مبن retweeted
همه از این میترسن که هوش مصنوعی دنیا رو بگیره، ولی بزرگترین ترس من تسخیر دنیا توسط مسلمانهاست.
مبن retweeted
حکم اعدام #حسین_حقپرست صادر شد.
آخرین حرفش به خانوادهش: جانم فدای ایران.
باید اسمش رو جهانی کنیم. باید.
🔴 DON’T LOOK AWAY
The Islamic regime is about to hang Hossein Haghparast for mourning his friend who was killed in the January protests.
He is charged with spying for Israel with zero evidence.
In his last call to family he said: “My life for my homeland.”
This is pure barbarism.
Don’t stay silent while they hang him.
Save Hossein.
مبن retweeted
این جوون مردمه اینجوری پیچیدن تو کاور و دارن چسب میزنن.
این سی سال عشق و زحمت و خون جگره که الان بیجون تو یه کاور جا شده.
باورکردنی نیست.
کاش همه با هم میمردیم حداقل.
ساکت باش
اما مگر میشود پدری که جوانش را با گلوله از دست داده ساکت بماند؟
روز ۲۰ دی در کهریزک، مردی میان صدای گریه و خشم فریاد زد: بر باعث و بانیاش لعنت ، ۳۰ سال بچهات را بزرگ کنی، بعد بیایند با یک گلوله بکشندش؟
وقتی به او گفتند ساکت باش، پاسخ داد: آب از سر ما گذشته
این صدای یک نفر نیست؛ صدای هزاران خانوادهای است که عزیزانشان را گرفتند و هنوز دنبال عدالتاند
#IranMassacre
مبن retweeted
چرا تیر خلاص در پیشانی پسر جوانی که هنوز تجهیزات پزشکی بهش وصل بود، دنیا را تکان نداد؟
#مهدی_سپهران
مبن retweeted
عارف داداش، آرسنال قهرمان شد. 😞
#عارف_جعفرزاده
مبن retweeted
خبر رسید که یکی از این دو جاویدنام مسعود صیفوری است. توی دستِ مشتشدهش کلید داشته تا بتواند همدوشهاش را پناه بدهد. رگبارِ گلوله امانش نداده.
از یاد نمیبریم: تا زندهایم، و تا آخرین نفرشان...
مبن retweeted
🔴This is Madness: The Islamic regime tortured 40-year-old Hossam Aladdin, a father of two, to death... simply for using Starlink.
They killed him just for wanting internet access.
WHERE IS THE OUTRAGE?
مبن retweeted
Don't stop talking about Iran.
#SasanAzadvar
مبن retweeted
دو قهرمان غریب
#عرفان_کیانی
#محمد_حسینی
مبن retweeted
عرفان عزیزم، برادرم، نازنینم،
چرا هر بار با خودم فکر میکنم دیگر از آنچه دیدهام تلختر وجود ندارد، اما باز هم دنیا چیزی دردناکتر نشانم میدهد؟
عرفان جانم، وقتی تصویرت را دیدم، با دستانی بسته، روبهروی دیوار، با چشمانی پر از اشک که با زحمت پاکشان میکردی، قلبم شکست. انگار تمام آن اشکها از چشمهای من میریخت. من هم با تو گریه کردم، نه فقط برای رنجت، برای تنهاییات، برای بیپناهیات.
عرفان جانم، تو چرا باید اینگونه مظلوم بروی؟
چرا باید جا-ایی وجود داشته باشد تا صدایت را در گلوی ترس و اجبار خفه کند و بعد نامش را «اعتراف» بگذارند؟
چرا باید اشکهایت را کسی نبیند، یا بدتر، ببیند و باز هم نادیده بگیرد؟
عرفان عزیز، تو بینام و نشان نبودی، تو برادر من بودی، با رویاها، با زندگی.
درد ما، دیدن حقیقتی که تحریف میشود است، درد شنیدن صدایی که از سر اجبار بیرون آمده است، درد از دست دادن انسانی که حتی فرصت دفاع از خودش را نداشت.
عرفان جان، روحت آرام. این بغض، این سؤال، و این زخم در دل ما زنده خواهد ماند تا انتقام تورا از جا بگیریم.
#عرفان_کیانی



































