3 retweeted
آخرین تماس امیرحسین ملکی با مادرش، پیش از اعدام
امیرحسین: می‌گم مامان، مهم نیست کجا خاک‌ام می‌کنن. هر وقت صدا کنی، من پیشتم
مادر: من بهت افتخار می‌کنم
امیرحسین: مامان، می‌دونی بی‌گناه هم هستم
امیرحسین: حواست خیلی به خودت باشه، مامان.
این آخرین کلمات پسری به مادرش بود؛ پسری که حتی در آخرین تماس زندگی‌اش، نگران حال مادرش بود. امیرحسین ملکی پس از این تماس اعدام شد.
3 retweeted
از سری عکس‌های گوشی مامان جمیله که هر کدومش سندیه بر زندگی‌خواهی این زن! مامانم عاشق زندگی بود و مثل خیلی از ایرانی‌های شجاع از زندگی فقط زنده بودنشو نمی‌خواست.
#جمیله_شفیعی
3 retweeted
«کمک کنید ناشناسه گناه داره»
فرزند و جگر گوشه کی بودی که اینجا ناشناس بودی؟ teapawt.net/AminBehroozi2/status/2…
3 retweeted
دوستان؛ خبرنگاری که پرونده‌ی قتل ناموسی مریم یارمحمدی را از داخل ایران پیگیری می‌کند، به من پیام داده و تأکید کرده که شایعات منتشرشده درباره‌ی رابطه‌ی جنسی میان برادر و شوهر مقتول اساساً صحت ندارد.
اما فارغ از کذب بودن این شایعات، می‌خواهم به چند نکته اشاره کنم:
حتی اگر چنین رابطه‌ای واقعیت داشت، هیچ تغییری در ماهیت این جنایت ایجاد نمی‌کرد. مسئله، قتل فجیع یک زن به دست برادر و شوهرش است، نه روابط جنسی احتمالی قاتلانش.
چرا برای روایت کردنِ چنین جنایت هولناکی به شایعه‌سازی و افزودن جزئیات جنجالی نیاز داریم؟ مگر خودِ قتل وحشیانه‌ی یک زن به‌اندازه‌ی کافی تکان‌دهنده نیست؟ این آب‌وتاب دادن‌ها نه‌تنها غیراخلاقی است، بلکه این پرسش را ایجاد می‌کند که چرا نفس زن‌کشی برای جلب توجه کافی نیست.
فراموش نکنیم که در بسیاری از قتل‌های ناموسی، اطرافیان قاتلان تلاش می‌کنند با تقلیل جنایت به «اختلافات خانوادگی» یا مسائل شخصی، ماهیت زن‌ستیزانه‌ی آن را پنهان کنند.
با دامن زدن به شایعات بی‌اساس، ناخواسته به دور شدن از موضوع که زن کشی است، کمک می‌کنیم.
مریم یارمحمدی قربانی یک جنایت هولناک شده است. برای نشان دادن ابعاد فاجعه، نیازی به ساختن داستان‌های جنجالی نداریم. خودِ زن‌کشی به‌اندازه‌ی کافی دهشتناک است.
3 retweeted
Do not turn away from what is happening in Iran. These atrocities are not “nuanced.” There is not “more to the story.” This is a battle between good and evil. Stand on the right side of history and speak up for these innocents who gave everything to reclaim their country from this terrorist regime.
3 retweeted
#علیرضا_سپاهی، برای اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی زندان دستگرد منتقل شده و سمیه افشار، مادر او را که خود زندانی است، برای ملاقات فرا خوانده‌اند. صدایش باشیم
فوری: #علیرضا_سپاهی، برای اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی زندان دستگرد منتقل شده و سمیه افشار، مادر او را که خود زندانی است، برای آخرین ملاقات به زندان بردند
Iran: #AlirezaSepahi, detained during the January 2026 uprising, was moved to solitary confinement to await execution @hrw
3 retweeted
شما تا ۲۳ سالگی باید:
- یک اکس سمی داشته بوده باشید که سالهای خطیر ۱۹ الی ۲۱ سالگی‌اتون رو گاییده باشه
- یک بار با جنس موافق هم رو مالیده باشید
- یک دوست مرموز که سنش از شما خیلی بیشتره داشته بوده باشید که در یک برهه‌ای خیلی روتون اثر گذاشته و الآن تقریباً غیب شده
3 retweeted
مرگ پشت سرمان بود نمی‌دانستیم
بوسه‌ی آخرمان بود نمی‌دانستیم
خبر مرگ جاویدنام#محسن_عباسی رو به کاکاش میدن!!!😔
3 retweeted
“گفت آخرین کلامش تکرار سوختم بود…”
ابوالفضل زارع با مادرش رفت برای اعتراض.
گلوله از پشت آمد و از سینه‌اش عبور کرد.
افتاد و فریاد زد:
“مامان سوختم. کمکم کن.”
زنده به بیمارستان رسید و به اتاق عمل منتقل شد … اما بعد از ده روز با جای گلوله دیگری روی پیشانی پیدایش کردند.
ابوالفضل چند شیفت کار می‌کرد تا ماشین بخرد.
آرزو داشت روزی برای مادرش بنز بخرد.
چندی بعد کارت گواهینامه‌اش رسید؛ گواهینامه برای ماشینی که هیچ‌وقت قرار نیست خریده شود و آرزویی که به خاک سپرده شد…
جاویدنام #ابوالفضل_زارع ۱۸ ساله از اصفهان
گفت: آن جوانِ رعنام.. قدِ سهی.. سرآمد..
بر او قَواره‌ی قبر بی‌شک مُحقر آمد
گفت: آن سپید مویم.. دیدند از کرانه
اما گرفته بودند فرزند را نشانه
با اشک پروراندش، دختی که چون صنم بود
گفت: آخرین کلامش تکرارِ «سوختم» بود
آنقدر منع کردند.. تا نعره‌ای برآرد:
«مَتروح، حاجتی به غسل و کفن ندارد»
گفت «آن زبان ندانم» پرده‌دریده باشد!
«تا اسمِ بچه‌ام را دنیا شنیده باشد»..
گفت: هر نوای سازَش سوگندنامه‌ی اوست
«هر نت که می‌نوازد: ایران، ادامه‌ی اوست» ..
3 retweeted
دیدی که بر مزارش، رقصِ پدر کدام است؟
این هلهله عزا نیست.. آئینِ انتقام است
#ایلیا_اجاقلو
از او بگو به دنیا.. از او که قصه ای داشت
او جشنِ زندگی بود.. سروی که قد برافراشت
از اُجرتِ گلوله .. از شر که می‌هراسد
از مادری که او را از خال می‌شناسد
از او بگو به دنیا.. ای شاهدِ غروبان!
این رقصِ بی‌سران است، این داغِ پایکوبان..
یاد آر اگر رگت را با مرگ می‌خراشی
تو بازمانده‌ای تا او را گواه باشی!
دیدی که بر مزارش، رقصِ پدر کدام است؟
این هلهله عزا نیست.. آئینِ انتقام است
از او بگو به دنیا.. از نغمه‌ای که سر داد
از او که نیمه جان بود در کیسه‌های اجساد…
از او بگو به دنیاااا