《จุ้งพิส🦐》JUNG PEACH

☕️ สงสัยมาตลอดว่าทำไมลู่เฉินต้องดื่มกาแฟมาตั้งแต่เด็กๆ พอไปอ่านเนื้อเรื่องการ์ดนี้มาถึงเข้าใจ “จุดเริ่มต้นของการสูญเสียรสชาติ”ของคุณเค้ามาตั้งแต่เด็กเลย 🥺 ในตอนนั้นเอง ผมจึงได้รู้ถึงสาเหตุที่เรือลำนี้ไม่สามารถเข้าเทียบท่าได้ นี่คือการสังหารหมู่ที่ถูกวางแผนเอาไว้ล่วงหน้าเป็นเวลานาน มันดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับผม แต่ในขณะเดียวกันก็ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับผมด้วยเช่นกัน ผมนั่งอยู่บนเสากระโดงเรือ เฝ้ามองทุกสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า จนกระทั่งเสียงอึกทึกวุ่นวายค่อยๆ กลายเป็นความเงียบงัน และความโกลาหลทั้งหมดจมลงสู่ความตายอันเงียบสงัด กลิ่นคาวเลือดดึงดูดฉลามจากท้องทะเล พวกมันเข้ามารุมกัดกินและแบ่งปันซากศพที่ลอยอยู่ในน้ำ กลิ่นลมทะเลและกลิ่นเลือดเข้าครอบงำประสาทสัมผัสของผมอย่างสมบูรณ์ นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา จู่ๆผมก็ไม่สามารถรับรู้รสชาติของสิ่งต่างๆได้อีกเลย เป็นเวลานานมากที่ผมพยายามทุกวิถีทางเพื่อเรียกคืนประสาทรับรสที่สูญเสียไป ผมลองชิมอาหารมากมาย แต่ทุกอย่างกลับมีรสชาติจืดชืดราวกับกำลังเคี้ยวขี้ผึ้ง รสชาติแรกที่ผมเรียกคืนกลับมาได้คือ “รสขม” มันเกิดขึ้นในเช้าวันหนึ่งที่ห้องดนตรี ผมฝึกฝนอยู่ตลอดทั้งวันทั้งคืน จนในที่สุดก็เรียนรู้วิธีบรรเลงบทเพลงนั้นได้ เมื่อผมสามารถเล่นเพลงนั้นได้อย่างสมบูรณ์แบบและได้ผลลัพธ์ที่น่าพึงพอใจในที่สุด ผมจึงตัดสินใจชงกาแฟให้ตัวเองสักแก้ว... และในช่วงเวลานั้นเอง ที่ผมได้รสขมกลับคืนมาทีละน้อย ผมก็เริ่มเรียกคืนรสชาติอื่นๆ กลับมาได้ด้วย ทั้งรสหวาน รสเปรี้ยว และรสเค็ม... แต่ในขณะที่ผมคิดว่าตัวเองฟื้นฟูประสาทรับรสกลับมาได้อย่างสมบูรณ์แล้ว ผมกลับพบว่า ผมยังคงไม่สามารถรับรู้รสชาติของครีมได้อยู่ดี ((มีต่อ))

อีเวนท์ที่แล้ว ถ้าทำขัด 2 จะได้ special title อีเวนท์นี้จะได้กรอบแชทที่เราคุยกับหนุ่มๆ ตัวอย่างกรอบแชทเซิร์ฟ CN รูปขวาสุดเลย~