Hana retweeted
امروز فراخوان تظاهرات تو هلند بود، برندهای بزرگ جلوی درهاشونو با تخته‌های چوبی بستن که مردم غارتشون نکنن :))
تو ایران مغازه‌ها درشونو نیمه باز می‌ذاشتن که مردم پناه بگیرن، اگه کرکره‌ای پایین میومد برای جلوگیری از گلوله بود، نه از ترس مردم. اونوقت میگفتن مردم ایران آماده دموکراسی نیستن، خاک بر سرشون.
به یاد مردم شجاع و شریف آبدانان ❤️🇮🇷
Hana retweeted
یه دو جلسه که آدم باشگاه بره تازه متوجه میشه که اصلا دلش ظرافت دخترونه نمیخواد. فقط عضله. فقط خطوط مشخص. فقط ماسل‌مامی. کنار هم قرار میگیرید و فیگور. عضلات بقیه رو هم دید میزنید چون که واقعا جذاب
Hana retweeted
یه چیزی که منو خیلی نگران میکنه اینه که بیشتر دخترا قدر عضله و ماهیچه رو نمیدونن . بیشتر دوستام و کسایی که میشناسم میخوان فقط لاغر شن، درحالی که نصف وزنشونم ماهیچه ندارن. چجوری نگران نمیشن وقتی تو چهل پنجاه سالگی کمر درد و زانو درد قراره بگیرن و زود ضعیف شن و از کار بیوفتن.
Hana retweeted
بنظرم دوران اکانت شخصی داشتن تو اینستا تموم شده. اینستا تا چند سال پیش شبیه دورهمی آدمای معمولی بود ولی از یه جا به بعد شد یه چیزی مثل تلویزیون: یه طرف تولیدکننده های محتوا، یه طرف بیننده‌ها. دیگه روزمرگیای آدمای عادی خیلی طرفدار نداره و دیده نمیشه
Hana retweeted
بیشتر روابط طولانی‌مدت، دیگه نه با «عشق پرشور»، بلکه با نوعی توافق برای کنار هم دَووم آوردن ادامه پیدا می‌کنن.
این یعنی شریک شدن در بار سنگین زندگی بزرگسالی.
شبکه‌های اجتماعی عشق رو مثل یک عاشقانه‌ی بی‌پایان به تصویر می‌کشن، اما با گذشت سال‌ها، عشق گاهی یعنی در تاریکی به شریک زندگی‌ت نگاه کنی و بگی:
«بیرون از این رابطه، زندگی خودش به‌اندازه‌ی کافی سخته، بیا نذاریم کنار هم بودن هم این‌قدر سخت بگذره.»
Hana retweeted
به درک که تصمیم گرفتین با کسی آشنا نشین و فقط پول دربیارید و باشگاه برید و غذای سالم بخورید. آدمی که با تصمیماتش راحته روزی ۴۷ بار نمی‌آد با صدای بلند تکرارشون کنه.
Hana retweeted
از تغییرات بعد از مهاجرت:دیگه کمتر راحت می‌خندی،کمتر راحت می‌خندونی. دیگه خیلی چیزی رو مخت نمیره، دیگه خیلی ذوق زده و احساساتی نمیشی. دیگه خیلی مهم نیست خالا فلانی چی گفت. دیگه خیلی مهم نیست حالا چی میشه. یک طور خنثی‌ای زندگی رو می‌بری جلو. اون گرما و‌حرارت شرقی میره پی کارش.
