وقتی بچه بودم یه شب قبل شام رفتم تو کمد قایم شدم که بیان پیدام کنن. من هنوز تو همون کمدم.
طبیعتاً کمد
Joined December 2016
- Tweets14.5K
- Following900
- Followers1.5K
- Likes87.6K
گُمُــ و نیست retweeted
نوار آفتابی که از گوشهٔ پرده خودش رو به فرش رسونده بود رو دنبال کردم. تهش رسید به دفترچه تلفن پایین میز تلویزیون و جلد زواردررفته‌ش. آخرین باری که بازش کردم رو یادم نمیاد. شماره‌هاش باید عوض شده باشن. و آدم‌هاش. مرده یا زنده.
مثل آلبوم.
آدم رو که توی خودت نگه داری، جاودانه می‌شی.
گُمُــ و نیست retweeted
همونطور که انقد ازدواج نکردیم که بقیه دوباره سینگل شدن، انقد مهاجرت نکردیم که بقیه دنیا هم بگا رفت. درود بر procrastination.
گُمُــ و نیست retweeted
این زندگیه؟ این روده‌درازی یک نویسنده درجه چندمه که صفت کلیشه‌ای زیاد استفاده میکنه. حروف ربط رو بیربط بکار میبره و حرفای قلمبه تو دهن کاراکتری میذاره که داره میره ماست بخره. مثلا «حقیقت مستلزم تحریف مداوم واقعیت است»
گُمُــ و نیست retweeted
سرگشته ابدی بین «مقصر کیست؟» و «چه باید کرد؟» همچون خری که چشمبند بر سرنوشتش تحمیل شده و دور خودش میچرخد. خواهش میکنم اجازه دهید چند پیک دیگر بخورم. شاید موقتا از این لوپ افلاطونی خارج شدم. جسارتا یک عرض خصوصی هم خدمتتون داشتم.
گُمُــ و نیست retweeted
We are still alive in Gaza… 🥹🇵🇸
Despite everything, we are still trying to hold on.
If you see this photo, please don’t scroll past in silence.
Write anything — even a single dot means so much to us and reminds us that we are not alone. 🥹💔🙏
گُمُــ و نیست retweeted
اینجانب فقط بدلیل فرسودگی ادراکی، پراکندگی روایی و شکستگی هشیاری لبه‌ی جدول نشسته‌ام. گدا نیستم. کارتخوان موجود است.
گُمُــ و نیست retweeted
لحظاتِ پس از هم‌آغوشی، تجربه‌ی نوعی خلأ و فقدان است؛ نوعی پوچی. برای من، انگار بالای سرِ قبرِ خودم ایستاده باشم… البته، رفته‌رفته این احساس به تمام لحظاتِ زندگی‌ام گسترش پیدا کرد؛ وقتی که کثافتِ جوانی طی شد.
این است که نصفِ درآمدم صرفِ خرید سیگار و پرداختِ مالیاتِ نجومی‌اش می‌شود. تپشِ قلب، فشارِ خونِ بالا و نفس‌تنگی هم امانم را بریده‌اند. اما این وضعیت را به زندگیِ کسانی که با بچه و کالسکه‌اش در ماراتنِ فلان شهر شرکت می‌کنند، غذاهای ارگانیک می‌خورند و دبه‌ی آب از دستشان نمی‌افتد، ترجیح می‌دهم.
گُمُــ و نیست retweeted
لیز خوردن تو حموم یا کوبیده شدن سر به در کابینتی که باز مونده. چرخه بی‌توقف مصیبت خانگی. کسی در مورد جزییات این مسایل ازت نمیپرسه. لحظات طلایی فلسفیدنه. خاصه اگه دم غروب باشه. مثلا سیگار بعد مراسم خاکسپاری با سیگار بعد هماغوشی یچیز مشترک نداره؟ ای بر شیطون لعنت.
گُمُــ و نیست retweeted
بعد روزای سخت کاری باید یکم قدم زد. بدون مقصد. به این میگن سینک کردن میکرو زندگی با کلیت زندگی. سخت کار کردن ناخودآگاه این شائبه رو ایجاد میکنه که مقصدی مد نظره. منم زیاد دچار شائبه میشم. زود فکر میکنم خبریه. از یجور روح چوپانی ساده‌لوح حرف میزنم. اگه نگیم ابله.