🔵 En son yorum yazım: "PAŞİNYAN’IN NEW YORK TEMASLARININ ARDINDAN: DİASPORA İLE ERMENİSTAN YÖNETİMİ ARASINDAKİ GERİLİM ARTIYOR [...] “Apolitik” İddiası ve “Artsakh” Meselesi: Temel Bir Çelişki All-ASA ve benzeri örgütlerin “apolitik” kalma iddiası, özellikle “Artsakh” meselesi söz konusu olduğunda ciddi bir sorgulamaya açıktır. “Artsakh”ı savunan, 2020 ve 2023 yenilgilerini kabul etmeyen, bölgenin geri dönüşünü veya uluslararası statüsünü talep eden bir tutum, tanımı gereği siyasi bir pozisyondur. Bu yaklaşım; toprak iddialarını, tarihsel anlatıları, mevcut Ermenistan hükümetinin dış politika tercihlerini ve bölgesel gerçeklikleri doğrudan sorgulamaktadır. Dolayısıyla “apolitik” etiketi, bu tür bir savunuculukla birlikte sürdürüldüğünde kavramsal bir tutarsızlık yaratmaktadır. All-ASA’nın faaliyet geçmişi de bu çelişkiyi desteklemektedir. Örgütün ARF “Shant” ve AYF ile ortaklaşa düzenlediği protestolar, “Artsakh” odaklı araştırma çağrıları ve dayanışma açıklamaları, belirli bir siyasal çizgiye işaret etmektedir. ARF ve ANCA ağları, “Artsakh” meselesinde Paşinyan hükümetinin “Gerçek Ermenistan” yaklaşımına karşı net bir muhalefet sergilemektedir. Bu bağlamda, All-ASA’nın “apolitik” kalma iddiası, örgüt içi çoğulculuğu koruma çabası olarak anlaşılabilir; ancak “Artsakh”ı savunan ve yenilgiyi kabul etmeyen bir kesimin aynı çatı altında siyasi olarak nötr kalması fiilen mümkün görünmemektedir. Bu durum, New York görüşmesinde ortaya çıkan iç bölünmeyi de açıklamaktadır: Bir kısım öğrenci ve yönetici, hükümetle teması “apolitik” ilkenin ihlâli olarak görürken, asıl gerilim daha derin bir siyasal ayrışmadan kaynaklanmaktadır. [...]" Devamı için lütfen tıklayınız: avim.org.tr/tr/Yorum/PASINYA…

🔵 En son analizim: “AVRUPA BİRLİĞİ’NİN KIBRIS AÇMAZI: DENGE ARAYIŞI MI, STATÜKONUN TAHKİMİ Mİ?  Batı’nın Kıbrıs sorununa bakışında, henüz politika değişikliği sayılamayacak ölçüde ihtiyatlı, fakat yönü itibarıyla dikkate değer bir nüans belirmeye başlamıştır. Bu nüans, sorunun belirsiz bir geleceğe ertelenmesinin Doğu Akdeniz’deki istikrarsızlığı derinleştireceği, buna karşılık çözümün dışarıdan dayatılamayacağı, tarafların kendi aralarında varacakları bir uzlaşıya bağlı olduğu düşüncesinde yoğunlaşmaktadır. Almanya’da Türkiye çalışmalarıyla tanınan Centre for Applied Turkey Studies (CATS) isimli düşünce kuruluşunun 6 Ekim 2026 tarihli 29 numaralı bildirisi ile Lefkoşa’da düzenlenen Kıbrıs Forumu’nda dile getirilen bazı diplomatik değerlendirmeler, bu arayışın birbirini tamamlayan iki işaretidir. Aynı dönemde Güney Lefkoşa’da icra edilen askerî geçit ise, söz konusu arayışın henüz tutarlı bir siyasete dönüşmediğini göstermektedir. Günter Seufert tarafından kaleme alınmış ve “Brüksel’deki AB Politika Tıkanıklığı, İstemsiz Biçimde Kıbrıs Statükosunun Süregitmesine Yardım Ediyor” (İng. EU Policy Deadlock in Cyprus - Brussels Unwillingly Helps Maintain the Status Quo[1]) başlığını taşıyan çalışma, Avrupa Birliği’nin (AB) ada siyasetini tarihsel bir bağlama oturtmaktadır. Seufert’e göre Birlik, 1 Mayıs 2004’te Kıbrıs Cumhuriyeti’ni, Rum toplumunun Birleşmiş Milletler (BM) çözüm planını reddetmesinden yalnızca bir hafta sonra ve adanın etkin kontrolünün yalnızca bir bölümünü elinde bulunduran anayasal çerçeve içinde üye kabul etmiştir. Bu tercih, uluslararası hukuk yorumuna ve Yunanistan’ın genişleme sürecindeki ısrarına dayanmakla birlikte, Kıbrıslı Türklerin siyasi eşitliğini müzakere masasında zayıflatmış; Rum yönetiminin ada bütününü temsil ettiği varsayımını pekiştirmiştir. Yeşil Hat Tüzüğü ve Kıbrıslı Türklere yönelik malî yardım programı gibi araçlar bekleneni vermezken, Brüksel’in diplomatik rolü de büyük ölçüde BM çabalarına sözlü destekle sınırlı kalmıştır. Yazarın başat tespiti açıktır: AB’nin bugüne kadarki yaklaşımı, statükoyu değiştirmekten çok onun sürmesine katkıda bulunmuştur. Belge, bu tespitten dengeli bir siyaset önerisi çıkarmaktadır. AB’nin, Kıbrıslı Türkleri Birleşmiş Milletler parametreleri çerçevesinde eşit muhatap kabul eden çizgiye yaklaşması; müzakerelerin iki toplum arasında yoğunlaşmasını açıkça desteklemesi; geçiş düzenlemeleriyle federal ilkeler ile Birlik serbestilerini uzlaştırması ve ekonomik maliyeti azaltacak güven artırıcı adımları teşvik etmesi gerektiği belirtilmektedir. Ek geçiş noktaları, Yeşil Hat ticaretinde esneklik, karma evliliklerden doğan çocukların vatandaşlık meselesi, dil ve yer adı düzenlemeleri bu çerçevede anılmaktadır. Seufert, kapsamlı bir çözümün yalnızca ada halklarının çıkarı bakımından değil, Türk-Yunan deniz yetki uyuşmazlıkları, Türkiye-İsrail ilişkileri ve enerji koridorları tartışmalarının kesiştiği bir bölgede istikrar bakımından da gerekli olduğunu kaydetmektedir. Raporda, statükonun sürmesi hâlinde Kıbrıs’ın, daha geniş bir çatışmanın taşıyıcısına dönüşme riski vurgulanmaktadır. Bu mesaj, tek taraflı kazanım arayışının yerini, tarafların hak ve güvenlik kaygılarını birlikte gözeten bir denge arayışına bırakması gerektiği yönündedir ve geliştirilmeye açıktır.” Analizimin tamamını okumak için lütfen tıklayınız: avim.org.tr/tr/Analiz/AVRUPA…

🔵 My latest: "Building security in Caucasus: Türkiye-Azerbaijan-Georgia axis" @DailySabah Click to read my op-ed: lnkd.in/dfddgQHr