Wuyi🕴️

Neden hep Kuzey Kore? Anlatayım. Kuzey Kore, dışa kapalı bir ülke ve gelişebilmek için kaynak bulmak zorunda. Üstelik bu kaynak sadece para değil; bilgi, araştırma ve veri de olabiliyor. Milyarlarca dolarlık Ar-Ge yatırımları yapmak yerine, bu yatırımları yapanlardan bilgi çalmak daha cazip geliyor. Devlet, yıllarca siber kapasitesini artırmak için yatırımlar yaptı ve bu alanda oldukça fazla insan yetiştirdi. Son iki yıldır kripto piyasasındaki hack olaylarında Kuzey Kore'nin çok büyük bir payı var. Çalınan varlıkların toplam değeri açısından bu oran %50'yi aşıyor. Kuzey Kore, 1990'lı yıllardan beri siber kapasitesine yatırım yapıyor. Birinci Körfez Savaşı sonrasında siber yeteneklerini geliştirmeye ağırlık verdi. Çünkü dışa kapalı bir ülke için siber dünya oldukça avantajlı bir alan. Kripto piyasası ortaya çıkmadan önce de Bangladesh Bank soygunu ve WannaCry fidye yazılımı saldırısı başta olmak üzere çok sayıda siber saldırıyla ilişkilendirildiler. Bunların arasında finansal kazanç amacıyla gerçekleştirilen saldırılar da vardı. Kuzey Kore'nin sadece bir hacker grubu yok, kurumsallaşmış bir siber istihbarat sistemi var. Dünyada çok yetenekli bağımsız hackerlar bulunuyor. Ancak Kuzey Kore'nin en önemli avantajı, siber operasyonlarının bir bölümünü doğrudan devletin istihbarat ve güvenlik yapısı içerisinde yürütmesi. Lazarus, Bluenoroff ve Andariel gibi devlet destekli hacker grupları, faaliyetlerinin ciddi bir cezayla sonuçlanmayacağını düşünerek operasyonlarını sürdürüyor. Eski bir siber güvenlikçi olarak şu ayrımın çok önemli olduğunu düşünüyorum: Bağımsız bir hackerın yakalanma korkusuyla saldırı düzenlemesiyle, ceza almayacağını, hatta başarılı olduğunda ödüllendirileceğini bilen bir grubun saldırı düzenlemesi aynı şey değil. Zamanında bir hacker forumunda birkaç Kuzey Koreli hackerla sohbet etme fırsatım olmuştu. Bu hackerlar milyarlarca dolar çalıyor olabilir ama konuştuğum kişilerin anlattıklarına göre motivasyonları doğrudan para değildi. Kadınlara erişim, alkol ve dışa kapalı bir ülkede kendilerini daha özgür hissedebilmek gibi ayrıcalıklardan söz ediyorlardı. Çünkü milyarlarca dolar çalsalar bile aslında maaşlı birer çalışanlar. Bu hacker forumlarında, uzaktan çalışan olarak yerleştikleri şirketlere ait erişimleri de satıyorlardı. Dark web üzerinde ciddi bir pazarları vardı. Şirketlere sızmak için kullandıkları yöntemlerden biri de sıradan bir IT çalışanı gibi uzaktan iş başvuruları yapmak. Birçok şirkete bu yöntemle Kuzey Kore bağlantılı çalışanların yerleştiği, Google'ın güvenlik araştırmalarında da belirtiliyor. Bu yöntemle hem uzaktan çalışarak maaş geliri elde ediyorlar hem de bazı durumlarda şirketlerin iç sistemlerine erişim sağlıyorlar. Bu erişimler daha sonra veri hırsızlığı, fidye yazılımı saldırıları veya farklı siber operasyonlar için kullanılabiliyor. Ancak bir başka önemli nokta daha var. Kuzey Kore zaman zaman günah keçisi de ilan edilebiliyor. Gerçekte onların gerçekleştirmediği saldırıları Kuzey Kore'ye yüklemek isteyen başka aktörler de olabilir. Örneğin Çin'in de devlet destekli hacker grupları var. Ancak Çin'in siber operasyonlarında ekonomik kazançtan ziyade stratejik bilgi ve teknoloji hırsızlığı daha fazla öne çıkıyor. F-35 savaş uçağına ilişkin teknik bilgilerin çalınması iddiaları bunun en bilinen örneklerinden biri. Bunun gibi pek çok stratejik Ar-Ge çalışması ve teknolojik araştırma da devlet destekli siber operasyonların hedefi oldu. özetle Büyük kripto saldırılarının arkasında sıklıkla Kuzey Kore'nin çıkması tesadüf değil. Çünkü onlar için siber saldırılar bireysel bir suç faaliyetinden çok, devletin ekonomik ve stratejik hedeflerine hizmet eden kurumsallaşmış bir sistem. Ancak her büyük saldırının arkasında Kuzey Kore olduğunu düşünmek de doğru değil. Bazen gerçekten saldırıyı onlar gerçekleştiriyor, bazen de başkalarının işlediği suçlar onların üzerine yıkılabiliyor.