Jinda Rojhelat ژیندا رۆژهەڵات

هفته ۱۴۱ کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»؛ اعتصاب غذا در ۶۶ زندان اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» روز سه‌شنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۵، در هفته صد و چهل‌ویکم این کارزار، در اعتراض به صدور و اجرای احکام اعدام در ۶۶ زندان کشور دست به اعتصاب غذا زدند. بر اساس گزارش این کارزار، طی هفته گذشته دست‌کم ۲۲ نفر اعدام شده‌اند که پنج تن از آنان از بازداشت‌شدگان اعتراضات، شامل علی همتی، مجید نیک‌اندیش، سیاوش جمشیدی خیرآبادی، علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی بوده‌اند. هم‌زمان، برای شماری از بازداشت‌شدگان اعتراضات، از جمله محمدامین ماندنی، سیروان شعبانی، مهدی نامی، مسعود توشمالانی و خسرو محمدی‌نیا، حکم اعدام صادر شده است. کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با تأکید بر حق حیات، خواستار لغو احکام اعدام و توقف اجرای آنها، به‌ویژه درباره معترضان و زندانیان سیاسی، شده است. ۶۶ زندان محل اعتصاب غذا: اوین، قزل‌حصار، مرکزی کرج، فردیس کرج، تهران بزرگ، قرچک، خورین ورامین، چوبیندر قزوین، اهر، اراک، لنگرود قم، خرم‌آباد، بروجرد، یاسوج، اسدآباد اصفهان، دستگرد اصفهان، شیبان اهواز، سپیدار اهواز، نظام شیراز، عادل‌آباد شیراز، فیروزآباد فارس، دهدشت، زاهدان، برازجان، رامهرمز، بهبهان، بم، یزد، کهنوج، طبس، مرکزی بیرجند، مشهد، گرگان، سبزوار، گنبدکاووس، قائم‌شهر، رشت، رودسر، حویق تالش، ازبرم لاهیجان، دیزل‌آباد کرمانشاه، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، میاندوآب، مهاباد، بوکان، سقز، بانه، مریوان، سنندج، کامیاران، ایلام، کرمان، بروجن، نیشابور، گچساران، نور، ایرانشهر، بندرعباس، ضیابر صومعه‌سرا، دره‌شهر و مشگین‌شهر. سه‌شنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۵ #کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

«بابا، فرض کن بدترین درد، دردِ جگره...» پدر جاویدنام محسن عباسی باید سخت‌ترین خبر زندگی‌اش را به پسر دیگرش بگوید؛ پسری که خودش در کنار محسن هدف گلوله قرار گرفته و به‌شدت مجروح شده است. او باید به فرزند زخمی‌اش بگوید که برادرت محسن دیگر زنده نیست؛ همان محسن که لحظاتی پیش از کشته‌شدن در کنارت بود، اما گلوله‌های جمهوری اسلامی او را از تو و خانواده‌اش گرفت. پدر، پیش از گفتن این خبر، فقط می‌گوید: «بابا، فرض کن بدترین درد، دردِ جگره...» چه کسی جز یک جگرسوخته می‌تواند معنای واقعی این جمله را بفهمد؟ این فقط خبر مرگ یک فرزند نیست؛ روایت فرو ریختن یک خانواده است. روایت پدری که باید مرگ پسرش را به پسر دیگرش بگوید و برادری که خودش زخمی است و حالا باید با خبر جاویدنام‌شدن برادرش روبه‌رو شود. پشت هر نامی که در فهرست جان‌باختگان می‌آید، خانواده‌ای ایستاده است؛ پدر و مادری، خواهر و برادری و خانه‌ای که پس از آن دیگر هیچ‌چیزش شبیه گذشته نخواهد بود. این چهره واقعی سرکوب جمهوری اسلامی است؛ حکومتی که با گلوله، نه‌تنها جان انسان‌ها، بلکه آرامش و آینده خانواده‌هایشان را نیز نابود می‌کند. محسن عباسی جاویدنام شد؛ اما «دردِ جگر» خانواده‌اش تا سال‌ها باقی خواهد ماند. و فقط جگرسوخته‌ها می‌دانند «دردِ جگر» یعنی چه.