Joseph Konstantinidis

Κάθε προπονητής, κάθε αναλυτής, κάθε scout καλείται να κάνει πάρα πολλές εκτιμήσεις παικτών κάθε χρόνο και είναι μια δουλειά στην οποία θα προοδεύσεις μόνο αν κατανοήσεις τα λάθη σου -που αντικειμενικά θα γίνουν γιατί είναι στη φύση της δουλειάς-, γιατί συνέβησαν και ποιά είναι τα στοιχεία που μπορείς να πάρεις από αυτό το μάθημα. Έχοντας αξιολογήσει σε επαγγελματικό επίπεδο εκατόνταδες παίκτες για το υψηλότερο επίπεδο τα τελευταία 4 χρόνια, με "μεγάλες νίκες" αλλά και "κακές ήττες" σε επίπεδο ανάλυσης, μπορώ να πω με ασφάλεια (χωρίς αστεία για ποστ συγγνώμης κ.α.) ότι η μετάβαση του Mbaye Ndiaye από το ένα επίπεδο στο άλλο και ο τρόπος που γίνεται είναι με διαφορά η πιο λανθασμένη εκτίμηση που είχαμε. Το να μιλήσεις για τα χαρακτηριστικά του παίκτη είναι το εύκολο κομμάτι της δουλειάς μας. Είναι άλλο το να πεις "είναι καλός πασερ", "είναι versatile" και είναι άλλο να μπεις σε λεπτομέρειες σε ένα τεχνικό report ή στη συλλογή του Intel. Και βέβαια είναι τελείως διαφορετική συζήτηση το να εκτιμήσεις ότι ένας παίκτης από το χάος της ASVEL είναι έτοιμος να πρωταγωνιστήσει στην πρωταθλήτρια ομάδα της Ευρωλίγκας και να είναι ένας μόνιμος closer. Ο Ndiaye δεν είναι περίπτωση Mensah, που ήταν σαφές ότι δεν είναι για αυτό το επίπεδο - θυμηθείτε άλλωστε ότι ο Mensah είχε προταθεί σε mid-tier ομάδα του Eurocup που συνεργαζόμασταν τότε από εμας. Είναι σαφές ότι δεν είναι Faried - ένας φτασμένος παίκτης που δεν μπορεί να δώσει παρά εκλάμψεις. Αντίθετα, είναι μια περίπτωση που έχει κουμπώσει ακριβώς στις ανάγκες του ΟΣΦΠ έχοντας κάνει ήδη την αναγκαία υπέρβαση στο κομμάτι του shooting σουτάροντας συχνά σουτ που πριν λίγο καιρό δε θα επιδίωκε καν - όπως πχ το χθεσινό τρίποντο από τη γωνία. Σε μια φάση που οι δύο αιώνιοι (και όχι μόνο) πάνε από τον Μοντέρο στον Yabusele και από τον Nunn στον Fournier, ο Ndiaye είναι μια από τις μεγαλύτερες scouting επιτυχίες στο κορυφαίο επίπεδο. Και η αξία παραμένει εκεί: στους παίκτες παίκτες που θα πάρεις και θα εκτοξεύσουν την ομάδα σου, κινούμενος under the radar. Δείτε μερικά από τα ονόματα που κλέβουν φέτος την παράσταση: o Νdiaye γίνεται βασικός πυλώνας του ΟΣΦΠ. Ο Carr γράφει τη μια 20αρα μετά την άλλη, ο Robinson Earl είναι από τους καλύτερους παίκτες στην Ευρώπη και παίζει στο Eurocup, κλείνοντας στον Άρη πολύ πριν κινηθεί η αγορά, ο Lofton ισοπεδώνει τους πάντες, ενώ η περσινή Βαλένθια (Μοντέρο, Badio, De Larrea, Pradilla) έχει χωριστεί σε διάφορα μέρη. Η αξία του να δουλεύεις το ρόστερ του δεν σημαίνει ότι θα είσαι αλάνθαστος. Σημαίνει ότι πάντα παίζεις καλύτερα με τις πιθανότητες να πάρεις κάτι πραγματικά καλό. Και ο Νdiaye για τον ΟΣΦΠ είναι μια τέτοια περίπτωση. Το επόμενο διάστημα θα έρθει ένα πολύ ωραίο αναλυτικό κείμενο για το θέμα!