PiotrRFrankowski

Another note for SpaceX attorneys and PR: There was no need to issue an alert at all. Your own internal data showed a safe 2km pass. But you issued a 400m collision alert anyway. Why? Because the alert itself is the weapon. Issuing it triggered FCC Cond 16, legally freezing ICEYE so it couldn't dodge. STARLINK-35856 didn't use its auto-evasion. It just parked there and kept the false alarm blaring while Russia sprinted in. It wasn't an accident.

Same old story. Free speech is essential until they control the platforms. There’s too much billionaire money in politics until it’s their money. Too much debt until they’re in charge of spending. The Dems are too soft on defense until it’s time to kiss Putin’s ass.

Ujawniony przez dziennikarzy gigantyczny zbiór danych (tzw. AfD-Datenleck) obnażył nieznane dotąd opinii publicznej kulisy współpracy niemieckich parlamentarzystów z prorosyjskimi oraz bliskowschodnimi strukturami paramilitarnymi. handelsblatt.com/politik/deu…

Hey MAGA, when Trump says, “Smart people don’t like me,” he’s calling you stupid. You’re just too fucking stupid to notice.

Nikt nie zwraca uwagi na to, kto jest producentem okularów posła Sachajki. Wszyscy śmieją się z „człowieka promptera”, a umyka rzecz najważniejsza. Okulary Even Realities G2 i pierścień R1 są produkowane przez chińską firmę z siedzibą w Shenzhen. Jej rundę finansowania prowadziły Tencent, właściciel WeChata, oraz Meituan. Okulary nie mają kamery, ale mają cztery mikrofony. Potrafią słuchać rozmowy na żywo, robić transkrypcję i tłumaczyć. Producent sam przyznaje, że dźwięk może trafiać do chmury, a dane użytkowników mogą być przetwarzane przez spółki powiązane w Chinach. Chińska ustawa o wywiadzie nakazuje każdej firmie wspierać pracę służb. Pierścień z kolei stale mierzy parametry zdrowotne. W marcu amerykański portal o cyberbezpieczeństwie Security Boulevard opublikował analizę tych okularów. Autorzy zwracają uwagę, że firma z chińskim kapitałem działa w Europie przez niemiecką spółkę, żeby spełnić wymogi RODO. Nagrania głosu i odciski głosu trafiają do zewnętrznych dostawców, których producent nie wymienia z nazwy, a spółka matka podlega chińskiej ustawie o wywiadzie. Nie twierdzę, że ktoś już coś z tych danych wyciągnął. Pytam o co innego: dlaczego poseł na Sejm wnosi chiński sprzęt z mikrofonami na salę plenarną i nikt w Kancelarii Sejmu nie widzi w tym problemu? Siły Powietrzne USA zakazały inteligentnych okularów w obiektach wojskowych z obawy przed obcym wywiadem. Na Tajwanie od 2021 roku chińska elektronika jest zakazana w instytucjach państwowych. U nas poseł chwali się nią w mediach i zachęca kolegów do zakupu. Spór o to, czy można czytać z okularów, to sprawa drugorzędna. Ważniejsze jest to, kto jeszcze może je czytać.

Donald Trump has spent forty years telling us he's the greatest dealmaker alive, and the evidence is a book he didn't write. Armed with that, he marches into century-old conflicts with the preparation of a five-year-old at a chess tournament and the confidence of a man who's never lost anything except casinos, an airline, and the popular vote twice. The results speak for themselves. He's sold out America to Russia, pitched beachfront hotels on the rubble of Gaza, and signed a diesel deal with Moscow while the war it's funding is still going. He got Greenland, triumphantly, and never noticed he'd been handed the same 1951 defense agreement the US already had, rewritten in a bigger font. The best bit is what the actual author said afterwards. Tony Schwartz, the ghostwriter, called the book lipstick on a pig, said he'd title it The Sociopath today, and admitted he invented the phrase "truthful hyperbole" to dress up the lying. The man has a black belt in lying, and it's the only one he's ever earned. The one deal Trump ever closed was getting someone else to make him sound clever.

20. října 1977 se u letiště Bratislava-Ivanka (dnešní letiště M. R. Štefánika) zřítil při přistání vrtulník Mil Mi-8 Leteckého oddílu Federálního ministerstva vnitra. Na jeho palubě zahynulo 5 lidí včetně tehdejší první dámy Viery Husákové. Let se přitom vůbec neměl uskutečnit. Na počátku celého řetězce událostí byl úraz Viery Husákové během pobytu v lázních v Bardejově. První dáma upadla na schodech a pohmoždila si rameno, kvůli čemuž za ní do Bardejova přiletěl vrtulník MI-8PS-9 (reg. B-8428, s. č. 10828) pod velením majora Milana Fabíka. Na jeho palubě přicestoval profesor Pavol Novák (hlavní chirurg bratislavského Státního sanatoria), který trval na okamžitém transportu Husákové do Bratislavy. Činil tak navzdory tomu, že Husáková měla "jen" naštípnuté rameno, kterýžto úraz by zvládli ošetřit i místní lékaři. Je ovšem velmi pravděpodobné, že zranění první dámy vyburcovalo zodpovědné osoby k monstroperaci ve snaze vykázat dostatečnou aktivitu. I kvůli této horlivosti přistál vrtulník přímo na parkovišti u lázní. Posádka vrtulníku velmi spěchala, neboť se blížil soumrak, noční VFR let nepřipadal v úvahu a vytyčená trasa nebyla tehdy možná v režimu IFR. I přes naléhání Husákové bodyguarda por. Jaslovského ale doktor Novák trval na okamžitém převozu. V 17:13 proto vrtulník vzlétl a vyrazil na zpáteční cestu. Po mezipřistání v Popradu se následně posádka dozvěděla, že na Bratislavu padla hustá mlha s dohledností při zemi pouhých 50 metrů a vertikální dohledností jen 30 metrů. Ačkoliv se pak kopilot připravoval na možnost divertování do Piešťan, byl major Fabík pod tlakem okolností rozhodnut cestu dokončit, a to i přes fakt, že na cílovém letišti Bratislava-Ivanka byl kvůli mlze přerušen provoz. Stroj nebyl vybaven pro přístrojové přiblížení ILS, kvůli čemuž pilot zažádal o radarové navedení PAR. První pokus o přiblížení v 19:20 nevyšel, posádka proto provedla oblet a o 10 minut později přiblížení opakovala dle navádění PAR. Zhruba 4 km od dráhy 22 se ale začaly množit pilotní chyby, kdy stroj nedodržoval sestupovou rychlost ani správný úhel. Cca 2 km od dráhy pak vrtulník vlétl do přízemní mlhy a major Fabík požádal o ztlumení světel naváděcí řady dráhy. Krátce po 19:45 pak vrtulník naráží přídí do země - na záznamu z kokpitu jdou jako poslední slyšet slova: "To je moc, to je moc!". Vrtulník dopadl do kukuřičného pole asi 300 m před prahem dráhy 22 a byl zcela zničen. Kvůli mlze a tmě se vrak podařilo najít až ve 20:35. Oba piloti a palubní technik byli nárazem vymrštěni z kabiny a na místě zemřeli. Mrtvou našli i samotnou první dámu, která utrpěla smrtelná zranění hlavy a hrudníku. Profesor Novák byl z vraku vytažen ještě živý, avšak zemřel krátce po převozu do nemocnice. Vyšetřovací komise později za příčinu určila zejména chyby majora Fabíka, zejména jeho rozhodnutí letět za tmy. Svou roli sehrála i posekaná kukuřice na poli před drahou, kde vrtulník při klesání zvířil prach a ten v kritický okamžik ztížil orientaci posádky. Trosky vrtulníku byly po ukončení vyšetřování odvezeny a zničeny napalmem. Samotný spis se pak dočkal odtajnění až v roce 1999. Detaily o nehodě viz výborný článek na Letecké badatelně: leteckabadatelna.cz/havarie-…

In case you have any doubt

No normalka. Rzekomy plan Zachodu „kolorowych rewolucji” powstał w Moskwie a zdradzili to Kazachowie którzy powiedzieli w 2022 roku że notę o tym dostali z Rosji „do rozpowszechnienia jako plan Zachodu”

Russian commanders used to send small groups of soldiers to nearly certain death so that they could film them waving a flag in some village in Ukraine as evidence of their lies about advances. Successes had to be reported, after all, when the top brass demands results. There’s now even a name for these suicidal guys: флаговтыки (flag inserters). The process is rather simple: a local commander hears from neighboring units that they’ve advanced, and so he decides to report a bit of progress in the village his troops have been stuck for a while, reasoning that eventually they will take it and nobody would know the difference. The flag inserters would creep to some house, get filmed by a drone, and leave, if lucky. Sometimes there would be Ukrainian soldiers in the neighboring house. Often, these guys wouldn’t make it back. Sometimes the Russians would use old footage to claim they control areas they have long lost. And sometimes, they would just have AI generate some virtual conquests for them. Since only the local commander and his men truly know the actual situation, the lie gets amplified as it travels up the chain: each level embellishes it to make the sector it is responsible for look better until the front line on paper is 10 miles ahead of where the actual line of contact is. The fantasy conquests are then reported to Putin. It’s not entirely clear to me that the Russian high command even knows what the reality looks like. This is so widespread, that Z milbloggers and Russian officers constantly talk about how the lying must stop. There was an especially revealing episode when Putin personally claimed that the town of Sviatohirsk had been conquered only to have Ukraine’s General Biletskyi film himself wandering around the town without a helmet in broad daylight mocking him. The practice helps Ukraine on the front because local commanders being loath to report losing positions (or rear units not bombarding places that believe are under control of their own troops) means that it takes some time for the Russians to organize themselves when Ukraine achieves local successes, giving ZSU time to turn them into much more significant ones, as the recent operation Vivaldi demonstrates. While it is obvious why Ukraine maintained secrecy about the operation, the remarkable thing is that it remained invisible to the Russian milbloggers and, by the looks of it, the high command too, for months. The downside of the practice is that by giving Putin the impression that his horde is advancing, it makes peace even less likely.

目前反朝鲜黑客最成功的案例之一，是荷兰的反诈骗博主 Deeveeaar 曝光的画面，他之前一直在抓那些，假装能远程做程序员的骗子。 结果有位黑客在领英上，盯着这些骗子时，黑进了对方电脑，打开摄像头一看，发现不是普通骗子，而是一群穿着朝鲜军装的年轻人。 这些人住在军队宿舍里，屋里有晾衣架、床铺什么的。他们一边擦军靴、互相开玩笑，一边对着电脑干活。 电脑上开着 VPN 藏着位置，用英文和俄文写代码，还用 AI 帮忙编假简历和信息，然后去各种求职招聘网站，找美国或欧洲的远程工作。 最终入职后，这些人会找机会盗取公司金库（主要是客户资料和加密货币，为朝鲜政府牟利。

Commander Magyar says: Stay alert: how you are being deceived through generative AI-powered psychological operations in the information war. By both the swamp dwellers and those who call themselves “our own.” As we in the Unmanned Systems Forces once again examine the technological challenges and risks of 2027, I rank this method—a form of cognitive operations—among the threats with strategic impact. So let me explain in plain language how it works. When you ask an internet search engine a question, for example, “Why did X happen?” or something similar about a targeted topic—or even one that isn’t targeted—you instantly get a ready-made answer generated by a chatbot from the vastness of the web. Very convenient. But you need to understand where that answer comes from. The chatbot searches through numerous news sources and texts and usually gives you a substantive answer, while below it, Google or whatever search engine you use displays dozens of pages of blue links to websites. Of course, reading a single compiled answer is quick and convenient. Just understand this:‼️artificial intelligence does not know the truth. It literally retells the internet. Russia was among the first to grasp this, and here is what it is cooking up, systematically and deliberately poisoning AI with millions of fake articles: since 2022, the “Pravda” network of websites has gained momentum and remained active—close to two hundred sites in dozens of languages. These sites publish 10,000–20,000 similar articles every day, amounting to 4–6 million articles a year. These articles are not written for people. They are written for machines. Here is what happens next: when 20,000 articles are created around a single false propaganda claim, published in different languages across hundreds of websites that also link to one another, the machine sees: lots of sources are reporting this, so it looks like the truth. And it dumps a lie on you in the chatbot’s characteristic descriptive yet confident manner, delivered in a neutral, non-judgmental tone. No telltale accents or traces of a propagandist, no “Rossiya 1” logo in the corner. Just presented as fact. Research into ten of the world’s most popular chatbots has already found that, in a third of cases, they take in and reproduce narratives from Russian fake stories. The machine readily answers your question, “Why did X happen?” even when X is made up—meaning the lie is already embedded in the question. Back in 2024, four out of ten bots answered yes when asked, “Did Azov soldiers burn an effigy of Trump?” and provided links to sources. Try it. There are thousands of examples like this. Including ones about Magyar and the Birds—the worm goes berserk every fucking second. We are losing ground to the worms’ troll farms in this war. Though we have bred an entire stratum of trolls of our own. There is no “betrayal” here, and no advice to follow—just highlighting a threat that is under study alongside dozens of other challenges of today and tomorrow. Critical thinking should not be delegated. Not even to the smartest machine. Use your head and always verify the source and the information. We will stand Moscow will fall MAGYAR 16.10.26

OTD in 2016 Gorbachev stated quite categorically that he never received a promise by NATO not to admit new members to the alliance. He said the idea that Russia was betrayed is a myth. Which triggers my trolls.

Jak działają ukraińskie uderzenia w głębi Rosji? Waszyngton nie rozumie Moskwy Amerykanie często przykładają do Rosji własną miarę, nie rozumieją, że państwo to funkcjonuje całkiem inaczej, niż wiele innych cywilizowanych państw świata. Nie mają pojęcia, że to jest kraj rządzący się prawami mafii. Dlatego nie potrafią ocenić, gdzie leżą rosyjskie środki ciężkości, czyli w co należy uderzyć, by w Moskwie pojawiły się problemy. W normalnym państwie szuka się środków ciężkości w ośrodkach władzy, w obszarze niezbędnych zasobów (energetyka, zasoby paliwowe, itp.), w infrastrukturze (transport, przemysł), w ludności cywilnej (stwarzanie trudnych warunków by obywatele wywarli nacisk na władze) i w końcu w siłach zbrojnych (system dowodzenia, logistyka i przemysł zbrojeniowy, same wojska). W tym przypadku bezpośrednie oddziaływanie na te obszary jest po prostu niemożliwe. Nie ma możliwości uderzenia w przywództwo, zniszczenie obiektów kierowania państwem, w ministerstwa, w centralne zarządzanie resortów siłowych, itp. bo jak uderzyć w sam Kreml? A wiadomo, czy prezydent i jego najważniejszy ośrodek kierowania jest akurat tam? Nikt dokładnie nie wie, gdzie on przebywa, zresztą nawet pozbawienie go życia spowoduje, że jest w Moskwie określona sukcesja, władze przejmie premier Michał Miszustin, zgodnie z konstytucją. Oczywiście będzie on tylko administratorem, a ktoś będzie faktycznie kierował z „tylnego fotela”, na przykład ktoś kogo wskaże frakcja „siłowików”, powiedzmy że Aleksandr Bortnikow. Albo Dmitrij Patruszew, syn wpływowego Nikołaja Patruszewa (byłego dyrektora FSB), bądź Aleksiej Diumin (sekretarz Rady Stanu), czy Boris Kowalczuk, syn Jurija Kowalczuka, miliardera i jednego z najbliższych osobistych przyjaciół Putina z Petersburga. To jest jednak mniej więcej ścieżka konstytucyjna, która nie wywoła większych perturbacji. Co innego, gdyby jakaś frakcja, grupa spiskowców, obaliła Władimira Putina siłą. Wtedy byłoby to wykorzystane jako pretekst do ostrej walki o władze, jako że lider spiskowców nie miałby żadnej formalnej legitymizacji. Właśnie na taki scenariusz liczy Kijów, by w Moskwie powstał chaos i wielkie zamieszanie, co można by wykorzystać na czasowe zamrożenie konfliktu, a w tym czasie Ukraina musiałaby uzyskać jakąś bardziej znaczącą ochronę międzynarodową tych terytoriów, nad którymi faktycznie panuje. Takie okno możliwości pojawiłoby się, ponieważ nowi władcy w Moskwie byliby zbyt zajęci zabezpieczaniem stolicy, przejmowaniem mediów i eliminacją wewnętrznych rywali, aby skutecznie dowodzić armią. Rosyjski łańcuch dowodzenia na Ukrainie uległby przynajmniej czasowemu zamrożeniu lub rozpadowi. Uderzenia w energetykę Rosji, transport czy zasoby paliw bezpośrednio nie sparaliżują kraju. Są to bowiem zbyt rozległe, zbyt rozbudowane i mimo wszystko zbyt żywotne obszary, by tak doprowadzić do utraty zdolności do dalszego prowadzenia wojny. Dlatego wszelkie tradycyjne środki ciężkości są po prostu poza zasięgiem oddziaływania Kijowa. Z tego powodu Ukraina prowadzi wojnę asymetryczną, w której sukces militarny ma jedynie stworzyć warunki pod załamanie polityczne wroga, bo tylko ono może przynieść trwałą zmianę układu sił. Tylko jak doprowadzić do takiego załamania politycznego? Trzeba uderzać w sieć nieformalnych kremlowskich powiązań, w oligarchów i ich dochody, pokazywać że „krysza” (parasol ochronny) wysokich kremlowskich funkcjonariuszy nie działa, by oderwać ich od własnego zaplecza, by porwać różne nieformalne związki władzy z wielką finansjerą. Oligarchowie tolerują sankcje, dopóki Kreml rekompensuje im straty z budżetu państwa. Prawdziwe pęknięcie następuje wtedy, gdy kurczące się zasoby finansowe Rosji uniemożliwiają te rekompensaty, a ich prywatne fortuny w kraju i za granicą topnieją bezpowrotnie. Przez pokazywanie, że państwowa „krysza” nie chroni ich fabryk, rezydencji czy prywatnych biznesów przed fizycznym zniszczeniem (np. w głębi Rosji), rodzi kluczowe pytanie elit do cara: „Po co oddajemy ci miliardy, skoro nie potrafisz nas obronić?” To oczywiście rodzi dwukierunkowe niepokoje, bowiem „dawcy kryszy” (czyli dygnitarzy z FSB, wojska czy administracji prezydenckiej) również czują, że pali im się grunt pod nogami. W Rosji władza polityczna i siłowa karmi się pieniędzmi od oligarchów. Gdy „dawcy kryszy” widzą, że ich dotychczasowi sponsorzy tracą majątki, fabryki płoną, a budżet państwa nie nadąża z rekompensatami, sami zaczynają czuć się zagrożeni. Bez stałego dopływu gotówki z nieformalnych układów nie będą w stanie opłacić lojalności swoich własnych podwładnych w strukturach siłowych. I właśnie tych mechanizmów Amerykanie kompletnie nie rozumieją. Notabene nie tylko w Rosji, bowiem nie odnaleźli też właściwych środków ciężkości w Iranie, który również zbudowany jest z różnych nieformalnych powiązań. To jest fundamentalny problem zachodniej, a zwłaszcza amerykańskiej myśli strategicznej, który wielu czołowych ekspertów ds. bezpieczeństwa określa jako systemowy brak zrozumienia realiów państw rządzonych przez nieformalne sieci powiązań (tzw. network states lub systemy neopatrymonialne). Neopatrymonializm to hybrydowe formy rządów, w których fasada nowoczesnego państwa (np. konstytucja, urzędy, biurokracja, wybory) współistnieje z nieformalnymi, tradycyjnymi sieciami powiązań opartymi na relacjach typu patron-klient. I właśnie te drugie są decydujące, a nie te fasadowe, sformalizowane. Dla odmiany doskonale rozumie to Kijów i ukraińscy eksperci strategiczni. Dlaczego? Ponieważ sami mieli bardzo podobne układy, a w znacznym stopniu są one wciąż obecne w Ukrainie. Ukraina posiada unikalną, organiczną zdolność do analizowania Rosji, ponieważ dzieli z nią to samo postradzieckie dziedzictwo instytucjonalne i kulturowe. Nie atakujcie rafinerii! Amerykanie nie rozumieją, że ataki na rosyjskie rafinerie nie doprowadzą do załamania się sytuacji paliwowej. Rosja zachowa zdolność do wytwarzania paliw, do ich eksportu i sprzedaży do USA, nawet kosztem konsumpcji paliw na rynku odbiorców prywatnych, własnych obywateli ma bowiem Moskwa w bardzo głębokim poważaniu. Szary człowiek w Rosji, czy nawet masy, nie mają wiele do powiedzenia, Rosja to państwo policyjne, to struktury terroru, które stłumią każdy opór społeczeństwa. Donald Trump powiedział: „Powiedzieliśmy mu: możecie robić z Rosją, co chcecie. Nie atakujcie rafinerii, ponieważ to stwarza problemy na całym świecie”. Żadnych problemów na świecie to nie stwarza. Dla Kremla kluczowe jest utrzymanie dopływu twardej waluty oraz realizacja zobowiązań międzynarodowych (w tym ukrytego eksportu, który różnymi drogami wciąż potrafi docierać na rynki zachodnie). Jeśli ukraińskie drony zniszczą część mocy przerobowych, Moskwa bez wahania wprowadzi drastyczne ograniczenia, kartki na paliwo lub astronomiczne podwyżki cen dla własnych obywateli. Szary człowiek ma bez szemrania ponosić koszty wojny. To nie dlatego płoną rosyjskie rafinerie, które są odbudowywane i wznawiają produkcję, choć oczywiście olbrzymim kosztem dla ich nieformalnych właścicieli. Nieformalnych, bo choć przedsiębiorstwa są państwowe, to jednak zarządy, rady nadzorcze z nadania Kremla, różni udziałowcy i dyrektorzy czerpią z nich gigantyczne zyski. I właśnie te zyski idą z dymem, a nie możliwości zaspokojenia eksportu czy władnych potrzeb militarnych, przemysłowych, transportowych. Jedyne co cierpi, to ewentualnie odbiorcy prywatni, zwykli obywatele, dla których okresowo i w pewnych regionach potrafi brakować paliwa, notabene głównie benzyny. W systemie neopatrymonialnym mienie „państwowe” to de facto feudalne lenna przekazane zaufanym ludziom przez cara. Oficjalnie zyski powinny trafiać do budżetu, ale w rzeczywistości poprzez sieć spółek-córek, zawyżone kontrakty podwykonawcze i wielkie premie dla rad nadzorczych, strumień gotówki zasila prywatne kieszenie kremlowskiej elity. I właśnie po tym wali Ukraina, nie będąc de facto w stanie sparaliżować olbrzymiej, redundantnej machiny mającej zdolność do odtwarzania zdolności produkcyjnych, choć oczywiście wspomniane lenna ponoszą olbrzymie koszty owego odtwarzania. Zwróćmy uwagę, w co konkretnie uderzają ukraińskie drony. Na przykład w sieci e-comerce takich jak Wildberries czy Ozon, które nijak się mają do funkcjonowania rosyjskiej machiny wojennej. Przecież jak Natasza i Tatiana nie kupią sobie nowych sukienek, to na froncie nie zabraknie od tego amunicji! Te platformy nie są abstrakcyjnymi bytami. Stoją za nimi konkretni ludzie powiązani z Kremlem (jak choćby Tatiana Kim, szefowa Wildberries). Szacuje się, że zmasowana kampania dronowa wymierzona w te magazyny pozbawi rosyjski e-commerce około 400 miliardów rubli (blisko 4,8 miliarda dolarów) przychodów. Kolejnym celem ostatnio stały się centra danych Yandexa, co poważnie zakłóca funkcjonowanie usług teleinformatycznych. Po prostu Yandex to przedsięwzięcie komercyjne. Jest to platforma dostarczająca na przykład mapy, zapewniająca wyszukiwarkę aspirującą do konkurencji dla Google (fakt, że rosyjskie strony przeszukuje lepiej od Google, zwłaszcza jak się zapytanie puści cyrylicą). Niemniej jednak ludzie prowadzący wszelką działalność komercyjną często z owej przeglądarki korzystają. Jeszcze ważniejsze są usługi chmurowe. To już jest poważna sprawa, bowiem wiele dużych firm korzystało z nich dla swoich baz danych, zestawień, e-księgowości, fakturowania, itp., a teraz wszystko poszło z dymem. Dla wielu całkiem sporych firm wygenerowało to wielkie koszty i sprawiło sporo kłopotów. A dochody samego Yandexa też spadną i to poważnie. Właścicielem rosyjskiego biznesu technologicznego Yandex jest Konsorcjum Pierwsze (Consortium.First), składające się z grupy rosyjskich inwestorów prywatnych oraz menedżerów firmy. Po inwazji Rosji na Ukrainę, dotychczasowa holenderska spółka-matka (Yandex N.V.) zdecydowała się całkowicie wycofać z rynku rosyjskiego. Sprzedała ona 100% rosyjskich aktywów za kwotę 5,2–5,3 miliarda dolarów wspomnianemu konsorcjum. W jego skład, oprócz kadry zarządzającej Yandexu, wszedł m.in. fundusz powiązany z gigantem naftowym Łukoil. Współtwórca Yandexu, miliarder Arkadij Wołoż, odciął się od działań wojennych Rosji, potępił inwazję i wyemigrował z kraju. Na początku 2026 roku oficjalnie zrzekł się rosyjskiego obywatelstwa. Jeśli chodzi o ludzi z zarządu Yandexa, to pojawiają się tu nazwiska dyrektora generalnego Artema Sawinowskiego, oligarcha Aleksandr Czaczawa, biznesmeni Paweł Prass i Aleksandr Riazanow. Ten ostatni jest najbardziej powiązany z Kremlem, Riazanow to były deputowany do Dumy Państwowej (rosyjskiego parlamentu) oraz były wiceprezes państwowego giganta Gazprom. oprzez obsadzenie rady dyrektorów ludźmi wskazanymi przez konsorcjum (w tym powiązanymi z Łukoilem i byłymi menedżerami państwowych spółek), Kreml zyskał gwarancję, że algorytmy wyszukiwarki Yandex, asystenta głosowego Alisa oraz systemy map będą cenzurować treści niezgodne z linią propagandową Moskwy. Głównym architektem układu z Kremlem jest jednak Aleksiej Kudrin, oficjalnie doradca ds. rozwoju korporacyjnego. To wieloletni wicepremier i minister finansów Rosji, uważany za jednego z najbliższych i najbardziej lojalnych współpracowników Władimira Putina. Ponadto pierwszy zastępca szefa administracji Kremla, Siergiej Kirijenko, bezpośrednio nadzoruje rosyjski segment internetu i politykę informacyjną, on też daje tzw. "kryszę", czyli zapewnia bezpieczeństwo funkcjonowania, w zamian za kremlowską kontrolę nad treściami. No i właśnie ten ostatni układ właśnie został naruszony. Yandex poniesie teraz znaczące straty. Firma została uderzona w swoje najcenniejsze aktywa technologiczne, a koszty tej operacji wykraczają daleko poza zwykłe zniszczenia budynków. Jak pisze ITwiz, dbudowa pełnych mocy obliczeniowych, zwłaszcza w obszarze sztucznej inteligencji, zajmie koncernowi lata i potrwa co najmniej do 2028 r. Ponadto, jak już napisaliśmy, zniszczenie infrastruktury w Sasowie, Kałudze i Włodzimierzu uderzyło w segment B2B, czyli platformę chmurową Yandex Cloud. Awaria dotknęła ponad 80 kluczowych usług cyfrowych (narzędzia finansowe, logistyczne, bazy danych, poczta firmowa). Natychmiastową reakcją na doniesienia o płonących centrach danych i paraliżu usług był spadek akcji Yandexu na moskiewskiej giełdzie o prawie 3,5% w pierwszych dniach ataków. Inwestorzy zdają sobie sprawę, że firma straciła zdolność do generowania szybkich zysków z innowacji technologicznych i będzie musiała przekierować wszystkie wolne środki na ratowanie bieżącej działalności. I to właśnie o to głównie chodzi. Nie straty gospodarcze, nie spowolnienie technologiczne, ani nawet nie o wojnę informacyjną. Ale o silne uderzenie w kieszenie ważnych ludzi powiązanych z Kremlem. To jest poważna sprawa, bowiem dzięki takim działaniom rośnie coraz większe zdenerwowanie i niezadowolenie rosyjskich elit, które dotąd sobie żyły jak w raju. A teraz nagle do chmury odpływają nie dane, ale ich własne dochody, bezpowrotnie tracone. A nie chodzi o małe sumy. Dlatego prezydent Donald Trump niepotrzebnie się denerwuje. Jego Diesel, ważniejszy niż ukraińska krew, nie jest zagrożony. Na zdjęciu - dane Yandexa przenoszą się do chmury Ilustracja dla zobrazowania, nie wiem czy AI, czy nie, ale nie o to chodzi. fot. tech-insider.org Moi drodzy, jeśli Wam się podoba, i jeśli mam swój czas poświęcać, jeśli chcecie coś poczytać, to poproszę o kawkę, to tylko 10 czy 20 zł. Pozdrawiam wszystkim i dziękuję mocno tym, co kawki kupują. buycoffee.to/dafiszer

ATAKI W SZKOŁACH – ROSYJSKI ŚLAD? Panuje obecnie konsensus, że nie ma dostatecznych przesłanek, aby łączyć serię ataków w polskich szkołach z Rosją. Chciałbym poddać w wątpliwość to przekonanie. Pojawiły się opinie, że zamachowiec spod Wyszkowa Wiktor S. wzorował się na rosyjskim 15-latku Timofieju Kuliamowie, odpowiedzialnym za atak z 2025 w podmoskiewskim Odincowie. Wskazuje na to metoda działania, stylizacja, kask z kamerką. Te zbieżności jednak o niczym nie rozstrzygają, bo nagranie z ataku jest szeroko dostępne na X dzięki uprzejmości Elona Muska. Inne okoliczności wydają się ważniejsze. We wrześniu na Śląsku zatrzymano trzy osoby. 17-letniego Pawła G. oraz jego dwóch współpracowników Kacpra K. oraz Wiktora S. W komunikatach ABW pojawia się stwierdzenie, że należeli do grupy Atomwaffen Division Polska oraz nowej organizacji Bierut Soldier ZNB. Założycielem grupy Atomwaffen Division jest Amerykanin Brandon Russell odsiadujący 20-letni wyrok. W roku 2015 w Petersburgu uczestniczył w Międzynarodowym Rosyjskim Forum Konserwatywnym. Inicjatorem była proputinowska partia Rodina. Russell spotkał tam kolegów neonazistów z greckiej Złotej Jutrzni, Włoch, krajów skandynawskich. Przede wszystkim nawiązał jednak kontakt z rosyjskimi grupami Rosyjski Ruch Imperialny i Rusicz. W dokumencie amerykańskiego Departamentu Stanu z 2020 czytamy, że ta pierwsza organizacja „na swoich szkoleniach militarnych gościła białych superemacjonistów z Polski”. Jeszcze więcej potwierdzonych związków istnieje między Polakami a Rusiczem czy Rusowem, który zapewnia zaplecze ideologiczne także obecnym na forum. Frontstory i inni pisali o współpracującej z Rosjanami grupie Zadrużny Krąg. Aktywiści tej organizacji ze swoją flagą pojawiali się na protestach w Warszawie przed ambasadą ukraińską i amerykańską. W maju ABW zatrzymało 3 członków. To jednak nie wyczerpuje tematu. Globalne Atomwaffen Division, do której należeli nastoletni polscy zamachowcy blisko współpracuje z grupą znaną jako „the Base”. Śledztwo BBC z 2020 wykazało, że organizacja i jej założyciel Rinaldo Nazarro są kluczowymi elementami sieci, która rekrutuje nastolatków do przeprowadzania zamachów między innymi w Wielkiej Brytanii. Według raportu Institute for Strategic Dialogue od roku 2023 ekstremistyczna grupa operowała w 16 krajach europejskich, w tym w Polsce. W kwietniu 2025 „Guardian” donosił, że byli współpracownicy Nazzaro oskarżają go o to, że jest agentem rosyjskiego wywiadu: "Przedstawiał się jako weteran armii, który był w Afganistanie, jednak podczas ćwiczeń strzeleckich wspominał, że nigdy w swoim życiu nie dotykał karabinu. […] Sprawa zaczęła być naprawdę podejrzana, gdy kilku członków zauważyło, jak pisze płynnie na telefonie po rosyjsku. To wszystko doprowadziło nas do przekonania, że Nazzaro może być agentem rosyjskiego wywiadu. Gdy kilku członków Base zostało po raz pierwszy aresztowanych, zauważyli, że szybko "znalazł się w samolocie do Rosji". Związki „The Base” z Rosją są nawet bardziej czytelne niż w przypadku Atomwaffen. Centrum dowodzenia organizacji mieściło się w mieszkaniu Nazarro w Petersburgu. Organizacja z biegiem czasu skupiła się na rekrutacji i szkoleniu ochotników do operacji terrorystycznych w Ukrainie. Przypisali sobie udany zamach na oficera SBU Iwana Woronycza w lipcu 2025. Sami Rosjanie nie odżegnują się specjalnie od współpracy z „The Base”. W listopadzie 2020 Rossija24 wyemitowała godzinny wywiad z Rinaldo Nazzaro przedstawiając go jako „rodzinnego człowieka”. Na innych nagraniach występuje w koszulce z wizerunkiem Putina. Przygotowując tekst korzystałem z bardzo skąpych komunikatów wydanych na razie przez ABW. Nie można więc wykluczyć, że takich związków organizacyjnych autorów szkolnych zamachów z Rosją jest więcej. W grudniu 2025 Anna Mierzyńska z Oko.Press pisała „Rosja do wojennych działań szpiegowskich, hakerskich i dywersyjnych werbuje nastolatki. I to nie tylko w Ukrainie. Taką rekrutacją zagrożona jest również młodzież w państwach zachodnich, w tym w Polsce. Rosjanie najczęściej obiecują pieniądze. Ale też szantażują i grożą.” W tekście opisane są przypadki nastolatków zrekrutowanych do działań dywersyjnych. Ślady w tych sprawach były czytelne. Zostali skazani za współpracę z rosyjskim wywiadem. Te sprawy nie dotyczyły ataków na szkoły, ale proces rekrutacji przez Internet jest podobny. W polskich mediach trwa w tej chwili próba przetrawienia zbiorowego szoku jakim była fala ataków na szkoły. Pojawiają się głosy, że należy szukać przyczyn w alienacji społecznej, rodzinie, więcej rozmawiać z dziećmi itd. To na pewno nie zaszkodzi, ale nie odpowiada na pytanie jakim cudem taka liczba zdarzeń o charakterze terrorystycznym miała miejsce w krótkim czasie. Polska dotąd nie była terenem działań terrorystów. Można oczywiście szukać najróżniejszych wytłumaczeń, nawet operacji pod fałszywą flagą. Skąd pewność, że ktoś się nie podszył pod znany szyld? Jednak przydaje się czasem zasada brzytwy Ockhama. Jest tylko jedno państwo na świecie, które jest na tyle zdeterminowane (zdesperowane?), żeby wytoczyć niemal otwartą wojnę naszemu krajowi. Jest to także państwo, które nie cofa się przed braniem na cel najsłabszych – cywilów, w tym dzieci. Widać to wyraźnie każdego dnia w Ukrainie.