtulması için büyük çaba harcar. Kızkardeşi Dilşa ‘Çocukların burada, girme içeri. Sende öleceksin.’ Der.
Ama Mixemedê Seîd Axa tekrar içeri girer. Bir grup çocuğu daha çıkaracağı sırada alevler üzerlerine düşer ve o da içerde bulunan 500 çocuktan 283’ü ile beraber can verir. Onlarca çocuk ise yaralanır.
#AmudeKatliamı
“Türkiyeli” kavramını kullananların sizin iddia ettiğiniz gibi bir derdi yok. Bu, tamamen kendi ırkçı zihniyetinizin ve hüsnükuruntunuzun ürünü. Siz çocuğunuzu Türkçü, Bozkurtçu yetiştirin, Orta Asya tarihiyle büyütün; ama Kürt anne babaların da çocuklarını kendi dilleri, kültürleri ve kimlikleriyle, istedikleri gibi yetiştirmelerine engel olmayın. Kendi çocuğunuz için istediğiniz özgürlüğü başkalarının çocuklarından esirgemeyin.
"Türk olmayan biri, Türkiyeliyim diyebilir, zerre umrumda değil. Ama istedikleri bu değil. İstedikleri şey, Türk olmayanların kendilerini ifâde etmesi değil. Onlar için zâten her şekilde etnik isimlerini kullanıyorlar. Onların istediği, Türk çocuğunun gurûrla Türküm deme hakkını gasb etmek... En büyük şerefsizlik de budur."

































