Toe Negro

Zbiór moich nitek dla zainteresowanych w jednym miejscu (będę uaktualniał, jak pojawi się nowa). Dlaczego szczepionki na COVID-19 to scam - część 1: teapawt.net/ToeNegro/status/162262…

Rzuciłem okiem na nową pracę opublikowaną w BMJ: "Extended follow-up of invasive cervical cancer risk after quadrivalent HPV vaccination: nationwide, register based study"; Link: bmj.com/content/392/bmj-2025… To obserwacyjne badanie retrospektywne, które w przyszłych meta-analizach będzie klasyfikowane jako low-certainty evidence, bo taki status mają zazwyczaj takie badania, ponieważ są one pełne czynników konfundujących. To jest główny wykres z tego badania, który pokazywać ma mniejszą zapadalność na inwazyjne nowotwory szyjki macicy wśród kohort zaszczepionych w wieku 10-16 lat oraz przed 17 rokiem życia w porównaniu do niezaszczepionych kohort w przeciągu 18-letniego follow-up. Podczas follow-up 365,502 kobiety przyjęły przynajmniej jedną dawkę szczepionki na HPV, wykryto 930 inwazyjnych nowotworów szyjki macicy: 97 u zaszczepionych vs 833 u niezaszczepionych. Jaki jest problem z tymi danymi? Ze sposobem ich porównania i zaprezentowania. Liczby 833 vs 97 nie mówią nam bowiem zupełnie nic, bez uwzględnienia kontekstu tych danych, czynników konfundujących oraz zapadalności na nowotwory szyjki macicy w tle (przed szczepieniami). To jest Fig.3 z rzeczonego badania. Pokazuje ona liczbę nowotworów macicy w zaszczepionych kohortach (osoby/lata). Kohorta zaszczepiona przed 17 rokiem życia po 17-18 latach ma wskaźnik zachorowań (IR) dla lat 33-38 (czyli maksymalny wiek dla tego badania) na poziomie 21.3 na 100,000 osobo/lat (policzone na podstawie 3 przypadków na 14,080). Teraz ten sam IR, czyli wskaźnik zachorowań na raka szyjki macicy dla tła przed szczepieniami wyciągnięty z NORDCAN wedle wieku to 21 na 100,000 w Szwecji dla lat 2010-2014 dla adekwatnej kohorty 35-39 lat. Mamy więc 21.3 z zaszczepionej kohorty z badania vs 21 z tej samej wiekowo kohorty przed szczepieniami w Szwecji. Źródło gdzie są cytowane dane NORDCAN: obgyn.onlinelibrary.wiley.co… Łatwo też policzyć z tej tabeli z badania, że kohorty zaszczepione w wieku 10-16 lat po 10-12 latach miały wskaźnik zachorowań w wieku 20-28 lat na poziomie 1.65 na 100,000 (na podstawie 11 przypadków na 668,369 osobo/lat dla wieku 20-28 lat). Tymczasem jak zajrzymy do danych z NORDCAN przed szczepieniami wskaźnik zachorowań wynosił dla kohort 20-24 lata = 0 oraz 25-29 lat = <1-2. Czyli wskaźniki IR są generalnie takie same lub delikatnie wyższe u zaszczepionych w porówaniu do danych tła 2010-2014 (przed szczepieniami) dla każdej grupy wiekowej. W tym badaniu ten fakt jest maskowany przez nadmierne dostosowanie modelu, w tym wypadku Poisson dla obliczenia IRR. Jest to sytuacja w analizie statystycznej, gdzie do modelu regresji dodaje się zbyt wiele zmiennych kontrolnych, przez co model staje się zbyt dopasowany do danych treningowych, przez co traci zdolność do generalizacji i potencjalnie ukrywa rzeczywiste relacje. W tym badaniu użyto aż 8-9 zmiennych kontrolnych. Takie nadmierne dostosowanie może sztucznie zmniejszyć lub zwiększyć szacowany efekt głównej zmiennej (w tym wypadku szczepienia jako ekspozycji). Taki zabieg mógł sprawić, że celowo lub nie, zamaskowano fakt, że surowe dane (bez dostosowań) nie pokazują znaczącej ochrony szczepionki przed rakiem szyjki macicy. Standardem w epidemiologii jest pełne dostosowanie do potencjalnych konfundatorów. Jednak jeśli zmienne są wybrane selektywnie, IRR spada sztucznie, co może być artefaktem modelu, a nie faktyczną skutecznością. Poza tym 18-letni follow-up to zbyt krótki czas, aby zmierzyć efektywność szczepionki, bo dopiero po 35-39 roku życia incydencja tego typu nowotworów zaczyna w ogóle rosnąć, będąc wcześniej bardzo rzadkimi, sporadycznymi incydentami. No i jest jeszcze kwestia jak zmierzyć efektywność jednej zmiennej (szczepionki) kiedy rolę przez te wszystkie lata grało bardzo wiele czynników np. zmiany w skriningu, lepsza wykrywalność na bardzo wczesnym etapie, lepszy poziom testowania, zmiany w nawykach (m.in. zdrowszy tryb życia, spadek użycia papierosów), zabiegi kolposkopii, które same w sobie mają ponad 60% skuteczności w prewencji nowotworów macicy i wiele innych czynników. Dokładnie z tych powodów tego typu badania, jak to z BMJ, są określane wg Evidence-Based Medicine jako badania niskiej jakości dowodowej (low-certainty evidence). A w tym badaniu głównym autorem jest chiński student, ściągnięty do Karolinska Institutet, który jest producentem szczepień, więc generalnie w ich interesie jest wyprodukowanie takich danych, które uzasadnią dużą sprzedaż określonych szczepionek i włączenie ich do narodowych programów szczepień. Ten chiński doktorant ma ciekawą historię publikacji: orcid.org/0000-0001-6848-771…. Między innymi badał czy skłonność do szczepień na COVID-19 wzrośnie jeśli niezaszczepionym zabroni się korzystania z miejsc publicznych: sciencedirect.com/science/ar… Dodatkowo dane, z których korzystano w tym badaniu nie są publicznie dostępne. Musimy więc zaufać autorom, że są prawdziwe, model jest prawidłowy i efekt prawdziwy.

O pandemii "COVID-19" można pisać na setki tysięcy stron, analizować z różnych perspektyw i generować tysiące wniosków. Warto jednak pamiętać, że najlepiej podsumował całe to wydarzenie Dr Norman Pieniążek (@normanpie), wybitny polski genetyk, specjalizujący się w diagnostyce molekularnej i referencyjnej, czyli wszystkimi odmianami testów PCR, antygenowych i wielu innych technik. Dr Pieniążek przez 24 lata był szefem głównego Laboratorium Diagnostyki Molekularnej i Referencyjnej w amerykańskim CDC. @normanpie za pomocą badań naukowych projektu EPIC wykazał, że podstawy pandemii "C19" są nienaukowe, przejaskrawione i stworzyły nową, pseudonaukową rzeczywistość. EPIC to największe i najbardziej kompleksowe badania epidemiologiczno-diagnostyczne jakie przeprowadzono w temacie ustalenia etiologii zapaleń płuc. Dr Pieniążek streścił konkluzje tych badań (w których był konsultantem), które dla inteligentnych ludzi wystarczą, aby się zorientować co się wydarzyło: źródło: teapawt.net/normanpie/status/15450… źródło: teapawt.net/normanpie/status/15450… W skrócie w toku tych badań ustalono, że wykrywanie jakiś fragmentów patogenów w nosogardle i głębokim gardle przez wymazy i poddawanie ich reakcjom PCR nie mówi za wiele o etiologii, czyli że jakiekolwiek symptomy ma dany człowiek, czy to przeziębienia/grypy lub zapalenia płuc, wykrycie tam w tym naszym filtrze powietrza (śluzówce górnych dróg oddechowych) fragmentów patogenów, nie może stanowić podstawy do stwierdzania przyczynowości/etiologii na poziomie ogólnej populacji. To z marszu rozbija całą podstawę pandemii, która właściwie zbudowała to czego doświadczyliśmy. Jak twierdzi @normanpie i co warto sobie zapamiętać: "Dwie kluczowe wiadomości do zabrania ze sobą do domu z tych świetnych badań CDC EPIC z 2015 roku to: 1. Ponad 62% ciężkich przypadków zapaleń płuc ma nieznaną etiologię. 2. Wymazy z nosogardła i głębokiego gardła są nieodpowiednimi diagnostycznymi próbkami dla PCR lub wykrywania antygenów" -> źródło: teapawt.net/normanpie/status/18778… Źródła do badań EPIC: Dorośli: nejm.org/doi/10.1056/NEJMoa1… Dzieci: nejm.org/doi/full/10.1056/NE… Dr Pieniążek dodatkowo też dobił całą narrację zwracając uwagę na nowszą pracę Fauciego opublikowaną w 2023 roku, gdzie potwierdził kilka oczywistości znanych sprzed 2020 roku zanim neo-nauki covidowe zdominowały percepcję ludzi: Wirusy ILI, w tym SARS-CoV-2 zaklasyfikowany został jako wirus nie powodujący wiremii (nie przenika do krwi) - oczywiście oprócz wyjątków, które zawsze się zdarzają, czyli skrajnych populacji dużego ryzyka - seniorów z chorobami współistniejącymi, najczęściej z zapaleniem płuc i burzą cytokinową naruszającą barierę krew-płuca oraz ludzi z jakimiś ciężkimi zaburzeniami odporności; ta praca sprawiła, że większość niesamowitych historii o Long-Covid automatycznie przestała mieć podstawy. źródło: pmc.ncbi.nlm.nih.gov/article… Argumenty @normanpie są o tyle specyficzne, że od razu trafiają do ludzi inteligentnych, potrafiących myśleć poza propagandą i konsensusami. Doktor wskazał oprócz EPIC i pracy Fauciego na kilka innych publikacji, które warto znać: -> (POIS) Prospective study of etiologic agents of community-acquired pneumonia in patients with HIV infection. AIDS, 2002 Jan 4;16(1):85-95. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/1174… -> Disease mitigation measures in the control of pandemic influenza. Biosecur Bioterror. 2006;4(4):366-75. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/1723… -> Predominant Role of Bacterial Pneumonia as a Cause of Death in Pandemic Influenza - Implications for Pandemic Influenza Preparedness. J Infect Dis. 2008 Oct 1;198(7):962-70. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/1871… źródło: teapawt.net/normanpie/status/18691… No i na koniec jeszcze dwa ważne cytaty doktora: źródło: teapawt.net/normanpie/status/18791… źródło: teapawt.net/normanpie/status/15450… Dobry fachowiec i naukowiec jest w stanie kilkoma prostymi argumentami rozbić nawet miliony wygenerowanych argumentów scjentystów za pomocą post-covidowej neo-nauki i to właśnie uczynił @normanpie i chwała mu za to.

Astronauta Scott Kelly energetyzujący rękami strukturyzowaną wodę po powrocie z misji w kosmosie. Podobno niektórzy astronauci nabywają takich umiejętności po spojrzeniu na Ziemię z orbity 🙃 jego też nazwiecie foliarzem i szurem? 🫠

Jeszcze odnośnie wczorajszego posta, gdzie sprawdzałem zderzenie moich prognoz sprzed 3 lat z rzeczywistością, zapomniałem (o ironio) dodać punktu predykcji odnośnie chorób neurodegeneracyjnych (m.in. Alzheimer), wzrostów różnych deficytów neurokognitywnych oraz amyloidogennych. Ten punkt również niestety sprawdził się. Zakładałem w nim, że jeśli potwierdzą się doniesienia o amyloidogennych właściwościach protein produkowanych przez zmodyfikowane mRNA w szczepionkach, to powinniśmy obserwować w nadchodzących latach wzrosty chorób neurodegeneracyjnych, zaburzeń neurokognitywnych i amyloidoz. Oczywiście nie da się stwierdzić na ile jest to efekt masowych szczepień, ile z tego to kontynuacja trendu + dodatkowe czynniki, ale generalnie prognoza sprawdziła się. Choroby neurodegeneracyjne (Alzheimer, Parkinson, ALS, FTD): 2023-2025: globalnie +~3-5% (prognoza: z ~58 mln do ~60-62 mln) dla ADRD (Alzheimer i inne demencje); +~5% (prognoza: z ~12.5 mln do ~13 mln) dla PD (Parkinson); +3-4% dla DALY w ND (lata życia skorygowane o niepełnosprawność dla chorób neurodegeneracyjnych); w Polsce wzrost +~8-10% (oszacowanie na podstawie trendu) dla AD/PD, trend ten wynika wzrostu AD/PD w Polsce +15-20% w latach 2021-2025. Źródła: who.int/news/item/14-03-2024… frontiersin.org/journals/agi… tandfonline.com/doi/full/10.… bmj.com/content/388/bmj-2024… alz-journals.onlinelibrary.w… academic.oup.com/qjmed/artic… Amyloidozy, CAA: Globalnie/USA: wzrost AAMR (dostosowana względem wieku śmiertelność) z ~5 na mln w 1999 do ~10 w 2022; incydencja amyloidozy: 16.7 na mln w 2021 (wzrost z 14.4 w 2019); prewalencja: 69 na mln w 2021 (wzrost z 37.5 w 2019); w Polsce: brak specyficznych danych, ale trend globalny. 2023-2025: globalnie/USA +5-8% (na mln); wzrost prewalencji amyloidoz +~15-20% (na mln); wzrost śmiertelności AAMR +~10%. Źródła: nature.com/articles/s41598-0… sciencedirect.com/science/ar… pmc.ncbi.nlm.nih.gov/article… mdpi.com/2813-3307/3/3/25 Choroby prionowe (np. CJD): Wzrost incydencji CJD w USA z 1.06 na mln w 2007 do 1.58 na mln w 2020. W 2021: ~1.3 na mln (USA), czyli zidentyfikowano 588 przypadków vs 568 w 2020. W Polsce: wzrost raportów o 10%. 2023-2025: +~3-5% w USA; w Polsce +~5%. Źródła: frontiersin.org/journals/pub… cjdfoundation.org/wp-content… unmc.edu/healthsecurity/tran… Ostatnia praca naukowa przed śmiercią wirusologa Luca Montagniera, laurata nagrody Nobla, dotyczyła właśnie nowych przypadków choroby prionowej CJD po szczepieniach covidowych: researchgate.net/publication… Zaburzeń kognitywnych już nie sprawdzam, bo tam jest za dużo konfundatorów i przy rosnących zaburzeniach neurokognitywnych w populacjach, to bez sensu. W erze niszczących mózgi, uwagę, klarowność myślenia uzależniających smartfonów, rolek, częstych i chronicznych skoków dopaminowych, rekordowych liczb depresji i poczucia braku sensu/celu w życiu w populacjach, bardzo ciężko jest oszacować wpływ jednej lub 2-3 konkretnych interwencji/czynników na wzrosty, choć oczywiście można logicznie wydedukować np., że lockdowny, izolacje, stres wygenerowany w populacjach będzie miał negatywne skutki na wszystkie te podatne populacje. Te dane należy traktować z ostrożnością rzecz jasna. Takie schorzenia i problemy często narastają długotrwale, stąd na te wzrosty trzeba patrzeć bardziej jak na sygnał ostrzegawczy. Jeśli chodzi o rolę szczepionek, to ciężko w tym kompleksowym obrazie ustalić ich rolę, ponieważ niemal nikogo nie będzie to interesowało to raz, a dwa ciężko będzie oddzielić taką fizjologiczną rolę od innych czynników w przypadkach innych niż nagłe, szybko postępujące w krótkim czasie od szczepienia, np. szczepienie przyczyniło się do zaburzeń w krzepliwości krwi i obiegu krwi w organizmie, gorzej ukrwiony organizm, w tym mózg, będzie miał większą skłonność/ryzyko do rozwinięcia jakiegoś schorzenia neurodegeneracyjnego w ciągu lat + dochodzą inne czynniki ryzyka, na które narażona jest taka osoba oraz sam styl życia. Czy nawet jeśli takie schorzenie neurodegeneracyjne się pojawi z czasem i szczepionka miała w tym jakiś udział, zostanie to wychwycone w jakichkolwiek badaniach? Nie ma na to szans. W populacjach seniorów, gdzie jest już w ogóle pełno czynników konfundujących jest to absolutnie niemożliwe jeśli nie ma ku temu dedykowanych badań i ogarniętych badaczy. Czy są jakieś sygnały ostrzegawcze, które wskazywałyby na takie ryzyka ze strony szczepionek mRNA? Są pośrednie, o których pisałem 3 lata temu: teapawt.net/ToeNegro/status/165879… Kiedy we wczesnej fazie kampanii szczepień zaczęli podawać preparaty mRNA seniorom, odkryto pewne efekty podczas przesiewowych badań osób z podejrzeniem Alzheimera. U takich osób wykonuje się tomografię emisyjną PET/CT ze specjalnym wizualizatorem takich struktur amyloidowych. Tym wizualizatorem jest Florbetaben MIP (A), jeden z klasycznych tego typu wizualizatorów. Okazało się, że florabetaben wykazuje silną reakcję na beta-amyloidy w miejscu szczepienia LNP-mRNA, co sugerowałoby, że treść szczepionki może być amyloidogenna lub związana ze stanem zapalnym/odpowiedzią immunologiczną z jednoczesnym depozytem peptydów beta-amyloidowych. Zostało to opisane m.in. w tej publikacji: link.springer.com/article/10… Artykuł cytuje badanie Hsu et al., które pokazuje bezpośrednie wiązanie Aβ1-42 z podjednostką S1 białka kolca. To nie jest tylko efekt zapalny, a raczej biochemiczna interakcja, gdzie Aβ zwiększa infekcyjność białka (nawet o 10-krotność w modelach in vitro), zmniejsza klirens Aβ i nasila immunoreaktywność. Szczepionka mRNA indukuje produkcję tego samego białka kolca w komórkach, co mogłoby prowadzić do podobnych interakcji z Aβ, szczególnie u osób z istniejącym obciążeniem amyloidowym. Wychwyt wizualizatora w miejscu szczepienia i węźle chłonnym mógłby więc odzwierciedlać nie tylko zapalenie, ale też lokalne osadzanie lub agregację Aβ wspomaganą przez białka kolca. Autorzy sugerują, że obecność Aβ u pacjenta mogła "amplifikować" te efekty, co wskazuje na możliwy mechanizm strukturalny/biochemiczny, a nie wyłącznie immunologiczny. Białko kolca SARS-CoV-2 (to samo, co produkowane przez szczepionkę mRNA) ma sekwencje peptydowe, które mogą być amyloidogenne, tj. sprzyjać tworzeniu fibryli amyloidowych (agregatów białkowych podobnych do tych w AD). Ta praca akurat tego nie dowodzi bezpośrednio, ale łączy to z rolą Aβ w zapaleniach systemowych i chronicznych, gdzie zapalenie nasila depozyty Aβ. Jeśli białko kolca wchodzi w interakcje z Aβ (jak w Hsu et al.), mogłoby to promować amyloidogenezę, np. poprzez cross-seeding (gdzie jedno białko indukuje agregację drugiego). Naukowcy, którzy obecnie badają amyloidogenne i prionogenne właściwości białek S1 to w tej chwili wyprodukowali na ten temat następujące publikacje: pubs.acs.org/doi/10.1021/jac… biorxiv.org/content/10.1101/… pmc.ncbi.nlm.nih.gov/article… researchgate.net/publication… frontiersin.org/journals/dem… pmc.ncbi.nlm.nih.gov/article… preprints.org/manuscript/202… substack.com/@kevinwmccairnp… substack.com/@kevinwmccairnp… Jaki jest problem z tymi wszystkimi badaniami? Że ciężko jest w tym bałaganie ustalić co z czego wynika. Te same właściwości amyloidogenne mają bowiem wykazywać białka kolca zarówno z wirusa, jak i ze szczepionki. Jednak epidemiologia COVID-19 jest bardzo problematyczna, nie wiadomo do dziś, kto dokładnie miał C19 spowodowanego przez stricte wirusa SARS-CoV-2 ze względu na diagnostykę opartą głównie na PCR i testach antygenowych. Sytuację dodatkowo skomplikowały masowe kampanie szczepień, które są głównym konfundatorem dla większości danych dotyczących takiego zjawiska jak "Long-Covid". Dodatkowym konfundatorem jest to, że większość takich przypadków poważnych i długoutrzymujących się powikłań po C19 są wychwytywane głównie u podatnych jednostek, z innymi chorobami czy w populacjach seniorów, gdzie konfundatorów zdrowotnych jest bardzo dużo. Przykładowo w populacjach starszych jest znacznie większe prawdopodobieństwo cięższego przebiegu dowolnej infekcji grypopodobnej, powikłań po niej oraz jednocześnie odkładania złogów beta-amyloidowych. W takich populacjach oczywistym konfundatorem jest również szczepienie. Dodatkowym potężnym konfundatorem, który rzutuje na wszystko inne jest przediagnozowanie COVID-19, czyli testowanie w peaku covidowej histerii ile się dało ludzi z jakimikolwiek objawami przeziębienia lub bez żadnych objawów, wygenerowanie olbrzymiego stresu i sugestii w populacjach (szczególnie podatnych), co zaburzyło bardzo mocno warunki kontrolne w populacji. Ludzka psychika jeśli w coś mocno uwierzy potrafi pogorszyć dowolną infekcję (szczególnie dróg oddechowych) i dodać jej nowych objawów. Teraz wystarczy sobie przemyśleć jak ta cała otoczka + testy + stres + sugestia wpłynęły na wszystkich ludzi oraz jak wpłynęły na wszystkie jednostki podatne (hipochondrycy, lekomani, germofoby itp.). Do tego trzeba wziąć pod uwagę jak wielki problem jest z ciągle powiększającymi się problemami zdrowia psychicznego ludzi w średnim wieku i młodszych populacji, jak rosną wskaźniki depresji, samotności i braku celu/sensu życia w populacjach. Na tych wszystkich ludzi cała ta covidowa otoczka musiała mieć również niebagatelny wpływ. W tym chaosie i bałaganie, którego żadne surowe lub wykurowane statystyki nie obejmą, oszacowanie co jest wynikiem potencjalnej infekcji koronawirusowej, szczepionki, psychiki, innych chorób, innych czynników jest bardzo ciężkie. Stąd zalecałbym dużą ostrożność w interpretowaniu tego typu danych. Jakiekolwiek efekty nie byłyby wywoływane przez szczepionki covidowe przez właśnie taką specyfikę zjawiska, czynniki konfundujące i przediagnozowanie C19, większość prac naukowych dotycząca tych zagadnień naturalnie pokaże, że efekty infekcji domniemanego, przediagnozowanego czynnika zakaźnego SARS-CoV-2 będą zawsze w przewadze liczebnej do szczepionek. Stąd wszelkie negatywne skutki szczepionek są kontrowane, że infekcja powoduje znacznie więcej incydencji danego skutku (np. zapalenia mięśnia sercowego, powikłań pochorobowych, neurokognitywnych problemów). To wynika z samej specyfiki tego zagadnienia całościowo. Nie zmienia to jednak kilku kluczowych aspektów, które trzeba wziąć pod uwagę: 1) Szczepionka nie zapobiega infekcji, zatem jedynie dokłada ryzyka, ponieważ po szczepieniu i tak możesz złapać "COVID-19". Istnieją publikacje, które wskazują nawet, że wielodawkowe szczepienie wręcz uwrażliwia na infekcje C19/ILI. 2) Szczepionka pomija najważniejszą ewolucyjną barierę przed koronawirusami i innymi wirusami ILI, która chroni większość populacji przed poważniejszymi infekcjami tego typu (chodzi o śluzówkę górnych dróg oddechowych). U ponad 99.8-99.9% populacji w każdym miesiącu trwania pandemii domniemany wirus SARS-CoV-2 miał przebieg łagodny i nie powodował wiremii (nie przenikał do krwi). Szczepionka omija tę barierę i wstrzykiwana jest bezpośrednio do organizmu, aby wytwarzać przeciwciała we krwi i białka kolca tam gdzie treść szczepionki zostanie biodystrybuowana. 3) Dość łatwo wyprowadzić z podstawowych obliczeń molekularnych, że peak infekcji koronawirusowej to jest około 1-100 miliardów pojedynczych kopii wirionów. Natomiast pojedyncza dawka 30-100 mcg LNP-mRNA jest w stanie przy dobrej wydajności wytworzyć nawet 14-42 biliony cząsteczek modRNA kodujących białka S1. Ma to odzwierciedlenie w produkcji przeciwciał, gdzie tych przeciwciał po szczepieniu jest znacznie więcej niż po infekcji (pamiętam nawet, że entuzjaści mRNA byli tym zachwyceni i wrzucali w sieci wyniki jak to po szczepieniu mają bardzo dużo przeciwciał, ale nikt ich wtedy nie uświadomił co to dokładnie oznacza, z czego wynika i że zbyt dużo przeciwciał, to niekoniecznie pożądany efekt biologiczny). Jeśli szczepionka nie zapobiega infekcji, to jedynie dokłada ryzyka dla grup spoza tego ryzyka i niepotrzebnie obciąża organizm nie tylko obcym materiałem genetycznym w nanolipidach, ale również produkcją dużej ilości protein o słabo poznanych właściwościach i potencjalnie patogennych. Same te podjednostki białek kolca S1/S1-2P, charakterystyczne dla szczepionek, mają takie same właściwości co białka S wirusa SARS-CoV-2, stąd jak ktoś się mocno bał samego wirusa, powinien tym bardziej unikać tak zaprojektowanej szczepionki. 4) Jedynym argumentem entuzjastów mRNA jest, że nieważne są wszystkie zgony i inne poważne i mniej poważne skutki uboczne, bo wirus jest gorszy. Na poparcie mają podobne do siebie prace, często z COI (konfliktami interesów), na dużych datasetach kurowanych dla autorów przez zewnętrzne podmioty pracujące dla koncernów bio-pharma, gdzie te dane nierzadko nie są nawet dostępne do niezależnej weryfikacji i trudne nawet do weryfikacji na poziomie peer-review (np. jeden recenzent ma zastrzeżenia do pracy, nawet jak poprosi o pełny dostęp do danych setek tysięcy lub milionów jednostek, to nie ma szans tego ogarnąć). Jednak jak weźmie się pod uwagę jedyną populację, która jest w miarę łatwa do analizy, czyli populacje do 18-32/18-42 lata, które nie są tak obciążone konfundatorami w postaci innych chorób/leków, to od początku wiedzieliśmy (dane Diamond Princess) oraz z challenge studies, że domniemany wirus SARS-CoV-2 nie wywołał nawet kataru ani innych objawów u załogi tego wielkiego wycieczkowca, mimo że utknęli w obiegu zamkniętym z tym wirusem, a w challenge studies z różnymi wariantami SC2 (alpha, delta, omicron), mimo że wpychano ochotnikom mechanicznie do nosogardła wysokie dawki czystych wirusów, to bardzo trudno było wywołać jakąkolwiek stabilną infekcję, u niektórych wywołano katar, ale nie było żadnych oznak czegokolwiek, choć w najmniejszym stopniu niepokojącego, niestandardowego i przypominającego mrożące krew w żyłach historie z publikacji o Long-Covid. Logicznie więc wyprowadzam wnioskowanie, że nie jest możliwe, aby ten łagodny/niegroźny dla populacji 18-32 lub 18-42 lata wirus przeziębieniowy był groźniejszy niż szczepionka, pomijająca główną barierę ochronną, czyli śluzówkę (i ewentualnie jelita), zmuszającą organizm do produkcji znacznie większej ilości białek kolca S1 o tych samych patogennych właściwościach, którymi entuzjaści mRNA straszyli ludzi odnośnie SARS-CoV-2, ale w miejscach w ciele zależnych od rozstrzelonej biodystrybucji, których koronawirus z natury u ponad 99.9 do 100% tej populacji nie będzie miał szans tam dotrzeć (bo to wirus klasyfikowany jako nie wytwarzający wiremii i bytujący jedynie krótki czas w śluzówce górnych dróg oddechowych). Natomiast populacje starsze 43-63 i 64-80+ mają już znacznie więcej konfundatorów, znacznie łatwiej tam wykazać najróżniejsze rzeczy w powiązaniu z jakąś przebytą infekcją, czy to koronawirusową, adenowirusową, grypową czy inną, obciążona w różnym stopniu innymi chorobami (sercowymi, neurokognitywnymi, cukrzycowymi itd.), przyjmująca nierzadko leki, gdzie sam styl życia i inne czynniki z każdym rokiem mają coraz większe znaczenie. Stąd te dane ze stosunkowo młodych populacji, w znacznie mniejszym stopniu skonfundowanych innymi czynnikami, dane z Diamond Princess czy dane z challenge studies, pokazują że jest bardzo mało prawdopodobne, aby infekcja tego typu wirusem była znacznie gorsza niż przyjęcie szczepionki o parametrach jak wyżej, która na dodatek nie chroni przed infekcją i zachorowaniem. Staje się to dość widoczne kiedy czyta się uważnie różne prace naukowe. Weźmy na przykład tę publikację: ahajournals.org/doi/full/10.… Autorzy mierzyli poziomy wolnych antygenów białka kolca we krwi nastolatków i młodych dorosłych, gdzie te poziomy były poza skalą lub były bardzo wysokie po szczepieniu w powiązaniu z zapaleniem mięśnia sercowego. Pionowa oś to skala log, linia złożona z niebieskich kropek to limit detekcji na poziomie 15 pg/ml. To można przeliczyć na około 100 miliardów molekuł kolca 20 dni po szczepieniu. W niektórych tych przypadkach widzimy nawet, że te koncentracje (czerwone linie) rosły 20 dni po szczepieniu, stąd nawet nie wiadomo dokładnie ile więcej może ich w takich przypadkach tam być. Autorzy podali, że średnia ilość kolców u pacjentów z zapaleniem mięśnia sercowego po szczepieniu to 34 pg/ml (u ludzi bez zapalenia mięśnia sercowego były znacznie mniejsze poziomy, choć nadal znaczące). Ile to jest wolnych antygenów kolca krążących we krwi? Biorąc pod uwagę masę molową monomeru białka kolca (141 kDa) i w przeliczeniu tego na gramy w odniesieniu do całości plazmy (3000 ml dla 70 kg mężczyzny), wyjdzie nam 435,897,435,897 molekuł kolca krążących u młodych dorosłych. Tych białek nie powinno tam w ogóle być, ponieważ obiecano, że organizm będzie wyczyszczony ze wszystkich tych poszczepionkowych białek w przeciągu dni-tygodni oraz, że treść szczepionki nie opuści miejsca wstrzyknięcia. Przy okazji ta praca pokazała też bez cienia wątpliwości, że szczepionka jest w stanie spowodować zapalenie mięśnia sercowego i podwyższać poziomy troponiny, które wskazują na uszkodzenie serca. Autorzy powinni już po 2-4 takich przypadkach wyrazić na łamach publikacji wyraźne zaniepokojenie, ale nic takiego nie miało miejsca (sekcja konfliktów interesów w pracy może sugerować dlaczego), ale całość skwitowano tak: "However, we detected free spike antigen in the blood of adolescents and young adults who developed post-mRNA vaccine myocarditis. Although the implications of this finding must be better understood, these results do not alter the risk-benefit ratio favoring vaccination against COVID-19 to prevent severe clinical outcomes". Dodam tylko, że w publikacji zamieszczonej w trybie nagłej/pilnej i alarmowej komunikacji naukowej w British Medical Journal, autorzy napisali, że kiedy tylko następuje ekspresja białek S1 z mRNA w kardiomiocytach, następują zaburzenia i dysfunkcje kardiomiocytów, które korelują z patofizjologią kardiomiopatii zwiększających ryzyko poważnego zdarzenia sercowego. Publikacja: bpspubs.onlinelibrary.wiley.… No i oczywiście, że na dużych datasetach, odpowiednio obrobionych/wykurowanych z dużą dawką COI da się wykazać, że infekcja zawsze będzie gorsza, a profil korzyść/ryzyko będzie na korzyść interwencji, nawet jeśli ta nie chroni przed infekcją, ale to wszystko dla mnie nie trzyma się kupy i bardziej ufam uważnemu czytaniu konkretnych mechanizmów w publikacjach na żywych ludziach niż retrospektywnych danych populacyjnych setek tysięcy-milionów ludzi, co do których nawet nie mam pewności czy faktycznie istnieją lub że są to w pełni prawdziwe dane.

Ciekawy ciąg dalszy wczorajszego posta. Napisałem o jednym z czołowych badaczy nowotworów na świecie, który bada obecnie udział szczepionek mRNA oraz protein S1 w konkretnych molekularnych mechanizmach nowotworowych. Za swoją pracę jest nękany i atakowany przez bojówki scjentystów i Big Pharmy. Opublikowana przez niego praca naukowa w czasopiśmie Oncotarget stała się celem cyberataków, gdzie zaatakowano serwery czasopisma, aby uniemożliwić dostęp do publikacji na stronie Oncotarget. Ataki są na tyle poważne, że zostały zgłoszone do FBI. Tutaj oryginalny post: teapawt.net/ToeNegro/status/200814… Nic dziwnego, że bogata w referencje praca naukowa autorów jest pod takim ostrzałem, ponieważ jej konsekwencje mogą być znaczące, zwłaszcza kiedy CDC wyłączyło szczepionki covidowe z kalendarza szczepień, przez co producenci nie są obecnie chronieni od odpowiedzialności. Do autorów publikacji napisał bezpośrednio Kazuhiro Haraguchi, członek Izby Reprezentantów Japonii i były Minister Spraw Wewnętrznych i Komunikacji. Oto co napisał: "Piszę, aby wyrazić, jak głęboko poruszyła mnie Państwa praca badawcza. Trzy lata temu zdiagnozowano u mnie chłoniaka rozlanego z dużych komórek B (DLBCL) po otrzymaniu szczepionki przeciwko COVID-19, którą musiałem przyjąć, aby wziąć udział w międzynarodowej konferencji na temat rozbrojenia jądrowego. Na szczęście udało mi się osiągnąć remisję dzięki pomocy dr Tess Lawrie (to jest naukowiec nękany podczas pandemii za publikacje o skuteczności iwermektyny) i innych światowej sławy lekarzy. Po zbadaniu zmian w moich migdałkach – gdzie rak dał przerzuty w stadium 2 – odkryłem, że zmiany w moim organizmie są uderzająco podobne do tych opisanych w Państwa pracy. W usuniętych zmianach migdałkowych wykryto rozproszone białka kolca, natomiast białko nukleokapsydu (N) COVID-19 było nieobecne. Nigdy nie byłem zakażony COVID-19. W związku z tym obecnie współpracuję z japońskimi instytutami badawczymi, aby zbadać prawdopodobieństwo, że mój nowotwór został wywołany przez szczepionkę, a w szczególności wpływ białka kolca" -> teapawt.net/kharaguchi/status/2008… Haraguchi załączył jeszcze zdjęcie wykrytych białek kolca w jego usuniętych rakowych zmianach migdałkowych: Ktoś z Japonii już zrobił też graficzne podsumowanie całej tej kwestii, co jest charakterystyczne dla japońskich nerdów, lubią mieć usystematyzowany porządek: źródło grafiki: teapawt.net/HappyRuler/status/2008… Ciekawe jest też to, że autor publikacji dosłownie wczoraj dostał od Pfizera propozycję objęcia jakiegoś kierowniczego stanowiska. Naukowiec ten nie jest jednak zainteresowany tą propozycją -> teapawt.net/weldeiry/status/200842… Jak dla mnie to czy szczepionki mRNA mogą wywoływać, przyspieszać czy pogarszać już istniejące nowotwory, powodować amyloidozy i inne choroby prionowe jest już w tej chwili mało istotne. Jednak nie byłby to pierwszy raz kiedy po latach jakaś interwencja medyczna czy wyrób farmaceutyczny okazywał się jednak tragiczny w skutkach lub miał jakieś dodatkowe, dewastujące właściwości. Kiedy awaryjnie dopuszczone szczepionki covidowe wchodziły na rynek oraz zadecydowano, że to świetny pomysł, aby masowo szczepić dzieci, kobiety w ciąży, nastolatków, osoby dorosłe w sile wieku i emerytów oraz staruszków, awaryjnie dopuszczoną szczepionką, opartą na platformie LNP-mRNA, która nigdy nie była na szerszą skalę używana u ludzi, dokumentacja EUA na podstawie których je przepchnięto wyraźnie zaznaczała, że nie przeprowadzono dokładnych badań biodystrybucji, farmakokinetyki czy genotoksyczności. Tymczasem jeszcze w 2018 roku odbiorca Nobla za pseudourydylację mRNA Dr Drew Weissman w recenzji tej platformy na łamach Nature pisał, że zanim ta platforma będzie gotowa do szerszego użycia w populacji, muszą dokładnie zostać zbadane m.in. takie kwestie jak biodystrybucja czy miejsca/trwałości ekspresji immunogenu w organizmie. Jako wady platformy wymieniał stany hiper-zapalne, autoimmunologiczne, zakrzepy czy uszkodzenia endotelium. źródło: nature.com/articles/nrd.2017… Czyli Weissman jeszcze w 2018 roku pisze o potrzebie rozwiązania takich problemów jak biodystrybucja, stany zapalne, autoimmunologiczne reakcje i potrzebie ich ewaluacji zanim poda się je populacji na szerszą skalę, a nagle podawana jest ona miliardom ludzi w każdym wieku, awaryjnie dopuszczona bez tradycyjnych badań biodstrybucji, farmakokinetyki i genotoksyczności. Jest to więc dowód nie do obalenia, że masowe kampanie szczepień to był w istocie eksperyment medyczny. Dlatego nie powinno teraz nikogo dziwić, że będziemy odkrywać jakieś niepożądane konsekwencje tego eksperymentu.

W tej chwili jeden z czołowych badaczy nowotworów na świecie Wafik El-Deiry jest obiektem ataków ze strony opłacanych grupek "obrońców nauki", ponieważ bada i publikuje w temacie wpływu szczepionek mRNA i protein S1 na molekularne mechanizmy nowotworowe. Mają miejsce cyberataki na serwery czasopisma naukowego Oncotarget. Sam naukowiec jest nękany przez bojówki Big Pharmy z PubPeer, gdzie masowo i na żenujących podstawach atakuje się jego prace naukowe z przeszłości, próbując doprowadzić do wycofania (retrakcji) jego innych prac, aby dokonać zamachu na jego karierę naukową i osobę. Niestety takie praktyki stały się podczas pandemii normą również z wieloma innymi naukowcami. Takie zjawiska jeszcze bardziej niszczą zaufanie ludzi do nauki, ale scjentystów to już nie interesuje. Z racji ataków na serwery czasopisma praca dostępna jest też na zapasowych repozytoriach. Można ją przeczytać m.in. tutaj: "COVID vaccination and post-infection cancer signals: Evaluating patterns and potential biological mechanisms"; Kuperwasser & El-Deiry, Oncotarget 2026, Vol. 17, pp: 1-29; Link: drive.google.com/file/d/1RH0… Tutaj informacje bezpośrednio od autorów: teapawt.net/weldeiry/status/200749… teapawt.net/weldeiry/status/200766… teapawt.net/weldeiry/status/200792… teapawt.net/weldeiry/status/200746… W jaki sposób działają bojówki scjentystów jest dokładnie analizowane tutaj: teapawt.net/SciGuardians Obecnie te działania objęte zostały śledztwem FBI. Ciekawe czasy...

Efekt kilku lat covidiańskiej pseudonauki, najczęściej głoszonej przez tych, co najgłośniej krzyczą o dezinformacji naukowej. Wystawili na pośmiewisko nauki medyczne i biologiczne, ośmieszyli naukę i naukowców w oczach społeczeństwa i teraz wyzywają większość społeczeństwa od "foliarzy, szurów, antyszczepionkowców" i projektują na nie winę za spadek zaufania do nauki, koncernów bio-pharma, szczepionek itp., całkowicie wykluczając swój kluczowy udział w tym zjawisku. Im bardziej im ludzie nie ufają i sceptycznie podchodzą, tym większa jest oczywiście wina ludzi. Dalsze wyzywanie ludzi i robienie jeszcze więcej tego samego musi się przecież udać 🙃

Coś wspaniałego obserwować jak największe covidowe mendy, popierające wszystkie szuryzmy i absurdy covidiańsko-klimatyczne rzucili się na Pana @BogRymanowski i gości jakich zaprasza, robiąc to dodatkowo z "nauką" na sztandarach 🙃 Swoją drogą znacie może jeszcze jakiś szarlatanów, którzy agresywnie reklamowali i wciskali swoje produkty ludziom, doprowadzając do: 486,634 oficjalnych zgłoszeń skutków ubocznych 362,662 zgłoszeń poważnych uszczerbków na zdrowiu Ponad 1,5 miliona reakcji niepożądanych 2,707 zgonów (Dane MHRA Yellow Card dla szczepionek na COVID-19 w Wielkiej Brytanii). Skoro dziennikarze i eksperci potrafią zrobić raban i kaskadę oburzenia z powodu słów wypowiedzianych w jakimś wywiadzie lub jakiegoś typa co suple sprzedaje albo jakiś pojedynczych zgonów z powodu odry, no tu mają dopiero pole do popisu 🙃 Czy skrajna hipokryzja jest domeną idiokracji?

Widzę, że X coś namieszał i shadowbana system dał na tego posta poniżej o szczepionce na Hib, nie dostawałem nawet komunikatów żadnych do tego posta, zupełnie jakby nie istniał. No więc wrzucam jeszcze raz może teraz będzie prawidłowo działać. To moja odpowiedź na jeden z komentarzy z prośbą bym odniósł się do kwestii skuteczności szczepionki na Hib i zmniejszenia zachorowań związanych z tym patogenem. Rozbiłem więc tę kwestię na czynniki pierwsze. Nie neguję tam skuteczności tej szczepionki, ale zwracam uwagę na potrzebę rozważania tematu w szerszym kontekście, bo niestety większość dyskusji o szczepionkach stoi na bardzo niskim poziomie, zdominowanym przez skrajnych proszczepów lub skrajnych antyszczepów, gdzie niestety najwięcej jest ideologii i emocji.

Chętnie się odniosę. To może być spowodowane kilkoma czynnikami. Albo mamy do czynienia z dużym sukcesem szczepionki Hib, szczególnie spektakularnym jak na szczepionkę bakteryjną, która wykazuje dość nietypowo jak dla szczepionek immunizację sterylizującą (ucinającą transmisję/nosicielstwo) albo szczepionka była jedynie częściowo skuteczna, a inne czynniki grały rolę w tych spadkach. Szczepionka HiB wprowadzona w USA w 1985 r., globalnie w latach 90. XX w. Epiglottitis to ostre zapalenie nagłośni, często spowodowane przez HiB (typ b), prowadzące do ciężkiej infekcji dróg oddechowych. HiB może powodować też zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bakteremię, zapalenie płuc. Po wprowadzeniu szczepień zanotowano spadek przypadków inwazyjnych Hib o około 99% z kilku-kilkudziesięciu na 100,000 do 0.05/100,000 (w Twoim przykładzie z pracy, którą zalinkowałeś: z 20.9 na 0.9/100,000 w latach 1987-1996). Dla gorących zwolenników szczepień to jest koniec historii, jedna zmienna i wszystko wiadomo. Jednak dla dociekliwych umysłów, myślących naukowo, to jest dopiero początek historii i hipoteza do przetestowania: czy na te spadki miały wpływ jeszcze inne czynniki, jeśli tak to w jakim zakresie. Czy były jakieś istotne zmiany, które zadziały się w międzyczasie? Diagnostyka: przed szczepieniami (pre-1985/1990) zapalenie nagłośni diagnozowano na podstawie objawów klinicznych (świszczący oddech, obrzęk nagłośni, ból gardła, stosowano laryngoskopię pośrednią, kultury z krwi/gardła oraz wysoki stopień podejrzliwości u dzieci; po wprowadzeniu szczepień stosowano częściej tomografię rentgenowską, stosowano mniej inwazyjne metody oraz skupiono się na populacji dorosłej. W momencie kiedy weszły szczepienia reklamowane jako wielce skuteczne lekarze mogli rzadziej podejrzewać Hib u zaszczepionych. Kryteria diagnostyczne zostały nieformalnie zaostrzone, co mogło maskować wcześniejsze przypadki (łagodniejsze) i częściowo wpływać na spadki. Mniej przypadków pediatrycznych zbiegło się ze wzrostem przypadków u dorosłych (z 0.8/100,000 do 1.9/100,000 w USA). Prewalencja Epiglottitis: wysoka u dzieci (11% wszystkich HiB; ok. 20-50/100k <5 lat); głównie HiB; endemiczna. Po szczepieniach spadek u dzieci (z 5/100k do <0.1/100k) nastąpił z jednoczesnym wzrostem u dorosłych (z 1/100k do 2-3/100k w USA). Spadek o 90-99% u dzieci nastąpił z jednoczesnym wzrostem o 100-200% u dorosłych (z powodu innych patogenów jak Streptococcus). Leczenie Epiglottitis: antybiotyki (ampicylina/chloramfenikol); intubacja/tracheotomia (30-50% przypadków); hospitalizacja. Po szczepieniach doszły nowe leki i skuteczniejsze antybiotyki (ceftriakson/cefotaksym) oraz kortykosteroidy (deksametazon), było o 10-20% mniej tracheotomii (czyli bardzo inwazyjnej metody z dużymi powikłaniami). Samo to mogło mieć wpływ na duży spadek śmiertelności i ciężkich przebiegów tego typu zakażeń. Również stosowanie antybiotyków o szerszym spektrum mogło maskować inne patogeny, które odpowiadały za właściwą infekcję. Diagnozowanie Hib: przed szczepieniami były to Kultury krwi/CSF; serotypowanie; kliniczne (meningitis/epiglottitis). Po szczepieniach PCR, antygeny; rzadsze kultury i sfokusowanie na inne typy Haemophilus influenzae niż typ B. To sprawia, że u zaszczepionych mogło być wykonywanych znacznie mniej testów, skupiono się na innych typach, co mogło mieć naturalnie wpływ na spadki prewalencji Hib. Śmiertelność Hib: 3-6% (1000 zgonów/rok USA); globalnie: 371,000 zgonów/rok. Po szczepieniach <1% u dzieci; globalnie: <50,000 zgonów/rok. Jednak co ciekawe jednocześnie zaczęły rosnąć infekcje innymi typami Haemophilus influenzae w skali 3-13% rocznie). Wzrost innych typów Haemophilus influenzae po szczepieniach: Natura nie lubi próżni. Idąc na wojnę z patogenami i machając szablami w postaci szczepionek trzeba liczyć się z tym, że patogeny będą ewoluować wokół naszych prymitywnych interwencji. Kiedy dana szczepionka jest wymierzona w jeden typ patogenu i nałoży się na niego presję immunologiczną/ewolucyjną, to istnieje spora szansa, że częściowy lub ostry spadek prewalencji danego typu, zostanie wypełniony innymi typami, które w nowej dla siebie niszy będą się adaptować do cech poprzednika lub nawet zwiększać swoją zjadliwość. Po szerokim zastosowaniu szczepień Hib zauważono zjawisko "strain-replacement", co oznaczało wzrosty innych typów Haemophilus influenzae (NTHi, Hia, Hif). W USA NTHi wzrosło z 60% do 80% wszystkich Hi (z 0.11/100k do 0.24/100k w 2012-2016). Globalnie: EU/EEA wzrost o 50% inwazyjnych Hi, 2022 (3967 przypadków, głównie non-b). Hia: +13%/rok w Kanadzie/Alasce. W wielu systemach nadzoru zaobserwowano wzrost całkowitej liczby inwazyjnych zakażeń H. influenzae po erze Hib, napędzany przez NTHi i inne niż b serotypy. Przykładowo: w USA między 2002 a 2015 odnotowano wzrost inwazyjnych zakażeń H. influenzae o około 16% (głównie wśród niemowląt). Inne analizy wykazują podobne wzrosty lub stopniową tendencję w górę w latach 2008-2019. Linki: 1. journals.asm.org/doi/10.1128… 2. physiciansforinformedconsent… Inne choroby z podobnymi objawami i ich wzrost po szczepieniach Tradycyjnie nauczony tym co działo się w erze covidowej sprawdziłem czy przypadkiem po szczepieniach nie nastąpił jednoczesny wzrost innych chorób pokrywających się objawami. Podobne choroby: Croup (wirusowe zapalenie krtani), ropień zagardłowy, ropień okołomigdałkowy, błonica, zapalenie tchawicy, angina. Po szczepieniach: nastąpiły istotne wzrosty (np. streptococcal epiglottitis +100-200%), croup stabilny, ale wzrost non-infectious epiglottitis (o 50-100% w pediatrii). Globalnie, wzrost inwazyjnych non-Hib infekcji o 20-50% w krajach rozwiniętych. Inne również zanotowały wzrosty: Czyli mamy od czasu wprowadzenia szczepień Hib (1990 r.) spadki liczone w milionach vs tysiące/setki tysięcy wzrosty innych podobnych chorób/patogenów + zmiany diagnostyczne (PCR, szybkie testy na streptokoki) oraz w leczeniu. Jeśli chodzi o ryzyka to sytuacja wygląda następująco: Ryzyka szczepionki z badań klinicznych (HIBERIX) to ryzyko poważnych skutków ubocznych w skali 2 na 1,008 lub 1 na 500. Link: fda.gov/media/77017/download Według badania CDC z 2015 roku: VAERS otrzymał 29,747 raportów po szczepionkach Hib; 5,179 (17%) było poważnych, w tym 896 raportów zgonów. Mediana wieku: 6 miesięcy. Najczęstsze poważne zdarzenia niepożądane (AE): Neurologiczne (37%). SIDS jako przyczyna śmierci w 384 (51%) z 749 raportów z autopsją lub certyfikatem śmierci. Jednak autorzy jak zwykle w abstraktach zamieszczają formułki faworyzujące szczepionki np. o milionach uratowanych żyć, a w tym wypadku jest to: "Review of VAERS reports did not identify any new or unexpected safety concerns for Hib vaccines". Jednak przywykliśmy już do tego. Inaczej autorzy mieliby problem z opublikowaniem tego raportu. Link: pmc.ncbi.nlm.nih.gov/article… Jakie są ryzyka infekcji Hib? Większość infekcji Hib jest bezobjawowa. Przed programem szczepień masowych, większość dzieci nabywała odporność na Hib do wieku 5-6 lat. Mały odsetek infekcji prowadzi do inwazyjnej choroby Hib (objawy: gorączka, sztywność karku, obrzęk nagłośni, ból stawów/uszu/skóry). Inwazyjna choroba Hib może powodować głuchotę, upośledzenie intelektualne lub śmierć, ale ponad 90% przypadków kończy się pełnym wyzdrowieniem bez niepełnosprawności. Przed 1985 r. (przed wprowadzeniem szczepionki): częstość inwazyjnej Hib w USA wynosiła ok. 1 na 68 000 (0,001%) populacji, na podstawie 3400 przypadków rocznie w populacji 230 milionów (lata 1980–1984). Wyłączne karmienie piersią (bez formuły) przez co najmniej 13 tygodni zapobiega inwazyjnym infekcjom Hib; większość przypadków występuje u dzieci nie karmionych wyłącznie piersią w tym okresie. Przed szczepionką: rocznie ok. 1 na 143 000 (0,0007%) dzieci poniżej 5 lat karmionych wyłącznie piersią przez 13 tygodni lub dłużej chorowało na inwazyjną Hib prowadzącą do śmierci lub trwałej niepełnosprawności. Wskaźnik śmierci i trwałej niepełnosprawności z powodu Hib przed szczepionką: 0,35 na 100 000 dzieci poniżej 10 lat karmionych wyłącznie piersią przez 13 tygodni lub dłużej (co odpowiada 1 na 286 000). Inwazyjną chorobę Hib można leczyć antybiotykami, takimi jak cefalosporyna (cefotaksym lub ceftriakson), chloramfenikol i ampicylina. Link: physiciansforinformedconsent… Podsumowując: Choć szczepionka znacząco zredukowała prewalencję Hib w populacjach pediatrycznych, nie obyło się to bez kosztów we wzrostach przypadków w populacjach dorosłych, wzrostu prewalencji innych typów bakterii oraz wzrostów innych schorzeń pokrywających się objawowo. Częściowo spadki te mogły wynikać też z wielu czynników opisanych wyżej, ale nie chcę też odbierać skuteczności szczepionce, która miała w tych spadkach prawdopodobnie duży udział. Istnieją jednak ryzyka związane z tą szczepionką, które powinny być uczciwie omawiane. Niestety większość skutków ubocznych nie jest raportowana, ląduje w szarej strefie. Nawet tak rozbudowane bazy federalne jak VAERS są pasywnym systemem i pomijają 90-99% faktycznych przypadków NOP, stąd służą jedynie do wykrywania sygnału bezpieczeństwa, a nie liczb bezwzględnych. Stąd nie powinno się nikogo zmuszać do szczepień. Powinny być one dobrowolne, a wszystkei ryzyka uczciwie omawiane i przyjęcie szczepionki powinno opierać się o uczciwą analize korzyść/ryzyko.

Dlaczego kiedyś wypisałem się z kółka różańcowego proszczepów? Powodem była rosnąca agresja, oderwanie od rzeczywistości, fanatyzm, ekstremalny ideologiczny bias i używanie tych samych sztuczek umysłowych i argumentacyjnych, o które posądzali znienawidzonych przez nich "antyszczepów" i "foliarzy". Niestety nadal zdają się oni nie rozumieć, że taką postawą zniechęcają do tematu szczepień bardziej niż wszystkie antyszczepy razem wzięte oraz sprawiają niechęć wszystkich racjonalnie myślących ludzi, którzy nie należą ani do skrajnych proszczepów, ani skrajnych antyszczepów. Dam taki najbardziej podstawowy przykład. Skrajne proszczepy są święcie przekonane, że szczepionki to był game-changer jeśli chodzi o historyczne spadki śmiertelności. Wiodąca rola szczepionek w spadkach śmiertelności z powodu przeróżnych chorób jest dla nich niepodważalna. Jednak wystarczy podstawowa wiedza, aby stwierdzić, że historycznie za spadki śmiertelności najróżniejszych chorób, w tym chorób zakaźnych, chorób na które były szczepionki i jednocześnie chorób, na które szczepionek nie było lub były nieskuteczne odpowiadają takie cywilizacyjne game-changery jak chociażby poprawa higieny i rozwój farmakologii. Za spadek śmiertelności odpowiada poprawa warunków życia, higieny, rozwój medycyny i farmakologii (czyli rozwój wiedzy medycznej, wynalezienie antybiotyków, leków, antyseptyki, rozwój medycyny ambulatoryjnej i ratującej życie, sposobów leczenia systemowego itd.), dostęp do lekarzy i szpitali, opieka ambulatoryjna, systemy ciepłownicze, kanalizacja, lepsze odżywienie populacji itd. Spadek ok. 50% to poprawa sanitacji i higieny, a kolejne około 40%, to poprawa żywienia i statusu socjoekonomicznego, kolejne około 20% to antybiotyki, sulfonamidy. Śmiertelność większości chorób poleciała na łeb na szyję przed introdukcją szczepień. Tym samym trendem podążały bowiem choroby, na które nie mieliśmy szczepionek. Czemu tak trudno to zaakceptować tak wielu ludziom? Ideologia i wieloletnie karmienie naciąganymi informacjami, gdzie gorący zwolennicy szczepień niemal wszystkie zasługi przypisywali szczepionkom, ignorując wpływ znacznie potężniejszych czynników, które wymieniłem wyżej. Kiedy zestawia się ich z tymi oczywistymi informacjami, to następuje pewne zwarcie, ale zaraz jest przygotowana riposta, gdzie dostajesz pełno wykresów pokazujących jak to spadały zachorowania po introdukcji szczepień. Myślę sobie OK, to jest dobry argument, ale czy to dowodzi wpływu na śmiertelność? No nie, bo jeśli przykładowo odra jeszcze przed szczepieniami osiągnęła śmiertelność 1 na 500,000, to wprowadzenie szczepionek i ograniczenie przypadków odry miało nadal marginalny wpływ na tą śmiertelność. Podobnie polio: polio w 90-95% przypadków ma przebieg całkowicie bezobjawowy, a w 4-8% przypadków ma przebieg łagodny, czyli w ponad 99% przypadków polio i tak miało przebieg bezobjawowy/łagodny, niezależnie od szczepień. Do tego eradykacja polio zbiegła się z rozpowszechnieniem poszczepiennego polio - cVDPV (Circulating Vaccine-Derived Poliovirus), które ma podobne parametry do oryginalnego polio. Poza tym po "eradykacji" polio (lata 80-90-te), wzrosły raporty AFM i GBS (Guillain-Barré syndrome) o 50-100% w krajach rozwijających się; w USA ogniska AFM (transverse myelitis, acute flaccid myelitis) po 2014 r. przypominają historyczne polio. Ciągle słyszymy z ich ust slogany typu "Korelacja nie oznacza przyczyny". Dlaczego więc jeśli chodzi o spadki śmiertelności te pozorne korelacje ze szczepieniami jednak zawsze oznaczają dla nich przyczynę? Dlaczego wbrew nauce nie zastanawiają się jakie inne potężne czynniki konfundujące miały w tych spadkach udział, a które są wiodącą przyczyną tych spadków ostatecznie? O wiele lepszym argumentem byłoby skupienie się na redukcji zachorowań i hospitalizacji, które korelowały z wprowadzeniem szczepień, ale realistycznie. Jednak to wiąże się z aplikacją "Korelacja nie oznacza przyczynowości" również i dla tego twierdzenia. Logika nakazuje zadać kilka pytań: skoro drastyczne spadki i trendy spadkowe w śmiertelności wielu chorób miały miejsce przed wprowadzeniem szczepień lub były od nich niezależne, to w jakim stopniu za zgonami podążyły też zachorowania i hospitalizacje? Spadek zachorowań ma bowiem tendencję do podążania za spadkiem śmiertelności, zwłaszcza w dobie stale rozwijającej się medycyny i farmakologii, dostępu do lekarzy itd. W jakim zakresie to miało miejsce i tutaj? Jeśli inne choroby, na które szczepień nie mieliśmy lub mieliśmy nieskuteczne względem zachorowań podążały jednocześnie tym samym trendem co choroby, na które mieliśmy szczepienia, to w jakim stopniu inne czynniki grały tu rolę? Rzeczywistość naturalna/biologiczna jest to bardzo kompleksowy układ, sprowadzanie tej kompleksowości do jednej zmiennej (szczepionek) jest dość niepoważne od strony naukowej. Niestety temat szczepień jest ideologicznie i emocjonalnie tak zanieczyszczony, że samo zadawanie sobie takich pytań i ich logiczny rozkład na czynniki pierwsze stawia cię w roli heretyka, stajesz się obiektem wyzwisk, dehumanizacji, hejtu i ataków emocjonalnych. To samo tyczy się logicznego rozkładu takich pojęć jak mityczna odporność stadna indukowana i kontrolowana za pomocą szczepień oraz etyczne i naukowe uzasadnienie dla zmuszania ludzi do szczepień. Tutaj analogicznie np. w przypadku odporności stadnej skrajne proszczepy wszystkie zasługi przypisują szczepionkom, kiedy najczęściej tzw. odporność stadna w największej mierze kontrolowana jest dzięki największemu osiągnięciu ewolucji: funkcjonalnej naturalnej odporności organizmu, owocowi najwyższej klasy inżynierii ewolucyjnej, sprawnemu układowi immunologicznemu. Dlaczego normalny dialog w temacie szczepień jest niemal niemożliwy? Bo kiedy zostanie poprowadzony i sprowadzony do bezlitosnej logiki i twardej nauki, to szczepienia zostają odarte ze swojej magicznej otoczki jako głównej przyczyny spadku śmiertelności z powodu chorób, częściowo odarte jako główna przyczyna spadku zachorowań, mit odporności zbiorowej kontrolowany szczepionkami również upada dla większości chorób i zostaje jedynie: relatywna, indywidualna, teoretyczna ochrona szczepionki przed ciężkim przebiegiem danej choroby. Ta ochrona wyprowadzana jest niemal zawsze z badań producentów, którzy mają tendencję do zawyżania skuteczności, gdzie w terenie później ta skuteczność jest mniejsza, z mierzenia samych poziomów przeciwciał i neutralizacji in-vitro oraz publikacji z dużymi konfliktami interesów, które w hierarchii EBM stoją raczej na niskim poziomie piramidy, w tym z najniższych hierarchicznie tego typu danych: kreślenia korelacji z jedną główną zmienną. Wtedy odpada cały ten emocjonalny szantaż i kwestia zmuszania ludzi do wstrzykiwania sobie tych wyrobów przemysłu szczepionkowego, staje się tracić swoją moc i zasadność. Podejrzewam, że to jest główna przyczyna tej obwarowanej, ideologicznej twierdzy oraz agresji ze strony skrajnych proszczepów. Brnięcie dalej w taką polaryzację nie służy nikomu. Ani lekarzom, ani naukowcom, ani samym szczepieniom, bo tworzy jeszcze większy podział i niechęć społeczeństwa.

Z racji tego, że jest duże wzmożenie w przejmowaniu się dobrostanem zwierząt futerkowych to przypomnę tylko ile zabito takich zwierząt, tylko dlatego, że miały pozytywny test na wirusa celebrytę SARS-CoV-2. Większość zwierząt albo nie miało nawet objawów albo miało objawy łagodne. Największa zagłada miała miejsce w Danii, gdzie na podstawie testów PCR rząd nakazał odstrzał/ubój całej populacji farmowej około 15-17 milionów norek, z czego większość nie miała objawów. W Polsce w styczniu 2021 roku pod Kartuzami zagazowano 6-tysięczne stado. W czerwcu 2021 roku w Białej-Podlaskiej około 37 tysięcy norek zostało wybitych w związku z pozytywnym testem w kierunku SARS-CoV-2. Większość tych zwierząt nie wykazywało wyraźnych objawów. Szacuje się, że rocznie może być wybijanych prewencyjnie nawet setki milionów różnych zwierząt. Zależnie od choroby bywa, że nawet do 80% stad nie wykazuje żadnych wyraźnych objawów, a decyzja podyktowana jest głównie testami molekularnymi. Obecnie w Kanadzie w prowincji British Columbia agencja CFIA zarządziła wybicie około 400 strusi po potwierdzeniu testami PCR obecności ptasiej grypy na fermie. Właściciele twierdzili, że wybicie jest nadmierne, ptaki nie wykazywały objawów, testy molekularne mogły równie dobrze świadczyć, że ptaki są odporne. Niestety ludzi też sporo zmarło, ponieważ pozytywny test PCR sprawił, że czekał w domu aż mu się pogorszyła infekcja dróg oddechowych, krążył w karetce, trafił pod respirator/remdesivir, nie dostał antybiotyku na wtórne/post-wiralne zapalenie płuc itd. Warto pamiętać, że: pozytywny test na jakiegoś wirusa, nie oznacza, że to aktywna infekcja tego wirusa, nie oznacza, że za symptomy (jeśli jakieś występują) odpowiada ten akurat wirus, a nie inny, którego test nie obejmował lub w ogóle jakiś inny czynnik, nie oznacza, że da się z takiej pozytywnej próbki uzyskać aktywny wirus w hodowli. Niemal wszystkie organizmy żywe mają swoje wirusy: muchy, dżdżownice, mrówki, koty, a nawet bakterie. Wszystkie wydzieliny wszystkiego co żyje zmienia się z czasem w bardzo drobne cząstki i krąży w obiegu materii biologicznej/genetycznej. W powietrzu krąży niepoliczalna liczba wirusów i ich fragmentów. Szacuje się, że w danym momencie w powietrzu krąży 10^20-10^26 cząstek wirusowych i jeszcze więcej ich fargmentów (bo działają na nie różne siły naturalne). Stąd w drogach oddechowych ludzi i zwierząt można znaleźć dosłownie wszystko, zależnie tylko co w danym momencie i jak często będziemy testować.

Mamy 2025 rok, a tak wygląda konferencja naukowa na temat Long-Covid, wszyscy naukowcy siedzą w maskach, które działają na wirusy tak samo jak ogrodowa siatka przeciw komarom. Jednym z najsmutniejszych wniosków po latach covidowego szaleństwa było jak bardzo naukowcy mogą być oderwani od rzeczywistości, skorumpowani, podatni na niskich lotów propagandę ubraną w szaty "nauki" oraz jak bardzo wykształcenie w dzisiejszych czasach może mieć mało wspólnego z inteligencją. Żyjemy w dziwnych czasach. A odnośnie badań nad tzw. Long-Covid i tragicznej jakości tych badań pisałem tutaj: teapawt.net/ToeNegro/status/174289… A tutaj przykład takich śmieciowych danych publikowanych jako "naukowych": teapawt.net/gadboit/status/1722543… teapawt.net/VPrasadMDMPH/status/17… Ależ to jest dojmująco smutne. Jednym z najbardziej tragicznych momentów we wczesnej fazie covidiozy była też zmowa przeciwko tanim i skutecznym lekom, które zagrażały awaryjnemu dopuszczeniu eksperymentalnych szczepionek genetycznych. Siedziałem w obszarze leków przeciwwirusowych na długo przed pandemią i to czego doświadczyłem po 2020 roku głęboko mną wstrząsnęło. Poziom korupcji i oszustw naukowych wymierzonych w takie leki jak iwermektyna lub hydroksychlorochina był absolutnie oobrzydliwy. Polecam trzy moje dłuższe wątki o iwermektynie, które kompleksowo ujmują ten problem: 1. teapawt.net/ToeNegro/status/177593… 2. teapawt.net/ToeNegro/status/177626… 3. teapawt.net/ToeNegro/status/176366…

No dobra postanowiłem wejść w tę króliczą norę głębiej w odniesieniu do mojego ostatniego posta o dziwnych zbiegach okoliczności kiedy po konkretnych szczepieniach spadały konkretne choroby, ale jednocześnie rosły inne, pokrywające się objawowo: teapawt.net/ToeNegro/status/197592… Stwierdziłem, że warto iść tym tropem i pokopać głębiej. Inspiracją do tego było to co wydarzyło się i co wszyscy doświadczyliśmy podczas pandemii "COVID-19", a co mnie głęboko zszokowało. Widziałem bowiem jak łatwo przeklasyfikowano miliony infekcji grypowych i ILI, pokrywających się objawami na C19, jak zniekształciło to całą epidemiologię ILI/C19, jak przestawiono niemal z dnia na dzień diagnostykę i zbudowano narrację o bardzo skutecznych, fenomenalnych wręcz szczepionkach. Pokazało mi to też jak głęboki wpływ ma przemysł szczepień i imperia szczepień (GAVI, Gates), instytucje jak WHO właściwie na instytucje zdrowotne i zarządzanie zdrowiem na całym świecie. No to postanowiłem przyjrzeć się głębiej kwestii odry i szczepionki MMR jako modelu do głębszego przetestowania hipotezy. Dlaczego? Ponieważ jest to największa i najbardziej broniona twierdza. Odra była najpowszechniejszą chorobą/wirusem, z którym miał styczność człowiek, szacuje się, że przed szczepieniami, każdy miał z nią kontakt. Po wprowadzeniu szczepień zanotowano dramatyczne spadki odry i fenomenalny sukces szczepień (powyżej 90%), to na podstawie tego sukcesu ukuto termin odporności stadnej i konieczności utrzymania wyszczepialności na poziomie 95%. Kiedy tylko ten poziom spada w jakimś kraju, to zaraz pojawiają się ogniska odry i sprzedaż oraz produkcja szczepionek nabiera tempa. Wszelkie kontrowersje jakie pojawiają się wokół szczepionki MMR, są zaciekle niszczone w zarodku, a naukowcy bezlitośnie eliminowani, nawet jeśli apelowali jedynie o rozdzielenie szczepionki MMR na pojedyncze dawki, a nie skojarzone. Jest to więc potężna twierdza broniona zaciekle, stąd postanowiłem wziąć ten temat na warsztat. Hipoteza testuje możliwość, że niska incydencja odry w krajach o wysokim wskaźniku wyszczepienia MMR oraz odwrotnie wysoka incydencja odry w krajach o niskim wskaźniku wyszczepienia MMR jest spowodowana tymi samymi sztuczkami (diagnostyka, reklasyfikacja, konflikty interesów) jak w przypadku "COVID-19". Czyli wg tej hipotezy powinniśmy obserwować w krajach o wysokim wskaźniku szczepień MMR i niskiej incydencji odry, wzrosty innych chorób o podobnych objawach, które kompensują te przypadki odry, ale są diagnozowane jako coś innego, a jako przyczyny takiego stanu rzeczy obwinianoby zmiany klimatyczne i inne powody. Z kolei w krajach o niskim wskaźniku szczepień i wysokiej incydencji odry, obserwowalibyśmy spadki tych samych chorób lub ich prewalencję na stosunkowo niskim poziomie. Jesteście ciekawi co wyszło? No to spróbujmy: Najpierw naszkicujmy ramy sukcesu szczepień, czyli kolejno kraje/kontynenty z wysoką wyszczepialnością MMR, następnie incydencja odry w 2025 roku, procent spadku vs era przed szczepieniami 1950-1960 r.: USA (wyszczepialność 92.7%); incydencja: 1,563 (do października); spadek: ~99% (z 3-4 mln rocznie do <2 tys.). Europa (91%); 7,000 (do września); ~95% (z milionów do tysięcy). Ameryka (85-90%); 10,139 (do sierpnia); ~90%. Afryka (74%, nisko); Miliony (prognoza na 2025); Minimalny spadek (~20-30%). Wzrosty innych chorób w wysoko zaszczepionych krajach (kompensacja liczbowa) W hipotezie, te wzrosty (o 20-100% w dekadach) "pochłaniają" ukryte przypadki odry - skala milionów pasuje do prognoz odry (10-50 mln). W nisko wyszczepionych - stabilne lub niższe raporty, bo fokus na odrze. Klimat/urbanizacja jako "wymówki" ale w hipotezie to przykrywka dla misdiagnosis (np. wysypka odry jako dengue w tropikach). Mamy więc: Choroba; Wzrost w wysoko wyszczepionych (przypadki/procent, 2025 vs baseline); Wzrost w nisko wyszczepionych (przypadki/procent); Kompensacja liczbowa (czy pasuje do 10-50 mln ukrytej odry?); Uwagi do hipotezy (analogia do COVID). Choroba: Denga; Wzrost w wysoko wyszczepionych: globalnie: >4 mln (do lipca 2025), +100% od 1990 (z 26.45 mln do 58.96 mln); w USA/Europa: nowe outbreaki (+50-100% post-COVID); Wzrost w nisko wyszczepionych: stabilne (historycznie wyższe, ale bez eksplozji +100%). Kompensacja względem odry: Tak (7-14 mln wzrostu rocznie ukrywa 5-15 mln odry). Uwagi: wymówka to zmiany klimatu; w hipotezie -wysypka odry jako denga; podobnie jak ILI na COVID (spadek ILI o 90-99% w 2020-2021). Choroba: HFMD (Hand, foot, and mouth disease) Wzrost w wysoko wyszczepionych: globalnie: >694 tys. w Guangzhou 2013-2023 (+20-30% post-COVID); w Chinach/Wietnamie (>95% coverage): 12,600 w Wietnamie 2023 (+50% vs 2022). Wzrost w nisko wyszczepionych: mniej raportów (-20-30% vs wysoko wyszczepione); stabilne w Afryce. Kompensacja względem odry: Tak (miliony globalnie ukrywa 10-20 mln) Uwagi: wymówka to urbanizacja; bias: Objawy u zaszczepionych jako HFMD. Choroba: Kawasaki Wzrost w wysoko wyszczepionych: w Azji (>95%): 371/100k w Japonii (+10-20% trend); globalnie +50% post-COVID (z 281/100k do 426/100k). Wzrost w nisko wyszczepionych: niskie (5-20/100k w Europie/USA, ale niższe w rozwijających się -30-50%). Kompensacja względem odry: częściowo (0.1-0.5 mln ukrywa 1-2 mln lokalnie). Uwagi: wymówka to zanieczyszczenia/urbanizacja; w hipotezie - zapalenie naczyń od odry jako Kawasaki. Choroba: Alergie (AD/Urticaria) Wzrost w wysoko wyszczepionych: globalnie: AD 129 mln (2021, +20% od 1990); Urticaria 86 mln (2017); w rozwiniętych krajach: +20-30% prewalencja (2.6% globalnie). Wzrost w nisko wyszczepionych: niższa (-20-30% vs wysoko wyszczepione). Kompensacja względem odry: Tak (20-30 mln wzrostu ukrywa 20-50 mln). Uwagi: wymówka to urbanizacja/alergeny; bias: wysypka odry jako alergia. Choroba: Parvovirus B19 Wzrost w wysoko wyszczepionych: w USA/Europie: +50-100% vs pre-COVID (ogniska w 2024-2025). Wzrost w nisko wyszczepionych: brak raportów o wzroście. Kompensacja względem odry: Tak (miliony ukrywa 5-10 mln). Uwagi: wymówka to post-COVID gap; w hipotezie -"slapped cheek" odry jako parvovirus. Choroba: płonica, szkarlatyna Wzrost w wysoko wyszczepionych: w Chinach/UK (>90%): 25,539 w Szanghaju 2011-2024 (+20-30% trend); globalnie prognoza +4-5% rocznie. Wzrost w nisko wyszczepionych: spadek (-20% vs wysoko wyszczepione). Kompensacja względem odry: Tak (setki tysięcy ukrywa 1-5 mln). Uwagi: wymówka to antybiotykoodporność; bias: bakteryjna wysypka jako szkarlatyna. Dlaczego wybrałem te choroby? Mają objawy nakładające się z odrą (wysypka, gorączka, kaszel, zapalenie spojówek lub ogólne infekcje wirusowe/bakteryjne), co ułatwia hipotetyczną reklasyfikację diagnostyczną w hipotezie (bias lekarzy zakładający skuteczność MMR). Cechy, które je wyróżniły: Podobne objawy: wysypka (rash) jako kluczowy marker, łatwa do przeklasyfikowania. Trendy wzrostu: dane pokazują wzrosty w wysoko zaszczepionych krajach (coverage >90%, np. USA, Europa, Japonia) po wprowadzeniu MMR (1971), co pasuje do kompensacji spadku odry (o 90-99% historycznie). Dostępność danych: raporty WHO/CDC z trendami historycznymi (1960-2025), wskazujące odwrotną korelację (wzrost w rozwiniętych krajach vs stabilne w rozwijających się). Brak bezpośredniego związku z MMR: nie są objęte MMR (oprócz rubelli), co czyni je idealnymi do "ukrywania" bez podejrzeń. Inne choroby pasujące do wzorca: Roseola infantum (HHV-6, wysypka u dzieci), Rubella (różyczka, objęta MMR, ale spadek nie pasuje idealnie), infekcje enterowirusowe (oprócz HFMD, np. choroba bostońska), Chickenpox (varicella, wysypka, spadek po szczepionce), mononukleoza (EBV, zmęczenie/gorączka, wyższa w krajach z wysokim income). Sprawdziłem je: trendy pasują częściowo (wzrosty w wysoko zaszczepionych kompensują spadki odry o 80-99% po 1970). Podsumowanie: W tej hipotetycznej ścieżce rozumowania rozszerzając analizę na lata 1960-2025 (od wprowadzenia szczepionki przeciw odrze w 1963, MMR w 1971), opierając się na danych historycznych mamy następujący trend: spadek odry o 80-99% w wysoko zaszczepionych krajach (coverage >90%, np. USA, Europa, Japonia) koreluje ze wzrostami innych chorób o podobnych objawach (wysypka, gorączka) o 20-3000% w dekadach. W nisko zaszczepionych (coverage <80%, np. Afryka, Azja Pd.) - wyższa incydencja odry, stabilne/niższe inne choroby. To pasuje do hipotezy kompensacji. Historycznie po 1970 (MMR): spadek odry o 90-99% w wysoko wyszczepionych pasuje do wzrostów innych chorób (np. dengue +3000%, alergie +20%), kompensując 30-100 mln ukrytych przypadków. W nisko wyszczepionych odwrotnie. To hipoteza, ale trendy sugerują wzorzec. W hipotezie, wzrosty innych chorób (łącznie 30-100 mln) idealnie kompensują prognozowane 10-50 mln ukrytej odry, utrzymując narrację skuteczności MMR. Załadowałem dane do Groka i poprosiłem, aby je podsumował w tabelkach, wygenerował mi ich kilka, wklejam dwie. Poprosiłem też Groka, aby ocenił skalę korupcji, konfliktów interesów i oszustw w wiadomym obszarze, co zamieściłem na trzeciej grafice (choć to tylko jakaś marna cząstka tego co dzieje się faktycznie). To tylko hipoteza, ale po czasach covidowych nic mnie już nie zdziwi. Na ile może być prawdziwa pozostawiam Wam. Osobiście wolałbym, aby jednak to była fałszywa hipoteza, bo to by oznaczało, że jesteśmy/byliśmy oszukiwani i przed covidem i mamy do czynienia z największym oszustwem medycznym w historii.

Jeszcze raz odnośnie mojego wczorajszego wpisu, aby to usystematyzować: Wybrane przeze mnie choroby do przetestowania hipotezy: odra, świnka, krztusiec, polio. Po wprowadzeniu szczepień na te choroby zmieniono kryteria diagnostyczne, które zaowocowały spadkami: Odra (measles): po szczepionce wymagano potwierdzenia laboratoryjnego (np. IgM lub PCR), co zmniejszyło liczby o 20-30% w początkowych latach. Krztusiec (pertussis): w USA, po 1950 r., zmieniono kryteria, by wymagać potwierdzenia bakteryjnego, co obniżyło liczby o 40-50% w porównaniu do diagnoz klinicznych. Świnka (mumps): przed szczepionką diagnozowano na podstawie obrzęku ślinianek; po - wymagano PCR lub IgM, co wykluczało przypadki subkliniczne. W Chinach po 2005 r. (wprowadzenie MMR), zmieniono kryteria, by skupić się na epidemiologii, co obniżyło oficjalne liczby o 30%. Polio: przed szczepionką Salka (1955), polio definiowano jako paraliż trwający >24h; po - wymagano >60 dni i wykluczono nieparaliżowe formy. To obniżyło liczby w USA o 50-90% niezależnie od szczepionki. W Indiach i Afryce po OPV/IPV (lata 60-80-te), zmieniono klasyfikację, by wykluczać przypadki przypisywane innym wirusom (np. enterowirusy), co sztucznie "wyeliminowało" polio w wielu regionach. Przy tych spadkach, które przypisano szczepionkom, jednocześnie zaczęły rosnąć schorzenia, które nakładają się objawowo na te choroby: Odra: nakładające się symptomy: rubella (różyczka), roseola (trzydniówka), scarlet fever (szkarlatyna), fifth disease (rumień zakaźny), chickenpox (ospa wietrzna), hand-foot-mouth disease (choroba dłoni, stóp i jamy ustnej). Wzrost: po spadku odry (lata 70-80-te), wzrosły raporty roseola i fifth disease o 20-30% w USA/Europie, częściowo przez lepsze testy, ale też możliwe reklasyfikacje wysypek. Krztusiec: nakładają się: RSV, adenowirusy, mykoplazma, parapertussis, Bordetella holmesii, inne ILI. Wzrost: po spadku krztuśca (lata 50-70-te), wzrosły infekcje RSV i mykoplazmy o 40-60% w populacjach dziecięcych; w USA ogniska parapertussis wzrosły 2-3x po 1990 r. Świnka: nakładają się: paragrypa, grypa, enterowirusy, bakteryjne zapalenia ślinianek. Wzrost: po spadku świnki (lata 70-te), wzrosły przypadki wirusowych parotitis o 25-35%, np. w ogniskach wśród zaszczepionych. Polio: nakładają się: Guillain-Barré syndrome (GBS), transverse myelitis, acute flaccid myelitis (AFM), post-polio syndrome. Wzrost: po "eradykacji" polio (lata 80-90-te), wzrosły raporty AFM i GBS o 50-100% w krajach rozwijających się; w USA ogniska AFM po 2014 r. przypominają historyczne polio. Czyli mamy: Odra: spadek przez zmiany w diagnostyce w okresie 1970-1980 -> -25% i wzrost w tym samym okresie chorób nakładających się objawami o +25%. Krztusiec: spadek przez zmiany w diagnostyce w okresie 1950-1990 -> -45% i wzrost w tym samym okresie chorób nakładających się objawowo o +50%. Świnka: spadek przez zmiany w diagnostyce w okresie 1970-2005 -> -30% i wzrost w tym samym okresie chorób nakładających się objawowo o +30%. Polio: spadek przez zmiany w diagnostyce w okresie 1955-2014 -> -70% i wzrost w tym samym okresie chorób nakładających się objawowo o +75%. Muszę przyznać, że to niesamowity zbieg okoliczności. Do tego trzeba doliczyć jeszcze wzrosty chorób chronicznych, autoimmunologicznych i neurorozwojowych. Czy jest tak, że płacimy cenę za spadki określonych chorób, przy jednoczesnym wzroście innych, nakładających się objawowo oraz dodatkowych? A może wiele chorób ukrywa się nadal tyle, że pod innymi kodami, innymi nazwami i zbieżnymi symptomami? Choroby autoimmunologiczne (od 1955/1980): Wzrost globalny (od 1955): 3-12% rocznie. Wzrost globalny (od 1980): 19.1% rocznie (incydencja), 12.5% rocznie (prewalencja). Prewalencja USA (2025): 4.6% (15 mln osób). Prewalencja USA (ok. 1980): ok. 3% (10 mln osób). Prewalencja globalna (od 1980): 5-10% w krajach rozwiniętych. Prewalencja w populacji (2022): 10% (13% kobiet, 7% mężczyzn). Choroby neurorozwojowe (od 1955/1980): Autyzm USA (od 1955/1980, estymacje): wzrost z <0.1% do 3.2% (1 na 31) w 2025; z 0.1% w 1997 do 1.2% w 2013; z 1 na 500 (ok. 1955 est.) do 1 na 45 w 2025. ADHD USA (od 1980): wzrost z ok. 3-5% do 11.4% (7 mln dzieci) w 2022; 9.5% w 2024; chłopcy: 11.1%, dziewczynki: 5.8%. ASD globalna (od 1980): wzrost z <1% do 3.11% w 2024. LD (learning disabilities) USA (od 1976): z 21.5% do 34.8% udziału w niepełnosprawnościach do 2015. Choroby chroniczne (od 1955/1980): Prewalencja USA (od 1955/1980, estymacje): wzrost z ok. 30-40% do 76.4% (194 mln dorosłych) w 2023 z co najmniej 1 chroniczną; 60% z co najmniej 1, 40% z wieloma w 2025. Astma USA (od 1980): wzrost z 3-5% do 8-10% w 2025.

Ostatnio NBC napisało artykuł, że współczesne epidemie świnki mają miejsce w większości przypadków u zaszczepionych. Na przestrzeni 2007-2019 roku ogniska wysoce zaraźliwego wirusa świnki występowały aż w 94% przypadków wśród zaszczepionych dzieci i nastolatków. To nie jest żaden zaskakujący news dla tych co czytają dłużej ten profil, bo wielokrotnie opisywałem powody, dla którego tak się dzieje. Również współczesne ogniska krztuśca czy odry występują w około 50% wśród zaszczepionych osobników. Główne powody to rosnąca szczepionkooporność patogenów, mniejsza faktyczna skuteczność szczepień w terenie niż w badaniach producenta oraz zwiększona transmisja patogenów przez osobniki zaszczepione. Ostatnio jednak w ramach ćwiczeń krytycznego myślenia i biorąc pod uwagę doświadczenia, których byliśmy świadkami podczas COVID-19, testuje pewną hipotezę. Patrząc na to z jaką łatwością zmieniono kryteria diagnostyczne i epidemiologiczne dla COVID-19, które właściwie wyeliminowały większość infekcji grypowych i grypopodobnych z obiegu na rzecz wzrostu C19 i jak też z łatwością zbudowano mit skutecznych i bezpiecznych szczepionek na C19 i jak środowisko naukowo-lekarskie to bez trudu łyknęło, zapytałem siebie: co jeśli w przypadku innych chorób w przeszłości postąpiono podobnie i podobnie zbudowano na tym mit skuteczności innych szczepionek. Jeśli tak, to w ilu przypadkach tak było. Jako choroby modelowe wybrałem sobie odrę, krztusiec, świnkę i polio. Wiedzą powszechną jest, że śmiertelność na większość chorób drastycznie spadła i była w trendzie spadkowym ku zeru jeszcze przed wprowadzeniem szczepień. Poprawa sanitacji i higieny odpowiada za 40-50% spadków śmiertelności, poprawa żywienia i statusu socjoekonomicznego za 30-40%, wynalezienie antybiotyków, sulfonamidów i rozwój opieki medycznej za dalsze 20-30%, czyli w około 90-100% za spadki śmiertelności odpowiadają inne czynniki niż szczepionki. Szczepionkom przypisuje się 5-10%, choć bardziej ze względu na intensywną propagandę sukcesu więc bliżej jest pewnie 0-5%. Jednak głównym argumentem za szczepieniami jest, że ograniczyły one drastycznie transmisje patogenów, ale jak się okazało podczas pandemii C19, to jednak szczepionki przeważnie nie zapobiegają transmisji. Wtedy dowiedzieliśmy się od ekspertów, że szczepionki to tak naprawdę zawsze miały jeden cel: osobistą, relatywną ochronę przed ciężkim przebiegiem i hospitalizacją. Na tej podstawie wylicza się i tworzy modele ile to one hipotetycznych żyć uratowały i ilu hospitalizacjom zapobiegły. Jednak to wszystko są szacunki, a badania przemysłu/producentów mają tendencję do zawyżania relatywnej skuteczności. Na podstawie dostępnych danych historycznych, epidemiologicznych i naukowych, postanowiłem ocenić hipotezę, że spadki zachorowań na choroby takie jak odra (measles), krztusiec (pertussis), świnka (mumps) i polio po wprowadzeniu szczepionek mogły być częściowo spowodowane zmianami w kryteriach diagnostycznych, a nie wyłącznie efektywnością szczepień. Analogia do pandemii COVID-19 jest tu kluczowa: podczas niej zaobserwowano drastyczny spadek raportowanych przypadków grypy (influenza-like illness, ILI) np. w USA o ponad 90% w sezonie 2020/2021, przy jednoczesnym wzroście diagnoz COVID-19. To wynikało z przesunięcia systemów diagnostycznych na testy PCR i antygenowe skierowane na SARS-CoV-2 i w ogóle zaburzyło całą dotychczasową epidemiologię. Logicznie więc przyjmując podobne mechanizmy mogły działać historycznie dla innych chorób, zwłaszcza w kontekście wpływu przemysłu farmaceutycznego i fundacji prywatnych (fundacja Gatesa, GAVI etc.) na naukę. 1. Zmiany w kryteriach diagnostycznych po wprowadzeniu szczepionek Historycznie, wprowadzenie szczepionek często wiązało się ze zmianą definicji chorób, co mogło sztucznie obniżyć liczby przypadków. To niekoniecznie oznacza, że szczepionki nie działały, ale sugeruje, że spadki mogły być zawyżone. Podobnie, w Europie po 1988 r. (wprowadzenie MMR), zmieniono definicje, by wykluczać przypadki z niską wiremią. Odra (measles): Po wprowadzeniu szczepionki MMR w latach 60-70-tych, kryteria diagnostyczne ewoluowały, by rozróżniać objawy poszczepienne od naturalnej infekcji. Na przykład, wysypka i gorączka po szczepieniu (występujące u 5-15% zaszczepionych) nie są klasyfikowane jako odra, co mogło obniżyć raportowane przypadki. Również istniała generalna niechęć lub celowe zaniechanie zgłaszania poszczepiennych przypadków odry, ponieważ badania producenta wskazywały przecież ponad 90% skuteczności szczepionki. W USA, przed szczepionką (lata 50-te), diagnozowano na podstawie objawów klinicznych; po szczepionce wymagano potwierdzenia laboratoryjnego (np. IgM lub PCR), co zmniejszyło liczby o 20-30% w początkowych latach. Mutacje bakterii (np. brak pertaktyny) też komplikują diagnostykę. Ponadto jak zawodne mogą być testy PCR czy antygenowe jest powszechnie znanym zjawiskiem. Opisywałem to zagadnienie w wątku challenge studies z pałeczkami krztuśca. Polecam się zapoznać: teapawt.net/ToeNegro/status/196182… Od dawna metody wirusologii, bakteriologii, epidemiologii doświadczalnej i eksperymentalnej oraz analizę symptomów klinicznych zastąpiono bowiem w dużej mierze testami antygenowymi i PCR, które miały ogromny wpływ na ocenę kliniczną. Krztusiec (pertussis): Po szczepionkach DTP/DTaP (lata 40-90-te), diagnozowanie przesunęło się z objawów klinicznych na laboratoryjne (kultura, PCR). To spowodowało wzrost raportowanych przypadków w latach 90-2000, bo PCR wykrywa bezobjawowe nosicielstwo, ale historycznie spadki w latach 50-60-tych mogły wynikać z wykluczania łagodnych form (np. parapertussis). W USA, po 1950 r., zmieniono kryteria, by wymagać potwierdzenia bakteryjnego, co obniżyło liczby o 40-50% w porównaniu do diagnoz klinicznych. Świnka (mumps): Po MMR (lata 60-te), ogniska w zaszczepionych populacjach (np. USA 2006-2019) sugerują, że spadki mogły być zawyżone przez zmiany w raportowaniu. Przed szczepionką diagnozowano na podstawie obrzęku ślinianek; po - wymagano PCR lub IgM, co wykluczało przypadki subkliniczne. W Chinach po 2005 r. (wprowadzenie MMR), zmieniono kryteria, by skupić się na epidemiologii, co obniżyło oficjalne liczby o 30%. Polio: tu jest najwyraźniejszy przykład; przed szczepionką Salka (1955), polio definiowano jako paraliż trwający >24h; po - wymagano >60 dni i wykluczono nieparaliżowe formy. To obniżyło liczby w USA o 50-90% niezależnie od szczepionki. W Indiach i Afryce po OPV/IPV (lata 60-80-te), zmieniono klasyfikację, by wykluczać przypadki przypisywane innym wirusom (np. enterowirusy), co sztucznie "wyeliminowało" polio w wielu regionach. Te zmiany przypominają COVID-19: przerzucenie niemal całej siły diagnostycznej na PCR na SARS-CoV-2, co zmniejszyło testy na grypę (np. w Australii spadek o 99%), bo laboratoria priorytetyzowały COVID, a objawy ILI przypisywano mu. 2. Schorzenia nakładające się objawowo i ich potencjalny wzrost Wiele chorób ma objawy podobne do tych "wyeliminowanych" szczepionkami, co mogło prowadzić do reklasyfikacji. Wraz ze spadkiem raportowanych przypadków, zaobserwowano wzrost innych, częściowo przez lepsze diagnozowanie, ale też możliwe "przesunięcie" etykiet. Odra: nakładające się symptomy: rubella (różyczka), roseola (trzydniówka), scarlet fever (szkarlatyna), fifth disease (rumień zakaźny), chickenpox (ospa wietrzna), hand-foot-mouth disease (choroba dłoni, stóp i jamy ustnej). Wzrost: po spadku odry (lata 70-80-te), wzrosły raporty roseola i fifth disease o 20-30% w USA/Europie, częściowo przez lepsze testy, ale też możliwe reklasyfikacje wysypek. Krztusiec: nakładają się: RSV, adenowirusy, mykoplazma, parapertussis, Bordetella holmesii, inne ILI. Wzrost: po spadku krztuśca (lata 50-70-te), wzrosły infekcje RSV i mykoplazmy o 40-60% w populacjach dziecięcych; w USA ogniska parapertussis wzrosły 2-3x po 1990 r. Świnka: nakładają się: paragrypa, grypa, enterowirusy, bakteryjne zapalenia ślinianek. Wzrost: po spadku świnki (lata 70-te), wzrosły przypadki wirusowych parotitis o 25-35%, np. w ogniskach wśród zaszczepionych. Polio: nakładają się: Guillain-Barré syndrome (GBS), transverse myelitis, acute flaccid myelitis (AFM), post-polio syndrome. Wzrost: po "eradykacji" polio (lata 80-90-te), wzrosły raporty AFM i GBS o 50-100% w krajach rozwijających się; w USA ogniska AFM po 2014 r. przypominają historyczne polio. 3. Rola testów PCR/antygenowych i ograniczenie tradycyjnych metod PCR jest kluczowy w diagnostyce tych chorób, ale ma ograniczenia: niska czułość (np. 36-54% dla pertussis w nosogardle), fałszywe pozytywy/negatywy, wykrywanie nosicielstwa bez objawów. W wątku odnośnie challenge studies z pałeczkami krztuśca, do którego zalinkowałem wyżej opisałem, że w challenge study dla pertussis, PCR nie wykrywał bakterii mimo podania 100k CFU prosto do nosogardła, a objawy były minimalne, sugerując, że PCR nadużywany może "tworzyć" epidemie. Podobnie dla SARS-CoV-2: challenge studies pokazały trudności w indukcji infekcji, a PCR amplifikował sygnały -> teapawt.net/ToeNegro/status/178744… Podczas COVID, zmiana na PCR/antygenowe na SARS-CoV-2 ograniczył tradycyjną epidemiologię (kultury, serologia), np. mniej testów na grypę (oraz brak zasadnośni testowania ILI wgl, bo około 95% sezonowych infekcji to inne wirusy niż grypa i nigdy na nie testowaliśmy), co "zniknęło" ILI. Dla innych chorób: po szczepionkach, przesunięcie na PCR mogło też obniżyć czy zmienić liczby, bo tradycyjne metody (objawy, kultury) były mniej specyficzne czy mniej używane. Na ile postawiona przeze mnie hipoteza jest prawdopodobna, to pozostawiam już Wam.