معتقدم چنین شخصیت هایی برای کسی مبارزه نمیکنن، برای خودشون میکنن چون زندگیشون اینجوری معنا میگیره، چون اینجوری خودشونو بیشتر دوست دارن، و خب اگر شناخته شده باشن این میل شخصی قضاوت جامعه رو به همراه داره.
جدی جدی اهالی سینما نبودن تو مراسم پدرش، عجب!
البته که از این سینمای آخوندی انتظار بیشتری هم نمیره..
با کراکس و دبه آب و روپوش رفتم وسط دانشکده علوم انسانی که واسه موشای آزمایشگاه از آبسردکن آب بیارم
چون آقایون فقط آب خنک مینوشن -_-
رسوااا.
با خودم میگفتم زبانو که نمیخونم واسه آزمون دکتری، نخونده میزنم، تستاشو نگاه کردم،
نه واقعا
چرا همچینه پس؟
خلاف جریان حرکت کردن خیلی انرژی میبره، واسه همینه ممکنه ایده های جالبی داشته باشیم اما در نهایت، جبر ها باعث میشن اکثرمون مسیر های مشخص و از پیش تعیین شدهای رو انتخاب کنیم.
به ارزشمندی و دوستداشتنی بودن اون دختره؟
یا به میزان علاقه و شایدم مهارت رابطهای پسرست؟
موارد اغراق آمیز رو نمیگم،
همین توجه های بامزه که مثلا شیرینی میفرستن محل کار دختره.
به چیه؟
حسودیم میشه جدی.
چون آنتایم بودن صفت اکتسابیه، هم پزشو میدم هم بهش افتخار میکنم، هم از شمایی که آنتایم نیستین بدم میاد،
کودنای بیخاصیت که یه زمانبندی ام نمیتونین بکنین.











