آخرین بار که این حسو تجربه کردم دقیقا آبان ۷ سال پیش بود. هر ۷ سال همه سلولای بدن عوض میشن پس من ازون زمان حتا سلولی به همراه ندارم و همهچی برای واقعی از اوله
تو ذهنم چندین تا سلول هست که ورژن های قدیمی ادمهایی که دوستشون داشتم رو توشون نگهداری میکنم. گهگاهی هم بهشون سر میزنم. داشتم فکر میکردم احتمالا این نسخه از موجودات هیچ جایی جز اینجا، گوشه ذهن من، دیگه وجود ندارن. شاید سالها بعد از صاحباشون پول بگیرم مثل بانک سلول بنیادی