میلاد+🌹🍉 🎒 🇮🇷

مشکل بزرگ تطهیرکنندگان تجاوز آمریکا به ایران، خودِ آمریکاست؛ چون متجاوز، برخلاف مبلغانش، قلتبانی و شرارتش را فریاد می‌زند. او می‌گوید هدف: ایران؛ این‌ها می‌گویند:جمهوری اسلامی. او می‌گوید نفت؛ این‌ها می‌گویند آزادی. او از خطری دوهزاروپانصدساله حرف می‌زند؛ این‌ها از درفش کاوه‌ای می‌گویند که گویا باید از ینگهٔ دنیا برافراشته شود. او از عصر حجر می‌گوید و این‌ها از «فردای آزادی». او اعتراف می‌کند که از ابتدا اعتقادی به توافق اسلام‌آباد نداشته و آن را اتلاف وقت می‌دانسته؛ این‌ها اما ایران را به جنگ‌طلبی متهم می‌کنند. این‌جاست که اسطوره، از شرم، سر به زیر می‌اندازد، آرشی که برای مرز ایران تیر می انداخت و جان می‌باخت اکنون برای اثبات ایرانی بودنش باید فرم همکاری با موساد امضا کند، کاوه‌ای که درفشش را از چرم پیش‌بند خود ساخت تا در برابر ضحاک- که کاخش در بیت‌المقدس است- بایستد، حالا در روایت اینان باید درفشش را از دست همان قدرتی بگیرد که از آن سوی جهان، برای ایران نسخه می‌پیچد. به خشکی رسیدند سر کینه‌جوی به بیت‌المقدس نهادند روی که بر پهلوانی زبان راندند همی کنگ دژهوختش خواندند به تازی کنون خانه پاک دان برآورده ایوان ضحاک دان تراژدی آن‌جاست که ضحاک دیگر نیازی به پنهان‌کردن نیت خود ندارد؛ این مفسران‌اند که اصرار دارند مارهای دوشش را نشانه آزادی معرفی کنند. جنگ نخستین این جماعت با واژه‌نامه‌هاست چون طمع نفت بیگانه، آزادی ایرانی نمی‌شود، تجاوز، رهایی نمی‌شود و اینکه ترامپ می‌گوید از اول به توافق باور نداشته، سند جنگ‌طلبی و نقض عهد ایرانی نیست. اینها همه وارونه‌بازی این زمانه‌تان است تا آیینه تاریخ درباره شما چه بگوید: چو روی زشت به آیینه گفت چونی تو بگفت من چو چراغم تو قلتبان چونی؟ مولانا