سعید retweeted
son on yıl içerisinde sinema salonunda izlediğim en çarpıcı sahne tartışmasız Nolan'ın Sirenleri yorumlama şekliydi
öyle ki bu zamana kadar Odysseus anlatılarında Sirenler harika şarkılarla insanları ağına düşüren muhteşem güzel varlıklardı...
ama Nolan hikayeyi öyle rasyonel bir yerden ele aldı ki...
Eurylochus: "Sirenlerin şarkısı nasıldı?"
Odysseus: "Olmak istediğin her şeydi. Ve sonra, keşke hiç dilememiş olmayı isteyeceğin her şey... Kaşımak istediğin ama derinin altında kaldığı için bir türlü ulaşamadığın nefis bir kaşıntı gibiydi. Bu yüzden o nefis kaşıntı zamanla dayanılmaz hale geldi. Sana en çok istediğin şeyin, aslında asla sahip olamayacağın şey olduğunu söylüyordu. Ve en çok sahip olamayacağın şeyin de... Zaten bir zamanlar sahip olup kaybettiğin şey olduğunu fısıldıyordu. Tutamadığım tüm sözlerin şarkısıydı o. Ve bana aslında eve dönmek istemediğimi söyledi."
سعید retweeted
| چه ابر تیرهای گرفته سینه تو را
که با هزار سال بارش شبانهروز هم
دل تو وا
نمی شود. |
- ه.الف.سایه
شما در حال تماشای مینیاتور «درویش» اثر داورون توشف هستید که در موزه تاشکند نگهداری میشود.
منبع تصویر: alamy
سعید retweeted
_من گریهام گرفته که آخر
آخر چرا پرنده به دنیا نیامدم؟_
[از حسرتهای زندگیام بالأخص در این هوا.]
سعید retweeted
دردناکترین وضعیت زندگی یادآوری آینده است،
بهویژه آیندهای که هرگز نخواهی داشت.
[کیرکگور]
سعید retweeted
ولی خوابیدن واقعا کانسپت عجیبیه
دراز میکشی، ادای مردن رو در میاری، بعد یهو دیگه نیستی و معلوم نیست کجایی، چند ساعت بعد پامیشی و انگار که نه انگار
سعید retweeted
من همونم که همیشه غم و غصه اش بیشماره
اونیکه تنهاترینِ ، حتی سایه ام نداره ...
#مهدییغمایی
سعید retweeted
بگو از چیه که من دلم گرفته؟
شما که سواد داری،لیسانس داری، روزنامه خونی
با بزرگون می شینی،حرف میزنی،همه چی می دونی
شما که کله ت پره،معلّم مردم گنگی
واسه هر چی که می گن جواب داری،در نمی مونی
بگو از چیه که من،دلم گرفته؟
راه میرم دلم گرفته،می شینم دلم گرفته
گریه می کنم،می خندم،پا میشم،دلم گرفته
#صالح_علا
سعید retweeted
«ما باید بخندیم و گریه کنیم. عشق بورزیم، کار کنیم، لذّت ببریم و رنج بکشیم. با نوسانی بسیار در تمام طول حیات. به گمان من، انسان همین است.»
- گوستاو فلوبر.




















