นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
บางคนกำลังแตกสลาย แต่ยังตอบข้อความของคนอื่น ด้วยประโยคที่แสนอบอุ่นอยู่เลย
“พาแม่ไปหาหมอ”
ฟังดูแล้วง่ายๆ แต่ถ้าใครเคยพาไปตรวจสุขภาพ โรงพยาบาลของรัฐ จะรู้ว่ามันโคตรเหนื่อย
ไปตั้งแต่ ตี 5 เข้าคิวเจาะเลือด กว่าหมอจะลงตรวจ 9-10 โมง รอรับยา บ่าย 2-3 กว่าจะจบสิ้นกระบวนการ ในบรรยากาศที่ร้อนและแออัด ชวนให้หงุดหงิดตลอดเวลา
แล้วคนที่ปกตินอนตี 4 อย่างผม มันเป็นอะไรที่งอมมาก กว่าจะบ่าย 3 เหมือนอดหลับอดนอน ไปเกือบ 48 ชม.
นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
Nobody likes you when you're depressed. Plain and simple. We can talk all day about mental health and how important it is, but the moment you are depressed, people start to distance themselves. They see you as negative, a burden, and someone too heavy to handle.
นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
จริงที่เคยมีคนบอกว่า… “คนที่ค่อย ๆ หายไปจากกลุ่มเพื่อน อาจไม่ได้ลืมใคร เพียงกำลังใช้พลังทั้งหมดเพื่อประคองชีวิตจริงให้ผ่านไปในแต่ละวัน” งานใช้ความคิด ครอบครัวใช้ความรับผิดชอบ สุขภาพใช้ความอดทน และปัญหาส่วนตัวก็ใช้หัวใจไปมากกว่าที่ใครมองเห็น เขายังอ่านบทสนทนา ยังยิ้มให้รูปเก่า ๆ และยังคิดถึงทุกคนอยู่เสมอ เพียงเหนื่อยเกินกว่าจะตอบข้อความ วุ่นวายเกินกว่าจะนัดพบ และอ่อนล้าเกินกว่าจะปรากฏตัวในชีวิตใคร บางมิตรภาพจึงอาจต้องการความเข้าใจมากกว่าคำถามว่า “ทำไมหายไป” เพราะบางคนกำลังพยายามอย่างที่สุด… แค่เพื่อไม่ให้ตัวเองหายไปจากชีวิตของตัวเองก่อนเท่านั้นเอง
นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
สกิล let them go เลย ใครเขาจะทำอะไรหรือคนไหนจะเป็นยังไงก็ปล่อยเขาไป อย่าไปควบคุมอะไรที่เราควบคุมไม่ได้ อย่าเสียพลังงานกับสิ่งนั้น เช่น ถ้าใครไม่ชอบเรา พูดถึงเราไม่ดี หรือเลือกที่จะไปจากเรา ก็ปล่อยเขาไป แล้วใจเราเบาขึ้นเยอะจริงๆ
นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
Replying to @ordinary77
นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
ชอบตัวเองตอนนี้ มันดูไม่เอาอะไรแล้ว แถมไม่ยินดียินร้ายกับใครทั้งนั้น ปลงดีว่ะ
นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
นี่นะคะ ตัวอย่างของ Introvert
“เวลาจะออกไปเจอใคร ผมต้องเตรียมตัวก่อนจะออกไป เพราะนั่นแปลว่าพอผมไปถึงที่นั่น ผมจะต้องร่าเริง คุยเก่งๆอะไรแบบนั้น แต่พอจะต้องออกไปจริงๆ…‘อยู่บ้านดีกว่าว่ะ’”
😂🤣😅🤣😅
นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
เหตุผลที่หลายคน เลือกที่จะไม่มีสังคมเลย เพราะเขาเบื่อการถูกหักหลัง เบื่อการถูกนินทา
เบื่อการปั้นหน้า และหลายคน
มีความสุขเมื่อได้อยู่ตามลำพังมากกว่า
นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
อยากมีเงินเยอะๆ ไม่ต้องรวยก็ได้ แต่มีมากพอที่จะซัพพอร์ตตัวเองและครอบครัวได้ตลอด เวลาจะไปไหน ทำอะไร จะได้ตัดสินใจง่ายขึ้น ไม่ต้องคอยห่วงว่าเงินจะหมดแล้วจะอยู่ยังไง ใช้ไปตามที่ใจอยากใช้ แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว
นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
แต่ก็นั่งเศร้าบางวันที่ชีวิตมันบัดซบเกิน ทำเหี้ยอะไรก็ยากเย็นไปหมด แต่ก็นะ ชีวิตคนอ่ะอีดอก สู้ไป
นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
เธอรู้ป่ะ เรานั่งร้องไห้เหมือนคนบ้าเพราะเราต้องพัฒนาตัวเอง+ทำงานทุกวัน ทุกครั้งเวลาเห็นคนอื่นมีสังคม มีเพื่อน ได้ไปคาเฟ่ ได้ไปเที่ยว ไปทะเล ใช้ชีวิต Relex เรานี้โคตรอิจฉาเขาเลย ทุกวันนี้เลยเริ่มวาง ทิ้ง ไม่เอาในสิ่งที่มากเกินไป ช่างแม่งบ้างถ้าชีวิตจะไม่ได้ประสบความสำเร็จ ปล่อยจอย
นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
Escalaphobia หรือ โรคกลัวบันไดเลื่อน เป็น 1 ในโรคที่มีผลกระทบต่อใครหลาย ๆ คนทั่วโลก บางคนอาจจะต้องให้ใครสักคนเป็นคนพาขึ้น-ลง หรือบางคนตัดสินใจเลี่ยงที่จะไม่ใช้บันไดเลื่อนเลยก็มี •.
นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
・ 。
∴。
・゚*。.
・ *゚
・ ゚*
・。
*・。
*.。
。・
°*. ゚。
°*.
゚*.
。。 ・
。 ・゚
。°*.
。*・。
นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
เราคือคนที่อ่านหนังสือแล้วลืมเนื้อหาหรือรายละเอียดตลอดเวลา แต่ที่ไม่ลืมคือพวกตะกอนความรู้สึก ความคิด โครงวิธีคิดที่หนังสือเล่มนั้นให้
นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
ตอนที่คุยกับจิตแพทย์ ชอบประโยคนี้สุด
“ ทำและรับผิดชอบแค่สิ่งที่เราคอนโทลได้ก็เก่งมากแล้ว ที่เหลือคือพื้นที่ของคำว่า ช่างแม่ง ”
มันจริงอะ เราทำเต็มที่ในส่วนที่เราทำได้ดีเถอะ บางครั้งการฝืนหรือพยายามทำในสิ่งที่มันเกินควบคุม มันก็มีแต่ทำร้ายตัวเอง แล้วก็ทำให้สิ่งที่ทำมีแต่แย่ลงด้วย
นูน่าไม่ใช่อาจุมม่า retweeted
ถ้าอาหารติดคอ ทำยังไงดี
มารู้จัก Heimlich maneuver กันเถอะ
1)อยู่คนเดียว : กำมือไว้ที่ระหว่างลิ้นปี่กับสะดือ ใช้อีกมือช่วยดันขึ้นแรงๆ ; ใช้พวกพนักเก้าอี้/ขอบโต๊ะช่วยก็ได้
2)ช่วยคนอื่น : ยืนข้างหลัง กำมือไว้ระหว่างลิ้นปี่กับสะดือ ใช้มืออีกข้างช่วยดันขึ้นแรงๆ
ทำจนอาหารหลุดออกมา


























